Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Μπρούσκου, Αίγλη
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 300-499, τ. Α΄+Β΄
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:34
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1999
 
Σελίδες:975
 
Αριθμός τόμων:2 τόμοι
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τρίτο τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών του Γ. Α. Μέγα. Υπενθυμίζουμε ότι από το Αρχείο του Γεωργίου Α. Μέγα έχουν ήδη δημοσιευτεί δύο τόμοι. Ο πρώτος, που είναι και ο μόνος που πρόλαβε να δημοσιεύσει ο ίδιος ο συντάκτης του καταλόγου, περιέχει τους Μύθους Ζώων (AT 1-299) . Ο δεύτερος (δημοσίευμα του ΙΑΕΝ αρ. 23), που αποτελεί στην ουσία μία πρόταση επεξεργασίας του καταλόγου του Μέγα, περιλαμβάνει τους παραμυθιακούς τύπους AT 700-749 που αντιπροσωπεύουν το τελευταίο μέρος των Μαγικών Παραμυθιών. Ο παρών τρίτος τόμος περιέχει, πάντα σε αναφορά με τη διεθνή κατάταξη των Aarne-Thompson , τις ελληνικές παραλλαγές των παραμυθιακών τύπων AT 300-499, τύπων που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος από αυτά που ονομάζουμε Μαγικά Παραμύθια (AT 300-749).
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 24.63 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 363-382 από: 982
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/363.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ

AT 327 (Α, Β, C) ΚΑΙ AT 328

Σελ. 363
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/364.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 364
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/365.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ  AT 327 (Α, Β) και AT 328

Ο Δεκατρείς

AT 327A: Grimm No 3: Hansel und Gretel

AT 327B: Delarue-Tenèze: Le petit Poucet

AT 327B: Delarue-Tenèze: Le garçon qui vole les trésors de l'ogre

AT 328: The Children and thé Ogre

AT 328: The Boy Steals thé Giant's Treasure

AT 328: Delarue-Tenèze: Les enfants abandonnés dans la forêt

Παραλλαγή πρώτη: Ο Δεκατρής

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένας πατέρας που είχε δεκατρία παιδιά. Το μικρότερο από αυτά το έλεγαν Δεκατρή. Επειδή όμως ήταν φτωχοί και δεν είχαν να τα ταΐσουν αποφάσισε μαζί με τη γυναίκα του να τα πάνε και να τα αφήσουν σε ένα δάσος για να τα φάνε οι λύκοι. Ο Δεκατρής όμως άκουσε τη κουβέντα του πατέρα τους με τη μητέρα τους. Τους πήραν λοιπόν όλους και ξεκίνησαν να πάνε δήθεν να κόψουν ξύλα στο δάσος. Ο Δεκατρής όμως είχε γεμίσει την τσέπη του με καλαμπόκι που το έσπερνε στο δρόμο.

Όταν έφτασαν βαθιά στο δάσος, οι γονείς είπαν στα παιδιά να σκορπιστούν να μαζέψουν ξύλα και, άμα τα συγκεντρώσουν, να έρθουν στο μέρος που ήταν και αυτοί για να ξεκινήσουν για το σπίτι. Αυτοί όμως έφυγαν κρυφά και όταν γύρισαν τα παιδιά δεν τους βρήκαν. Το κατάλαβαν ότι τους παράτησαν και ο Δεκατρής άρχισε να μαζεύει τα καλαμποκόσπυρα που είχε σπείρει το πρωί κι έτσι το βράδυ ξαναγύρισαν στο σπίτι. Μόλις τους είδαν οι γονείς τους, κατάλαβαν ότι με τη βοήθεια του καλαμποκιού ξαναγύρισαν κι αποφάσισαν να τους πάνε σε άλλο δασός πιο μακριά. Άκουσε πάλι τη συζήτηση ο Δεκατρής αλλά, επειδή είχαν κρύψει το καλαμπόκι, γέμισε τις τσέπες του με σιτάρι. Μόλις τους ξαναπήραν για το δάσος άρχισε να σπέρνει το σιτάρι.

Όταν έφτασαν μέσα στο δάσος μακριά, τους είπαν πάλι να μαζέψουν ξύλα και σε λίγο να συγκεντρωθούν για να φύγουν για το σπίτι. Όταν γύρισαν όμως, ο Δεκατρής και τ' αδέρφια του δε βρήκαν τους γονείς τους γιατί είχαν φύγει. Ο Δεκατρής άρχισε να ψάχνει για να βρει το σιτάρι, αλλά οι γονείς τους είχαν μαζέψει λίγο απ' αυτό και το άλλο το έφαγαν τα πουλιά κι έτσι δεν μπόρεσαν να ξαναγυρίσουν

Σελ. 365
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/366.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

στο σπίτι. Αφού περιπλανήθηκαν μέσα στο δάσος πολλή ώρα, πήραν ύστερα ένα δρόμο χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν. Μετά από λίγη ώρα - είχε πια νυχτώσει - είδαν από μακριά ένα φως. Όταν έφτασαν εκεί χτύπησαν την πόρτα της καλύβας για να τους βάλουν μέσα. Σ' εκείνη την καλύβα ζούσε ένας δράκοντας. Μόλις τα είδε η γυναίκα του δράκοντα, τους άνοιξε και τους είπε: "Πηγαίνετε εκεί στο μπαλκόνι και κοιμηθείτε απόψε μαζί με τα δικά μου παιδιά, αλλά αν πεινάσει ο δράκοντας τη νύχτα, μπορεί να σηκωθεί να σας φάει. Γι' αυτό μη μιλάτε καθόλου".

Όταν ήρθε ο δράκοντας το βράδυ τα μεσάνυχτα πείνασε. Η δράκαινα του είπε ότι ήρθαν κάτι παιδιά και κοιμούνται μαζί με τα δικά τους. Ο δράκοντας τότε αποφάσισε να τα φάει. "Πρόσεξε", του είπε η δράκαινα, "να μη φας τα δικά μας παιδιά που έχουν τις σκούφιες, αλλά τα άλλα". Μόλις τ' άκουσε ο Δεκατρής, βγάζει γρήγορα τις σκούφιες και τις περνάει στα κεφάλια των αδερφών του κι αφήνει τα παιδιά του δράκοντα χωρίς σκούφιες. Ο δράκοντας έφαγε τα δικά του τα παιδιά. Εν τω μεταξύ ο Δεκατρής και τ' αδέρφια του πήδησαν απ' το μπαλκόνι κι έφυγαν.

Όταν έφτασαν μακριά είδαν ένα βασιλιά κοντά στο παλάτι του, ανεβασμένο στο άλογο του. "Φαίνομαι καλός;" τους ρώτησε. "Καλός φαίνεσαι", του απάντησαν, "μα αν είχες το άλογο του δράκοντα, θα ήσουν ακόμα καλύτερος". "Και ποιος θα πάει να το φέρει;" "Ο Δεκατρής", απάντησαν τ' αδέρφια του, που δεν τον χώνευαν, επειδή ήταν εξυπνότερος απ' αυτούς.

Ξεκίνησε λοιπόν ο Δεκατρής, κι έφτασε στο κατώγι του δράκοντα. Αλλά το άλογο του χλιμιντρούσε, μόλις αντίκρυζε ξένο. Τ' άκουσε λοιπόν ο Δράκοντας από πάνω. Κατέβηκε κάτω και το τάισε κι ο Δεκατρής κρύφτηκε πίσω από ένα σωρό ξύλα. Ξαναπήγε να το πιάσει όταν έφυγε ο Δράκοντας, ξαναχλιμιντρισε το άλογο. Κατέβηκε ο Δράκοντας και το άρχισε στο ξύλο το άλογο του, λέγοντας του: "Εγώ σε τάισα, τι έχεις και φωνάζεις;" Σε λίγο ξανάγινε το ίδιο και μόλις πρόλαβε ο Δεκατρής να κρυφτεί. Τότε ο Δεκατρής το πήρε με το καλό το άλογο, ανέβηκε καβάλα, και το άλογο, ευχαριστημένο που μπήκε και λίγο βάρος πάνω του, δε μίλησε. Το πήγε στο βασιλιά. "Φαίνομαι καλός τώρα;" ξαναρώτησε. "Καλός φαίνεσαι", του είπαν, "αλλά αν είχες και το πάπλωμα του Δράκοντα, θα σουνα καλύτερος". "Και ποιος θα πάει να το φέρει;" "Ο Δεκατρής".

Πήγε ο Δεκατρής στο σπίτι του Δράκοντα. Το πάπλωμα ήταν απλωμένο στο μπαλκόνι. Ήταν ένα πελώριο χρυσοκέντητο πάπλωμα, αλλά είχε και πολλά κουδούνια. Το τράβηξε λίγο ο Δεκατρής, αλλά τα κουδούνια βρόντησαν. Βγήκε ο Δράκοντας, αλλά ο Δεκατρής κρύφτηκε και δεν τον είδε. Ξανατράβηξε. Βγήκε γρήγορα ο Δράκοντας και τον έπιασε. Κι επειδή τον είχε βάλει να φάει τα παιδιά του, τον έπιασε, τον έδεσε, τον κρέμασε πάνω από ένα πελώριο καζάνι κι είπε στη γυναίκα του να σκίσει ξύλα, να βράσει το νερό και ύστερα να κόψει το σκοινί για να πέσει μέσα ο Δεκατρής και να τον φάει, σαν θα γύριζε απ το κυνήγι.

Σελ. 366
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/367.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Καθώς έσκιζε τα ξύλα η γριά, ο Δεκατρής της λέει: "Δεν τα σκίζουν έτσι τα ξύλα, έτσι παιδεύεσαι περισσότερο". "Και πως τα σκίζουνε;" ρώτησε. "Να πώς, να σου το πω. Λύσε με και κατέβασε με, να σου δείξω μια στιγμή και ύστερα με ξαναδένεις", είπε ο Δεκατρής. Μόλις τον έλυσε, πήρε το τσεκούρι και είπε! "Πρόσεχε μη σκύβεις, γιατί θα σε χτυπήσει το τσεκούρι", και με μια τσεκουριά στο κεφάλι σκότωσε τη δράκαινα και την έβαλε μέσα στο καζάνι να βράσει, πήρε το πάπλωμα και το πήγε στο βασιλιά. "Φαίνομαι καλός τώρα;", ξαναρώτησε. "Καλός φαίνεσαι, αλλά που να 'χες και τον ίδιο το Δράκοντα ζωντανό", απάντησαν τ' αδέρφια του Δεκατρή. "Και ποιος θα πάει να τον φέρει;" "Ο Δεκατρής", του είπαν.

Ξανακίνησε ο Δεκατρής. Στο σπίτι του Δράκοντα κοντά, βρίσκει ένα γέροντα. "Πού πας;" του λέει ο Δεκατρής. "Πάω στο σπίτι του φίλου μου του Δράκου να τον δω". "Α, εκεί πάω κι εγώ", και του διηγήθηκε τι ήθελε να κάνει. Τότε ο γέρος του λέει: "Για να πετύχεις αυτό που θέλεις, πρέπει να βρεις ένα γέροντα σαν κι εμένα, να τον γδάρεις, να φορέσεις το τομάρι του και να πας στο Δράκο". "Πού θα βρω καλύτερο γέροντα από σένα;", του λέει ο Δεκατρής, "εσύ έτσι κι έτσι τα ψωμιά σου τα 'φαγες". Σκοτώνει το γέροντα, παίρνει το τομάρι του, το φοράει και πάει στο Δράκο. "Ε, καλώς το φίλο!", είπε ο Δράκοντας, "καιρό είχα να σε δω, πως ήρθες κατά δω!". Του έβαλε ύστερα να φάει. Φάγανε μαζί μια καρδάρα με χοντρόγαλο. Ύστερα ο Δεκατρής τρεμουλιαστά, κάνοντας όπως κι ο γέρος που σκότωσε, του είπε: "Ξέρεις φίλε μου, πέθανε αυτές τις μέρες ένας γνωστός μου και θέλω να φτιάσω μια κάσα. Αυτός είναι σαν και σένα μεγάλος. Έρχεσαι λοιπόν να δοκιμάσω στα δικά σου μέτρα την κάσα;" "Γιατί όχι;" απάντησε ο Δράκοντας. Τον έβαλε λοιπόν μέσα στην κάσα ξαπλωμένο, κι αφού κάρφωσε όλα τα γύρω, έβαλε ένα σανίδι επάνω, του έμπηξε γρήγορα καρφιά, και έκλεισε το Δράκο μέσα. Έκοψε ύστερα την κάσα στον ώμο του, φανέρωσε στο Δράκοντα ότι ήταν ο Δεκατρής, που ο Δράκος νόμιζε ότι τον είχε φάει, και τον πήγε στο βασιλιά.

Πήρε τότε ο βασιλιάς το Δεκατρή και τ' αδέρφια του και τα 'βαλε γύρω στο θρόνο του και κάθονταν ήσυχοι. Σε μια στιγμή όμως ο Δράκος σπάζει το κασόνι που ήταν μέσα και ορμά επάνω τους. Έφαγε το βασιλιά και τ' αδέρφια του Δεκατρή και μόνο ο Δεκατρής το 'σκάσε τρέχοντας κι ανέβηκε σ' ένα ψηλό δέντρο παίρνοντας πάνω και δύο μεγάλες πέτρες. Σε λίγο φτάνει από κάτω ο Δράκοντας κι άρχισε να τρώει το δέντρο αφρίζοντας από λύσσα γιατί τον έβαλε να φάει τη γυναίκα και τα παιδιά του, για να γκρεμίσει κάτω τον Δεκατρή. Ο πονηρός Δεκατρής όμως του λέει: "τώρα το κατάλαβα ότι δε γλιτώνω με κανένα τρόπο κι ότι θα με φας. Γιατί λοιπόν να παιδεύεσαι έτσι; άνοιξε το στόμα σου και κλείσε τα μάτια σου για να πηδήξω μέσα και να με ευχαριστηθείς". Μόλις όμως το 'κάνε αυτό ο Δράκοντας, του αμολάει τις πέτρες μες στο στόμα και τον ξέκανε το Δράκοντα. Μετά κατέβηκε, πήρε το πάπλωμα και το άλογο του Δράκοντα, έστειλε και βρήκε τους γονείς του και τους διηγήθηκε τι είχε συμβεί. Κι ο κόσμος εκτιμώντας την

Σελ. 367
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/368.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

εξυπνάδα και τα κατορθώματα του τον έκανε βασιλιά και έζησε ύστερα ευτυχισμένος στη χώρα εκείνη.

ΛΦ 725, 1-5. Παραλλαγή που συλλέχτηκε από τον Δημήτριο Κουτρούμπα στην Καστανιά της Ευρυτανίας

Παραλλαγή δεύτερη: Ο Τυρίμος

Μίαν φοράν και ένα καιρόν είχεν τρία αδέρφια που ήσαν φτωχά και δεν είχαν που τον ήλιον μοίραν, παρά μόνον εζούσαν που την δουλειάν τους που ξενοδουλεύασι και οι τρεις μεροκάματον στους πλουσίους του χωριού. Μίαν φοράν εδουλεύκαν εις του δράκου, εθέριζαν τα χωράφια του που ήταν κοντά στο χωριό τους, ο δράκος ετάιζεν τους καλά και προσπαθούσεν με κάθε τρόπον πως να τους παχύνει. Μα ο Τυρίμος δεν άργησεν να καταλάβει τους σκοπούς του, για τούτον μίαν νύκτα που ο Δράκος εδιάταξεν τους δούλους του να τους δώσουν κρασί πολύ να πιούσιν, ο Τυρίμος ένεψεν στ αδέρφια του αντί να το πίνουν να το χύνουν μέσα στο πουκάμισο τους, μα τα δεν εκαταλάβαν και έπιναν ώσπου και μέθυσαν και εκοιμηθήκαν πάνω στο τραπέζι. Εσηκώσαν τους οι δούλοι και επήραν τους του δράκου και τους έφαγεν.

Ο Τυρίμος επήγεν να πέσει στα ρούχα του και κατά τα μεσάνυχτα ένιωσεν τον δράκον που ήρθεν κοντά να τον φάει, εξερόβηξεν ο Τυρίμος και ο δράκος εσυντρομάχτην. "Τι έχεις ρε και δεν κοιμάσαι;" λέγει του ο δράκος. "Είναι εκείνο το άλογο σου και φωνάζει και δεν με αφήνει να κοιμηθώ". Πάει ο δράκος και τρώει το άλογόν του. Γυρίζει ύστερα να δει εάν εκοιμήθηκεν ο Τυρίμος, αλλά ακούει τον και ξεροβήχει. "Τι έχεις ρε και δεν κοιμάσαι πάλιν;" "Είναι εκείνος ο ταύρος σου και κλωτσά και θέλει να πα στην μάναν του και δεν με αφήνει να πάω να κοιμηθώ". Πάει ο δράκος και τρώει και το ταυρίν του. Έτσι ο Τυρίμος πότε στο ένα πότε στο άλλο έστελλεν τον δράκο ώσπου και τον έκαμεν να τα φάει όλα τα ζωντανά που ήταν μες στον σταύλον.

Το πρωί ο δράκος εσηκώθην και επήγεν στο θέρος μα, πριν πάει, έδωσεν διαταγήν στους δούλους του να πιάσουν τον Τυρίμον και να τον σφάξουν και να κρεμάσουν το συκώτι του πάνω στην πόρταν να το φάει όσο να έρθει, και το κορμί του να το βάλουν να βράζει μέσα στο καζάνι και την κεφαλήν του να την πετάξουν να την φάνε οι αετοί. Τούτην την διαταγήν άκουσέν την η κόρη του δράκου και, μόλις έφυγεν ο δράκος, η κόρη έτρεξεν στον Τυρίμον και του τα είπεν όλα. Ο Τυρίμος

Σελ. 368
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/369.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

έπεσεν στην σκέψιν, αλλά η κόρη του δράκου που τον αγάπησε γιατί ήταν παλικάρι έβγαλέν του την σκέψιν. "Άκουσε να σου πω", του λέγει, "αν σου περνά να πιάσεις τους δούλους και να τους δέσεις να μην βλέπουν τι να κάνω εγώ, να σε βοηθήσω να πιάσουμεν την δρακούναν την μάναν μου να την σφάξουμε για να την φάει αυτήν στον τόπον σου". Έτσι και γίνηκεν. Αρπάσσει τους δούλους και τους έδεσαν στον σταύλον. Πάει βρίσκει την Δρακούναν και εκοιμάτουν βαθιά. Σφάζει μαζί με την κόρην και έκαναν όπως είπεν ο δράκος.

Μόλις ήρθεν ο δράκος και είδεν το συκώτι στην πόρταν κρεμασμένο ετρελλάθηκε από την χαράν του διότι ενόμισεν πως ήταν ο Τυρίμος. Ύστερα, έτσι χορτάτος και ευχαριστημένος, επήγε να πέσει να κοιμηθεί κοντά στην δρακούναν του, μα στον τόπον της ηυρεν ένα μεγάλο ξύλο τυλιγμένο με κάτι ρούχα. Ο δράκος εκατάλαβεν την απάτην και έτρεξεν να εύρει τον Τυρίμον, μα ο Τυρίμος όλη μέρα έκαμεν ένα κασόνι ξύλινον και εμπήκεν μέσα και εκάρφωσέν το που πάνω και τον εβοήθησεν και η κόρη του δράκου και επισσώσαν το να μην μπαίνει νερό μέσα και το έριψαν μες τον ποταμόν για να ρέξει στην απέναντι όχθη, που ο δράκος δεν είχεν δικαίωμα να πατήσει το πόδι του γιατί όριζεν ο μέγας βασιλιάς το μέρος. Ο δράκος βλέπει το που μακριά και βάζει τες μουγκαρκές μα πιον δεν μπορούσεν να κάμει τίποτα. "Καλά, ρε Τυρίμο", λέγει του που μέσα του, "εγέλασές μου και αυτήν την φοράν μα θα σε εύρω και θα σε φάω εγώ".

Ας αφήσωμεν τον δράκον τώρα κι ας έρθωμεν στον Τυρίμον. Ο Τυρίμος μόλις έφθασεν στο βασίλειον που είχεν ο μέγας βασιλιάς επήγεν και ηυρεν τον και είπεν του τα κατορθώματα του. Ο βασιλιάς είπεν του μόλις τον άκουσεν ! "Δεν σου πιστεύω Τυρίμο, για να σου πιστέψω θα σου βάλω τρία στοιχήματα και αν τα καταφέρεις τότε κι εγώ θα τα πιστέψω. Το ένα, θέλω να μου φέρεις το πάπλωμα το χρυσόν που σκεπάζεται ο δράκος, το άλλο, να μου φέρεις το δακτυλίδι που έχει ο δράκος στο μεσαίον του δάκτυλον και είναι σφιχτόν του και έχει τώρα χρόνια να το βγάλει από το χέριν του, και το τρίτον, να μου φέρεις το άλογόν του το μαύρον που καβαλικεύει ο ίδιος με τα χαλινάρι και την σέλαν την χρυσήν".

Ο Τυρίμος έκατσεν στην σκέψιν μα δεν έμεινεν πολλήν ώραν, εσηκώθην και επήγεν να σάσει τα πράγματα του και επερίμενεν να νυκτώσει για να φύει να πάει στου δράκου. Μόλις άρχισεν να σκοτεινιάζει και όλοι εκοιμόνταν, πάει ο Τυρίμος που πάνω στο κρεβάτι που εροχάλιζεν ο δράκος κουκουλωμένος με το πάπλωμα το χρυσό και ρίχνει που πάνω ένα κουτί ψύλλους και ένα κουτί ψείρες που τα έφερε μαζί του, μόλις ο δρακός ένιωσεν τα άρχισε να κλωτσά τα ρούχα που ήταν σκεπασμένος. Μόλις έπεσεν το πάπλωμα χάμω αρπασσει το ο Τυρίμος και φεύγει. Ύστερα έρχεται και σαν είχεν το χέρι του κρεμασμένο απόξω γύρνει πάνω στο δακτυλίδι ένα μπουκάλι λάδι και γλυστρά και πέφτει χάμω, αρπασσει το και εκείνο και φεύγει. Επήγεν κατόπι στον σταύλον για το άλογόν, τούτο το στοίχημα ήταν δύσκολον γιατί, γυρόν που το λαιμόν του, ο δράκος είχε δεμένα καμπανέλια και μόλις το επλησίαζεν κανένας επαίζασιν τα καμπανέλια και άκουεν ο δράκος και έρχετουν κοντά. Ο Τυρίμος εσοφίστηκεν πρώτα-πρώτα να πάει κοντά του,

Σελ. 369
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/370.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

μόλις επήγεν τα καμπανέλια έπαιξαν, ακούει τα ο δράκος, σηκώνεται που τα ρούχα, πάει κοντά στο άλογόν του και δε βρίσκει κανέναν γιατί ο Τυρίμος εχώστηκεν. Στράφηκεν στα ρούχα του να κοιμηθεί πάλιν, όσον και τον πηρεν ο ύπνος, ακούει πάλιν τα καμπανέλια να παίζουν, πάει κοντά πάλιν, δε βρίσκει κανέναν, "έπιασέν τον η μούγια τον γέριμον αλόπως", λέει που μέσα του και πήγεν να κοιμηθεί χωρίς έννοια. Ο Τυρίμος όταν επήγεν δυο-τρεις φορές κι ο δράκος δεν εσηκώΟηκεν, καβαλικεύει το άλογόν και φεύγει. Έως ότου ξυπνήσει ο δράκος και σηκωθεί, ο Τυρίμος ήταν μακριά πιον. Βλέπει τον ο δράκος που μακριά πέρα του ποταμού καβαλημένον πάνω στο άλογόν και να φεύγει, έβαλεν μίαν μουγκαρκάν και έσπασεν.

Ο Τυρίμος την άλλην ημέραν επήγεν στον βασιλιάν και επήρεν του τα στοιχήματα και ο μέγας βασιλιάς έμεινε θαυμαστός που είχεν τέτοιο παλικάρι μέσα στο βασίλειον του. Τότε του έδωσε την βασιλοπούλαν του για γυναίκαν του και το μισόν βασίλειον να το κυβερνά και έκαμαν σαράντα μέρες γάμον και εδιασκεδάζαν.

ΛΦ 52, 1-6 Παραλλαγή που συλλέχτηκε από τον Γεώργιο Αναξαγόρου το 1958 στην Κύπρο

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Ο ήρωας

α: Ο ήρωας' α1: είναι ο νεότερος· α2: ο πιο μικροσκοπικός' α3: από τους αδερφούς του' α4: είναι αναποδογεννημένος' α5: είναι μικρός σαν ρεβύθι' α6: έχει μία (ή περισσότερες) αδερφές· α7'. είναι ορφανός' α8: άλλο.

β: Ονομάζεται' β1: Τυρίμος· β2: Δεκατρής β3: Κοντορεβυθούλης' β4: άλλο.

II. Η απομάκρυνση από το σπίτι

α: Τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι τους· α1: για να βρουν δουλειά' α2: για να βρουν την τύχη τους' α3: γιατί ο πατέρας τους δεν έχει να τα ζήσει και τα στέλνει να δουλέψουν α4: άλλο.

ΠΑ. Η εγκαταλείψει των παιδιών στο δάσος

α: Οι γονείς αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους' α1: γιατί δεν

Σελ. 370
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/371.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

μπορούν να τα ζήσουν α2.' άλλο' α3: και την άλλη μέρα τα οδηγούν μακριά από το σπίτι" α4: στο δάσος' α5: στον κάμπο (στο βουνό)' α6: όπου τους λένε να μαζέψουν ξύλα και να περιμένουν ώσπου να έρθουν να τα πάρουν α7: και φεύγουν.

β: Ο ήρωας, που έχει ακούσει τα σχέδια τους' β1: γεμίζει τις τσέπες του πετραδάκια (καλαμπόκι) και τα σκορπίζει στο δρόμο για να μπορέσει να τον ξαναβρεί στο γυρισμό' β2: έτσι τα παιδιά ξαναγυρνάνε στο σπίτι αλλά οι γονείς θέλουν πάλι να τα εγκαταλείψουν β3: την επόμενη φορά ο ήρωας σκορπίζει στο δρόμο ψίχουλα' β4: αλλά τα πουλιά τα τρώνε και τα παιδιά χάνουν το δρόμο.

ΙΙΙ. Η συνάντηση με το τέρας κι οι περιπέτειες των παιδιών

α: Τα παιδιά περιπλανώνται στο δάσος· α1: ο ήρωας ανεβαίνει σ' ένα δέντρο' α2: βλέπει μακριά το φως ενός σπιτιού' α3: ένα σπίτι' α4: που ανήκει σε ένα δράκο' α5: μια λάμια' α6: έναν Αράπη' α7: που έχει τρεις (ή όσες είναι και τα παιδιά) κόρες' α8: και τα παιδιά κατευθύνονται προς τα κει' α9: τα παιδιά φτάνουν τυχαία στο σπίτι του δράκου.

β: Τα παιδιά μπαίνουν στο σπίτι' β1: τα υποδέχεται η γυναίκα του δράκου' β2: τους δίνει να φάνε' β3: και τα κρύβει για να μην τα βρει ο άντρας της και τα φάει' β4: αλλά όταν έρχεται ο δράκος τα ανακαλύπτει ("ανθρώπινο κρέας μου μυρίζει")' β5: και λέει στη γυναίκα του να τα μαγειρέψει την άλλη μέρα' β6: η ίδια η λάμια ετοιμάζει το καζάνι για να βράσει τα παιδιά.

γ: Τη νύχτα ο ήρωας αλλάζει' γ1: τα σκεπάσματα των αδερφών του' γ2: τα σκουφάκια' γ3: άλλο' γ4: με αυτά των παιδιών του δράκου' γ5: κι έτσι ο δράκος σκοτώνει τα δικά του παιδιά' γ6: και τα τρώει' γ7: τα παιδιά φεύγουν κρυφά' γ8: επιστρέφουν στο σπίτι τους.

δ: Τα παιδιά βρίσκουν ένα χωράφι' δ1: που είναι το χωράφι του δράκου' δ2: και το θερίζουν δ3: για να κερδίσουν χρήματα' δ4: ο δράκος στοιχηματίζει μαζί τους ότι θα τους φάει αν δεν τον προλάβουν στο θέρισμα' δ5: ο δράκος τους υπόσχεται να τους παντρέψει με τις κόρες του' δ6: άλλο.

ε: Ο δράκος τους ρωτά αν ξέρουν γράμματα' κι όταν εκείνοι απαντούν πως δεν ξέρουν ε1: τους δίνει ένα γράμμα για τη δράκαινα όπου της λέει να τους σφάξει και να τους μαγειρέψει' ε2; αλλά ο ήρωας αντικαθιστά το γράμμα με άλλο' ε3: όπου γράφει να σφάξει ζωντανά και να περιποιηθεί τον ήρωα' ε4: να βάλει τα παιδιά να κοιμηθούν στα κρεβάτια των κοριτσιών του' ε5: άλλο.

στ: Ο δράκος' στ1: παχαίνει τα παιδιά για να τα φάει' στ2: προσπαθεί να τα μεθύσει για να κοιμηθούν και να τα φάει' στ3: τα φιλοξενεί με σκοπό να τα φάει.

ζ: Τα άλλα αδέρφια αποκοιμούνται' ζ1: αλλά ο ήρωας μένει ξύπνιος' ζ2: και προσποιείται ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί' ζ3: επειδή τα ζώα του δράκου κάνουν θόρυβο (ο δράκος σφάζει τα ζώα του και τα τρώει)' ζ4: κι έτσι γλιτώνει' ζ5:

Σελ. 371
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/372.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

σώζοντας και τα αδέρφια του' ζ6: τα παιδιά καταλαβαίνουν τα σχέδια του δράκου και φεύγουν κρυφά.

η: Ο δράκος διατάζει να σφάξουν τον ήρωα· η1: αλλά η κόρη του δράκου το μαθαίνει' και ειδοποιεί τον ήρωα' η2: και προτείνει να σφάξουν τη μάνα της για να ξεγελάσουν το δράκο.

θ: Ο ήρωας σφάζει τη δράκαινα (με τη βοήθεια της κόρης της)· θ1: τη μαγειρεύει' Θ2: κι ο δράκος τρώει εν αγνοία του τη γυναίκα του' Θ3: μαζί με τους καλεσμένους του (που ανακαλύπτουν την απάτη επειδή "το κρέας της μυρίζει όπως του δράκου").

ι: Ο ήρωας (και τ' αδέρφια του) ξεφεύγει(ουν)' II: μέσα σε ένα κιβώτιο που έφτιαξε (με τη βοήθεια της κόρης του δράκου και το έριξε στο ποτάμι που ο δράκος δεν μπορεί να διασχίσει)' ι2: κι ο δράκος τον(τους) κυνηγά' ι3: αλλά δεν μπορεί να τον(τους) φτάσει' ι4: κουρασμένος αποκοιμιέται κάτω από ένα δέντρο (μπροστά σε μια σπηλιά) όπου είναι κρυμμένα τα παιδιά' ι5'. κι ο ήρωας του κλέβει τα μαγικά παπούτσια που του δίνουν δύναμη' ι6: τα φτερά του' ι7: επιστρέφει στη δράκαινα και της ζητά τα λεφτά του δράκου (τάχα πως τον έχουν πιάσει ληστές και ζητούν λύτρα)' ι8: και τα παιδιά γυρίζουν στο σπίτι τους· ι9: άλλο.

IV. Η κλοπή της περιουσίας τον δράκου (Α Τ 328)

α: Ο ήρωας φτάνει στο παλάτι του βασιλιά (στο σπίτι κάποιου)' α1: μαζί με τα αδέρφια του' α2: και μπαίνει(ουν) στην υπηρεσία του.

β: Ο βασιλιάς στέλνει τον ήρωα (ξανά) στο δράκο' β1'. επειδή ο δράκος είναι εχθρός του και θέλει να τον εξοντώσει' β2: επειδή τον έπεισαν τα αδέρφια του ήρωα γιατί τον φθονούν β3: για να φέρει τα θαυμαστά αντικείμενα του δράκου' β4: ο ίδιος ο ήρωας θέλει να φέρει τα θαυμαστά αντικείμενα' β5: ο βασιλιάς υπόσχεται να. δώσει την κόρη του γυναίκα σ' όποιον επιτύχει στις δύσκολες δοκιμασίες' β6: άλλο.

γ: Ο ήρωας πρέπει να φέρει' γ1: το πάπλωμα (με τα κουδούνια)' γ2: το άλογο (με τα κουδούνια)· γ3: το δαχτυλίδι' γ4: τη χρυσή σέλα' γ5: τον καθρέφτη' γ6: άλλο.

δ: Πριν φύγει παίρνει μαζί του' δ1: ψείρες και ψύλλους· δ2: βαμβάκι' δ3: άλλο.

ε: Ο ήρωας μπαίνει στο σπίτι του δράκου' ε1: την ώρα που αυτός κοιμάται' ε2: του ρίχνει τις ψείρες, ο δράκος πετάει το πάπλωμα κι ο ήρωας το κλέβει' ε3: κρύβεται (μεταμορφώνεται σε ρεβύθι)' ε4: χρησιμοποιεί άλλο τέχνασμα' ε5'. το άλογο χλιμιντρίζει (μιλάει)' ε6: κι ο δράκος ξυπνά αλλά δε βρίσκει κανέναν ε7: έτσι ο ήρωας το κλέβει' ε8: βουλώνει τα κουδούνια του παπλώματος (του αλόγου)' ε9: εκτός από ένα' ε 10: κι ο δράκος ξυπνάει.

στ: Ο δράκος κυνηγά τον ήρωα' στ1: τον πιάνει κι κι ετοιμάζεται να τον ρίξει

Σελ. 372
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/373.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

στο φούρνο (λέει στη γυναίκα του να τον ψήσει)' στ2: ο ήρωας προσποιείται πως μπορεί να βοηθήσει τη δράκαινα και τη σκοτώνει· στ3: τη ρίχνει στο φούρνο' στ4: και φεύγει' στ5: ο δράκος τρώει τη γυναίκα του (μαζί με τους καλεσμένους του).

V. Ο θάνατος του δράκου

α: Ο ήρωας πρέπει να φέρει τον ίδιο το δράκο' α1: μεταμφιέζεται (σκοτώνει ένα γέρο και ντύνεται το πετσί του), πάει έξω από το σπίτι του δράκου και του λέει πως φτιάχνει ένα κασόνι για να πιάσει τον ήρωα, επειδή τάχα του έχει κάνει πολλά κακά, και τον πείθει να μπει στο κασόνι τάχα για να το δοκιμάσει' α2: τον κλείνει μέσα και τον μεταφέρει στο βασιλιά.

β: Ο βασιλιάς (τ' αδρέφια του) δεν πιστεύει(ουν) τον ήρωα' β1: ανοίγει(ουν) το κασόνι' β2: κοιτάει(νε) από μια τρύπα μέσα στο κασόνι· β3: ο δράκος τού(ς) ρουφάει το μάτι' β4: βγαίνει και τρώει το βασιλιά' β5: και τ' αδέρφια του ήρωα.

γ: Μόνο ο ήρωας ξεφεύγει' γ1: ανεβαίνει σ' ένα δέντρο' γ2: και σκοτώνει το δράκο που τον κυνηγά πετώντας του μια πέτρα (μέσα στο στόμα)' γ3: ο δράκος σκοτώνεται με άλλο τρόπο.

δ: Ο ήρωας παντρεύεται την κόρη του βασιλιά' 81: γίνεται αυτός βασιλιάς' 82: κερδίζει το μισό βασίλειο' 83: άλλο.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ AT 327-328

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 1263, (ΣΜ 93), 5-8, Κόνιτσα, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, α8 (βάζει τα πόδια του στη στάχτη). ΙΙΙ: δ, δ1, 82, 84, στ, στ3, γ, γ3 (δωμάτια), γ5, γ7, ι, ι2, ι3. IV: β, β3, γ, γ2, ε, ε3 (γίνεται ποντίκι), ε5, ε6, ε7, γ, γ1, ε7. V: α, α1, α2, β (βγαίνει και σκοτώνει όλο το στρατό του βασιλιά), γ3 (τον σκοτώνει ο ήρωας).

2. ΛΑ 1264, (ΣΜ 94), 27-28, Κόνιτσα, "Ο Δεκατρίτης". Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ4, ε, ε1 (σκίζει το γράμμα). IV'. β (από τ' αδέρφια του), β3, γ, γ2, ε, ε5, ε6, ε7. V: α, α1, α2 (τον πηγαίνει στο σπίτι του).

3. ΛΑ 2302, 435-438, Δωδώνη, "Ο Κοντορεβυθούλης". Ι: α, α1, α3, β, β3. IIΑ α, α1, α3, α7. ΙΙΙ: α, α9, β, γ, γ3 (μαντίλια), γ4, γ5, γ? (παίρνοντας τα φτερωτά παπούτσια του δράκου). IV: α, α1, α2, β, β3, γ, γ2, ε, ε7. V: α, α1, α2, δ.

Σελ. 373
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/374.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

4. ΛΑ 2453, 473-484, Δωδώνη, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β, β3. IIΑ α, α1, "3, α7, β, β3, β4. ΙΙΙ: ά., α3, α4, α8, β (η Πεντάμορφη δρακοπούλα. ερωτεύεται τον Κοντορεβυθούλη και βοηθά τα παιδιά να ξεφύγουν), γ (η δρακοπούλα), γ3 (ρούχα), γ4, γ5, γ6. Με τη συμβουλή της δρακοπούλας ο ήρωας μπαίνει στο υπόγειο βασίλειο όπου ο βασιλιάς τον κάνει βασιλόπουλο. Γυρνώντας βρίσκει τ' αδέρφια του να μαλώνουν ποιο θα παντρευτεί τη δρακοπούλα. Ξαναγυρνά στο υπόγειο βασίλειο κι ο βασιλιάς του δίνει δώρα και κοπέλες να παντρευτούν τ' αδέρφια του. Ο ήρωας παίρνει την Πεντάμορφη και γυρνούν σπίτι τους.

5. ΛΦ 1230, 1-2, Θεσπρωτία, άτιτλο. Ι: α, α6. IIΑ α, α1, "3, α4, α7, β, β1,

β2 (κι αυτή τη φορά ο ήρωας δεν έχει προλάβει να μαζέψει χαλίκια). ΙΙΙ: α, και τα συναντά μια μάγισσα που τα παίρνει στο σπίτι της, β6 (αλλά το κορίτσι τη ρίχνει στο φούρνο), γ7, γ8 (παίρνοντας την περιουσία της μάγισσας).

6. ΛΦ 1278, 1-4, Δωδώνη, "Ο Δεκατρίτης". Γ. α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: μπαίνουν στην υπηρεσία του δράκου, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: α, α1, α2, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ6 (ασημένιο κύπελο), ε, ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, α1, α2, β, β1, β4, γ, γ1, γ2, δ.

7. ΛΦ 1638, 5-6, Πρέβεζα, "Ο Κοντορεβυθούλης". Ι: α, α1, α3, β, β3. IIΑ α,

α1, α3, α4, α7. ΙΙΙ: α, α2 (ο Κοντορεβυθούλης πάει προς το φως και συναντά ανθρώπους που ξεφορτώνουν τσουβάλια με ψωμί. Παίρνει ένα και το πηγαίνει σπίτι του). IIΑ β2. ΙΙΙ: α, α9, α7, β, β1, β2, β3, β4, γ5, γ6 (νομίζοντας πως είναι τα ξένα), ι! (κλέβοντας τα παπούτσια του δράκου όπου βρίσκεται η δύναμη του), ι2, ι3 (ο ήρωας ρίχνει τα παπούτσια στη θάλασσα κι ο δράκος πάει να τα πιάσει και πνίγεται. Η δράκαινα υιοθετεί τα παιδιά).

8. Hahn 2, 3, πρλ. 1, 178, Ζαγόρια, "Skandalos". Ι: α, α1, α3, β, β4, (Σκάνταλος). II: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, στ, στ3, γ, γ3, (παίρνει τα χρυσόμηλα απ' τα κεφάλια των κοριτσιών του δράκου), γ5, γ7. IV: α, α1, α3 (ο ήρωας δείχνει τα χρυσόμηλα στη βασιλοπούλα κι έτσι κερδίζει το φιλί της), β, β6 (επειδή θυμώνει που ο ήρωας φίλησε την κόρη του), β3, γ, γ2, γ1, ε, ε7. V: α, α1, α2.

9. Hahn 2, 3, πρλ. 2, 180, (Ρίο, 32), Νεγάδες Ζαγορίων, "Zenjos" ("Ο Ζένιος κι η λάμνια"). Γ. α, α1, α3, β, β4 (Ζένιος). ΙΙΙ: α9 (της λάμνιας), γ, γ1, γ4, γ5, γ7. IV: β, β2, β3, γ, γ1, γ2, στ3 (τη λαμνιοπούλα). V: α (τη λάμνια), α1, α2.

10. Hahn 2, 3, πρλ. 3, 181, Ζίτσα, "Zozos und die Lamnia". Όμοιο με το παραπάνω. Ο ήρωας λέγεται Τσάτσος ( = μικρός). Στο τέλος, επεισόδιο μαγικής φυγής (όπως AT 313A: ο ήρωας ρίχνει χτένα που γίνεται δάσος, αλάτι που γίνεται θάλασσα).

Σελ. 374
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/375.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

11. ΛΑ 1268, (ΣΜ 98), 63-64, Λάρισα, "Το κοντορεβυθούλι". 7: α, α1, α3, β, β3. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. 7F: α, α1, α2, β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε3 (γίνεται χάντρα), ε5, ε6, ε7, γ, γ1, ε, ε4 (τρυπάει τη στέγη και τραβάει το πάπλωμα, αλλά χτυπούν τα κουδούνια), ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: 81.

12. ΛΑ 1270, (ΣΜ 100), 49, Βολκάνο Τρικάλων, "Ο πατέρας και τα εφτά παιδιά". 7: α, α8 (ο μεγαλύτερος), α3. IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, "9, α7, β, β1, β2, β3, β4, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι, ι2, ι3, ι4, ι5, ι8.

13. ΛΑ 1270, (ΣΜ 100), 65-66, Βολκάνο Τρικάλων, "Ο δράκος και οι εφτά αδερφοί". 7: α, α1, α3, β, β4 (Στρατής). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, ζ6. IV: β, β2, β3, γ, γ6 (χρυσό ποτήρι), ε, ε7, γ, γ3 (της δράκαινας), ε, στ1, στ2. V: α, α1, α2, 81.

14. ΛΑ 2746, 243-247, Ροδιά Τιρνάβου, άτιτλο. 7: α, α1, α3, β, β2. ΙΙ: α. ΙΙΙ: παίρνοντας το δεξιό δρόμο στο σταυροδρόμι τα παιδιά φτάνουν στο χωράφι του δράκου, δ3, δ4, κερδίζουν το στοίχημα και φεύγουν. Κ: α, α1, α2. IV: β, β3, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ6 (τη γυναίκα του δράκου), ε, ε7, δ3 (για να παντρευτεί τη βασιλοπούλα ο ήρωας πρέπει να την αναγνωρίσει ανάμεσα σ άλλες όμοιες. Μια μύγα, για να τον βοηθήσει, κάθεται πάνω στη μύτη της βασιλοπούλας κι έτσι ο ήρο^ας την αναγνωρίζει), δ.

15. ΛΑ 2780, 300-311, Καρδίτσα, άτιτλο. 7: α, α1, α3, β, β2. IIΑ α, α1, α3, α7. ΙΙΙ: α, α9 (σπηλιά), γ, γ2, γ4, γ5, γ7 (παίρνοντας λίρες). IV: β, β3, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2. V: α, α1, α2, δ, δ3 (και παίρνει το μισό βασίλειο).

16. ΛΦ 87, 1-6, Γοργογύριο Τρικάλων, "Ο Κολοδεκατρίας". 7: α, α1, α3, β, β4 (Κολοδεκατρίας). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, στ, στ3 (ο ήρωας σώζει τ' αδέρφια του από το δηλητηριασμένο φαί), γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: β (βασιλιάς πατέρας του), β2, β3, γ, γ2, ε, ε4 (ξεγελά το δράκο και του παίρνει το άλογο αφήνοντας του το δικό του1 έτσι ο δράκος δεν μπορεί να τον κυνηγήσει), γ, γ1, ε, ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, α1, α2, β1, β5, γ, γ1, γ2.

17. ΛΦ 414, 1-4, Καρδίτσα, "Ο Δεκατρίτης". 7: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ4, στ, στ3, γ, γ3 (κάπες), γ4, γ5, γ6, γ7. IV: β (απ' τα αδέρφια του που τον ζηλεύουν), β3, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ6 (τη γούνα της δράκαινας), ε, στ1, στ2, στ3, στ4, στ5, στ6. V: α, α1, α2 (στ' αδέρφια του), β (τ' αδέρφια του), β2, β5, γ, γ1, γ2.

18. ΛΦ 715, 105-108, Τρίκαλα, "Ότι κλέβω δράκους και έργα δεν κάνω στην Ελλάδα". 7: α, α1, α3, α7, β, β4 (Γιαννακός). ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, δ3, ε, ε1, ε2, η (τον αδερφό του ήρωα), θ (ο αδερφός), Θ1, Θ2, ι (με το άλογο του

Σελ. 375
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/376.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

δράκου). IV'. α (και του δίνει το άλογο), β, β3, γ, γ1, ε, ε4 (τον βοηθούν τα ποντίκια να το κλέψει). V'. α, α1, α2 (με παρόμοιο τρόπο κλέβει το βασιλιά της Αγγλίας, επειδή ειρωνεύτηκε τον βασιλιά της Ελλάδας, και τον φέρνει στην Ελλάδα).

19. ΛΦ 1171, 1-6, Καρδίτσα, "Ο Δεκατρίτης". Ι: α, α1, α3, α6 (δεκατρείς αδερφές), β, β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, 83, 84, στ, στ3, γ, γ3 (κάπες), γ4, γ5, γ7, ι, ι2, ι4, ι3, ι4, ι5, ι7, ι8.

20. ΛΦ 1754, 22-32, Τρίκαλα, "Ο Κουτσοδεκατρίτης". Ι: α, α1, α2, α3, β, β4 (Κουτσοδεκατρίτης). ΙΓ. Όταν πεθαίνει ο πατέρας, α, α2. ΙΙΙ: α (και συναντούν ένα δράκο), ε1, ε2, ε3 (όμως ο δράκος πιάνει τα παιδιά), ζ6, ι2, ι3. IV'. β, β5, β3, γ, γ1, δ, δ1, 83 (σαράντα ποντίκια), ε, ε1, ε4 (αφήνει τα ποντίκια που βουλώνουν τα κουδουνάκια του παπλώματος), ε2, γ, γ2, δ, δ3 (ζάχαρη για να ταΐσει το άλογο), ε, ε1, ε5, ε4 (του δίνει ζάχαρη), ε3, ε6, ε7, γ, γ6 (τα μαλλιά του δράκου όπου έχει τη δύναμη του), ε, ε1 (και του κόβει τα μαλλιά). V'. α, α1, α2, δ.

21. ΣΠ 65, (ΛΑ 592), 43-44, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ6 (σπαθί), ε, ε7, γ, γ1, ε, ε7. F: α, α1, α2, β4, γ, γ1, γ2.

22. ΣΠ 66, (ΛΑ 593), 1-3, Μεσενικόλα Καρδίτσας, άτιτλο. Όμοιο με το παραπάνω.

23. ΣΠ 101, (ΛΑ 628), 22-25, Πήλιο, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β, β4 (Κατρής). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, 84, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ3 (φορέματα), γ4, γ5, γ7 (κλέβοντας το άλογο του δράκου).

ΘΡΑΚΗ

24. ΙΑ 13, 28-29, Σουφλί, "Ου Τζιουτζιουβίης". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Τζιουτζιουβίης = Γιαννάκης). ΙΙΙ:. Τα παιδιά που κόβουν ξύλα στο δάσος νυχτώνονται, α9 (της δράκαινας), στ, στ3, ζ1, ζ2, ζ4, ζ5, αλλά ο ήρωας ξαναγυρνά κι ανεβαίνει στα κεραμίδια. Την ώρα που η γριά πάει να πάρει μια βίτσα για να τον σκοτώσει, ο ήρωας βρίσκει την ευκαιρία να ξεφύγει παίρνοντας τα πλούτη της δράκαινας.

25. ΛΑ 327Β, 1, Μυριόφυτο (σημ. Τουρκία), "Το παραμύθι του Κοντορεβυθούλη". 7: α, α1, α, β, β3. IIΑ: α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α9, β, β1, β3, β4, β5, γ, γ2, γ4, γ5, γ6, γ7, ι2, ι3, ι4, ι5, ι7, ι8 (ο βασιλιάς τους δίνει πλούτο και αξιώματα).

26. ΛΑ 327Β, 2, Χατζηγύριο Κεσσάνης (σημ. Τουρκία), "Ο Τσιρτσώνης". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Τσιρτσώνης). ΙΙΙ: δ, δ1, 82, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ1, γ4,

Σελ. 376
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/377.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

γ5, γ6 (ο ήρωας φοβερίζει το δράκο πως, αν τον φάει, θα του τρυπήσει την κοιλιά), στ4. IV'. β, β3, γ, γ1, ε, ε1, ε7, γ, γ6 (το ποτήρι που φέγγει τη νύχτα), ε, ε7, γ, γ6 (το τσαντήρι με τα κουδούνια), ε, ε4 (τα ποντίκια βουλώνουν τα κουδούνια), ε7. V'. α, α1, α2.

27. ΛΑ 327Β, 10, Μεσημβρία (σημ. Τουρκία), "Ο Κοντορεβυθούλης". Ι: α, α1, α3, β, β3. IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α9, β, γ, γ2, γ4, γ5, γ7 (με τα πλούτη του δράκου), (ο ήρωας στέλνει τ' αδέρφια του στο σπίτι τους). IV: α, β, β5. V: α, α1, α2, δ.

28. ΛΑ 1184, (ΣΜ14), 19-21, Ντογάνκιοϊ Μάλγαρας (σημ. Τουρκία), άτιτλο. Ι: α, α1, α3, α8 (μισόκωλος). ΙΙΙ: α, α9, β, στ, στ2, ζ, ζ1, ζ2, ζ4, ζ5.

29. ΛΦ 946, 13-14, Σουφλί, "Ο Δεκατρίτης". Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: α, α1, α2, α4, α7, α8, β, β1, β4, β5, γ7 (ο Δεκατρίτης κλέβει τα παπούτσια του δράκου. Βοηθάει το βασιλιά να κερδίσει τον πόλεμο ενάντια σ' έναν άλλο βασιλιά και παντρεύεται τη βασιλοπούλα).

30. Αρχ. Θρακ. Θησ. Ζ', 209-210, Κομοτηνή, "Τα τρία αδέρφια". Ι: α, α1, α3. ΙΙΙ: δ, Si, δ2, στ, στ3, ζ6 (κλέβοντας τη διαμαντόπετρα του δράκου). IV: α, β. V: α, α1, α2, δ.

31. Αρχ. Θρακ. Θησ. θ', 197-201, Μαΐστρος Αλεξανδρούπολης, "Ο Δεκατρίτης". /! β, β2, α, α1, α3 (που δε θέλουν να τον πάρουν μαζί τους και τον δένουν σε μια μυλόπετρα· ο ήρωας σηκώνει τη μυλόπετρα και φεύγει). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ4, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ3 (βάζει τα μήλα στα μαξιλάρια των κοριτσιών), γ5, γ6, γ7. IV. β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε1, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2. V: α, α1, α2, δ3 (ο δράκος γίνεται κότα, ο ήρωας αλεπού και τον τρώει).

32. θρακικά 17, 128-129, "Ο Κοντοροβιθούλ'ς". Ι: α, α2, α3, α8 (έχει γεννηθεί μετά από την ευχή των άτεκνων γονιών "ας γίνονταν τα ρεβύθια παιδιά"). IIΑ α, α1, α2, α3, α4, α7, β, β1, β4 (τελικά τον βρίσκουν κι οι γονείς τα καλοδέχονται).

33. θρακικά 33, 247-249, Σουφλί, "Ου Τζιουτζιουβίης" (Γιωργάκης). Ι: α, β, β4 (Τζιουτζιουβίης). ΙΙΙ: Ο ήρωας με τους φίλους του νυχτώνονται στο δάσος, α9 (της δράκαινας), β, στ, στ3, ζ, ζ1, ζ2 (η δράκαινα αποκοιμιέται πρώτη), ζ4, ζ5 (κλέβοντας τα πλούτη της). Ο ήρωας επιστρέφει στο σπίτι της γιατί ξέχασε το σουγιά του, η δράκαινα τον πιάνει αλλά ο ήρωας ξεφεύγει, βάζει στη θέση του ένα μοσχάρι και την ξεγελά.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

34. ΛΑ 327Β, 9, Κασσάνδρα Χαλκιδικής, "Ο Μούλης". Ι: α, α1, α3, β, β4

Σελ. 377
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/378.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

(Μούλης). ΙΙΙ: α.9 (της δράκαινας), στ, στ3, ζ, ζ1, ζ2, ζ4, ζ5 (αλλά ξεχνά το σουγιά του και ξαναγυρίζει. Η δράκαινα τον κλείνει σ ένα σάκο για να τον φάνε οι δράκοι. Ο ήρωας σκίζει το σάκο, βγαίνει, βάζει στη θέση του ένα μοσχάρι και ξεγελά τη δράκαινα).

35. ΛΑ 1174, 75-76, Ασβεστοχώρι θεσσαλονίκης, "Ο Ρεβυθούλης". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Ρεβυθούλης). IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α9, α7, β, β4, γ, γ2, γ4, γ5, γ6, γ7, ι2, ι3, ι4, ι5, ι7, ι8.

36. ΛΑ 1175, 51-53, Νομ. θεσσαλονίκης, "Ο ανθρωποφάγος δράκος". Ι: α, α1, α.2, α,3, β, β4 (Λεμονής). IIΑ α, α1, α3, α4, α6, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α9, α7, β, β4, γ, γ2, γ4, γ5, γ6, γ7.

37. ΛΑ 1247, (ΣΜ 77), 61, Ελευθερούπολη Παγγαίου, "Ο Δεκατρείς". 7: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε1. IV: στ2, στ3, στ4.

38. ΛΑ 1326, 41-42, Γιανιτσά, "Δαχτυλάκης". Ι: α, α1, ο2, α3, β, β4 (Δαχτυλάκης). IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α9, β, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3, ι4, ι7, ι8.

39. ΛΑ 2877, 68-69, Πευκόφυτο Καστοριάς, "Ο Κουτσοδεκατρείς". Ι: α, α1, α3, α8 (είναι κουτσός), β, β4 (Κουτσοδεκατρείς). ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: α (όπου συναντούν ένα δράκο), στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ6, γ7. IV: α, α1, α2, β, β3, β6 (με αντάλλαγμα το μισό βασίλειο), γ2, δ, δ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε4 (του βάζει βαμβάκι στα πόδια), ε7. V: γ3 (ο δράκος σκάει από το κακό του όταν καταλαβαίνει τι συνέβη), δ3 (ο βασιλιάς κρατάει τ' αδέρφια κοντά του και χαρίζει στον ήρωα το μισό παλάτι).

40. ΛΑ 2895, 173-181, Χωριστή Δράμας, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, α8 (είναι σπανός). ΙΙΙ: δ, δ1, 82, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: α, α1, α2, β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε4 (το ταίζει), ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2. V: α, α1, ο2, β1, β4, γ, γ1, γ3 (του ρίχνει δηλητήριο).

41. ΛΑ 2897, 530-532, Τράγιλος Νιγρίτας, "Ο Κουτσοτετραπέρατος". 7: α, α8 (πέφτει από την καμινάδα στο σπίτι και τα κορίτσια τον κάνουν αδερφό τους), α6 (δώδεκα), β, β4 (Κουτσοτετραπέρατος). ΙΙ: α, α2. ΙΙΙ: α, α9, β, β4 (ο ήρωας κρυφακούει τα σχέδια του δράκου), γ7. IV: α, α1, β, β5, β3, γ, γ1, ε, ε4 (ρίχνει από τη σκεπή ποντίκια που βουλώνουν τα κουδούνια), ε1. V: α, α1, α2, δ, δ3 (και παντρεύει τις αδερφές του).

42. ΑΦ 35, 9-15, Τσοτίλιο Βοΐου, "Ου δράκους". 7: α, α1, α2, α3. ΙΙ: α, α3. ΙΙΙ: α, α1, α3, α4, α8, β, β1, β2, β3, β4, β5, γ7, ι2, ι3, ι4, ι5, ι8.

43. ΛΦ 182, 118-21, Πευκόφυτο Καστοριάς, "Ο Κουτσοδεκατρείς". 7: α, α1, α3, β, β4 (Κουτσοδεκατρείς). ΙΙΙ: στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3. IV: β, β3, γ, γ2, δ, δ2, ε, ε4 (του βάζει βαμβάκι στα πόδια), ε7. V: γ3 (ο δράκος σκάει από το κακό του), δ3 (ο βασιλιάς δίνει στον ήρωα το μισό του παλάτι).

Σελ. 378
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/379.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

44. ΛΦ 1034, Ανταρτικό Φλώρινας, "Ο δράκος". Γ. α, α1, α3. ΙΙΙ: Με το "ωφ" του γέρου εμφανίζεται ο δράκος Ωφ και παίρνει τα παιδιά στην υπηρεσία του, δ3, ε, ε1, ε2 (ένας γέρος του διαβάζει το γράμμα), ε3, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: β, β3, γ, γ6 (λάμπα), ε, ε10 (η δράκαινα), στ1, στ2, στ3, στ4, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2, γ, γ2, ε, ε7. V'. α, α1, α2, β1, β4, β5, S3 (ο ήρο3"ς γυρνά στο σπίτι του).

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

45. ΛΑ 327Β, 5, (Argenti-Rose 1,15, 466-469, "Thirteen"), Χίος, "Ο Δεκατρείς". Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, ε, ε1 (το διαβάζει και φεύγει). IV'. γ, γ2, ε, ε3 (μυρμήγκι), ε5, ε6, ε7, γ, γ6 (σπαθί), ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, α1, α2.

46. Kretschmer LD, 532-534, Λέσβος, "Η Μσαρβίθς". 7: α, α1, α2, α3, β, β4 (Μισορεβύθι). IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α2, α4, α7, α8, β, β1, β3, β4, β5, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3, ι4, ι5, ι7, ι8.

β. Δωδεκάνησα

47. ΛΑ 327Β, 3, Τήλος, "Ο Δεκατρής". Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, ζ, ζ1, ζ2, ζ4, ζ5. IV: β, β2, β3, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2, γ, γ2, ε, ε7. V: α, α1, α2, β1, β4, β5, γ, γ1, γ2 (του σκίζει την κοιλιά και βγαίνουν ζωντανοί όλοι όσους είχε φάει).

48. Folk-Lore XII, 93-97, Τήλος, "Thirteen" (Δεκατρείς). Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, 84, στ, στ3, ζ, ζ1, ζ2, ζ4, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: β, β2, β3, γ, γ1, δ, δ2, ε, ε1, ε8, ε7, γ, γ2, ε, ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, α1, α2, β1, β5, γ, γ3 (ο ήρωας τον ρίχνει στο φούρνο), δ.

49. Λαογρ. ΙΣΤ', 375-379, Πάτμος, "Ο Μαλλός". Γ. α, α1, α3, α8 (μαλλιαρός), β, β4 (Μαλλός). Τα αδέρφια του δε θέλουν να τον πάρουν μαζί τους και τον ρίχνουν σ' ένα πηγάδι' ο ήρωας πίνει όλο το νερό και βγαίνει. Τον ρίχνουν σ' ένα καμίνι, ξερνά το νερό και το σβήνει. III: δ, δ1, δ2, 85, στ (παντρεύει τα παιδιά με τις κόρες του), γ, γ3 (βάζει τα μήλα στα χέρια των κοριτσιών), γ5, γ7. IV: α, α1, α2, β, β2, β3, γ, γ1, δ, δ1, ε, el, ε2, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε(5, ε7. V: α, α1, α2, β1, β4, β5, γ, γ3 (μπήγει μια σούβλα στο στόμα του δράκου).

50. Λαογρ. ΚΑ', 160-163, Ρόδος, "Ο Κουτσοτετραπέρατος". Ι: α, α1, α6 (δώδεκα αδερφές). ΙΙ: α, α4 (όταν πεθαίνουν οι γονείς τους). ΙΙΙ: α, α9, β, β1 (η μητέρα του δράκου), β4, β5, γ7. IV: β, β5, γ, γ1, δ, δ2, δ3 (ποντίκια που τα γυμνάζει να βουλώσουν τις καμπάνες του παπλώματος), ε, ε1, ε8, ε7. V: α, α1, α2, δ, δ3 (ο δράκος βοηθά το παλικάρι να νικήσει στον πόλεμο).

Σελ. 379
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/380.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

51. Ζ. Αγ. Α', 420, Νίσυρος, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β, (34 (Μισοκολοκυθάκι). ΙΙΙ: δ, δ1, S2, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, (κλέβοντας τα μαγικά παπούτσια του δράκου).

γ. Εύβοια-Σποράδες

52. ΛΑ 2745, 319-328, Αιχάδα Ιστιαίας, άτιτλο. Γ. α, α1, α3, β, β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, 84, S5, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3. IV: β, β3, β5, γ, γ2, ε, ε1, ε4 (το ταΐζει και του υπόσχεται χρυσή σέλα), ε5, ε3, ε6, ε7, γ, γ6 (το κυπαρίσσι που μιλάει), ε, (αλλά το κυπαρίσσι φωνάζει το δράκο), ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V'. α, α1, α2, δ.

53. ΑΦ 1120, 5-9, Αμάρυνθος Χαλκίδας, "Ο Κοντορεβυθούλης". Γ. α, α1, α3, β, β3. IIΑ α, α1, α3, α4, α6, α7, β, β1 (ψίχουλα), β2, β3 (σιτάρι), β4. ΙΙΙ: α, α2, α4, α7, α8, β, β1, γ, γ2, γ4, γ5, γ6 (κι όταν το καταλαβαίνει τρώει τ' αγόρια εκτός από τον ήρωα που γίνεται ρεβύθι και κρύβεται). IV: ε, ε3 (ρεβύθι), ε5, ε6, ε7 (το άλογο), α, β, β3, γ, γ1, ε, ε1, ε7, γ, γ6 (το χρηματοκιβώτιο), ε (όπου βρίσκει τη δράκαινα και της ζητά το χρηματοκιβώτιο' εκείνη του το δίνει). V: α, α1, α2, β1, γ1 (στο σπίτι), γ2 (λοστό).

δ. Κρήτη

54. ΑΦ 868, 5-8, Αμάρι, "Οι σαράντα δράκοι". Ι: α, α1, α3. IIΑ α, α1, α3, α7, β, β4. ΙΙΙ: α, α3, α4 (σε σαράντα δράκους), α8, β, β1 (η δούλα), β2, β3, β4, β5, γ7 (στο δρόμο βρίσκουν έναν τραυματισμένο δράκο και τον περιποιούνται. Για να τα ευχαριστήσουν οι δράκοι τους δίνουν πολλά δώρα), γ8.

55. ΑΦ 1340, 1-6, Αποκόρωνας, "Ο Δεκατρείς κι ο δράκος". 7: α, α1, α3, β, β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ3, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3. IV: α, α1, β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, ε, ε1, ε2. V: α, α1, α2, δ3 (ο βασιλιάς κρατάει τα παιδιά στο παλάτι του).

56. Λιουδάκη, Παππούς, 145-153, "Ο Δεκατρείς κι ο δράκος". Ι: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: Τα παιδιά κόβουν ξύλα στο δάσος όπου τα βρίσκει ο δράκος, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: β, β3, γ, γ1, ε, ε7, γ, γ5 (που μιλάει), ε, ε7, γ, γ2, ε, ε7. V: α, α1, α2.

ε. Κυκλάδες

57. ΙΑ 561, 213-227, Απείρανθος Νάξου, "Ανδρουλής". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Ανδρουλής). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, ε, ε1 (για την κόρη του), ε2, ε3, γ7. IV: β, β2, β3, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2, γ, γ3, ε, ε4 (χύνει το νερό, ο δράκος διψάει και πετάει το δαχτυλίδι). V: α, α1, α2, α3, γ3 (τον καίνε), δ.

58. ΛΑ 1392, 43-54, Τήνος, "Ου δράκους και ου δεκατρείς". Γ. α, α1, α3, β,

Σελ. 380
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/381.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β2. ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δI, δ2, ε1, ε2, ε3 (και σκοτώνει τη δράκαινα). IV'. β, β3, γ, γ2, ε, ε5 (ο ήρωας απειλεί πως θα το σκοτώσει και δεν τον μαρτυράει), ε7, γ, γ1, ε, ε1, ε7. V'. α, α1, α2 (ο δράκος σπάει την κάσα), β4, β5, γ, γ3, (του δίνει να φάει ένα αρνί κι ο δράκος πνίγεται), δ.

59. ΛΑ 1392, 55-66, Τήνος. 7: α, α1, α3, β, β4 (Βερζανής). ΙΙΙ: Ο δράκος καλεί τα παιδιά σπίτι του, στ, στ3, γ, γ1, γ4, γ5, γ7. IV'. α, α1, α2, β, β3, γ, γ5, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ6 (την πέρδικα, που μιλάει), ε, ε 10, στ (αλλά δεν τον φτάνει), γ, γ6 (τη χρυσή κλώσσα με τα δώδεκα πουλιά), ε, στί (ο ήρωας τον ρίχνει στον κοπρότοπο), στ4. V: α (σαν άγγελος τον φέρνει δήθεν στον ουρανό για να κρίνει τον Βερζανή), 83 (βασιλιάς και ήρωας κυριεύουν τον κόσμο).

60. ΛΑ 1392, 67-70, Τήνος, "Ο Δεκατρείς". Ι: α, α1, α3, α8 (είναι παιδιά δράκων), β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, ε, ε1 (αλλά ο ήρωας το διαβάζει), θ. IV: α, α1, α2, β, β3, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2. V. α, α1, α2, β4, γ, γ3 (ο ήρωας τον σκοτώνει με μια σούβλα).

61. ΛΑ 1392, 71-74, Τήνος, άτιτλο. 7: α, α8 ("λωλός"). ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, 82 (ο δράκος τους βλέπει από το μαγικό του καθρέφτη), ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3, γ, γ3 (τα πορτοκάλια με τα φέσια των κοριτσιών), γ5, γ7. IV'. α, α1, α2, γ, γ5, ε, ε7, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, ε, ε8, ε9, ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, α1, α2, δ, δ1.

62. ΛΑ 1392, 83-86, Τήνος, άτιτλο. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, ε, ε1 (σ' αυτόν που δε θερίζει. Στο δρόμο κάποιος του το διαβάζει και το σκίζουν), στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5. IV. β, β3, γ, γ5 (καθρέφτη), ε, ε7, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ6 (χραμί), ε, ε7. V: α, α1, α2, β4, β5, δ3 (ο δράκος γίνεται βασιλιάς).

63. ΛΑ 1394, 169-174, Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α1, α3. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, ε, ε1, ε2, ε3, ε1, ε5 (να σφάξει τις κόρες της), 0. IV: β, β3, γ, γ2, γ, γ1, ε, ε7. V'. α, α1, α2.

64. ΛΑ 1684Β, 59-62, Χώρα Αμοργού, "Έψιμον κιτρινοπούλι". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Κιτρινοπούλι), α8 (τ' αδέρφια του τον φθονούν, τον αφήνουν στη μηλιά και φεύγουν. Ο ήρωας την ξεριζώνει και τη φυτεύει στο περιβόλι της μάνας του). III: δ, δ1, 82, ε, ε1, ε2, ε5 (να τα παντρέψει με τις κόρες της), στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. IV: α, α1, α2, β, β2, β3, γ, γ6 (χρυσό πεύκο), ε, ε7, γ, γ6 (μαλαματένιο λεγένι), ε, ε7, γ, γ2, ε, ε3, ε5, ε6, ε7, γ, γ1, ε, ε1 (και το τραβάει σιγά-σιγά), ε10, στ1, στ2, στ3, στ4. V: α, ξεγελά το δράκο πως τάχα τον πάει στον τάφο του ήρωα για να τον ξεθάψει και να τον φάει, α2, β1, β4, β5, γ, γ3 (ο ήρωας σφάζει το δράκο).

65. ΛΑ 2304, 321-327, Μήλος, άτιτλο. 7: α, α1, α3, β, β3. IIΑ α, α1, α3, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α1, α2, α4, α7, α8, β, β1, β3, β4, β5, γ, γ2, γ4, γ5, γ7, ι2, ι3, ι4, ι5, ι7, ι8.

Σελ. 381
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/382.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

66. ΛΑ 2339, 104-109, Μήλος, "Ο Δεκατρίας". Γ. α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: δ, δ1, 82, 84, ε1, ε2, ε3, θ, στ, στ3, γ, γ2, γ4, γ5, γ7. 7F: α, α1, β, β3, γ, γ2, ε, ε4 (γίνεται αόρατος με το σκούφο που του έδωσε μια μάγισσα), ε5, ε6, ε7, γ, γ1, δ, δ1, ε, ε1, ε2. V'. α, α1, α2, β1, β5, γ3 (ο ήρωας του μπήγει ένα αναμμένο σίδερο στο στόμα).

67. ΛΦ 56, 1-7, Τήνος, "Ο Καραμσαντές". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Καραμσαντές). III α, α3. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ3, ε1, ε2 (και φεύγει). IV'. α, (γέρος), α1, α2, β, β3, β6 (για να γιατρέψει με το μαγικό πάπλωμα το γέρο), γ, γ1, ε, ε1, ε4 (το τραβάει μ' ένα αγκίστρι), στ1, στ2, στ3, στ4 (παίρνοντας το άλογο). V: α, α1, α2, β, β2, β3 (και των αδερφών και του ήρωα), β1, β4, β5, γ, γ3 (ο ήρωας τον παρακαλεί να περιμένει λίγο και τον σκοτώνει).

68. ΛΦ 692, 1-3, Σύρος, "Ο Γιαννάκης και η Μαρίτσα". ΙΙ: Ο πατέρας θυμώνει γιατί η γυναίκα του έδωσε στα παιδιά της να φάνε το στήθος της και πέθανε. Τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι. ΙΙΙ: α, α3, α5 (δράκαινα), β, β5. IV'. στ2, στ3, στ5. V'. 83 (τα παιδιά γυρνούν σπίτι τους).

69. ΛΦ 1565, 9-11, Σύρος, "Το κοντορεβυθάκι". Ι: α, α1, α3, β, β3. IIΑ: α, α1, α3, α5, α7, β, β1, β2, β3, β4. ΙΙΙ: α, α2, α4, α7, α8, β, β1, β3, β4,^β5, γ, γ2, γ4, γ5. Τα παιδιά ακολουθούν το δράκο στη σπηλιά που έχει κρύψει το θησαυρό του. Την άλλη μέρα ο δράκος ανακαλύπτει τι έγινε και ψάχνει τα παιδιά. Αυτά του κλέβουν το θησαυρό, γ8.

70. Παρνασσός 9, 358, Σαντορίνη, "Το πάπλωμα του δράκου". Ι: α, α1, α3, β, β4 (Γιαννάκης). ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, δ4, ε, ε1, ε2, ε3, στ, στ3^ γ, γ2, γ4, γ5, γ7 (παίρνοντας το κασελάκι με τα πολύτιμα μήλα). IV'. β (από τ' αδέρφια του), β3, γ, γ2, ε, ε7, γ, γ1, ε, ε4 (τα ποντίκια βουλώνουν τα κουδούνια), ε7. V'. α, α1, α2.

71. Hahn2, 3, 182, (Ρίο, 196, Geldart, 174), Τήνος, "Konstanti" ("Ο Κωνσταντής κι ο δράκος"). Ι: α, α1, α3, β, β4 (Κωνσταντής). ΙΙ: α, α1. ΙΙΙ: δ, δ1, δ2, στ, στ3, ζ6 (ο Κωνσταντής κλέβει το δαχτυλίδι της δράκαινας). IV'. γ, γ1, γ2, γ6 (την καμπάνα), ε, ε7, στ3. V'. α, α1, α2.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

72. ΛΑ 2067Α, 38-47, Κεφαλλονιά, "Ο Δεκατρείς". 7: α, α1, α3, β, β2. ΙΙΙ: Τ' αδέρφια του δε θέλουν να τον πάρουν μαζί τους και τον δένουν σ' ένα δέντρο. Ο ήρωας το ξεριζώνει και το πηγαίνει στη μάνα του, δ, δ1, 82, ζ6. IV'. α, α1, α2, β, β2, β3, γ6 (πρέπει να κάνει το καναρίνι να λαλήσει' παίρνει λοιπόν φτερά απ' τα πουλιά και μόλις τα βλέπει το καναρίνι αρχίζει να κελαηδάει), γ, γ2, ε, ε4 (το ταΐζει), ε7, γ, γ1, ε, ε4 (τα ποντίκια βουλώνουν τα κουδούνια). V'. α, α1, α2, 83 (ο βασιλιάς πεθαίνει), 81 (και τιμωρεί τ' αδέρφια του).

Σελ. 382
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 300-499, τ. Α΄+Β΄
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 363
    34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ

    AT 327 (Α, Β, C) ΚΑΙ AT 328