Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Μπρούσκου, Αίγλη
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 300-499, τ. Α΄+Β΄
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:34
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1999
 
Σελίδες:975
 
Αριθμός τόμων:2 τόμοι
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τρίτο τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών του Γ. Α. Μέγα. Υπενθυμίζουμε ότι από το Αρχείο του Γεωργίου Α. Μέγα έχουν ήδη δημοσιευτεί δύο τόμοι. Ο πρώτος, που είναι και ο μόνος που πρόλαβε να δημοσιεύσει ο ίδιος ο συντάκτης του καταλόγου, περιέχει τους Μύθους Ζώων (AT 1-299) . Ο δεύτερος (δημοσίευμα του ΙΑΕΝ αρ. 23), που αποτελεί στην ουσία μία πρόταση επεξεργασίας του καταλόγου του Μέγα, περιλαμβάνει τους παραμυθιακούς τύπους AT 700-749 που αντιπροσωπεύουν το τελευταίο μέρος των Μαγικών Παραμυθιών. Ο παρών τρίτος τόμος περιέχει, πάντα σε αναφορά με τη διεθνή κατάταξη των Aarne-Thompson , τις ελληνικές παραλλαγές των παραμυθιακών τύπων AT 300-499, τύπων που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος από αυτά που ονομάζουμε Μαγικά Παραμύθια (AT 300-749).
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 24.63 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 39-58 από: 982
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/39.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

147. Λογοθετίδης, Μικρασ. Χρον. Ζ' (1957), 291-304, Αρτάκη Κυζίκου, ΒΔ. Μ. Ασία, άτιτλο. Ενώνεται, με το AT 301 Α. Ι: α2, α4, α6, α7, α 10 (κάθε μήνα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, δ, δ3 (οδηγείται, στο παλάτι από τη βασιλοπούλα).

148. Μέγας Ι, 128-136, Βιθυνία, ΒΔ. Μ. Ασία, «Η μηλιά του βασιλιά». Ενώνεται με το AT 301 Α. Ι: α2 (με τα εφτά κεφάλια), α4, α6, α7, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β5, β6 (με το δοξάρι), γ, γ1, γ4 (τσομπάνης), γ5, δ, δ1, 82.

149. Μουσαίου-Μπουγιούκου, 14-21, Λιβίσι, Δυτ. Μ. Ασία, «Το αντρειωμένο βασιλόπουλο». Προηγείται συμφυρμός με το AT 301Β και ακολουθεί συμφυρμός με το AT 301A. Ι: α2 (με τα επτά κεφάλια), α4, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), β3, β5, γ, γ1, γ4 (καρβουνιάρης), γ5, δ, δ1.

β. Πόντος

150. ΚΜΣ, Τραπεζούντα κεφ. Ε', 1-52, 576, Σαράντα Κρώμνης, «Ο Κιαλίτσο και τη βασιλέα τα κορίτσια». Ενώνεται με το AT 301A. Ι', α1, α4, α6, α7, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σαίτες), δ, 82 (στην πλάτη).

151. Άκογλου, Λαογραφικά Κοτυώρων, 391-397, Κοτύωρα (Ordu), «Τα καλά τ' αδέλφια». Προηγείται συμ,φυρμός με το AT 301B και ακολουθεί συμφυρμός με το AT 30ΙΑ. Ι: α2 (με τις εφτά καρδιές), «4, «6, α7, α 10 (κάθε μήνα), δ1, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), δ, δ2 (στην πλάτη). Π Γ. α, α1.

152. Άκογλου, Παραμύθια χωριού Τσακράκ, 4237-4141, Τσακράκ «Ο Γουλαχγουβρατάνον». Ενώνεται με το AT 301B. Ι: α1, α5, α6, α7, α10 (κάθε εβδομάδα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ. β, β1, β3, β6 (με σιδερένιο ρόπαλο), γ, γ1, γ4 (ψευτοπαλικαράδες), γ5, δ, δ2 (στον ώμο).

γ. Καππαδοκία

153. ΚΜΣ, Φάρασα ΚΑΠΠ 356/Φάκ. 14, κεφ. 15, 4404-4423, Φάρασα, «Γουχ νερό, γουχ κρας». Ενώνεται με το AT 301A. Ι: α, α4, α6, α7, α10 (κάθε εβδομάδα), α11, α12, α13, α14. Π', β, β1, β6 (με μαχαίρι), δ3 (οδηγείται, στο παλάτι από το βασιλιά).

154. Dawkins MG in AM, 448-453, Σύλατα, «Η περιπέτεια στον κάτω κόσμο». Ενώνεται με το AT 301 Α. Ι: α2, α4, α6, α7, α11, «12, α13, α14. ΙΙ: α1, α2, α5, α6, β, β1, 8, δ2 (στην πλάτη).

ΚΥΠΡΟΣ

155. ΑΦ 686Α, 15-23, Ριζοκάρπασο, «Ο βασιλιάς με τους τρεις γιους του».

Σελ. 39
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/40.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Ενώνεται με το AT 301A. Ι: α, α4, "6, α7, α11, α12, α13, α 14. ΙΙ: β, β1,

β6 (με σπαθί), δ, δ3 (παρουσιάζεται, στο βασιλιά).

156. ΛΦ 766, 1-4, "Ο δράκοντας". 7: α, α5, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), δ1, α12, α13, α14. ΙΙ: α3, α5, α6, β, β1, β6 (με σπαθί). ΙΙΙ: α3, α6.

157. ΛΦ 857, 9-15, Χλώρακας Πάφου, "Ο βασιλιάς με τα τρία παιδκιά". Ενώνεται με το AT 301 Α. 7: α, α4, α6, α7, α9, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σαΐτα), β3, δ, δ3 (στην πλάτη).

158. ΛΦ 1113, 1-8, Λάρνακα, "Το μαγικό μήλο". 7: α (με εννιά κεφάλια), α5, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: α1, α4 (ο ένας από τους δύο γιους του βασιλιά), α5, α6, β, β1, β6 (με σπαθί), β3, β5, γ, γ1, γ4 (μαύρος), γ5, δ, δ1. ΙΙΙ: α, α1.

159. ΛΦ 1167, 28-39, Πάφος, "Ο Πουλαρόφτας". Προηγείτται συμφυρμός με το AT 301B και ακολουθεί συμφυρμός με το AT 301A. 7: α, α4, α12, α13, α14. ΙΙ: δ, δ3 (οδηγεί τη βασιλοπούλα στο βασιλιά).

160. ΛΦ 1250, 17-21, Κύπρος, "Οι τρεις σιύλλοι (σκύλοι)". 7: α, α5, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), δ1, α12, α13, α14. ΙΙ: α, α4 (το ένα από τα δύο αδέλφια), α5, α6, β, β1, β6 (με τα σκυλιά του), γ, γ1, γ4 (λουτράρης), γ5, δ, δ3 (αναγνωρίζεται από το δαχτυλίδι που του έδωσε η βασιλοπούλα). ΙΙΙ: α, α1.

161. Κληρίδης III, 75-84, Γιαλούσια Καρπασίας, "Το Κκελέτιν". Ενώνεται με το AT 301A. 7: α, α4, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β,

β1, β6 (με σπαθί), β2, β3, δ, δ3 (παρουσιάζεται στο βασιλιά).

162. Κονομής, 306-312, Ασία Μεσαορίας, "Η Γέρακα". Ενώνεται με το AT 301Α. 7: α, α4, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), β3, δ, δ2.

163. Κυριακίδης, 127-133, Παλαιοχώρι, "Τα χρυσά μήλα του βασιλιά". Ενώνεται με το AT 301A. 7: α, α4, α6, α7, δ1, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), δ, δ3 (ο ήρωας οδηγείται στο βασιλιά).

ΑΙΓΥΠΤΟΣ

164. ΛΦ 1527, 5-11, Αλεξάνδρεια, "Η χρυσή μηλιά". Ενώνεται με το AT 301 Α. 7: α, α4, α6, α7, α9, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), γ, γ1, γ4 (πολλοί), γ5, δ, δ2 (στην πλάτη).

ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ

165. Taibbi-Car., 99-113, Rocca Forte Καλαβρίας, "Η βασιλοπούλα και ο δράκος". 7: α, α5, α8 (για να μην καταστρέψει την πόλη), α11, α12, α14. ΙΙ: α

Σελ. 40
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/41.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

(φτωχός), α5, α6, β, β1, β6 (με τη βοήθεια των ζώων του), β5, γ, γ1, γ4 (ο φύλακας του δάσους), γ5, δ, δ1. ΠΙ', α, α1.

166. Taibbi-Car., 152-161, Rocca Forte Καλαβρίας, "Ο Πέτρος κι ο Γιάννης". Ι: α2 (με επτά κεφάλια), α5, α8 (για να μη φάει όλους τους χριστιανούς), α10 (κάθε μέρα), α11, α12, α14. ΙΙ: α, α4 (Ο Πέτρος από δύο αγόρια), α5, α6, β, β1, β6 (με τη βοήθεια του σκύλου του), β3, β5, γ, γ1, γ4 (ο καρβουνιάρης), γ5, δ, δ1. ΙΙΙ: α, α1.

ΑΔΗΛΟΥ ΤΟΠΟΥ

167. ΛΦ 864, 1-9, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 301A. Ι: α (με επτά κεφάλια), α4, α6, α7, α10 (κάθε μέρα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β3, β5, γ, γ1, γ4 (κυνηγός), δ, δ1.

168. ΛΦ 923, 1-8, "Τα τρία βασιλόπουλα". Ενώνεται με το AT 301 Α. 7: α2, α4, α6, α7, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β3, β5, γ, γ1, γ2, γ5, δ, δ1.

169. ΑΦ 1727, 1-20, "Ο βασιλιάς και τα τρία παιδιά ή Το καθρεφτάκι ή Ο δράκοντας". Ενώνεται με τα AT 550, AT 304 και AT 301 A. Ι: α2 (με επτά κεφάλια), α4, α6, α7, α10 (κάθε εβδομάδα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), β3, β5, γ, γ1, γ4 (γανωτής), δ, δ1.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Ο παραμυθιακός τύπος AT 300 ανοίγει στο Διεθνή Κατάλογο τη μεγάλη κατηγορία των μαγικών παραμυθιών (AT 300-749), καθώς έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα αρχαιότερα παραμύθια πάνω στα οποία έχουν αναπτυχθεί με το πέρασμα των αιώνων εκατοντάδες άλλες αφηγήσεις. Το βασικό θέμα του δρακοντοκτόνου ήρωα, όπως αναπτύσσεται σ' αυτόν τον τύπο, έχει αναχθεί από τον S. Hartland1 στο μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας, για τον οποίο ο συγγραφέας υποθέτει πως αποτελεί μία παραλλαγή ανάμεσα στις αναρίθμητες αρχαιότερες και πολυπλοκότερες διηγήσεις.

Ένας δράκος κατακρατεί το νερό μιας βρύσης ή ενός ποταμού και, για να το

1 Ε S. Hartland, The Legend of Peiseus, London 1894-1896, 3 τόμοι.

Σελ. 41
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/42.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

αφήσει να τρέξει, απαιτεί περιοδικά τη θυσία μιας νέας. Όταν έρχεται η σειρά της βασιλοπούλας του τόπου, ο βασιλιάς τάζει την κόρη του και το βασίλειο του σ όποιον τη σώσει. Εμφανίζεται ο ήρωας, που μπορεί να είναι ευγενούς η μη καταγωγής, ή μεταγενέστερα και ο άγιος Γεώργιος. Περιμένοντας το θηρίο, ο ήρωας κοιμάται στα γόνατα της βασιλοπούλας που τον ξεψειρίζει (δείγμα μεγάλης τρυφερότητας μεταξύ δύο προσώπων, μοτίβο γνωστό από την αρχαιότητα). Σκοτώνει το δράκο κόβοντας του το κεφάλι ή τα κεφάλια, και αφού παίρνει μαζί του τις γλώσσες του , φεύγει. Το κατόρθωμα και τη βασιλοπούλα διεκδικεί ένας αντίζηλος του ήρωα, όμως εκείνος εμφανίζεται και, με αποδεικτικό στοιχείο τις κομμένες γλώσσες, αναγνωρίζεται ως σωτήρας της βασιλοπούλας και του τόπου. Ακολουθεί γάμος.

Ο Kurt Ranke3 στη συγκριτική μελέτη των τύπων AT 300 και AT 303 (Τα •Μδνμα) - διότι και στον AT 303 το επεισόδιο της δρακοντοκτονίας επανέρχεται πολύ συχνά - εξετάζει ένα πολύ μεγάλο αριθμό παραλλαγών ανά τον κόσμο, και καταλήγει να καθορίσει μια "τυπική μορφή" του παραμυθιού του δρακοντοκτόνου ήρωα. Και καθώς οι δυτικοευρωπαϊκές παραλλαγές που έχει στη διάθεση του είναι παραπλήσιες μ' αυτήν την "τυπική μορφή", καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το AT 300 γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στη Δυτική Ευρώπη.

Οι παλαιότερες λογοτεχνικές μορφές του παραμυθιού είναι αυτές του Straparola (1553) και του Basile (1634) , που ωστόσο δεν φαίνεται να επηρέασαν την προφορική παράδοση. Το παραμύθι παίρνει τη χαρακτηριστική του μορφή στη Γαλλία, μεταφέρεται στην Ιβηρική χερσόνησο και στη συνέχεια στο Νέο Κόσμο (στις γαλλικές, ισπανικές και πορτογαλικές αποικίες). Επίσης συναντάται σε ολόκληρη την Ευρώπη! στη Γερμανία και από κει στις Σκανδιναβικές και Βαλτικές χώρες, στην Ιταλία και από κει σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο . Το παραμύθι είναι ακόμα γνωστό στη Βόρεια και Κεντρική Αφρική, τη Μαδαγασκάρη, την Ινδία, τη Μαλαισία και την Ιαπωνία.

Με το παραμύθι του δρακοντοκτόνου ήρωα στις ελληνικές του παραλλαγές ,

2 Μοτίβο επίσης γνωστό από το μύθο του Αλκάθοου, γιου του Πέλοπα, που σκότωσε ένα λιοντάρι και κέρδισε το χέρι της κόρης του βασιλιά Μεγαρέα.

3 Κ Ranke, "Die zwie Brüder: Eine Studie zur vergleichenden Màrchenforschung", FFC 114, Helsinki 1934

4 Βλ St Thompson, Tfe Fo/te/e, Berkley University of California Piess 1977 (' 1946), σ 24-34 και Ρ Delarue -ML Tenèze, Le conte populaire fi anfais , ό π , τ 1, σ 108 και 160-161.

5. St Thompson, The Folktale , ό π., σ. 29-31.

6 Πολλοί μελετητές έχουν γράψει ευκαιριακά για τις ελληνικές παραλλαγές του δρακοντοκτόνου ήρωα Βλ. για παράδειγμα. Ν. Γ Πολίτης, "Δημώδη άσματα της δρακοντοκτονίας του Αγίου Γεωργίου", Λαογραφία Δ', σ 185-235, Γ Α. Μέγας, "Σημειώσεις στα κυπριακά παραμυθία", Λαογραφία Κ', σ. 410 κ ε , Μ. Γ. Μερακλής, "Σχόλια στα παραμύθια" στη συλλογή της Κ. Μουσαίου-Μπουγιούκου, Παραμύθια του Λιβιαιού και της Μάκρης, Αθήνα 1976, εκδ. ΚΜΣ, σ. 251-252.

Σελ. 42
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/43.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

όπως τις έχει καταλογογραφήσει ο Γ. Α. Μέγας, ασχολήθηκε ο Μ. Αλ. Αλεξιάδης που, με βάση αυτό το άγνωστο υλικό, υποστηρίζει ότι οι ελληνικές παραλλαγές διασώζουν ακέραια αρχαϊκά μοτίβα και στοιχεία και εμφανίζουν μία διαχρονική συνέχεια που ξεκινάει από τον Περσέα και φτάνει στο δρακοντοκτόνο άγιο Γεώργιο, ανεξάρτητα από την ευρωπαϊκή παράδοση. Η παρουσίαση των παραλλαγών των τύπων AT 300, AT 301A και AT 301B ακολουθεί εδώ τη δημοσιευμένη εργασία του Μ. Αλ. Αλεξιάδη, καθώς τα πρωτότυπα δελτία των τύπων αυτών δε βρίσκονται πια στο αρχείο του Γ. Α. Μέγα.

Ο Αλεξιάδης παραδίδει 169 παραλλαγές του δρακοντοκτόνου απ' όλον τον ελλαδικό χώρο. Από αυτές, 104 συμφύρονται με τον παραμυθιακό τύπο AT 301Α (Τα χρυσά μήλα) . Ο AT 300 συμφύρεται με τον AT 301A ως ένα επεισόδιο, ένα επιπλέον δηλαδή κατόρθωμα του ήρο}« κατά την κάθοδο του στον κάτω κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει και με τους συμφυρμούς του δρακοντοκτόνου με τον τύπο AT 301Β (Ο Αρκουδογιάννης).

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ο συμφυρμός του AT 300 με τον AT 303 είναι σπάνιος στην Ελλάδα (6 μόνον παραλλαγές).

Πέρα όμως από τους συμφυρμούς που αναφέραμε, ο AT 300 δανείζει ειδικά το θέμα της δρακοντοκτονίας και σε πολλούς άλλους τύπους παραμυθιών. Το θέμα αυτό δένει λειτουργικά με τη δομή των «ηρωικών» αφηγήσεων. Ο ήρωας νικάει το δράκο, αλλά έτσι προκαλεί το φθόνο των αδερφών του, πράγμα που τον οδηγεί σε μια νέα σειρά περιπετειών. Βρίσκει θαυμαστούς συντρόφους που τον στηρίζουν, μαγικά αντικείμενα ή όπλα που του εξασφαλίζουν τη νίκη. Καταφεύγει στη βοήθεια πιστών ζώων. Χάνει (γιατί του την κλέβουν τα ίδια του τα αδέλφια ή ένας αντίζηλος που τη διεκδικεί) και ξαναβρίσκει την αγαπημένη του. Μέσα σ' αυτήν την αλληλουχία ηρωικών κατορθωμάτων, το μοτίβο της δρακοντοκτονίας προσφέρεται ως μία αφηγηματική στιγμή κορύφωσης, που σφραγίζει τους περισσότερους ήρωες των μαγικών παραμυθιών.

7 Μ Αλ Αλεξιάδης, Οι ελληνικές παραλλαγές για το δρακοντοκτόνο ήρωα . , ό π

8 Στον παρόντα Κατάλογο, στην παρουσίαση του AT 301A (βλ Κατάλογο Παραλλαγών) 8ε συμπεριλάβαμε τις 104 αυτές παραλλαγές που παρουσιάζουν συμφυρμό.

Σελ. 43
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/44.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 44
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/45.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 301A

Σελ. 45
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/46.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 46
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/47.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 301A

Τα χρυσά μήλα

AT: Quest for a Vanished Princess Delarue-Tenèze: Les fruits d'or

Τα τρία χρυσά μήλα

Ήταν και δεν ήταν. Ήταν ένας βασιλιάς κι είχε τρία παιδιά. Κι είχε και μια μηλιά στην αυλή, που έκανε κάθε χρόνο από τρία χρυσά μήλα. Αλλά σαν γίνονταν τα μήλα έρχονταν μια λάμια και τα 'παίρνε.

Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά κι έγιναν άντρες, κι ήρθε ο καιρός που γένονταν τα μήλα, λέει ο πρώτος: "Πατέρα, απόψε θα φυλάξω, μην έρθει η λάμια και μας πάρει τα μήλα. Μόνο να μου δώσεις ένα σιδερένιο τόπι, να τη σκοτώσω". Του δίνει ο βασιλιάς το σιδερένιο τόπι και το βράδυ πάει να παραμονέψει να σκοτώσει τη λάμια. Τη νύχτα, κατά τα μεσάνυχτα, να, έρχεται η λάμια. Σειόνταν ο τόπος από το περπάτημα και κουνιόνταν και τα δέντρα από το φύσημα της λάμιας. Μόλις ακούει το χαλασμό το βασιλόπουλο γίνεται άφαντο από το φόβο του. Φτάνει η λάμια στη μηλιά και παίρνει το ένα μήλο το χρυσό. Το πρωί ρωτάει ο βασιλιάς, αν ήρθε η λάμια. "Ήρθε και πήρε το ένα το μήλο", του λέει ο μεγάλος ο γιος. "Και συ, τι έκανες;" "Σκιάχτηκα από το χαλασμό πο 'κάνε κι έφυγα". "Α, ρε χαμένε", του λέει ο δεύτερος, "θα πάω εγώ απόψε να φυλάξω και να ιδείς πως θα τη σκοτώσω".

Ήρθε το βράδυ, παίρνει το τόπι ο δεύτερος και πάει να φυλάξει. Τα μεσάνυχτα έρχεται η λάμια. Χαλασμός, κακό εκεί που περνούσε. Ζυγώνει η λάμια, τη βλέπει το βασιλόπουλο και το βάνει κι αυτό στα ποδάρια. Πάει η λάμια παίρνει και το δεύτερο το μήλο. Το πρωί ρωτάει πάλι ο βασιλιάς τι γίνηκε. "Πήρε και το δεύτερο το μήλο η λάμια. Το 'παθα και 'γω, σαν το μεγάλο", απαντάει ο δεύτερος. "Δεν στα είπα εγώ;" του λέει ο πρώτος. "Το βράδυ είναι και η σειρά μου", κάνει ο τρίτος.

Νύχτωσε, πήρε το σιδερένιο τόπι ο μικρότερος και πάει να φυλάξει να σκοτώσει τη λάμια, που θα 'ρχονταν να πάρει και το τρίτο το μήλο. Κατά τα μεσάνυχτα, νάτη πάλι η λάμια. Φυσούσε και πατούσε, σ' έπιανε τρομάρα να τ' ακούς. Σφίγγεται το βασιλόπουλο και την αφήνει να ζυγώσει. Σημαδεύει καλά και της δίνει μία με το τόπι και τη λαβώνει. "Δος μου κι ακόμα μία", του λέει η λάμια. "Μία

Σελ. 47
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/48.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

φορά μ' έκανε η μάνα μου", της απαντάει το βασιλόπουλο. Γιατί ήξερε πως, αν τη χτυπούσε, και δεύτερη θα γύρευε η λάμια. Γυρίζει η λάμια βογγώντας να πάει στη φωλιά της να κοιμηθεί. Το πρωί ξαναρωτάει ο βασιλιάς, αν ήρθε η λάμια. "Ήρθε και τη λάβωσα. Ελάτε", λέει στ' αδέρφια του, "να πάμε να τη σκοτώσουμε".

Ξεκινάν και πάνουν στη σπηλιά της λάμιας. Πετιώνται στάχτες και κάρβουνα και σκαντζιλήθρες απάνω στη λάμια. Πηδάει κι αυτός μέσα, αρπάζει το τόπι και δίνει μια της λάμιας, που ήταν ζαλισμένη από τις στάχτες. "Δος μου κι ακόμα μία", λέει η λάμια. "Μία φορά μ' έκανε η μάνα μου", της απαντάει αυτός. Μαζεύτηκε η λάμια σε μίαν άκρα και ψόφησε.

Η σπηλιά της λάμιας είχε κι άλλον τόπο πολύ μέσα. Προχωράει, προχωράει το βασιλόπουλο, βρίσκει μια πόρτα. Ανοίγει, ήταν μια κοπέλα πολύ όμορφη. Την είχε η λάμια κλεισμένη. "Ούι, τι θέλεις εδώ μέσα; Φεύγα γρήγορα γιατί θα σε φάει η λάμια", φωνάζει η κοπέλα. "Έλα 'δω. Τη σκότωσα τη λάμια". "Να πάρω το νυφικό μου, που μου το 'χει η λάμια σ' ένα αυγότσοφλο", λέει η κοπέλα.

"Φέρ' το δω", της λέει και της το παίρνει και το βάζει στην τσέπη του. "Έχει κι άλλη κοπέλα κλεισμένη η λάμια". "Πάμε να τη βρούμε". Προχωράν παρακάτου, βρίσκουν άλλη μια πόρτα. Την ανοίγουν, ήταν μια κοπέλα μέσα ακόμα ομορφότερη. "Ούι, τι γυρεύετε εδώ; Γρηγοράστε, θα σας φάει η λάμια", κάνει η κοπέλα. "Έλα μετ' εμάς. Τη σκότωσα εγώ τη λάμια", της λέει αυτός. "Για να πάρω το νυφικό μου, που μου το 'χει η λάμια σ' ένα καχτότσοφλο". "Δος μου το εμένα", της λέει και της το παίρνει κι αυτηνής και το βάνει στην τσέπη του. "Έχει κι άλλη κοπέλα κλεισμένη η λάμια". "Πάμε να τη βρούμε κι αυτή".

Περπατάν, περπατάν, βρίσκουν μια τρίτη πόρτα. Ανοίγουν, ήταν μια κοπέλα ακόμα ομορφότερη απ' όλες. "Τι ζητάτε 'δω; Φευγάτε γρήγορα, να μη σας φάει η λάμια", λέει η κοπέλα. "Έλα 'δω. Τη σκότωσα εγώ τη λάμια", της απαντάει το βασιλόπουλο. "Μια στιγμή, να πάρω το νυφικό μου, που μου το 'χει η λάμια σ ένα λεπτοκαρότσοφλο". "Φέρ το δω κι αυτό". Και της το παίρνει και το βάνει κι αυτό στην τσέπη του μαζί με τ' άλλα. "Πάμε, τώρα, να βγούμε απάνω", τους λέει το βασιλόπουλο.

Έφτασαν στην τρύπα, εκεί που ήταν σκοτωμένη η λάμια, και φωνάζει στα αδέρφια του να του ρίξουν την τριχιά. Του ρίχνουν την τριχιά, δένει την πρώτη κοπέλα και φωνάζει.' "Αυτή είναι του πρώτου!" Ανεβαίνει η πρώτη, του ξαναρίχνουν την τριχιά. Δένει τη δεύτερη και φωνάζει: "Αυτή είναι του δεύτερου!" Βγάζει απάνω και τη δεύτερη και του ρίχνουν πάλι την τριχιά. "Έλα να σε δέσω", λέει στην τρίτη. "Όχι, να βγεις εσύ πρώτα, κι ύστερα δένομαι κι εγώ, γιατί άμα με δουν εμένα θα σ' αφήσουν μέσα".

"Εσύ θα βγεις πρώτα", της ξαναλέει. Τη δένει κι αυτή και φωνάζει: "Αυτή είναι δικιά μου!" Αφού έβγαλε και την τρίτη όξω, φωνάζει να του πετάξουν την τριχιά να βγει κι αυτός. Πού, όμως, τ' αδέρφια του να του ρίξουν την τριχιά! Πήραν τις κοπέλες κι έφυγαν. Φωνάζει, φωνάζει αυτός από μέσα. Τίποτα.

Σελ. 48
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/49.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Βαρέθηκε να φωνάζει, και γυρίζει να βρει καμιά άλλη τρύπα να βγει. Πάει, πάει όλο και παραμέσα στη σπηλιά, όλο και πιο βαθιά. Αφού περπάτησε κάμποσο βρίσκει μια γριά: "Καλημέρα, βάβω", την καλημερίζει. "Καλημέρα σου, παιδί μου". "Πώς θα βγω απάνω, βάβω;" τη ρωτάει. "Χμ, πως να βγεις από 'δω μέσα που μπήκες. Για κοίτα εκεί πέρα. Είναι δύο πρόβατα. Το ένα άσπρο, το άλλο λάιο*. Αν πιάσεις το άσπρο θα βγεις απάνω. Αν πιάσεις το λάιο, θα πας ακόμη παρακάτω, θα πας στον Κάτω Κόσμο". Τρέχει το βασιλόπουλο, κυνηγάει τα πρόβατα, πιάνει το λάιο. Και πάει ακόμα παρακάτω. Έφτασε στον Κάτω Κόσμο.

Εκεί ήταν μια βρύση κι ήταν πολύς κόσμος μαζεμένος, πο 'κλαιγαν. Ζυγώνει και ρωτάει μια γριά: "Γιατί κλαιν, γιαγιά;" "Ούι, παλικάρι μου. Εμείς εδώ έχομε μοναχά αυτή τη βρύση, που παίρναμε νερό όλη η πόλη κι αυτή την έχει μια λάμια. Και κάθε τόσο της φέρνουμε από μια κοπέλα και μας αφήνει και παίρνουμε νερό. Σήμερα είναι η αράδα της θυγατέρας του βασιλιά. Να, τη φέρνουν κιόλας".

Γυρίζει και βλέπει κόσμο πολύ, πο 'ρχονταν. Μπροστά ήταν ο βασιλιάς κι η βασίλισσα και στη μέση είχαν την κοπέλα τους. Έκλαιγαν κι έσκουζαν και τράβαγαν τα μαλλιά τους, που θα 'παίρνε την κοπέλα η λάμια. Όλοι φορούσαν μαύρα. Ζύγωσαν κοντά στη βρύση, φίλησαν την κοπέλα και με κλάματα και με ακούσματα την άφησαν κι έφυγαν. Έφκε σιγά σιγά κι ο κόσμος και απόμεινε μοναχά το βασιλόπουλο. Πάει κι αυτό κοντά στη βασιλοπούλα και της λέει: "Μην κλαις. Εγώ θα τη σκοτώσω τη λάμια και θα σε γλιτώσω. Μοναχά θα ακουμπήσω στην αγκαλιά σου, να με ψειρήσεις λίγο κι αν αποκοιμηθώ να με ξυπνήσεις ίσια μόλις θα ιδείς τη λάμια". Ξάπλωσε κάτω το βασιλόπουλο και ακούμπησε στην αγκαλιά της βασιλοπούλας, έβγαλε και το σιδερένιο το τόπι και το 'βαλε δίπλα του, να το 'χει έτοιμο κι όπως ήταν κουρασμένος και άυπνος αποκοιμήθηκε αμέσως. Η βασιλοπούλα κάθονταν και τον ψείριζε και περίμενε να ιδεί τι θα γένει κι αν θα γλιτώσει.

Σε λίγη ώρα, να και η λάμια έφτακε. Είδε και τους δύο που κάθονταν και χάρηκε. "Ολοένα μου είχαν από μια και μο 'χουν δυο!". Η βασιλοπούλα μόλις είδε τη λάμια τα 'χασέ και την πήραν τα κλάματα και λησμόνησε να ξυπνήσει το βασιλόπουλο.

Ένα δάκρυ όμως από τα μάτια της βασιλοπούλας έπεσε στο μάτι του βασιλόπουλου και ξυπνάει. Βλέπει τη λάμια, πετάγεται ορθός, αρπάζει το τόπι, σημαδεύει καλά και το τραβάει της λάμιας. Τη χτυπάει στο κεφάλι, βογγάει η λάμια. "Βάρα με ακόμα μία", του λέει. "Μία φορά μ' έκανε η μάνα μου", της απαντάει. Γέρνει η λάμια και ψοφάει. Γυρίζει αυτός στη βασιλοπούλα και της λέει: "Πάει η λάμια, γλυτώσαμαν. Άιντε, να πάμε στο σπίτι σου".

Χαρούμενοι κι οι δύο παίρνουν το δρόμο και πάνουν στο παλάτι. Εκεί τα 'χαν βαμμένα όλα μαύρα και κάθονταν κι έκλαιγαν. Ανεβαίνει τρεχάτη η βασιλοπούλα και πάει και πέφτει στην αγκαλιά της μάνας της και του πατέρα της. Αυτοί στην

* μελανό, μαύρο

Σελ. 49
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/50.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

αρχή τα 'χασαν. Ύστερα όμως φιλιά, αγκαλιές, κλάματα από τη χαρά τους. "Καλά, και πως γλίτωσες;" τη ρωτάνε. "Με γλίτωσε ένας ξένος. Είναι κάτω", τους απαντάει. Κατεβαίνουν όλοι κάτω, να τον ιδούν και να τον ευχαριστήσουν. "Τι θες να σου κάνω", του λέει ο βασιλιάς, "για το καλό που μο 'καμες; Να σε κάνω γαμπρό μου και να σου δώσω και το μισό βασίλειο!" "Ευχαριστώ", τους απαντάει. "Δε θέλω τίποτε από αυτά. Μια χάρη μόνο θέλω να μου κάνετε. Να με βοηθήσετε να βγω στον Απάνω Κόσμο". "Μετά χαράς", του λέει ο βασιλιάς. "Να φωνάξουμε αυτούς που ξέρουν το δρόμο".

Στέλνει και φωνάζει πρώτα το γερο-Λιόντα. Έρχεται ο γερο-Λιόντας. "Μπορείς να βγεις στον Απάνω Κόσμο μαζί μ' αυτόν εδώ;" τον ρωτάει. "Μπορώ", απαντάει ο γερο-Λιόντας. "Τι τρως και τι πίνεις;" "Κρέας από το κρέας του τρώω και αίμα από το αίμα του πίνω". "Αι, σύρε. Δεν κάνεις εσύ για τ' εμάς". Στέλνει ύστερα και φωνάζει τη κυρά-Ζαχάρω, την αρκούδα. Έρχεται η κυρα-Ζαχάρω. "Μπορείς να βγεις στον Απάνω Κόσμο μαζί με τούτον εδώ;" τη ρωτάει κι αυτή. "Μπορώ", λέει η κυρά-Ζαχάρω. "Τι τρως και τι πίνεις;" "Κρέας από το κρέας του τρώω και αίμα από το αίμα του πίνω". "Σύρε και συ. Δεν κάνεις για τ εμάς". Διώχνει και τη κυρά-Ζαχάρω. Στέλνει και φωνάζει τρίτον τον κυρ-Κόρακα. Έρχεται κι ο κυρ-Κόρακας. "Μπορείς να βγεις με τούτον εδώ αντάμα στον Απάνω Κόσμο;" τον ρωτάει ο βασιλιάς κι αυτόν. "Μπορώ", απαντάει ο γερο-Κόρακας. "Τι τρως και τι πίνεις;" "Κρέας τρώω και κρασί πίνω". "Καλά", λέει ο βασιλιάς. "Να 'τοιμαστείς και να 'ρθεις να φύγετε".

'Τοιμάστηκε ο γερο-Κόρακας, πήρε και τα κορακόπουλα από κοντά του κι ήρθε στο παλάτι. Έφεραν το κρέας και το κρασί στ' ασκί, χαιρέτησε το βασιλόπουλο το βασιλιά και όλους τους άλλους, τον παίρνει ο γερο-Κόρακας απάνω στις φτερούγες, έβαλαν και το κρέας και το κρασί και πέταξαν για τον Απάνω Κόσμο. Στο δρόμο γυρίζει ο γερο-Κόρακας και λέει στο βασιλόπουλο: "Άμα θα λέω κρα, θα μου δίνεις κρέας και άμα θα λέω κρι, θα μου δίνεις κρασί". Πέταξεν κάμποσο, "Κρα!" κάνει ο γερο-Κορακας. Κόβει κρέας το βασιλόπουλο και το δίνει στο γερο-Κόρακα. Τρώγει εκείνος και δίνει και στα κορακόπουλα. "Κρι!" κάνει ο γερο-Κόρακας, του δίνει κρασί το βασιλόπουλο. Κι έτσι έφτασαν κοντά να βγουν στον Απάνω Κόσμο και σώθηκε το κρέας. Σε λίγο φωνάζει ο γέρο-Κόρακας, "Κρα!" Τούτος δεν του 'δώσε τίποτα. Ματαφωνάζει ο γερο-Κορακας, "Κρα! Κρα!". Πιάνει και το βασιλόπουλο και κόβει ένα κομμάτι κρέας από την άντζα** του και το δίνει στο γερο-Κόρακα. Τρώει εκείνος και δίνει και στα παιδιά του. Κι έτσι βγήκαν στον Απάνω Κόσμο. Τον κατεβάζει από τα φτερά του ο γερο-Κόρακας και τον βλέπει που κούτσαινε. "Τι έπαθες;" τον ρωτάει. "Να, μου είχε σωθεί το κρέας και δεν είχα τι να σου δώσω κι έκοψα ένα κομμάτι από την άντζα μου και σου το 'δωκα και το 'φαγες". "Γλήγορα, ξεράστε το", λέει στα κορακόπουλα ο γερο-Κόρακας

** γοφός, μπούτι

Σελ. 50
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/51.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Το ξερνούν τα κορακόπουλα ξερνάει κι αυτός εκείνο πο 'φάγε, το ζυμώνουν και το κολλάν στην άντζα του βασιλόπουλου κι έθρεψε το κρέας πάλι.

Χαιρετήθηκαν κι έφυγε ο γερο-Κόρακας με τα κορακόπουλα. Το βασιλόπουλο πήρε το δρόμο και περπάτησε. Περπάτησε ως που 'βρε έναν τζιομπάνο. "Καλημέρα". "Καλημέρα". Χαιρετήθηκαν. "Τι νέα από την πόλη;" ρωτάει το βασιλόπουλο. "Τι νέα;" απαντάει ο τζιομπάνος. "Να, ο βασιλιάς παντρεύει το μεγάλο γιο του και η νύφη θέλει νυφικό, που να χωράει σ' ένα αυγότσοφλο και δε μπορεί κανένας ράφτης να το φτιάσει και τους σκοτώνει ο βασιλιάς". "Καλά", λέει το βασιλόπουλο. "Μου δίνεις τα ρούχα σου να σου δώκω τα δικά μου;" "Αχά!", λέει ο τζιομπάνος. Αλλάζουν τα ρούχα τους, ντυέται τζιομπάνος το βασιλόπουλο και κινάει για την πόλη.

Σαν έφτασε άρχισε να φέρνει γύρα και να φωνάζει! "Ράφτης καλός! Ράφτης καλός!" Ακούνε οι δούλοι και παν και λεν του βασιλιά. Στέλνει ο βασιλιάς και τον φωνάζει. "Είσαι καλός ράφτης;" τον ρωτάει. "Είμαι", απαντάει αυτός. "Μπορείς να ράψεις ένα νυφικό φουστάνι που να χωράει μέσα σ' ένα αυγότσοφλο;" "Μπορώ". "Και τι παζάρι θέλεις;" "Ένα σακί κάστανα κι ένα βαένι κρασί". "Εντάξει", λέει ο βασιλιάς. "Μοναχά κοίταξε καλά, αν δεν το φκιάσεις, θα σου πάρω το κεφάλι". "Σύμφωνοι", λέει το βασιλόπουλο. "Το Σάββατο θα είναι έτοιμο". Διατάζει ο βασιλιάς τους δούλους και του δίνουν ένα δωμάτιο να κάτσει και του πάνε και το σακί με τα κάστανα.

Κλείδωσε την πόρτα αυτός κι άρχισε να ψένει κάστανα και να πίνει και κρασί. Πήγαιναν οι δούλοι και κοίταζαν από την κλειδωνόπορτα και πήγαιναν κι έλεγαν του βασιλιά. "Αυτός, βασιλιά μου, δεν κάνει τίποτε. Κάθεται τρώει κάστανα και πίνει και κρασί και κοιμάται". "Καλά", έλεγε ο βασιλιάς, "αυτός θα φάει το κεφάλι του, αν δεν το φκιάσει ως το Σάββατο". Πέρασε και η Παρασκευή κι ήρθε και το Σάββατο. Πρωί-πρωί αυτός βγάζει το αυγότσοφλο από την τσέπη του, που το 'χε από τη λάμια, το ανοίγει, παίρνει το νυφικό και το κρεμάει στον τοίχο. Σε λίγο πάει ο βασιλιάς. "Το 'φκιασες;" τον ρωτάει. "Για το", του απαντάει το βασιλόπουλο. Και το ξεκρεμάει και το μαζεύει μέσα στο αυγότσοφλο. Το παίρνει ο βασιλιάς και το πάει στη νύφη κι έγινε ο γάμος.

Την άλλη μέρα, τη Δευτέρα, τον φωνάζει πάλι ο βασιλιάς και του λέει! "Την άλλη Κυριακή θα φωνάξω τον άλλο μου το γιο και η νύφη θέλει νυφικό, που να χωράει μέσα σ' ένα καχτότσοφλο. Μπορείς να το φκιάσεις;" "Μπορώ". "Τι παζάρι θέλεις;" "Το ίδιο το παζάρι. Ένα σακί κάστανα και ένα βαένι κρασί και το Σάββατο να 'ρθετε να το πάρετε". "Εντάξει, αλλ' αν δεν το φκιάσεις θα σου κόψω το κεφάλι". "Να μου το κόψεις". Τον βάνουν πάλι στο ίδιο το δωμάτιο, του πάνε και τα κάστανα με το κρασί. Κλειέται αυτός μέσα και αρχίνηκε πάλι να ψενει κάστανα και να πίνει κρασί. Ματαπάηναν οι δούλοι και κοίταζαν από την κλειδωνότρυπα, να ιδούν τι κάνει και πάηναν και έλεγαν του βασιλιά. "Αυτός, βασιλιά μου, δεν κάνει τίποτε. Τρώει και πίνει μοναχά". "Έτσι λέγηταν και για τ' άλλο το φουστάνι και το 'φκιακε. Αφήστε να ιδούμε". Έφτακε και το Σάββατο, βγάζει αυτός

Σελ. 51
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/52.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

από την τσέπη του το καχτότσοφλο, το ανοίγει και κρεμάει το νυφικό. Έρχεται ο βασιλιάς και το βλέπει κρεμασμένο. Το ξεκρεμάει ο ράφτης, το μαζεύει και το βάζει μέσα στο καχτότσοφλο και το δίνει του βασιλιά. Το παίρνει ο βασιλιάς και το πάει στη νύφη να γίνει ο γάμος.

Την Κυριακή γίνεται κι αυτός ο γάμος και την άλλη μέρα τον φωνάζει πάλι ο βασιλιάς! "Τώρα θέλω να παντρέψω ένα από τους μεγάλους του παλατιού, αλλά η νύφη θέλει νυφικό που να χωράει μέσα σ' ένα λεπτοκαρότσοφλο. Μπορείς να το φκιάσεις;" "Μπορώ". "Και τι παζάρι ζητάς;" "Το ίδιο παζάρι, όπως και τις άλλες φορές". Μέσα πάλι στο ίδιο δωμάτιο, έψενε κάστανα κι έπινε κρασί, ώσπου έφτασε και το Σάββατο. Πάει ο βασιλιάς, το βρίσκει κρεμασμένο, έτοιμο το νυφικό. Το ξεκρεμάει το βασιλόπουλο, το μαζεύει μέσα στο λεπτοκαρότσοφλο. "Εντάξει", λέει ο βασιλιάς. "Δος μου το". "Να σου πω, βασιλιά μου. Δε στο δίνω και την κοπέλα αυτή θα την πάρω εγώ γυναίκα μου".

"Πώς;" κάνει ο βασιλιάς παρεξενεμένος. "Ναι, κι εγώ είμαι το τρίτο το παιδί σου, που μ' άφησαν τ' αδέρφια μου μέσα στην τρύπα της λάμιας, όταν κατέβηκα και τη σκότωσα και γλίτωσα τις τρεις κοπέλες και τ' αδέρφια μου σου είπαν πως χάθηκα μέσα στη σπηλιά. Αν δε με γνωρίζεις, να και το γιλέκι, που μας είχες και των τριών απ' όνα όμοιο". Και ξεκουμπώνεται και δείχνει το γιλέκι. Το γνωρίζει ο βασιλιάς. Κοιτάει ύστερα καλά και γνωρίζει το γιο του με τα ρούχα του τζιομπάνου. Τον αρπάζει και τον φιλάει από τη χαρά του, που τον είχε πεθαμένο και τον παίρνει και πάει και τον ντύνει και του δίνει και την κοπέλα, που ήταν η ομορφότερη και του λέει! "Και τ' αδέρφια σου τι θέλεις να τα κάνω, που σο καναν και σένα και μένα τέτοιο κακό;" "Τ' αδέρφια μου τίποτα δε θα τα κάνεις. Εγώ τα συχωράω, συχωρά τα και συ".

Τα συχωράει και ο βασιλιάς και κάνουν την άλλη μέρα το γάμο, που έγινε καλύτερος απ' ολονών κι' έζησαν αυτοί καλά κι' αγαπημένα και μεις ακόμα καλύτερα.

ΛΦ 119, 9-13, Καπέσοβο Ιωαννίνων. Συμφύρεται με AT 300 (όπ. βλ. ανάλυση).

Σελ. 52
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/53.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Η κλοπή των χρυσών καρπών και η καταδίωξη τον τέρατος

α: Ένα θηρίο' α1: δράκος· α2: λάμια' α3: φίδι' α4: άλλο' α5: έρχεται και κλέβει' α.6'. κάθε μέρα' α7: κάθε μήνα· α8: κάθε χρόνο' α9: άλλο' α10: το χρυσό' α11: τον όμορφο' α12: το μεγάλο' α13: άλλο· α14: καρπό' α15: της μηλιάς" "16: της πορτοκαλιάς' α17: άλλο' α18: που βρίσκεται στο περιβόλι' α19: του βασιλιά' α20: άλλου' α21: ο οποίος έχει τρεις γιους' α22: άλλο.

β: Οι τρεις γιοι αποφασίζουν να εξοντώσουν το μυστηριώδη κλέφτη και τον παραφυλάνε διαδοχικά' β1: ο πρώτος και ο δεύτερος γιος αποτυγχάνουν β2: γιατί όταν εμφανίζεται το τέρας' β3: κοιμούνται' β4: φοβούνται' β5: φεύγουν β6: άλλο.

γ: Ο μικρότερος γιος πληγώνει το τέρας' γ1: ακολουθεί τα σημάδια από το αίμα του λαβωμένου τέρατος' γ2: και καλώντας τ' αδέλφια του για βοήθεια' γ3: φτάνει(ουν) στην είσοδο της φωλιάς του' γ4: άλλο.

II. Η συνάντηση με τις κόρες

α: Ο ήρωας' α1: κατεβαίνει στον κάτω κόσμο' α2: εξοντώνει το τέρας' α3: συναντά' α4: τρεις κοπέλες' α5: τρεις βασιλοπούλες' α6: από τις οποίες η μικρότερη είναι η πιο όμορφη· α7: άλλο' α8: που τον βοηθούν στην εξόντωση του τέρατος' α9: τις ελευθερώνει' α 10: τις ανεβάζει στον επάνω κόσμο με σχοινί ως νύφες για τους αδελφούς του, προορίζοντας· α11: τη μικρότερη' α12: την πιο όμορφη' α13: για τον εαυτό του' α14: άλλο.

β: Η τρίτη κοπέλα' β1: γριά' β2: άλλο' β3: χαρίζει στον ήρωα' β4: τρία φουντούκια' β5: τρία καρύδια' β6: άλλο' β7: λέγοντας του ότι θα τον βοηθήσουν αργότερα' β8: επίσης τον συμβουλεύει να πιάσει το άσπρο από τα δύο ζώα που θα δει να παλεύουν για να μπορέσει να ανεβεί στον επάνω κόσμο' β9: άλλο.

γ. Τα δύο αδέλφια του ήρωα' γ1: άλλο' γ2: από φθόνο για το κατόρθωμα του μικρότερου αδελφού τους, αλλά και για την όμορφη τρίτη κόρη που επιθυμούν για τον εαυτό τους, δεν ανεβάζουν επάνω τον ήρωα' γ3: δίνουν στον πατέρα τους ψεύτικη πληροφορία για το χαμό του' γ4: άλλο.

ΙΙΙ. Η κάθοδος του ήρωα στον κάτω κόσμο

α.' Ο ήρωας περιπλανώμενος βρίσκει' α1: δύο κριάρια' α2: δύο πρόβατα' α3: δύο λιοντάρια' α4: άλλο' α5: το ένα άσπρο και το άλλο μαύρο· α6: που μαλώνουν α7: αρπάζει το μαύρο' α8: στην προσπάθεια του να πιάσει το άσπρο' α9: κι έτσι κατεβαίνει στον κάτω κόσμο· α 10: άλλο.

Σελ. 53
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/54.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β: Ο ήρωας σκοτώνει' β1: τον δράκο' β2: το φίδι' β3: άλλο' β4: που κρατάει, το νερό της πηγής' β5: που κατασπαράζει μικρά πουλάκια' β6: άλλο.

IV. Η άνοδος του ήρωα στον επάνω κόσμο

α: Ο ήρωας· α1: με τη μεσολάβηση' α2: του βασιλιά' α3: του ευεργετημένου πουλιού' α4: ανεβαίνει στον επάνω κόσμο' α5: πάνω σε πουλιά' α6: άλλο' α7: τα οποία ταΐζει' α8: με τη σάρκα του' α9: άλλο.

β: Όταν φτάνουν, ξερνούν τη φαγωμένη σάρκα του' β1: και του την ξανακολλούν β2: άλλο.

V. Η περιπλάνηση τον ήρωα στον επάνω κόσμο και η επιστροφή τον στο παλάτι

α: Ο ήρωας· α1: πηγαίνει στην πολιτεία' α2: γίνεται τσιράκι ενός ράφτη1 α3: βοηθός ενός χρυσικού' α4: περιφέρεται στο παλάτι' α5: επιστρέφει στο σπίτι του' α6: άλλο.

β: Στη συνέχεια, ο ήρωας' β1: συναντά την κόρη που προόριζε για γυναίκα του' β2: πηγαίνει στο παλάτι κι αναγνωρίζεται από το βασιλιά πατέρα του' β3: αναγνωρίζεται από την κόρη η οποία, για να τον δοκιμάσει' β4: του ζητάει περίτεχνα φορέματα· β5: άλλο· β6: κι αυτός τα βγάζει από τους καρπούς που η κόρη του είχε δώσει στον κάτω κόσμο· β7: άλλο.

γ.' Τα αδέλφια του ήρωα' Γ1: εξορίζονται' γ2: φυλακίζονται' γ3: σκοτώνονται' γ6: εξαφανίζονται' γ7: γλιτώνουν την τιμωρία χάρη στη μεγαλοψυχία του ήρωα' γ8: άλλο.

δ: Ο ήρωας· δ1: παντρεύεται την όμορφη κόρη· δ2: γίνεται βασιλιάς' δ3: άλλο.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΙΛ 757, 114-126, Μαργαρίτι Θεσπρωτίας, "Το χρυσό ρόιδο και τα βασιλόπουλα". Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α17 (ροδιάς), α18, α19, α21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, α3, α7 (την πεντάμορφη), α9, γ, γ2. ΙΙΙ: α9, α10 (αφού ανοίγει μια πλάκα). IV: α, α4, α5 (αετό). V: β, β2, γ, γ7, δ, δ1.

2. ΛΑ 976, 259-281, Σούλι, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 301B. ΙΙ α, α2, α3, α4, α8, β, β3, β6 (καρύδι, αμύγδαλο), β7, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α5, α6, α7, α8,

Σελ. 54
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/55.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

α9. V: α, α1, α2, α3, β, β3, β5 (φόρεμα, χρυσή κλώσσα με δώδεκα μαλαματένια πουλιά), β6, δ, δ1.

3. ΛΑ 1264, 39-40, Κόνιτσα, άτιτλο. Ι: α, α5, α8, α10, α14, α16, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, α3, α7 (γριά), α8. ΙΙΙ: β, β2, β5. IV: α, α4, α5.

4. ΛΦ 1023, 3-4, Μέτσοβο, «Τα χρυσά μήλα και ο δράκος». Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. Π: α, α1, α2, α3, α5, β, β3, β5, β7, γ, γ2. IV: α, «4, α5. V: β, β3, β4, β6, δ, δ1.

5. ΛΦ 1714, 1-4, Νησί Ιωαννίνων, «Το χρυσό μήλο». Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. II: α, α1, α2, α3, α7 (βασιλοπούλα), α8, β1, β3, β6 (δύο καρύδια), β7, γ, γ4 (ενώ ανέβηκε, τον ξαναρίχνουν κάτω). IV: α, α4, α5. V: β, β3, β4, β6, δ, δ1.

6. ΛΦ 1782, 1-4, Ζίτσα Ιωανννίνων, «Το απάτητο βουνό». Ενώνεται με το AT 312Α και το AT 302. 7: γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α.4, α8, γ, γ4 (τον αφήνουν στο βουνό). V: α6 (γίνεται φούρναρης), β, β3, β5 (χρυσό ρολόι, χαλί λουλουδιστό, ρόκα με αδράχτι), β6, δ, δ1.

7. Χρηστοβασίλης, 90-97, «Η πλιό όμορφη του κόσμου». Ι: α2, α5, α10, α14, α15, α18, «19, «21, β, β1, γ, γ1, γ3. ΙΙ: α, α2, «3, «7 (την πιο όμορφη του κόσμου), α8, γ, γ2. III: α 10 (πέφτει με δύναμη στο νερό του πηγαδιού κι έτσι φτάνει στον κάτω κόσμο ), β, β2, β5. IV: α, α4, α5 (αετό). V: β7 (ο βασιλιάς πηγαίνει να δει το παλικάρι που πέρασε το χαντάκι και αναγνωρίζει το γιο του), γ, γ1, δ, δ1.

8. Ρίο, 44-48, Νεγάδες Ιωαννίνων, «Ο μικρός αδερφός που γλίτωσε την αδερφή του από το δράκο». Ι: α22 (ένας βασιλιάς είχε τρεις γιους και μια κόρη· η κόρη φοβόταν το δράκο και δεν πήγαινε στον κήπο. Μια μέρα που τη συνόδευε εκεί ο μικρότερος αδερφός της, ο δράκος την αρπάζει' ο μικρός αδερφός που θεωρεί τον εαυτό του υπαίτιο, φεύγει προς αναζήτηση τους). ΙΙ: α, «2, α3, α7 (βασιλοπούλα), α8, γ, γ4 (τον αφήνουν στο βουνό). V: α, α1, α3, β, β2 (αφού του διηγείται την ιστορία του), γ, γ3, δ, δ1.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

9. ΛΑ 1267, 69-70, Λάρισα, «Το βασιλόπουλο και ο δράκος». Παραλλαγή ατελής. Ι: α1, α5, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, α3, α4, α8.

10. ΛΑ 1270, 61-63, Σοφάδες Καρδίτσας, «Ο δράκοντας και τα μήλα». Ι: α1, «5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α4, α8, β,

Σελ. 55
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/56.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β3, β6 (ένα δίσκο με χρυσά ποτήρια), β7. ΙΙΙ: α, α1, α5, α6, α7, α8, α9, β, β2, β5. IV: α, α4, α5 (αετό). F: β, β3, β4, β6, δ, δ1.

11. ΛΦ 620, 3-4, Φλαμπορέσι Καλαμπάκας, "Ο φτωχός νέος-βασιλόπουλο". Ι: α, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, β6 (παραφυλάνε πολλοί χωρίς αποτέλεσμα), γ4 (ένα παλικάρι δεκαοχτώ χρονών το λαβώνει), γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α4, α8. IV'. α, α4, α9 (με σχοινί που του το ρίχνουν τα κορίτσια). V'. δ, δ1.

12. ΛΦ 948, 1-3, Κρυονέρι Καρδίτσας, "Οι τρεις βασιλοπούλες". Ι: α22 (ήταν κάποτε τρία αδέλφια και στο χωριό τους ένα τέρας είχε φυλακισμένες τρεις βασιλοπούλες), γ4 (ο μικρότερος τις γλιτώνει). ΙΓ. α, α3, α5, α9, β9 (ο ήρωας χαρίζει στην μικρότερη καρύδι), γ, γ2. V'. α, α5 (και συναντά τα αδέλφια του), δ, δ1.

13. ΛΦ 1693, 1-5, Ελασσόνα, άτιτλο. Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α4, α8, β, β3, β6 (καρύδι), β7, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α5, α6, α7, α8, α9, β, β2, β5. IV: α, α4, α5 (αετούς). V: α, α1, α2, β, β3, β5 (προίκα), β6, δ, δ1.

ΘΡΑΚΗ

14. ΛΑ 2406, 13-18, Έρανος Ξάνθης, "Τα τρία αδέρφια". Ι: α, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ3. Π: α, α1, α2, α3, α7 (δύο κορίτσια), α8. ΙΙΙ: β, β2, β5. IV: α, α1, α3, α4. V: α5.

15. ΛΦ 1249, 35-36, Μηλέα Ορεστιάδας, "Το ντέβι". Γ. α, α5, α8, α10, α15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ3. Π: α, α1, α2, α3, α4, α8. ΙΙΙ: β, β2, β5. IV: α, α4, α5. V: α, α5.

16. Σταμούλη-Σαραντή, θρακικά 17 (1942), 103-105, Τζετώ Σαράντα Εκκλησιών (σημ. Τουρκία), "Τα τρία παλικάρια και τα τρία κορίτσια". Γ. α22 (τρία παλικάρια θέλουν να βγάλουν από το πηγάδι τρία κορίτσια). Π: β9 (το μεγαλύτερο κορίτσι δίνει δύο φουντούκια στο μεγαλύτερο παλικάρι), γ1 (οι σύντροφοι του), γ4 (τον αφήνουν κάτω). ΙΙΙ: α, α2, α5, α6, α7, α8, "9, β, β2, β5. IV: α, α4, α5. V: α, α6 (γίνεται τσιράκι σε πραματευτή), β, β3, β4,

β6, δ, δ1.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

17. ΛΑ 1182, 17-20, Εορδαία Πτολεμαΐδας, άτιτλο. Ι: α22 (ήταν κάποτε ένας βασιλιάς που είχε τρία παιδιά. Πριν πεθάνει, τα παρακάλεσε να έρχονται στον τάφο του να τον βλέπουν), β5 (τα δύο πρώτα πήγαν, αλλά τρόμαξαν από την τρομάρα της γης και την εμφάνιση άγριων ζώων και έφυγαν), γ. ΙΙ: α, α2, α3, α7 (μία κόρη).

Σελ. 56
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/57.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

18. ΛΑ 1243, 7-9, Κατερίνη, άτιτλο. Παραλλαγή ατελής. Γ. α22 (ένα παλικάρι θέλει να σκοτώσει την αρκούδα), γ, γ3. ΙΓ. γ1 (οι δύο σύντροφοι του), γ4 (τον αφήνουν στον κάτω κόσμο). ΙΙΙ: α, α4 (κατσίκια), α5, α6, α7, α8, α9, β, β2, β5. IV: α, α4, α5.

19. ΛΦ 115, 9-14, "To χρυσόμαλλον τέρας". Γ. α4 (χρυσόμαλλο τέρας), α5, α8, "10, α14, α15, α18, α19, "21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. Π: α, α1, α2, α3, α7 (μία κοπέλα), α8, β, β3, β6 (καρύδι, αμύγδαλο, φουντούκι), β7, γ, γ2. IV'. α, α4, α6 (πάνω σε άσπρο αρνί). V'. α, α6 (γίνεται μπαλωματής), β, β3, β4, β6, γ, γ1, δ, δ1.

20. ΛΦ 1152, 1-3, Αρναία Χαλκιδικής, "Τα τρία βασιλόπουλα". Ενώνεται με το AT 303. Ι: α, α5, α8, α10, α14, "15, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ2, γ3. ΙΓ. γ,

γ2. V'. α6 (ο ήρωας χάνεται), γ8 (τ' αδέλφια του επιστρέφουν στο παλάτι και κυριαρχούν).

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

21. Georgeakis-Pineau, 41-45, Λέσβος, "Οι τρεις γιοι του βασιλιά". Ι: α22 (οι τρεις γιοι του βασιλιά ξεκίνησαν για να βρουν την τύχη τους. Στο δρόμο ο μικρότερος βρίσκει άνοιγμα βράχου και μια σκάλα που οδηγεί κάτω). ΙΙ: α, α1, α2, α3, α4, α8, β, β3, β6 (καρύδι, αμύγδαλο, φυστίκι), β7, γ, γ2. IV'. α, α4, α9 (με σχοινί που του το δίνει ένας γεωργός). V'. β, β3, β4, β6, γ, γ3, δ, δ1.

β. Δωδεκάνησα

22. ΛΦ 220, 37-45, Σύμη, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 1651 Α. ΙΙ: α, α2, α3, α7 (την πεντάμορφη), "8, β (η πεντάμορφη), β3, β6 (καρύδι, φυστίκι, φουντούκι), β7, γ, γ4 (τον ρίχνουν στη θάλασσα). V'. α, α1, α2, β3, β4, β6, δ, δ1.

γ. Κρήτη

23. ΛΑ 2396, 70-82, Ιεράπετρα, "Η μηλιά με τα χρυσά μήλα". Γ. α, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, "21, β, β1, γ, γ1, γ3. ΙΙΙ: β, β2, β5. IV: α, α4, α5 (αετό). V: δ, δ1.

24. ΛΦ 932, 33-36, Ρέθυμνο, "Η χρυσομηλιά". Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, "21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α7 (μια κοπέλα), α8, β, β3, β6 (τις τρίχες), β7, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α5, α6, α7, "8, "9. IV: α, α4, α5 (γεράκια). V: α, α1, α6 (γίνεται μαραγκός), β3, β4, β6, δ, δ1.

δ. Κυκλάδες

25. ΛΑ 1388, 149-184, Τήνος, "Ο Δακρυηλιάς". Ενώνεται με το AT 301B. ΙΙ:

Σελ. 57
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/58.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

α, α1, α2 (που είναι καρακουλέισα, τελώνιο, παίρνοντας το κοντογούνι της με σύσταση της ανηψιάς της), γ1 (οι δράκοι-σύντροφοι του), γ4 (τον αφήνουν στο πηγάδι). ΙΙΙ: β, β3 (θηρίο), β5. IV'. α, α1, α3 (αετών), α4. V'. γ8 (οι σύντροφοι δράκοι), γ7, δ, δ3 (βρίσκει τους δικούς του).

26. ΛΑ 1395, 81-87, Τήνος, "Ο βασιλιάς με τους τρεις γιους". Ι: α1, α5, α8, α10, α14, α15, α18, α19, "21, β, β1, γ, γ1, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, "3, α7 (μια κοπέλα), α8. IV: α, "4. V: β, β2, δ, δ1.

27. Ανώνυμου, θηραϊκά Παραμύθια, Παρνασσός 10 (1886), 517-525, θήρα, "Η μέρα και η νύχτα". Ι: α22 (κάποτε ένα φίδι αρπάζει και κρύβει τη βασίλισσα' τα τρία βασιλόπουλα ξεκινούν για να τη βρουν με διαταγή του βασιλιά), β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α2, α3, α4, α7 (τη βασίλισσα μητέρα του), α8, β, β3, β6 (καρύδι, αμύγδαλο, φουντούκι, ταμπακιέρα), β7, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α10 (κόκκινο αρνί), α9. IV: α, α4, α9 (με βοήθεια από μιλιούνια ανθρωπάκια που παρουσιάζονται όταν ανοίγει την ταμπακιέρα). V: α, α6 (γίνεται βοηθός του περιβολάρη του παλατιού), β, β2, β3, β4, β6, γ, γ1, δ, δ1.

28. Legrand, 191-202, "Οι κολοκυθιές". Γ. α4 (αράπης), α5, α14, α17 (κολοκυθιάς), α18, "19, "21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, "3, "4, "8, β, β3, β6 (καρύδι, αμύγδαλο, φουντούκι), β7, γ, γ2. IV: α, α4, α9 (με τη βοήθεια σαράντα υπηρετών που εμφανίστηκαν μπροστά του μετά το σπάσιμο του καρυδιού). V: β, β3, β5 (τρία φορέματα κι ένα χρυσό-διαμαντένιο πουλί), β6, δ, δ1.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

29. ΛΑ 1211, 17-18, Χαλιωτάτα Κεφαλλονιάς, "Το θηρίο". Γ. α, α5 , α8, α10, α14, α5, α18, α19, α21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. ΙΙ: α, α1, α2, α3, α4, α8, γ, γ2. IV: α, α1, α2, α4. V: δ, δ1.

30. ΛΑ 2067Α, 21-34, Λακήθρα Κεφαλλονιάς, "Τα τρία χρυσά μήλα". Ι: α4 (τίγριδα), α5, "8, "10, "14, "15, "18, "19, "21, β, β1, γ, γ1, γ2, γ3. Π: α, α1, α2 (σκοτώνοντας τρία περιστέρια που ήταν η δύναμη του), α3, α4, α8, β, β3, β5, β6 (κι ένα κουτί που μόλις θα το άνοιγε θα είχε ό,τι ήθελε), γ, γ2. IV: α, α9 (με τη βοήθεια χιλιάδων νάνων). V: α, α1, α2, β, β3, β4, β6, γ, γ7, δ, δ1.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

31. ΛΑ 1186, 47-48, Πύργος, "Το χρυσό μήλο". Ι: α1, α5, "8, "10, "14, "15, "18, "19, "21, β, β1, γ, γ1, γ3. ΙΙ: α, α2, "3, α4, "8. V: δ, δ1.

Σελ. 58
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 300-499, τ. Α΄+Β΄
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 39
    34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

    147. Λογοθετίδης, Μικρασ. Χρον. Ζ' (1957), 291-304, Αρτάκη Κυζίκου, ΒΔ. Μ. Ασία, άτιτλο. Ενώνεται, με το AT 301 Α. Ι: α2, α4, α6, α7, α 10 (κάθε μήνα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, δ, δ3 (οδηγείται, στο παλάτι από τη βασιλοπούλα).

    148. Μέγας Ι, 128-136, Βιθυνία, ΒΔ. Μ. Ασία, «Η μηλιά του βασιλιά». Ενώνεται με το AT 301 Α. Ι: α2 (με τα εφτά κεφάλια), α4, α6, α7, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β5, β6 (με το δοξάρι), γ, γ1, γ4 (τσομπάνης), γ5, δ, δ1, 82.

    149. Μουσαίου-Μπουγιούκου, 14-21, Λιβίσι, Δυτ. Μ. Ασία, «Το αντρειωμένο βασιλόπουλο». Προηγείται συμφυρμός με το AT 301Β και ακολουθεί συμφυρμός με το AT 301A. Ι: α2 (με τα επτά κεφάλια), α4, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), β3, β5, γ, γ1, γ4 (καρβουνιάρης), γ5, δ, δ1.

    β. Πόντος

    150. ΚΜΣ, Τραπεζούντα κεφ. Ε', 1-52, 576, Σαράντα Κρώμνης, «Ο Κιαλίτσο και τη βασιλέα τα κορίτσια». Ενώνεται με το AT 301A. Ι', α1, α4, α6, α7, α11, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σαίτες), δ, 82 (στην πλάτη).

    151. Άκογλου, Λαογραφικά Κοτυώρων, 391-397, Κοτύωρα (Ordu), «Τα καλά τ' αδέλφια». Προηγείται συμ,φυρμός με το AT 301B και ακολουθεί συμφυρμός με το AT 30ΙΑ. Ι: α2 (με τις εφτά καρδιές), «4, «6, α7, α 10 (κάθε μήνα), δ1, α12, α13, α14. ΙΙ: β, β1, β6 (με σπαθί), δ, δ2 (στην πλάτη). Π Γ. α, α1.

    152. Άκογλου, Παραμύθια χωριού Τσακράκ, 4237-4141, Τσακράκ «Ο Γουλαχγουβρατάνον». Ενώνεται με το AT 301B. Ι: α1, α5, α6, α7, α10 (κάθε εβδομάδα), α11, α12, α13, α14. ΙΙ. β, β1, β3, β6 (με σιδερένιο ρόπαλο), γ, γ1, γ4 (ψευτοπαλικαράδες), γ5, δ, δ2 (στον ώμο).

    γ. Καππαδοκία

    153. ΚΜΣ, Φάρασα ΚΑΠΠ 356/Φάκ. 14, κεφ. 15, 4404-4423, Φάρασα, «Γουχ νερό, γουχ κρας». Ενώνεται με το AT 301A. Ι: α, α4, α6, α7, α10 (κάθε εβδομάδα), α11, α12, α13, α14. Π', β, β1, β6 (με μαχαίρι), δ3 (οδηγείται, στο παλάτι από το βασιλιά).

    154. Dawkins MG in AM, 448-453, Σύλατα, «Η περιπέτεια στον κάτω κόσμο». Ενώνεται με το AT 301 Α. Ι: α2, α4, α6, α7, α11, «12, α13, α14. ΙΙ: α1, α2, α5, α6, β, β1, 8, δ2 (στην πλάτη).

    ΚΥΠΡΟΣ

    155. ΑΦ 686Α, 15-23, Ριζοκάρπασο, «Ο βασιλιάς με τους τρεις γιους του».