Συγγραφέας:Πάτσιου, Βίκυ
 
Τίτλος:«Η Διάπλασις των Παίδων» (1879-1922)
 
Υπότιτλος:Το πρότυπο και η συγκρότησή του
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:15
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1987
 
Σελίδες:236
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Νεανικά έντυπα
 
Νοοτροπίες και συμπεριφορές
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:1879-1922
 
Περίληψη:Στη μελέτη αυτή περιγράφεται ο ρόλος και η σημασία ενός παιδικού περιοδικού, της Διαπλάσεως των παίδων, που εκδιδόταν συνεχώς για επτά περίπου δεκαετίες, περιοδικού που συνθέτει ή συμβιβάζει τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες του συλλογικού κοινωνικού σώματος με τις αναζητήσεις και τα όνειρα ενός ορισμένου τμήματός του. Το πρώτο χρονικό όριο (1879) συμπίπτει με την έναρξη της έκδοσης του περιοδικού. Το δεύτερο (1922) είναι συμβατικό και δανείζεται τη σημασία του από την πολιτική ιστορία. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή άλλωστε, η κυκλοφορία της Διάπλασης περιορίσθηκε κυρίως στα όρια του ελληνικού κράτους, αφού ο μεγαλύτερος αριθμός των αναγνωστών της του εξωτερικού κατοικούσε στον χώρο της Τουρκικής επικράτειας.Η θεματική οροθέτηση της εργασίας έγινε με βάση τέσσερις μεγάλες ενότητες που περιγράφονται από την ηθική, την ιστορία, την πολιτική και τη γλώσσα και ορίζονται από την πύκνωση και τη συγκέντρωση στη συνολική έκταση του περιοδικού των στοιχείων που μπορούν να ενταχθούν στις ενότητες αυτές.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 9.72 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 47-66 από: 242
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/47.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

και τους συνδρομητές του περιοδικού. Από το 1906, δίπλα στα νέα ψευδώνυμα που ζητούν να πάρουν ορισμένοι συνδρομητές και συνδρομήτριες και στις ανανεώσεις παλαιοτέρων ψευδωνύμων, δηλώνεται σε παρένθεση με τη συντομογραφία α. (αγόρι) ή κ. (κορίτσι) το φύλο του συνδρομητή ή της συνδρομήτριας1. Έτσι από τη χρονιά αυτή μπορούμε να παρακολουθήσουμε την κατά φύλα συμμετοχή των συνδρομητών στη διαπλασιακή ζωή (συμμετοχή στην αλληλογραφία, σε διαγωνισμούς κλπ.). Εδώ οι διαφορές υπέρ των αγοριών είναι σχετικά μικρές. Το 1906 ζητούν νέο ψευδώνυμο ή ανανεώνουν παλαιότερο, 260 αγόρια και 220 κορίτσια, το 1911 254 αγόρια και 233 κορίτσια, το 1916 312 αγόρια και 240 κορίτσια και το 1921 366 αγόρια και 301 κορίτσια. Η Διάπλαση διαβάζεται από κορίτσια των οποίων η εκπαίδευση έχει εξασφαλισθεί κυρίως με οικοδιδασκάλους ή σε ιδιωτικά σχολεία2. Το γεγονός αυτό χαρακτηρίζει και κοινωνικά την προέλευση του αναγνωστικού της κοινού: πρόκειται για τα κοινωνικά στρώματα που ενδιαφέρονται για τη γυναικεία μόρφωση και τροφοδοτούν την ιδιωτική εκπαίδευση.

4. Τα ψευδώνυμα

Η Διάπλασις των παίδων θ' αποτελέσει έναν ολόκληρο κόσμο με συνδρομητές, συλλόγους, ψευδώνυμα, λευκώματα, διακριτικό

——————————————

1. Αυτή η δήλωση εξάλλου είναι η μόνη που θεωρεί αναγκαία το περιοδικό, αφού δέχεται δίπλα στο ψευδώνυμο και ψεύτικα αρχικά, ενώ επιμένει στη δήλωση του φύλου. (Βλ. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 28, αρ. 7, 16 Ιανουαρίου 1921, σ. 55).

2. Οι συνδρομήτριες του περιοδικού είναι μαθήτριες της σχολής Χιλλ, του Αρσακείου Πατρών, του Αρσακείου Αθηνών, του Αρσακείου Κερκύρας· αρκετές απ' αυτές είναι αριστούχες και αργότερα γίνονται φοιτήτριες. Οι σχολικές επιτυχίες των μαθητριών, συνδυάζονται έμμεσα με το γεγονός ότι υπήρξαν συνδρομήτριες της Διάπλασης. Στην Εστία διαβάζουμε: "Με λαμπράν ύλην και με ωραίας εικόνας όπως πάντοτε, εξεδόθη το 28ον φύλλον της

Σελ. 47
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/48.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

σήμα, ναυτικά καπέλα που στην ταινία τους γράφουν τ' όνομά της1, θα γίνει παρτιτούρα σε ρυθμό πόλκας2. Σε πολλές οικογένειες, τα ονόματα των παιδιών θα αντικατασταθούν από τα ψευδώνυμά τους.

Το ψευδώνυμο ήταν απαραίτητο για όποιον συνδρομητή ήθελε να συμμετέχει στην αλληλογραφία, στους διαγωνισμούς, στη Σελίδα συνεργασίας και στην ανταλλαγή "μικρών μυστικών". "Οι συνδρομηταί της Διαπλάσεως και τάδέλφια των, διά να ειμπορούν να λαμβάνουν μέρος εις την κίνησιν του περιοδικού, πρέπει αφεύκτως να έχουν ψευδώνυμον", γράφει το περιοδικό3. Εξετάζοντας τα ψευδώνυμα που προτείνουν οι συνδρομητές και εγκρίνει η Διάπλαση, παρατηρούμε ότι προσφέρονται σε πολλών ειδών αναγνώσεις. Μέσα από το σύνολό τους διαγράφεται ο κόσμος των παιδικών ρομαντικών παρορμήσεων: "Μυρόεσσα Φύσις, Της δύσης το Ροδόχρομα, Ωχρόλευκη Ακτίδα, Χρυσέρυθρος Δύσις, Ροδοπέταλον, Δυστυχής ύπαρξις, Ψάλτης της Μελαγχολίας, Αιθεροβάμων Φαντασία, Πνοή Ψυχορραγούντος Αγγέλου, Ματαιότης, Μελλοθάνατη"4 και των

——————————————

Διαπλάσεως των παίδων. Εις το ημερολόγιου του Φαίδωνος βλέπομεν και έν αρκετά χαρακτηριστικόν: Αι βραβευθείσαι μαθήτριαι του Αρσακείου Αθηνών και Πατρών, Μ. Παυλάκη, Β. Σταμάτη και Χρ. Δεσύλλα, είχον ως προσφιλέστερον ανάγνωσμα την Διάπλασιν, λαμβάνουσαι μέρος εις τους διαγωνισμούς της, εις την αλληλογραφίαν της κτλ. Ούτω εκ των μικροτέρων συνείθησαν και ανεδείχθησαν εις τα μεγαλήτερα", Εστία, 7 Ιουλίου 1897.

1. Στη στήλη των Μικρών Αγγελιών διαβάζουμε: "Πιλοπωλείον Β.Ι. Μωραΐτου, εις την διασταύρωσιν των οδών Αιόλου και Ερμού. Έχει τα ωραιότερα κ' ευθυνότερα παιδικά καπέλλα. Εκεί ευρίσκετε και ναυτικά καπέλλα επί της ταινίας των οποίων αναγράφεται η λέξις ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ, διά τους συνδρομητάς της Διαπλάσεως των παίδων", Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 13, αρ. 1-2, 3 και 10 Δεκεμβρίου 1905, σ. 16.

2. Αυτ., τόμ. 17, τεύχ. 2, 31 Ιανουαρίου 1890, σ. 25.

3. Αυτ., τόμ. 16, αρ. 1-2, 6 και 13 Δεκεμβρίου 1908, σ. 9.

4. Η μελαγχολία και η θλίψη φαίνεται ότι αποτελούν σταθερό γνώρισμα της εφηβικής ψυχολογίας: "Πάντοτε ασθενής, πάντοτε μελαγχολική και απηλπισμένη... του κάκου ζητεί τον θάνατον, κανείς δεν την ακούει, ούτε αυτός ο θεός!, έτσι γράφει η Αγνή Καρδία", αυτ., τόμ. 13, αρ. 41-42, 9 και 16 Σεπτεμβρίου 1906, σ. 335. Το περιοδικό απαντά σε ανάλογη περίπτωση: "Δεν

Σελ. 48
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/49.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

συγκεκριμένων φιλοδοξιών: "Μέλλων Διπλωμάτης, Μέλλων Ναύαρχος, Πέννα Ποιητού, Μέλλων Φιλόσοφος, Μέλλων Γεωπόνος, Αεροναυτοπούλα".

Εκτός από εκείνα που δεν μπορούμε να εντάξουμε σε καμιά συγκεκριμένη ενότητα ("Μπιμ-μπαμ, Κυρία Σκαρφαλόστρα, Κόκκινη Γραβάτα, Έτσι θέλω"), μια άλλη κατηγορία ψευδωνύμων παίρνει το όνομά της από τον τόπο καταγωγής των συνδρομητών: "Σμύρνη, Χιακός Ουρανός, Ωραία Απείρανθος, Κρητικόπουλο, Ροδοπαίος Ελληνόπαις, Μικρασιάτης, Πληγωμένος Ηπειρώτης, Κυπριακή ακτή"· τα ιστορικά - πραγματικά πρόσωπα: "Σκηπίων ο Αφρικανός, Μπουμπουλίνα, Καρολομάγνος, Γεώργιος ο Α', Γαριβάλδης, Μόζαρτ, Βολταίρος, Στρατηγός Βοναπάρτης, Έλλην Καβούρ, Γουτεμβέργιος, Λουδοβίκος XVII, Βιργίλιος, Νεύτων, Κικέρων ο Ρωμαίος, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος" τους τίτλους και τους ήρωες των μυθιστορημάτων που έχουν δημοσιευθεί στη Διάπλαση και στη σειρά της Βιβλιοθήκης της: "Πέτρος Ριονσαί, Λουκία Μαλό, Πρόας ο Νικίου, Ζιννέτα, Τιάρκος, Θέμος Κορμάς, Ναυτόπαις του Σουρκούφ, Μαρουσία, Θύμα του φθόνου", και από τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική παραγωγή γενικά: "Στέλλα Βιολάντη, Κόκκινος Βράχος, Κερένια Κούκλα, Λουκής Λάρας, Δον Κιχώτης, Βασιλεύς Ληρ, Όνειρον θερινής νυκτός, Αρχοντοχωριάτης, Τραβιάτα, Ριγολέττος, Τροβατόρε".

Πιο σημαντική από ιστορική άποψη είναι η κατηγορία των ψευδωνύμων που μαρτυρεί για την ευαισθητοποίηση των αναγνωστών απέναντι στα ιστορικά γεγονότα, στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, στο πολιτικό κλίμα. Η κατηγορία αυτή των ψευδωνύμων θα μπορούσε μόνη της να παίξει τον ρόλο της ιστορικής μαρτυρίας. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα ακόλουθα ψευδώνυμα στα οποία αντανακλώνται τα ιστορικά γεγονότα: "Ολυμπιονίκης (1896),

——————————————

μου αρέσει η φιλοσοφία σου, Χρυσόμαλλε Πειρατά. Δεν ευρίσκεται λέγεις, η ευτυχία εις την γην; Αυτά είνε ρομαντικαί φρασεολογίαι", αυτ., τόμ. 2, αρ. 9, 4 Μαρτίου 1895, σ. 71.

4

Σελ. 49
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/50.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Θλίψις της πατρίδος (1897), Ελληνικός στόλος (1900)1, Αιμόφυρτος Μακεδονία (1906), Καπετάν Ζέζας (1907)2, Έλλην αεροπόρος (1912)3, Κανόνι του Αβέρωφ (1914)4, Καταδρομικόν Έλλη (1914)5, Ευρωπαϊκός πόλεμος (1915), Γερμανόφιλος Επτανήσιος (1916), Ένδοξος Γαλλία (1916), Πεινασμένος Πελοποννήσιος (1917), Μπομπότα (1917), Νικητής του Σκρα (1918), Κοινωνία των Εθνών (1919), Ελευθέρα Ιωνία (1920), Νικητής του Εσκή-Σεχήρ (1921), Ήρως της Κιουτάχειας (1921)".

Οι επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις εκφράζονται με τα ψευδώνυμα: "Ακτίνα του Ραίτγκεν (1903)6, Ράδιον (1904)7, Ηλεκτρικός σπινθήρ (1907), Αυτοκίνητον (1908)8, Ηλεκτρικόν Φως (1909), Ασύρματος τηλέγραφος (1918), Διπλάνον (1919)". Στο πολιτικά και ιδεολογικά κλίμα παραπέμπουν τα ψευδώνυμα: "Πανιαπωνισμός (1908), Το σύνταγμα (1911), Εργάτης (1916), Λάτρις του Βενιζέλου (1916), Θριαμβεύων Μεγαλοϊδεάτης (1918), Ελεύθερη Πόλι (1918), Προλετάριος (1918), Κοσμοπολίτης (1919)

——————————————

1. Το 1900 η κυβέρνηση Γ. Θεοτόκη ίδρυσε το "Ταμείον Εθνικού Στόλου". Στα πλαίσια της ενίσχυσης της ελληνικής ναυτικής δύναμης, αγοράσθηκαν το 1908 και παραδόθηκαν την επόμενη χρονιά οκτώ τορπιλοβόλα. Το 1911 έφτασε στην Ελλάδα το καταδρομικό "Αβέρωφ". Βλ. D. Dakin, Η ενοποίηση της Ελλάδας 1770 - 1923, μετάφραση Α. Ξανθόπουλος, Αθήνα 1982, σ. 240.

2. Μίκης Ζέζας ήταν το ψευδώνυμο του Παύλου Μελά.

3. Το πρώτο αεροπλάνο έφερε στην Αθήνα το 1908 ο Λ. Αρνιώτης. Ο ίδιος δεν κατόρθωσε να πετάξει. Επιτυχείς πτήσεις εκτέλεσαν, ο Αλ. Καραμανλάκης, που σκοτώθηκε το 1912 πετώντας μεταξύ Αθηνών και Πάτρας και ο Κ. Μάνος, που σκοτώθηκε κι' αυτός σε αεροπορικό δυστύχημα στη Θεσσαλονίκη το 1913. Η χρησιμοποίηση του αεροπλάνου από τον ελληνικό στρατό χρονολογείται από το 1912.

4. Βλ. σημ. 1.

5. Η "Έλλη" ναυπηγήθηκε το 1912.

6. Οι ακτίνες Ραίντγκεν ή ακτίνες Χ ανακαλύφθηκαν το 1893 από τον Roentgen. Την ίδια χρονιά ο Marconi ανακάλυψε τον ασύρματο τηλέγραφο.

7. Το ράδιο ανακαλύφθηκε το 1898 από τους Marie και Pierre Curie.

8. Στην Ελλάδα το αυτοκίνητο έφτασε το 1906, κατά το Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν της Πρωίας, τόμ. Ι, Αθήνα 1932.

Σελ. 50
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/51.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Ένωσις της Κύπρου (1919), Μπολσεβίκα (1920)". Το γλωσσικό πρόβλημα προβάλλουν τέλος τα ψευδώνυμα: "Μαλλιαρός (1903), Φοιτητική Συντροφιά (1910), Καθαρευουσιαστής (1919)" και τις γυναικείες αναζητήσεις τα ψευδώνυμα "Σουφραζέττ (1908), Εύα Νικήτρια (1912), Φεμινίστρια (1918)".

Εκτός από τα ψευδώνυμα - ιστορικούς δείκτες, τα οποία έχουν αξία συλλογικής μαρτυρίας, υπάρχουν και τα ψευδώνυμα των οποίων το ενδιαφέρον εντοπίζεται στην αποκάλυψη του χρήστη τους1. Το όνομα πίσω από το ψευδώνυμο, υποδεικνύει η δήλωση των αρχικών του ονόματος του συνδρομητή δίπλα από το ψευδώνυμο του, όταν αυτό εγκριθεί (δήλωση που δεν είναι πάντοτε απαραίτητη) και επιβεβαιώνει το περιοδικό. Στην τελευταία περίπτωση, η ταύτιση γίνεται από τη στήλη της αλληλογραφίας, όταν η Διάπλαση σχολιάζει τις δραστηριότητες συνδρομητών της που διακρίθηκαν, με τη δημοσίευση της εικόνας συνδρομητή, όταν δηλώνεται μαζί με το ψευδώνυμο και το όνομά του με αφορμή την επιτυχία του σε κάποιο διαγωνισμό και σπανιότερα, από τη στήλη των Αθηναϊκών επιστολών. Έτσι γνωρίζουμε ότι ο Μέλαν Αετός είναι ο Νικόλαος Χατζιδάκης. Ο Μέλαν Αετός συμμετείχε στην αλληλογραφία από το 1883 και έστελνε στο περιοδικά έμμετρες συνήθως πνευματικές ασκήσεις. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου γίνεται από τη Διάπλαση, όταν αναγγέλλεται ότι ο Ν. Χατζιδάκης γίνεται συνεργάτης της2. Όταν ήταν 14 ετών η Διάπλαση έγραφε: "Ανέγνωσα ευχαρίστως και τα άλλα δύο ποιημάτιά σου, Μέλαν Αετέ. Εξακολούθει να καταγίνεσαι όταν σου μένη καιρός από

——————————————

1. Χρήσιμο προς την κατεύθυνση αυτή είναι το έργο του Κυρ. Ντελόπουλου, Νεοελληνικά φιλολογικά ψευδώνυμα 1800 - 1981, β' έκδοση, ΕΛΙΑ, Αθήνα 1983.

2. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 4, αρ. 49, 22 Νοεμβρίου 1897, σ. 390. Στις συνεργασίες του, εκτός από το όνομά του χρησιμοποιεί και το ψευδώνυμο Ζέφυρος Βραδυνός. Ο Ν. Χατζιδάκης, μαθηματικός και λογοτέχνης, έγινε το 1904 καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σελ. 51
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/52.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

τα μαθήματά σου και θα γράψης μίαν ημέραν καλά και άξια δημοσιεύσεως ποιήματα"1.

Η Ακακία είναι η Μελπομένη Λογοθέτη (Μέλπω Merlier). Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου γίνεται από τη στήλη της αλληλογραφίας2. Ο Στέφανος Δάφνης είναι ο Θρασύβουλος Ζωιόπουλος. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου γίνεται από τη στήλη της αλληλογραφίας3. Ο Στέφανος Δάφνης συμμετείχε στην αλληλογραφία από το 1895, έστελνε τακτικά στο περιοδικό πνευματικές ασκήσεις και είχε βραβευθεί σε διαγωνισμούς λύσεων. Ο Αιθήρ είναι ο Ναπολέων Λαπαθιώτης. Το ψευδώνυμό του εγκρίνεται το 1897 4. Η ταύτιση ψευδωνύμου και ονόματος γίνεται με τη 

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 10, αρ. 17, 15 Σεπτεμβρίου 1886, σ. 79.

2. "Η εν Γενεύη σπουδάζουσα μουσικήν και λαβούσα εσχάτως το πτυχίον της με τόσους επαίνους Δις Μελπομένη Λογοθέτου, είνε η παλαιά μας φίλη Ακακία, η οποία μου έστειλε κ' εκείνα τα εύμορφα ποιήματα", αυτ., τόμ. 16, αρ. 36, 8 Αυγούστου 1909, σ. 300.

3. Αυτ., τόμ. 24, αρ. 51, 18 Νοεμβρίου 1917, σ. 411. Ο Θρ. Ζωιόπουλος ήταν καθηγητής μαθηματικών, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας με το ίδιο φιλολογικό ψευδώνυμο (Στέφανος Δάφνης).

4. Αυτ., τόμ. 4, αρ. 46, 1 Νοεμβρίου 1897, σ. 367. Το περιοδικό σχολιάζει: ο Αιθήρ "τώρα είνε μαθητής του καλλιτέρου σχολείου και συνδρομητής του καλλιτέρου περιοδικού". Την εγγραφή του περιγράφει ο ίδιος ο Ν. Λαπαθιώτης: «Κι ένα απόγεμα, η "θείτσα" [=Παπαζαφείρη] παίρνοντάς με από το χέρι με πήγε στα γραφεία της Διαπλάσεως των Παίδων, που ήταν τότε απέναντι απ' τη Χρυσοσπηλιώτισσα και μ' έγραψε συνδρομητή. Θυμάμαι τον Ξενόπουλο, με τα γυαλάκια του, που σηκώθηκε απ' το γραφείο του κι ήρθε και με χάιδεψε, ρωτώντας με τι ψευδώνυμο ήθελα να πάρω, κι εγώ του αποκρίθηκα: "Αιθήρ"! Κι από τότε έγινα, για χρόνια, ο "Αιθήρ" της Διαπλάσεως των Παίδων», Ν. Λαπαθιώτης, Η ζωή μου, επιμ. Γ. Παπακώστας, Αθήνα 1986, σ. 34. Σύμφωνα με την Αλίκη Παληοδήμου ("Ναπολέων Λαπαθιώτης: Χρονοβιογραφία", Διαβάζω, τεύχ. 95, 30 Μαΐου 1984, σ. 13), ο Λαπαθιώτης εμφανίζεται ξανά στη Διάπλαση με το ψευδώνυμο "Όψιμος Κρίνος". Ο Ν. Λαπαθιώτης τη δεύτερη περίοδο της εμφάνισής του στο περιοδικό προκηρύσσει διαγωνισμό "εκφραστικών εφηβικών φυσιογνωμιών", βλ. "Αρχειακή ενότητα Ν. Λαπαθιώτη" που απόκειται στο ΕΛΙΑ.

Σελ. 52
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/53.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

δημοσίευση της εικόνας του το 1905 1. Ο Αιθήρ σε ηλικία 18 ετών2 στην ερώτηση του περιοδικού πώς φαντάζονται οι συνδρομητές τον κόσμο περί το 4.000 μ. Χ., απαντά μ' ένα ποίημα:

Γιατί να βασανίζουμε το νου,

να τυραννούμε άδικα τη σκέψι;

Ως τότ' ένας κομήτης τουρανού

Θαρρώ πώς θα μας έχη ξεμπερδέψη.

Θα λείψη κάθε πίκρα και πληγή,

θα λείψοννε τα βάσανα κ' οι πόνοι·

έτσι και 'μείς γλυτώνουμ' απ' τη γη,

κ' η γη απ' το μπελά μας ξεγλυτώνει.

Νομίζετε καλέ πώς ημπορεί

η σφαίρα μας η κακομοίρα νάχη

μια τέτοια κοινωνία πονηρή

και δύστροπη, για φόρτωμα 'στη ράχι;...

Έλα, κομήτη, έλ' απ' τα ψηλά

και - στο Θεό σου - κάψε τέτοια σφαίρα,

πού όλο μας σκοτίζει τα μυαλά,

και γύρω παραδέρνει στον Αιθέρα3.

——————————————

1. Βλ. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 13, αρ. 4, 24 Δεκεμβρίου 1905, σ. 30.

2. Για το θέμα του έτους γέννησης του Ν. Λαπαθιώτη, βλ. Ά. Δικταίος, Ναπολέων Λαπαθιώτης. Η ζωή του - Το έργο του, Αθήνα 1984, σ. 23 και Ν. Ααπαθιώτης, ό.π., σ. 11, 171.

3. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 13, αρ. 16-17, 18 και 25 Μαρτίου 1906, σ. 128. Την ίδια χρονιά κερδίζει το β' βραβείο ποιητικού διαγωνισμού με θέμα Το Ηλιοβασίλεμα· το α' βραβείο κέρδισε ο Άριελ [=Λ. Παλαμάς]. Παραθέτουμε τα ποίημα:

«'Σε φλογερή, περίλαμπρη πορφύρα

ο Φοίβος τρεμοσβύνει 'στα βουνά·

Σύννεφα, φλόγες, αρμονίες, μύρα,

Και σ' όνειρα η λάμψι με πλανά!...

Σελ. 53
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/54.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Ο Άριελ είναι ο Λέανδρος Παλαμάς. Το 1906 η Διάπλαση γράφει: "Ο κ. Λέανδρος Κ. Παλαμάς, ο οποίος έδρασε και εις τον κύκλον μας με το ψευδώνυμον Άριελ, είνε υιός του κορυφαίου των Ελλήνων ποιητών κ. Κωστή Παλαμά. Μολονότι νεώτατος ακόμη, - μόλις είνε δεκαοκταετής και μαθητής της Γ' του Γυμνασίου, - έγραψεν ήδη και εδημοσίευσε πολλά ποιήματα, αποδεικνύοντα ότι είνε γνήσιος κληρονόμος της πατρικής ιδιοφυίας"1. Η Ελληνική Αίγλη είναι η Σταυρούλα Μαρκέτου. Ο Γρ. Ξενόπουλος γράφει γι' αυτήν: "Η φίλη μας η Ελληνική Αίγλη είνε ένα κορίτσι που σκέπτεται πολύ και γράφει καλά και έχω την ιδέα πως κάτι θα γίνη μια μέρα, αν... δεν απορροφηθή τέλεια από της... σκέψεις της"2. Η Στ. Μαρκέτου έγινε συνεργάτρια του περιοδικού το 1919 με το ψευδώνυμο Ε.Α. Το ψευδώνυμό της εγκρίθηκε το 1906 και αποκαλύφθηκε από τη Διάπλαση το 1920 3. Η Βάρκα του Κανάρη είναι η Κατίνα Παπά. "Η παλιά μας Βάρκα του Κανάρη, Κατίνα

——————————————

Η θάλασσα ροδίζει χρυσωμένη,

ο ζέφυρος σαλεύει τα κλαδιά,

το κύμα σιγοτρέμει και πεθαίνει

με φλίφλισμα γλυκό 'στην αμμουδιά!

Τα σύννεφ' αρμενίζουν φλογισμένα,

κ' ανάλαφρα, τρεμουλιαστά, δειλά

ο άνεμος τον ίσκιο τους 'στα ξένα

με φύσημ' απαλό σιγοκυλά!..

Οι μενεξέδες γέρνουν απ' τα φύλλα

με τρυφερό παράπονο 'στη γη·

Τη νύχτα καρτερούν μ' ανατριχίλα,

προσμένουν με λαχτάρα την αυγή !

Αυτ., αρ. 31, 1 Ιουλίου 1906, σ. 243.

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 13, αρ. 22, 19 Απριλίου 1906, σ. 175. Τα σχόλια συνοδεύουν τη δημοσίευση του ανέκδοτου ποιήματος του Λ. Παλαμά "Το ξωκκλήσι".

2. Αυτ., τόμ. 24, αρ. 31, 1 Ιουλίου 1917, σ. 247

3. Αυτ., τόμ. 14, αρ. 1-2, 2 και 9 Δεκεμβρίου 1906, σ. 15 και τόμ. 27 , αρ. 13, 29 Φεβρουαρίου 1920, σ. 103.

Σελ. 54
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/55.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Γ. Παπά, είναι σήμερα διδάκτωρ της Φιλοσοφίας και καθηγήτρια στο Αρσάκειο Κερκύρας. Με διάφορα ψευδώνυμα γράφει διηγήματα, κριτικές, εντυπώσεις", σημειώνει ο Γρ. Ξενόπουλος το 1922 1. Το ψευδώνυμο της Κ. Παπά εγκρίθηκε το 1908. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Κ.Π2. Το 1909, σε ηλικία εννέα ετών, πήρε τον δεύτερο έπαινο σε διαγωνισμό διηγήματος. Από το 1910 συμμετέχει στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών. Το Μεσολογγιτάκι, ο Μέλλων Διπλωμάτης (από το 1903) και από το 1906 Διπλωμάτης είναι ο Σπύρος Τρικούπης, γιος του Κωνσταντίνου Τρικούπη, υπουργού των Ναυτικών την περίοδο 1905 - 1908. Η ταύτιση ψευδωνύμου και ονόματος γίνεται με τη δημοσίευση της εικόνας του το 1906 3. Ο Γρ. Ξενόπουλος γράφει το 1908: "Ο Διπλωμάτης τώρα έγινε συγγραφεύς και δημοσιεύει έργα του σε διάφορα περιοδικά με τα ψευδώνυμα Τρίκ, Νίνος, Mario· ετοιμάζει κάτι και για το θέατρο"4.

Ο Τέλλος Άγρας είναι ο Ευάγγελος Ιωάννου. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1911. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Ε.Ι. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1919 με τη 

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 29, αρ. 22, 30 Απριλίου 1922, σ. 171.

2 Αυτ., τόμ. 15, αρ. 40, 30 Αυγούστου 1908, σ. 319.

3. Αυτ., τόμ. 13, αρ. 41 - 42, 9 και 16 Σεπτεμβρίου 1906, σ. 328. Ο Σπύρος Τρικούπης ήταν φίλος και συμμαθητής του Ν. Λαπαθιώτη με παράλληλη δράση στο περιοδικό. Οι δύο συνδρομητές έγραφαν μαζί Παιδικά Πνεύματα και αντάλλασσαν τετράδια "Μικρών Μυστικών". Βλ. Ν. Λαπαθιώτης, ό.π., Αθήνα 1986, σ. 44. Το 1907, ο Σπ. Τρικούπης παίρνει το β' βραβείο του διαγωνισμού "Μικρών Μυστικών"· στην ερώτηση "Ποίον είνε το χειρότερον ελάττωμα", απαντά: "Η ξενολατρεία που καταστρέφει τον εθνισμόν μας", Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 14, αρ. 9, 27 Ιανουαρίου 1907, σ. 71.

4. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 15, αρ. 33, 12 Ιουλίου 1908, σ. 263. Την ίδια χρονιά το Πανελλήνιο ανέβασε το δράμα του "Ροδόφυλλα ή αγκάθια" και το 1909 το Βαριετέ "Το μυστικά της εικόνος". Ο Σπ. Τρικούπης ήταν διευθυντής της εβδομαδιαίας εικονογραφημένης επιθεώρησης Δάφνη (1909-1910). Αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε κατά καιρούς υπουργός και αντιπρόεδρος της Βουλής.

Σελ. 55
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/56.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

δημοσίευση της εικόνας του1. Από το 1911 δημοσιεύει πεζά και ποιητικά έργα στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών και από το 1916 γίνεται τακτικός συνεργάτης της Διάπλασης. Πολλά του ποιήματα αναδημοσιεύονται αργότερα στις ποιητικές του συλλογές. Το 1912 πήρε το δεύτερο βραβείο σε ποιητικά διαγωνισμό και το 1914 το ίδιο βραβείο σε διαγωνισμό διηγήματος. Με τον Τέλλο Άγρα και τον Γρ. Ξενόπουλο ανοίγει ένας διάλογος που διαρκεί από το 1912 έως το 1916 και αφορά την ψυχολογική κατάσταση, τον χαρακτήρα, τις γλωσσικές απόψεις και την ποιητική εξέλιξη του νεαρού συνδρομητή. Σημειώνουμε χαρακτηριστικές απαντήσεις του περιοδικού: κ. Τέλλε Άγρα... δεν ήθελα να έχης μέσα σου όλες αυτές της μελαγχολίες. Προσπάθει να της διώχνης και να είσαι φαιδρός, εύθυμος. Όσον ειμπορείς"2. Ο Τέλλος Άγρας επιμένει να εμφανίζεται όσο είναι δυνατόν συχνότερα στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών και όταν δεν κερδίζει το πρώτο βραβείο σε ποιητικό διαγωνισμό του 1913, διαμαρτύρεται. Το περιοδικό απαντά: "Τέλλε Άγρα, ο στίχος σου εκείνος ήτο ανυπόφορος. Τι τα θέλεις! Πρώτου βραβείου δεν ήτο άξιον αυτό το ποίημά σου. Αλλ' έχεις το κακόν ιδίωμα να πειράζεσαι εις το φιλότιμον, όχι μόνον από κάθε παρατήρησιν που γίνεται εις τα έργα σου, αλλά και από κάθε έπαινον που γίνεται εις τα έργα των άλλων"3. Οι γλωσσικές απόψεις του συνδρομητή δεν θα βρουν σύμφωνο το περιοδικό: "Τι να σου είπω, Τέλλε Άγρα, όταν προτιμάς τον Ραγκαβή και τον Παράσχον, από Σολωμόν και Βαλαωρίτην ή όταν νομίζης ότι η δημοτική είνε αμάθεια και απαιδευσία, μόνη δε η καθαρεύουσα εκπαίδευσις και μάθησις;" και πιο κάτω: "Εις τα άλλα προτιμώ να μην απαντήσω... ειρωνευόμενος και αξιών

——————————————

1. Βλ. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ., 18, αρ. 7, 15 Ιανουαρίου 1911, σ. 59 και τόμ. 26, αρ. 22, 27 Απριλίου 1919, σ. 172. Το 1911 είχε υπογράψει συνεργασία του με το ψευδώνυμο και το όνομά του.

2. Αυτ., τόμ. 19, αρ. 52, 24 Νοεμβρίου 1912, σ. 451.

3. Αυτ., τόμ. 20, αρ. 50, 9 Νοεμβρίου 1913, σ. 403.

Σελ. 56
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/57.gif&w=600&h=915 15. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

ΕΙΚΟΝΑ

6. Τέλλος Άγρας

ΕΙΚΟΝΑ

7. Ναπολέων Λαπαθιώτης

ΕΙΚΟΝΑ

8. Λέανδρος Παλαμάς

Σελ. 57
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/58.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

να διδάξης τον μεγάλον Σολωμόν, διαπράττεις μίαν ασέβειαν"1. Οι ποιητικές επιδόσεις του δεκαπεντάχρονου Τέλλου Άγρα προκαλούν τον ενθουσιασμό του Γρ. Ξενόπουλου: "Αν η εξέλιξις του Τέλλου Άγρα προχωρήση κανονική, ύστερα από λίγα χρόνια θα έχωμεν ένα μεγάλον ποιητήν. Προς το παρόν, αποτελεί φαινόμενον. Είνε l'enfant sublime..."2.

Ο Τέλλος Άγρας είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους άλλους συνδρομητές, οι οποίοι εκφράζουν με κάθε ευκαιρία τον θαυμασμό τους γι' αυτόν. "Τι ωραίο πράγμα να είνε κανείς Τέλλος Άγρας!", γράφει το Γυθειωτάκι3. Από τις πολλές δημοσιεύσεις του στο περιοδικό (ίσως τις περισσότερες από κάθε άλλο συνδρομητή), σημειώνουμε το ακόλουθο απόσπασμα από τον "Αποχαιρετισμό": «Άλλοτε, που είμουν μικρότερος και ευτυχέστερος, μου άρεσε να θυμούμαι τα περασμένα. Δεν μ' αρέσει πια. Μ' όλα ταύτα όμως τώρα, που τελειώνω και την αποχαιρετώ κι' αυτή την ζωή, συχνά, πολύ συχνά ο νους μου στρέφει προς την εποχήν εκείνη. Και αργότερα, όταν θ' αρχίση μια άλλη ζωή πάλιν, θα στρέψω και τότε πίσω το βλέμμα μου. Αυτή θα είνε η προτελευταία φορά, έως ότου αποχαιρετίσω μια και καλή όλη την ζωή μου και θα φύγω "με πτερά ηλεκτρισμού" για ένα μακρινό μεγάλο ταξείδι...»4.

Ο Νικητής της αύριον είναι ο Μήτσος Παπανικολάου. Εμφανίζεται στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών από τον Δεκέμβριο του 1916. Παραθέτουμε μια από τις πρώτες του συμμετοχές στη Σελίδα αυτή:

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 21, αρ. 29, 21 Ιουνίου 1914, σ. 235 και αρ. 30, 28 Ιουνίου 1914, σ. 243.

2. Αυτ., τόμ. 22, αρ. 7, 17 Ιανουαρίου 1915, σ. 59.

3. Αυτ , τόμ. 24, αρ. 15, 11 Μαρτίου 1917, σ. 123. Δύο χρόνια πριν, στη στήλη της αλληλογραφίας διαβάζουμε: "Θα πω εις τον Τέλλο Άγρα, Αθιγγανίς ότι τον θαυμάζετε όλοι σπίτι σας και προλέγετε ότι θα γίνη μεγάλος ποιητής", αυτ., τόμ. 22, αρ. 41, 12 Σεπτεμβρίου 1915, σ. 331.

4. Αυτ., τόμ. 23, αρ. 25, 21 Μαΐου 1916, σ. 202.

Σελ. 58
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/59.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Μολυβένιο κρεμάστηκε σύννεφο

στουρανού τατελείωτα μάκρη

και θλιμμένο στο τζάμι μου χτύπησε

της βροχής το πρωτόγεννο δάκρυ

Μολυβένιο κρεμάστηκε σύννεφο

-ο καϋμός- 'ς της καρδιάς μου μιάν άκρη

και στα ωχρά μάγουλά μου εκύλισε

των ματιών το πρωτόγεννο δάκρυ1.

Ο Γρ. Ξενόπουλος γράφει γι' αυτόν: "Βλέπω ότι ο Νικητής της αύριον προοδεύει και γρήγορα θα αποκτήση την τέχνη της στιχουργίας"2. Το 1918 κερδίζει το πρώτο βραβείο σε ποιητικό διαγωνισμό.

Ο Γάτος της γειτόνισσας είναι ο Δημήτριος Γιαννουκάκης. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1911. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Δ.Γ.3. Στο περιοδικό έστελνε παιδικά πνεύματα. Ο Αθανάσιος Διάκος είναι ο Ιωάννης Χέλμης. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1908. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Ι.Χ. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου του έγινε το 1915 από τη στήλη της αλληλογραφίας4. Στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών εμφανίζεται από το 1909 και διακρίνεται για την έμμετρη απόδοση μύθων του Αισώπου και του Κριλώφ. Φοιτητής της Φυσικομαθηματικής σχολής, γίνεται από το 1913 συνεργάτης του περιοδικού. Η Μεσσηνιακή Ακτή είναι ο Μιχαήλ Δ. Στασινόπουλος. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1915. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Μ. Σ. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1920

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 24, αρ. 32, 8 Ιουλίου 1917, σ. 258.

2. Αυτ., τόμ. 24, αρ. 15, 11 Μαρτίου 1917, σ. 124.

3. Αυτ., τόμ. 19, αρ. 5, 31 Δεκεμβρίου 1911, σ. 47.

4. Αυτ., τόμ. 16, αρ. 3, 20 Δεκεμβρίου 1908, σ. 23 και τόμ. 22, αρ. 16, 21 Μαρτίου 1915, σ. 131. Το 1910 είχε δημοσιευθεί η εικόνα του, με το ψευδώνυμο και το όνομά του. Ο Ιω. Χέλμης το 1919, έφεδρος αξιωματικός αυτοκτονεί.

Σελ. 59
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/60.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

από τη στήλη της αλληλογραφίας1. Το 1921, φοιτητής της Νομικής, γίνεται συνεργάτης του περιοδικού. Από το 1916 εμφανίζεται στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών δημοσιεύοντας πεζά και ποιητικά έργα. Μαθητής ακόμα, γράφει στη Διάπλαση ότι ο γυμνασιάρχης του δεν ήθελε να ασχολείται από τόσο νωρίς με την ποίηση, του ζήτησε να περιορισθεί στα μαθήματά του και να μην γράφει στη δημοτική. Ο Γρ. Ξενόπουλος απαντά: «Μεσσηνιακή Ακτή, δεν παραδέχομαι αυτά που σου είπε ο γυμνασιάρχης σου, πως τα ποιήματα είναι "αεροβασίες" και πως πρέπει να καταγίνεσαι μόνον στα "θετικά"... Μεθαύριο θα τελειώσης το Γυμνάσιο -με άριστα-και θα είσαι ελεύθερος από κάθε περιορισμό, αναγκαίο τώρα και αναπόφευκτο»2.

Το Κύμα είναι ο Στέφανος Παντερμαλής. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1911. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Σ. Π. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1920 από τη στήλη της αλληλογραφίας3. Από το 1912 δημοσιεύονται στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών ποιήματά του. Το 1921 γίνεται συνεργάτης του περιοδικού. Ο Φούριος είναι ο Γιάννης Κουγιούλης. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1921. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Ι.Κ.4. Στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών συμμετέχει από το 1921 με ποιήματά του. Ο Δουξ της Ναυπάκτου είναι ο Θεμιστοκλής Αθανασιάδης-Νόβας. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1908. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Θ.Α.5. Ο αδελφός του Θεμιστοκλή, Γεώργιος, γράφει στο περιοδικό ότι μοιράστηκε

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 22, αρ. 24, 16 Μαΐου 1915, σ. 196 και τόμ.. 28, αρ. 1, 5 Δεκεμβρίου 1920, σ. 7.

2. Αυτ., τόμ. 26, αρ. 25, 18 Μαΐου 1919, σ. 199. Για το ίδιο θέμα βλ. και Μ. Δ. Στασινόπουλος, "Μικρό αφιέρωμα", Νέα Εστία, τόμ. 105, τεύχ. 1243, 15 Απριλίου 1979, σ. 495 - 497 και ό.π., σ. 75-78.

3. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 19, αρ. 1, 3 Δεκεμβρίου 1911, σ. 11 και τόμ. 28, αρ. 1, 5 Δεκεμβρίου 1920, σ. 7. Το 1912 υπογράφει συνεργασία του με το ψευδώνυμο και το όνομά του.

4. Αυτ., τόμ. 28, αρ. 27, 5 Ιουνίου 1921, σ. 215.

5. Αυτ., τόμ. 15, αρ. 42, 13 Σεπτεμβρίου 1908, σ. 335.

Σελ. 60
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/61.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

το ψευδώνυμο μαζί του1. Η Διάπλαση θα γράψει για τον Γ. Αθάνα (ψευδώνυμο του Γ. Αθανασιάδη-Νόβα) με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής Πρωινό ξύπνημα: "Ο κ. Αθάνας είναι αληθινός και ειλικρινής. Μας παρουσιάζει όλο του το φως, χωρίς να τον μέλη αν δεν είναι ήλιος... υπόσχεται πως θα ξετυλιχθή σε λαμπρό ποιητή"2.

Το Κυανόλευκο λάβαρο είναι ο Ιωάννης Μαρμαριάδης. Συμμετέχει στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών με πεζά κείμενα και ποιήματα. Το 1919 παίρνει το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό διηγήματος. Ο Γρ. Ξενόπουλος γράφει με αφορμή ένα πεζό του κείμενο: "Από ένα πλήθος πεζογραφήματα και ποιήματα, που μου έστειλε το Κυανόλευκο λάβαρο, αυτό ξεχωρίζει, δείχνωντας πόσο καλά θα γράψη στο μέλλον, τουλάχιστο πεζά"3. Από τα τέλη του 1919 γίνεται συνεργάτης του περιοδικού με το ψευδώνυμο Πέτρος Χάρης4. Το Καλαματιανό λουλούδι είναι ο Γιάννης Καμαρινάκης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε από τη στήλη της αλληλογραφίας το 1929 5. Ο Γ. Καμαρινάκης συμμετέχει στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών από το 1921 και αργότερα γίνεται συνεργάτης του περιοδικού. Ο Σημαιοφόρος Έλλην είναι ο 

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 26, αρ. 49, 2 Νοεμβρίου 1919, σ. 391.

2. Αυτ., τόμ. 26, αρ. 47, 19 Οκτωβρίου 1919, σ. 375.

3. Αυτ., τόμ. 26, αρ. 7, 12 Ιανουαρίου 1919, σ. 55.

4. Ο Πέτρος Χάρης σημειώνει σχετικά: «Από τη "Διάπλαση" άρχισα τις λογοτεχνικές μου δοκιμές, πρώτα σαν συνδρομητής κ' έπειτα σαν συνεργάτης της, και στις σελίδες της... βαφτίστηκα για δεύτερη φορά. Ήμουνα ο Ιωάννης Νικ. Μαρμαριάδης κ' έγινα ο Πέτρος Χάρης. Πώς; Απλούστατα: Όταν με προβίβασε η "Διάπλαση", ο Γρηγόρης Ξενόπουλος, ο διευθυντής της, -ο Νικόλαος Παπαδόπουλος ήταν πια μόνο ο ιδρυτής της,- με κάλεσε και μου είπε να διαλέξω ένα ψευδώνυμο για την εργασία που θα παρουσίαζα πια σαν συνεργάτης στη "Διάπλαση". Δε σκέφτηκα πολύ, μου είχε κάνει την εποχή εκείνη εντύπωση το θεατρικό έργο του Παντελή Χορν "Πετροχάρηδες", το επρότεινα στον Ξενόπουλο, βρήκε καλή την εκλογή μου...» Π. Χάρης, «Το "απροσδόκητο" αφιέρωμα», Νέα Εστία, τόμ. 105, τεύχ. 1243, 15 Απριλίου 1979, σ. 492 - 493.

5. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 36, αρ. 35, 3 Αυγούστου 1929, σ. 421.

Σελ. 61
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/62.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Κωνσταντίνος Πατριαρχόπουλος. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1909. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Κ.Π. Η ταύτιση ψευδωνύμου και ονόματος γίνεται με τη δημοσίευση της εικόνας του με αφορμή τη βράβευσή του σε διαγωνισμό λύσεων1. Στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών εμφανίζεται το 1910. Με το περιοδικό συνεργάστηκε κυρίως ως μεταφραστής.

Ο Πλοίαρχος Νέμος είναι ο Σέργιος Μαυρίδης. Η έγκριση του ψευδωνύμου του έγινε το 1907 και η αποκάλυψή του το 1917 2. Με το περιοδικό συνεργάστηκε κυρίως ως μεταφραστής. Ο Φαναριώτης είναι ο Βασίλειος Μεσολογγίτης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1922 από τη στήλη των Αθηναϊκών επιστολών3. Στην ποιητική συλλογή του Β. Μεσολογγίτη Σποραδικά αντί προλόγου δημοσιεύθηκε επιστολή του Γρ. Ξενόπουλου. Ο Παύλος Χλωμός είναι ο Παύλος Παλαιολόγος. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1916. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Π.Π.4. Συμμετέχει στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών από το 1917 μεταφράζοντας πεζά κείμενα. Το Τραγούδι της λευτεριάς είναι ο Ιωάννης Κακριδής. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου γίνεται το 1921, όταν υπογράφει γράμμα του προς τη Διάπλαση με το όνομα και το ψευδώνυμό του5. Συμμετέχει στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών με πεζογραφήματα και ποιήματα και έχει βραβευθεί σε ποιητικό διαγωνισμό και σε διαγωνισμό διηγήματος. Γίνεται συνεργάτης του περιοδικού από το 1920 και υπογράφει εκτός από το όνομά του και με το ψευδώνυμο Φοίβος Λάρας. Ο Κολοσσός της Ρόδου είναι ο Γεράσιμος Δρακίδης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου γίνεται το 1921 από τη στήλη της αλληλογραφίας6.

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 16, αρ. 43, 26 Σεπτεμβρίου 1909, σ. 355 και τόμ. 18, αρ. 24, 14 Μαΐου 1911, σ. 195.

2. Αυτ., τόμ. 14, αρ. 38, 18 Αυγούστου 1907, σ. 303 και τόμ. 24, αρ. 37, 12 Αυγούστου 1917, σ. 299.

3. Αυτ., τόμ. 29, αρ. 25, 21 Μαΐου 1922, σ. 196.

4. Αυτ., τόμ. 23, αρ. 42, 17 Σεπτεμβρίου 1916, σ. 339.

5. Αυτ., τόμ. 28, αρ. 36, 7 Αυγούστου 1921, σ. 287.

6 Αυτ., τόμ. 28, αρ. 22, 1 Μαΐου 1921, σ. 175. Η αποκάλυψη έγινε

Σελ. 62
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/63.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Το Κεντρί είναι ο Σταμάτιος Σταματίου. Η ταύτιση ψευδωνύμου και ονόματος γίνεται με τη δημοσίευση της εικόνας του το 1903 1. Ο Στ. Σταματίου. γελοιογράφος, δημοσιογράφος (συνεργάτης της Ακροπόλεως) και ανώτερος διοικητικός υπάλληλος, είχε βραβευθεί σε διαγωνισμό ζωγραφικής και σε διαγωνισμό διηγήματος. Το Αφροστεφανωμένο κύμα είναι ο Κλέων Παράσχος. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1922 από τη στήλη της αλληλογραφίας2. Ο Κλέων Παράσχος είχε βραβευθεί σε διαγωνισμό σύνθεσης πνευματικών ασκήσεων και σε διαγωνισμό μετάφρασης κειμένου από τα γαλλικά.

Η Μικρά Ηγεμονίς είναι η Ρίτα Μπούμη. Το ψευδώνυμό της εγκρίθηκε το 1919. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Μ. Μ.3. Συμμετέχει από το 1919 στη Σελίδα συνεργασίας συνδρομητών και αργότερα γίνεται συνεργάτρια του περιοδικού. Παραθέτουμε το πρώτο πεζό κείμενο που έστειλε η Ρ. Μπούμη στη Σελίδα συνεργασίας, όταν ήταν 13 χρονών. Το έγραψε με αφορμή ένα ερειπωμένο σπίτι στη Σύρο: "Κάτω από τη μεγάλη ασημένια λεύκα, κάθουμαι και παρατηρώ. Γύρω μου βασιλεύει σιγή. Το βλέμμα μου, λίγο μακριά, βλέπει ένα κτίριο άψυχο, ερειπωμένο, που κάποτε εκτίσθη μ' όνειρα κι ελπίδες προόδου· ενώ τώρα; Στις σκοτεινές γωνιές η αράχνη πλέκει τον ιστό της, και στους πυκνούς θάμνους και στα χαμόκλαδα, που το περιτριγυρίζουν, έρπει η σαύρα. Ω! Πόσα όνειρα δεν αρχίζουν μ' ελπίδες ευτυχίας και καταλήγουν σ' ερείπια και συντρίμματα!"4. Το Πουλί της καταιγίδας είναι ο Χρήστος Χαιρόπουλος. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε

——————————————

με αφορμή τη δημοσίευση έργου του για τον νεομάρτυρα Κωνσταντίνο τον Υδραίο. Του Γ. Δρακίδη εκδόθηκαν το 1937 τα Ροδιακά.

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 10, αρ. 17, 26 Απριλίου 1903, σ. 132.

2. Αυτ., τόμ. 29, αρ. 42, 17 Σεπτεμβρίου 1922, σ. 334.

3. Αυτ., τόμ. 26, αρ. 8, 19 Ιανουαρίου 1919, σ. 63.

4. Αυτ., τόμ. 26 , αρ. 21, 20 Απριλίου 1919, σ. 166. Για τις σχέσεις της με τη Διάπλαση, βλ. Ρίτα Μπούμη-Παπά, "Η Διάπλασις κ' εγώ", Νέα Εστία, τόμ. 105, τεύχ. 1243, 15 Απριλίου 1979, σ. 508 - 510.

Σελ. 63
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/64.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

το 1929 1. Το Κλεφτόπουλο του '21 είναι ο Δημήτριος Δελακώτσος. Η ταύτιση ψευδωνύμου και ονόματος γίνεται το 1918 με τη δημοσίευση της εικόνας του2. Ο Λαερτίδης είναι ο Μανώλης Καλομοίρης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1910 από τη στήλη των Αθηναϊκών επιστολών3. Ο Δάφνης Στέφανος είναι ο Γεώργιος Κακριδής. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1916. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Γ. Κ. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1921 με τη δημοσίευση της εικόνας του, με αφορμή τη βράβευσή του σε διαγωνισμό σύνθεσης πνευματικών ασκήσεων4. Ο Μικρός Ποιητής είναι ο Νίκος Καββαδίας. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1921. Σε παρένθεση σημειώθηκαν τα αρχικά Ν. Κ.5.

Ο Έλλην του Ολύμπου είναι ο Γεώργιος Τσοκόπουλος, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος στη Διάπλαση6. Ο Άρης είναι ο Ιωάννης Χαλκοκονδύλης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1907 από τη στήλη της αλληλογραφίας7. Η Μέλλουσα Καλλιτέχνις είναι η Ελένη Λαμπίρη. "Η παλαιά μου φίλη Μέλλουσα Καλλιτέχνις,

——————————————

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 36, αρ. 42, 21 Σεπτεμβρίου 1929, σ. 502. Ο Χρήστος Χαιρόπουλος, γιος του Κωστή Χαιρόπουλου (δημοσιογράφου), ήταν δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μουσικοσυνθέτης.

2. Αυτ., τόμ. 25, αρ. 9, 27 Ιανουαρίου 1918, σ. 73. Για τις σχέσεις του με τη Διάπλαση, βλ. Δημ. Δελακώτσος, "Η Διάπλασις των παίδων, η δημοτική και η εποχή", Νέα Εστία, τόμ. 105, τεύχ. 1243, 15 Απριλίου 1979, σ. 517 - 521.

3. «Η "Διάπλασις" ειμπορεί να καυχάται: Ο μικρός της Λαερτίδης είνε σήμερον ο μεγάλος Καλομοίρης!», Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 18, αρ. 4, 25 Δεκεμβρίου 1910, σ. 31.

4. Αυτ., τόμ. 23, αρ. 21, 23 Απριλίου 1916, σ. 171 και τόμ. 28, αρ. 48, 30 Οκτωβρίου 1921, σ. 381. Ο Γεώργιος Κακριδής, αδελφός του Ιωάννη, έγινε το 1948 καθηγητής της θεωρητικής ηλεκτροτεχνίας στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.

5. Αυτ., τόμ. 28, αρ. 22, 1 Μαΐου 1921, σ. 175· βλ. και Τζ. Καββαδία, "Σύντομο Βιογραφικό", στα Ν. Καββαδίας, Του πολέμου. Στο άλογό μου, Αθήνα, Άγρα, 1987, σ. 52.

6. Αυτ., τόμ. 16, αρ. 20 - 21, 18 και 25 Απριλίου 1909, σ. 171.

7. Αυτ., τόμ. 14, αρ. 15, 10 Μαρτίου 1907, σ. 119. Ο Ιω. 

Σελ. 64
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/65.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

είνε η Ελένη Γ. Λαμπίρη, η οποία σπουδάζει ανώτερα μουσικά μαθήματα εις την Λειψίαν", γράφει το περιοδικό το 1909 1. Η Ελένη Λαμπίρη έχει συνθέσει έργα μουσικής δωματίου, σονάτες, οπερέττες. Το 1913 στο θέατρο "Πανελλήνιο" ανέβηκε η οπερέττα της Αποκρηάτικο Όνειρο, σε λιμπρέτο του Γρ. Ξενόπουλου, με διευθυντή ορχήστρας την ίδια. Η Διάπλαση θριαμβολογεί: "Και όμως! ακόμη και αυτό το απίστευτον, και αυτή η θαυμασία πρόοδος, και αυτός ο θρίαμβος της γυναικείας αναπτύξεως εις την Ελλάδα, από τους κόλπους της Διαπλάσεως, από την μεγάλην της οικογένειαν έμελλε να προέλθη"2. Η Δούκισσα των Σαλώνων είναι η Αλεξάνδρα Λαλαούνη. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1921 από τη στήλη της αλληλογραφίας3. Το Ερυθρό νέφος είναι ο Ριχάρδος Παρίσης. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1910 4. Συνδρομητής του περιοδικού για μια δεκαετία, είχε βραβευθεί σε πολλούς διαγωνισμούς. Ο Γραβιάς είναι ο Βασίλειος Ηλιόπουλος. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1901 από τη στήλη της αλληλογραφίας, με αφορμή την αναγγελία της έκδοσης των Ιάνθων του5. Ο Ωκύπους Αχιλλεύς είναι ο Γεώργιος Βραχηνός6. Ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος είναι ο Βασίλειος Παπαδάκης. Το ψευδώνυμό του εγκρίθηκε το 1907 7.

——————————————

Χαλκοκονδύλης, δημοσιογράφος, ήταν από το 1899 διευθυντής της Νέας Ημέρας της Τεργέστης.

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 16. αρ. 10, 7 Φεβρουαρίου 1909, σ. 83.

2. Αυτ., τόμ. 20, αρ. 25, 18 Μαΐου 1913, σ. 199.

3. Αυτ., τόμ. 28, αρ. 49, 6 Νοεμβρίου 1921, σ. 392. Η Αλ. Λαλαούνη ήταν μουσικοκριτικός και δημοσιογράφος (ανταποκρίτρια του Ταχυδρόμου Αλεξανδρείας).

4. Αυτ., τόμ. 17, αρ. 49, 6 Νοεμβρίου 1910, σ. 400.

5. Αυτ., τόμ. 8, αρ. 17, 28 Απριλίου 1901, σ. 139. Ο Β. Ηλιόπουλος, αρχισυντάκτης του Παρνασσού (1912 - 1918), έγραψε διηγήματα και θεατρικά έργα χρησιμοποιώντας και το ψευδώνυμο Lux.

6. Αυτ., τόμ. 10, τεύχ. 18, 30 Σεπτεμβρίου 1886, σ. 95 και τόμ. 38, αρ. 24, 16 Μαΐου 1931, σ. 285. Ο Γ. Βραχηνός ήταν βουλευτής, δημοσιογράφος και διευθυντής της εφημερίδας Ημερήσιος Τύπος.

7. Αυτ., τόμ. 14, αρ. 9, 27 Ιανουαρίου 1907, σ. 71. Ο Β. Παπαδάκης,

5

Σελ. 65
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/25/gif/66.gif&w=600&h=91515. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

Ο Εθνικός Ύμνος είναι, ο Δημήτριος Δρόσος. "Ο κ. Δ.Ι. Δρόσος, γραμματεύς πρεσβείας και τώρα διευθυντής του γραφείου του Τύπου εις το υπουργείον των Εξωτερικών, συγγραφεύς δε πολλών εμβριθεστάτων διπλωματικών μελετών, είναι παλαιός μου φίλος, δράσας πολύ εις τον κύκλον μας με το ψευδώνυμον Εθνικός Ύμνος", γράφει το περιοδικό το 1919 1. Ο Φλοίσβος τον Ευξείνου είναι ο Αδαμάντιος Πολυζωίδης2. Το Πτηνόν της ερήμου είναι ο ποιητής Αντώνιος Κυριακίδης, που γίνεται συνεργάτης του περιοδικού το 1901 (με την υπογραφή Αντώνιος Κ.Κ.) και η Σμυρναϊκή Ηχώ είναι ο Χρήστος Σολομωνίδης3. Το Κορινθιακόν κύμα είναι ο Ιωάννης Οικονομόπουλος (γνωστός με το ψευδώνυμο Ρώμος Φιλύρας). Η Διάπλαση γράφει γι' αυτόν με αφορμή τα μεγαλοφυή παιδιά: "Αλλά και το Κορινθιακόν κύμα, μήπως δεν στέλλει προς την Διάπλασιν πρωτόλεια ποιημάτων, άτεχνα βέβαια ακόμα, αλλά πολύ - πολύ ανώτερα της ηλικίας του, και καθαυτό εκπληκτικά διά την πρωτοτυπίαν της εκφράσεως και την βαθύτητα του αισθήματος;"4. Η αποκάλυψη του ψευδωνύμου έγινε το 1917 5.

Από τους πρώτους συνδρομητές της Διάπλασης ήταν ο Νικόλαος Λάσκαρις, ο Αντώνιος Μάτεσις, ο Ιωάννης Ράλλης, και ο Παναγιώτης Πετρίδης· το όνομά τους σαν λύτες ασκήσεων

——————————————

στενός συνεργάτης του Ι. Μεταξά, ήταν πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά (1939), καθηγητής της Παντείου Σχολής (1937-1940) και αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Κοινωνία των Εθνών (1932 - 1936).

1. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 26, αρ. 6, 5 Ιανουαρίου 1919, σ. 47.

2. Αυτ., τόμ. 16, αρ. 24, 16 Μαΐου 1909, σ. 203. Ο Αδ. Πολυζωίδης, δημοσιογράφος, ήταν αρχισυντάκτης της Ατλαντίδος, εφημερίδας της Νέας Υόρκης.

3. Γ. Ταρσούλη, "Τα Διαπλασιακά ψευδώνυμα", Νεοελληνικός Λόγος, τεύχ. 28, 1983, σ. 20, 22 και Νέα Εστία, τόμ. 115, τεύχ. 1366, 1 Ιουνίου 1984, σ. 733, 735. Ο Χρ. Σολομωνίδης, πολιτικός και λογοτέχνης, ήταν υφυπουργός-γενικός διοικητής Ηπείρου την περίοδο 1947 - 48.

4. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 9, αρ. 50, 14 Δεκεμβρίου 1902, σ. 399.

5. Αυτ., τόμ. 24, αρ. 33, 15 Ιουλίου 1917, σ. 266 και τόμ. 28, αρ. 42, 17 Σεπτεμβρίου 1922, σ. 334.

Σελ. 66
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: «Η Διάπλασις των Παίδων» (1879-1922)
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 47
    15. Πάτσιου, "Διάπλασις των Παίδων"

    και τους συνδρομητές του περιοδικού. Από το 1906, δίπλα στα νέα ψευδώνυμα που ζητούν να πάρουν ορισμένοι συνδρομητές και συνδρομήτριες και στις ανανεώσεις παλαιοτέρων ψευδωνύμων, δηλώνεται σε παρένθεση με τη συντομογραφία α. (αγόρι) ή κ. (κορίτσι) το φύλο του συνδρομητή ή της συνδρομήτριας1. Έτσι από τη χρονιά αυτή μπορούμε να παρακολουθήσουμε την κατά φύλα συμμετοχή των συνδρομητών στη διαπλασιακή ζωή (συμμετοχή στην αλληλογραφία, σε διαγωνισμούς κλπ.). Εδώ οι διαφορές υπέρ των αγοριών είναι σχετικά μικρές. Το 1906 ζητούν νέο ψευδώνυμο ή ανανεώνουν παλαιότερο, 260 αγόρια και 220 κορίτσια, το 1911 254 αγόρια και 233 κορίτσια, το 1916 312 αγόρια και 240 κορίτσια και το 1921 366 αγόρια και 301 κορίτσια. Η Διάπλαση διαβάζεται από κορίτσια των οποίων η εκπαίδευση έχει εξασφαλισθεί κυρίως με οικοδιδασκάλους ή σε ιδιωτικά σχολεία2. Το γεγονός αυτό χαρακτηρίζει και κοινωνικά την προέλευση του αναγνωστικού της κοινού: πρόκειται για τα κοινωνικά στρώματα που ενδιαφέρονται για τη γυναικεία μόρφωση και τροφοδοτούν την ιδιωτική εκπαίδευση.

    4. Τα ψευδώνυμα

    Η Διάπλασις των παίδων θ' αποτελέσει έναν ολόκληρο κόσμο με συνδρομητές, συλλόγους, ψευδώνυμα, λευκώματα, διακριτικό

    ——————————————

    1. Αυτή η δήλωση εξάλλου είναι η μόνη που θεωρεί αναγκαία το περιοδικό, αφού δέχεται δίπλα στο ψευδώνυμο και ψεύτικα αρχικά, ενώ επιμένει στη δήλωση του φύλου. (Βλ. Η Διάπλασις των παίδων, τόμ. 28, αρ. 7, 16 Ιανουαρίου 1921, σ. 55).

    2. Οι συνδρομήτριες του περιοδικού είναι μαθήτριες της σχολής Χιλλ, του Αρσακείου Πατρών, του Αρσακείου Αθηνών, του Αρσακείου Κερκύρας· αρκετές απ' αυτές είναι αριστούχες και αργότερα γίνονται φοιτήτριες. Οι σχολικές επιτυχίες των μαθητριών, συνδυάζονται έμμεσα με το γεγονός ότι υπήρξαν συνδρομήτριες της Διάπλασης. Στην Εστία διαβάζουμε: "Με λαμπράν ύλην και με ωραίας εικόνας όπως πάντοτε, εξεδόθη το 28ον φύλλον της