Error(s) found: '2'

+ Unable to change databases. Unknown database 'iaennew'.
+ Unable to perform the query SELECT * FROM keywords_description WHERE (language_id = ''). No database selected.
TEXT_VISIBLE_PAGES 73-92 TEXT_OF 982
TEXT_PREVIOUS_20
TEXT_CURRENT_PAGE
TEXT_NEXT_20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/73.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

δ. Κρήτη

11. ΛΦ 512, 27-33, Πετροκέφαλο Μαλεβιζίου, «Το λεβεντόπαιδο». Ενώνεται με το AT 302. /! α, α5 (γεννιέται αφού η μητέρα του έφαγε μήλο ακαθάριστο), α6, α8, α9. ΙΓ. α, γ, γ4. V: α, α1, α7. F7: α, α2, α4.

12. ΛΦ 1341, 1-14, Τουρλωτή Σητείας, «Ο Αντρειωμένος». Ενώνεται με το AT 302. Ι.' α, α2 (τερατόμορφο' ο βασιλιάς θέλει να το σκοτώσει και το δίνει στους στρατιώτες του, μεσολαβεί όμως η παραμάνα του και το σώζει' έτσι, το βασιλόπουλο μεγαλώνει στο δάσος), α6, α8, α9. ΙΙ: α, β, β3 (τη λάμια - δράκο), β5, γ, γ4. IV'. αϊ (άσχημος νάνος), α2, β6 (η παραμάνα του τον ζωντανεύει με το αθάνατο νερό που της δίνει το φίδι). V'. α, α4, «7 ( αφού σκοτώνει τα τρία περιστέρια που ήταν στην κοιλιά γουρούνας). VI'. α, α2, α5 (την πεντάμορφη).

13. ΛΦ 1595, 31-39, Περιβόλια Ρεθύμνου, «Ο Δάκρυς». Ενώνεται με το AT 513 και το AT 302A*. Ι: α, α4, α6, α8, «9. II: α, α1, α2, β, β3 (τέσσερις), β4, β5, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α4 (ο κολοβός), α5, β, γ, γ1. V'. α, α1, α7. VI'. α, α2, α4.

ε. Κυκλάδες

14. ΛΑ 510, 15-17, Ανάφη, «Της αρκούδας ο γιος». Ενώνεται με το AT 513A. Ι: α, α1, α5 (ανατρέφεται από μια αρκούδα), α6, α8, α9. ΙΓ. α, β, β3 (τρεις), β4, β5, γ, γ4. VI: α, α2, α3.

15. ΛΑ 2340, 289-306, Κέα, «Το τελώνιο». Ενώνεται με το AT 302A*. Ι: α, α5 (γιος γριάς), α6, α8, α9. //; α, α3, γ, γ1. IV: αϊ (τελώνιο), «2, β, β3 (βατράχια), β5, β6. V: α, α6 (τελώνιο), α7 (σκοτώνοντας τρία περιστέρια που ήταν στην κοιλιά γουρούνας). VI: α, α1.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

16. Μινώτου, Λαογραφία Γ, 398-400, (Dawkins MGF, 10, 46-48), Ζάκυνθος, «Ο Δακρυλίας». Ι: α, α4, α6, α8, α9. ΙΙ: α, α1. α7. V: α, α1, VI: α, α1.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

17. ΛΑ 1193, 11-15, Αμαλιάδα, «Ο Δακρυλίας». Ενώνεται με το AT 516. Ι: α, α4, α6, α8, α9. II: α, γ, γ4. V: α, α1, α7 (με σιδερένια μαγκούρα). VI: α, α5

(επιστρέφει στο παλάτι, τ' αδέλφια του ανασταίνονται και ζουν όλοι μαζί).

18. ΛΑ 1277, 131-133, Τρόπαια Γορτυνίας, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 302. Ι: α, α5 (γιος παπά), α6, α8, α9. II: α, γ, γ1. IV: αϊ (τριπιθαμίτης), β, β1 (μαχαίρι που στάζει τρεις στάλες αίμα), β4 (μυρμήγκια), β5. V: α, α6 (τριπιθαμίτη), 

TEXT_PAGE_SHORT73
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/74.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

α7 (αφού σκοτώνει, δύο περιστέρια που ήταν στην αγκαλιά γουρούνας). VI'. α, α2, α3.

19. ΛΑ 1281, 55-62, Κυπαρισσία, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 302A*. Ι: α, α5 (γιος χήρας), α6, α8, α9. ΙΙ: α, α3, γ, γ1.

20. ΛΑ 1332, 41-43, Σιμιάδες Μαντινείας, "Ο γέρος, η γριά και το παιδί τους". Ενώνεται με το AT 332A. Ι: α, α5 (γιος γερού και γριάς), α6, α8, α9. ΙΙ: α, γ, γ2. IV: α (κουτσός), α3, β, β1 (τρεις σταγόνες αίμα στο πιάτο που τρώνε), β6 (τον ζωντανεύουν με αθάνατο νερό).

21. ΛΑ 1346, 19-21, Σουλάρι Μεγαλόπολης, "Ο βασιλιάς και τα δύο παιδιά του". 7: α, α5 (γιος γέρου και γριάς), α6, α8, α9 (επειδή είχε πιει γάλα αρκούδας). ΙΙ: γ, γ4.

22. ΛΦ 1620, 43-46, Καλύβια Ηλείας, "Ο Δάκρυς". Ι: α, α4, α6, α8, α9. ΙΙ: α, β, β3 (τρεις), β4, β5, γ, γ4. ΙΙΙ: α, α1, α4 (παπαδάκος), α5, β, γ, γ1. IV. α, α2, β, β1 (μαχαίρι που στάζει τρεις σταγόνες αίμα), β6 (ο ήρωας ανασταίνεται αφού τον αλείψουν με το αίμα που είχε αφήσει φεύγοντας σ ένα μπουκαλάκι). VI'. α, α1.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ - ΠΟΝΤΟΣ - ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

α. Μικρά Ασία

23. ΛΦ 1757, 5-11, Σμύρνη, Δυτ. Μ. Ασία, "Ο Γεντί Μπελάς". 7: α, α1, α6, α8, α9. ΙΙ: α, α2. VI'. α, α5 (όταν επιστρέφει στο σπίτι του, σκοτώνεται από το γιο του ο οποίος δεν τον αναγνωρίζει).

24. Άκογλου, Εννέα παραμύθια, 376-384, Κόλντερε Μαγνησίας, Δυτ. Μ. Ασία, "Ο γιος της χήρας". Ενώνεται με το AT 302A*. 7: α, α5 (γιος χήρας), α6, α8, α9 (έχει τρεις χρυσές τρίχες στο κεφάλι του). ΙΙ: α, α6 (γίνεται τσομπάνης σ' ένα τσέλιγκα), γ, γ1. IV'. α, α2, β, β4 (φίδια), β5. V'. α, α1, α7 (αφού σκοτώνει τρία περιστέρια που ήταν στην κοιλιά της αγριογουρούνας). VI: α, α1.

25. Άκογλου, Εννέα παραμύθια, 405-406, Κόλντερε Μαγνησίας, Δυτ. Μ. Ασία, "Της χήρας ο γιος και οι σαράντα δράκοι". 7: α, α5 (γιος χήρας), α6, α8, α9. ΙΙ: α, β, β2, β4, β5. ΙΙΙ: α, α1, α4 (οι σαράντα δράκοι), α5, β, γ2 (οι τρεις σύντροφοι μαζί με τα γιαταγάνια τους και με τη βοήθεια που τους παρέχουν οι τρεις βασιλοπούλες που συναντούν). VI: α, α2, α3.

26. Μουσαίου-Μπουγιούκου, 24-39, "Το παραμύθι του Δακρυηλιά". 7: α, α1, α4, α14 (ο δράκος έχει μαρμαρώσει τον άντρα της και τους τρεις γιους της). ΙΙ: α, α1, β, δ, δ1, δ2, δ3. ΙΙΙ: α, α1, α2, α5, β, γ, γ1. Στη συνέχεια συμφυρμός με AT 301A: ΙΙ: α, α1, α2, α3, α4, α9, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α5, α7, α8,

TEXT_PAGE_SHORT74
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/75.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

α9. IV: α, α1, α2, α4, α5, α7, "8, β, β1. F: α, α1, α2, β, β1, β4, β6, 8, 83 (ο

ήρωας ανοίγει μια τρύπα στο θόλο της εκκλησίας και παντρεύεται τη νύφη. Ζει μέχρι σήμερα).

β. Πόντος

27. Dawkins MGF, 266-269, Κερασούντα, "Ο γιος του κυνηγού". Ι: α, α5 (γιος ενός κυνηγού), α6, α8, α9. II: (σε δάσος), β, β3 (έξι), β4, β5, γ, γ2. VI: α, α1.

ΚΥΠΡΟΣ

28. Κληρίδης III και Λαογρ. Παράρτημα VIII, Λυσός Πάφου, "Ο τριαντάρης". Ι: α, α2, α6, α8, α9. II: α, α2, γ, γ4. V: α, α6 (την "τρακαντάρα"). VI: α, α2, α4. Ενωμένο με AT 302 και AT 304.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Ο παραμυθιακός τύπος AT 301 Β, γνωστός, κυρίως στη Δυτική Ευρώπη, σαν Αρκουδογιάννης, διαπλέκεται, όπως εξάλλου και ο τύπος AT 301 Α, γύρω από το μοτίβο του δρακοντοκτόνου ήρωα. Στην περίπτωση του Αρκουδογιάννη, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η υπερφυσική γέννηση του ήρωα που του προσδίδει και την υπερφυσική του δύναμη. Ο Αρκουδογιάννης είναι πασίγνωστο ευρωπαϊκό παραμύθι. Η διάδοση του είναι πολύ πλατιά' ο Stith Thompson τοποθετεί τη γεωγραφική του κατανομή από τις Ινδίες ως την Ιρλανδία.

Το παραμύθι αυτό διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά ενός πανάρχαιου μύθου. Στις ελληνικές παρραλαγές, ένας ξυλοκόπος συναντάει μίαν αρκούδα που τον παρακαλεί να της κάνει ένα παιδί ή του το επιβάλλει με την απειλή ότι θα τον φάει. Στις δυτικοευρωπαϊκές παραλλαγές, η αρκούδα, που είναι, ως λέξη, γένους αρσενικού, αρπάζει συνήθως μια ωραία κοπέλα και της κάνει ένα παιδί' θα μπορούσαμε να πούμε, όπως φαίνεται και στη μελέτη του Daniel Fabre , ότι πρόκειται εδώ για το βιασμό μιας γυναίκας από ένα θηρίο. Από την ένωση αυτή και στις δύο περιπτώσεις γεννιέται ένα αγοράκι, τριχωτό σαν αρκούδα, πολύ δυνατό, που σύντομα

1. D Fabre, "Recherches sur Jean de l'Ours", Folk-Lore, Revue d'Ethnographie Méridionale, τ. 21 (1968) και, τ 22(1969).

TEXT_PAGE_SHORT75
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/76.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

δεν το χωράει ο τόπος. Έτσι ο Αρκουδογιάννης εγκαταλείπει το χωριό του και χάνεται μέσα στο δάσος. Ακολουθεί σειρά περιπετειών, συχνά σμίγει με υπερφυσικής δύναμης συντρόφους, που μπορεί να είναι δράκοι, λάμιες ή άνθρωποι. Κάποτε πηγαίνουν για κυνήγι, αφήνοντας πίσω τους ένα σύντροφο να ετοιμάσει το φαγητό. Τότε εμφανίζεται ένας πετεινός, μια κεφαλή ή ένα παράξενο πλάσμα και τους το τρώει. Προσπαθούν όλοι, ο καθένας με τη σειρά του, να τον πιάσουν, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Αρκουδογιάννης στο τέλος καταφέρνει να εξοντώσει το παράξενο ον, αλλά καταδιώκοντας το, οδηγείται μέσα από το άνοιγμα μιας σπηλιάς στον κάτω κόσμο, στα καταχθόνια. Εκεί συναντά μια κοπέλα και τη σώζει από τα νύχια του θηρίου που κατακρατάει το νερό του χωριού. Στο σημείο αυτό ο παραμυθιακός τύπος AT 301B συμφύρεται, όπως είπαμε, με τον (ευρύτερο) τύπο AT 300, που δανείζει σε όλες τις παρεμφερείς αφηγήσεις του μυθικού αυτού πυρήνα το θέμα του δρακοντοκτόνου ήρωα.

Άλλοτε πάλι, ένας δρακός σκοτώνει τον ήρωα και οι σύντροφοι του τον ανασταίνουν με μαγικό βοτάνι. Ο αντίπαλος που εξολοθρεύει ο Αρκουδογιάννης είναι συνήθως τέρας, νάνος, σατανάς, μάγισσα ή τελώνιο. Αξίζει να τονισθεί ότι στον παραμυθιακό αυτόν τύπο η εξόντωση του τέρατος δεν προϋποθέτει απαραίτητα την παρουσία και, ενδεχομένως, τη βοήθεια κάποιας κόρης. Επίσης παρατηρούνται συμφυρμοί με άλλους παρεμφερείς τύπους, όπως ο AT 302 (Η εξωτερική ψυχή), AT 516 (Ο πιστός υπηρέτης), AT 513 (Οι βοηθοί) . Ακολουθεί η άνοδος στον πάνω κόσμο, η αναγνώριση και καταξίωση του Αρκουδογιάννη στο παλάτι καθώς και οι βασιλικοί γάμοι που κρατούν μέρες και νύχτες.

Στα μαγικά παραμύθια συναντά κανείς συχνά θαυματουργικές γεννήσεις, που υποδηλώνουν κάποια μυθική προέλευση ή διάσταση του ήρωα. Η υπερφυσική του γέννηση αποτελεί εισαγωγικό στοιχείο της αφήγησης σε μύθους και παραμύθια, αλλά και προμήνυμα μιας μελλοντικής μυθικής αποστολής του πρωταγωνιστή. Η αναζήτηση του Αρκουδογιάννη, με το πέρασμα του από το χωριό στην άγρια φύση κι από κει στον Άδη, αλλά και με τη θριαμβευτική επάνοδο του στη γη, αντιστοιχεί σ ένα γνωστό επικό θέμα: ο μυθικός ήρωας θριαμβεύει στη δοκιμασία της βίαιης εναλλαγής των δύο κόσμων είναι "πρώτος στον επάνω κόσμο, πρώτος και στον κάτω", σύμφωνα με τον αφηγητή (βλ. ΑΦ 428).

θα μπορούσαμε να παραθέσουμε σειρά ηρώων που ανήκουν στη χορεία των "διπλογεννημένων"' οι περισσότεροι επισκέπτονται τον άλλο κόσμο κι επιστρέφουν σώοι και σοφότεροι. Ήρωες με γονείς που ανήκουν σε απόλυτα ξεχωριστές και αντιμαχόμενες γενιές, όπως ο Ηρακλής, ο Περσέας, ο Θησέας ή ο Διγενής Ακρίτας, που προέρχονται είτε από ένωση θεού με άνθρωπο, είτε από δύο διαφορετικές φυλές, είτε από ένωση ανθρώπου με θηρίο, όπως ο Αρκουδογιάννης. Ο

2 Βλ. Σημειώσεις του AT 300.

TEXT_PAGE_SHORT76
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/77.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Sidney Hartland3, που τον περασμένο αιώνα ασχολήθηκε με το μύθο του Περσέα, παραθέτει μίαν ατέλειωτη σειρά θαυματουργών γεννήσεων, όπου συμπεριλαμβάνει και τις περιπτώσεις των διπλογεννημένων.

Στον ελληνικό οικότυπο, τον ελάχιστα γνωστό Δακρυγιάννη, ο βασικός μύθος γνώρισε μια σειρά διαρθρωτικών μετασχηματισμών: ο ήρωας (Δακρυηλιάς, Δακρανελιάς, Δάκρυς, της Ελιάς το Δάκρυ) γεννιέται από τα δάκρυα της μάνας του, που είναι μια μοναχική γυναίκα, χήρα, ορφανή ή συχνότερα μια μάνα που, όταν ο δράκος της άρπαξε εννιά γιους και μια θυγατέρα, ήπιε τα δάκρυα της, ανακατωμένα με κατουρά αλόγου, για να φαρμακωθεί, να πεθάνει. Πρόκειται λοιπόν για παρθενογέννηση του ήρωα, μοτίβο σπάνιο στο παραμύθι.

Στην Ελλάδα, έχουμε δεκαπέντε καταγραμμένες ανέκδοτες παραλλαγές και οκτώ δημοσιευμένες. Εκείνο που πρέπει οπωσδήποτε να σημειωθεί είναι ότι ο γιος των δακρύων γίνεται άτρωτος', τα μάγια δεν τον πιάνουν είναι γιος του πένθους. Όταν μάλιστα είναι ο τρίτος της γενιάς κατά σειρά απουσίας, δηλαδή δεν έχει ούτε πατέρα, ούτε παππού από μητέρα και δεν έχει ούτε αυτός ο ίδιος απογόνους, τότε, μας λέει η ακραία αυτή μυθική εκδοχή στην παραλλαγή της Νίκης Πέρδικα από τη Σκύρο, μπορεί ακόμα και να μην πεθάνει, αλλά να βρεθεί στον επίγειο παράδεισο, στα Ηλύσια Πεδία για πάντα "με γέλια και χαρές"!

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι εναλλασσόμενες μορφές της μητέρας του ήρωα, η αρκούδα για τον Αρκουδογιάννη, η χαροκαμένη μάνα, χήρα ή νεαρή παρθένα για το Δακρυγιάννη, μαρτυρούν μια ουσιαστική μεταβολή στην ίδια τη θεματική του μύθου . Η νεαρή αγέρωχη παρθένα που γεννά μόνη της έναν αδάμαστο ήρωα μπορεί να συγκριθεί με την άγρια μητέρα του Αρκουδογιάννη, τη θηλυκή αρκούδα, καθώς και με τις μυθικές μορφές νεαρών παρθένων, ιερειών της Αρτέμιδας, που μεταμορφώθηκαν σε αρκούδες, όπως η Καλλιστώ. Σύμφωνα με τον Jean-Pierre Vernant, "η Άρτεμις η Εκάτη κινείται στα όρια του άγριου και του πολιτισμένου κόσμου" . Όταν τα όρια αυτά τα υπερβεί κάποιος θνητός, τότε η Άρτεμη, για να τον τιμωρήσει για την ασέβεια του, τον κατακεραυνώνει ή τον μεταμορφώνει σε άγριο ζώο.

Η θεματική αυτή μεταβλήθηκε ουσιαστικά με το χριστιανισμό. Η νεαρή παρθένα, σύνθηρος της θεάς - που άλλοι ονομάζουν Εκάτη ή Σελήνη - υποχώρησε ασφαλώς μπροστά στη δεσπόζουσα μορφή της Παρθένου Μαρίας που θρηνεί το νεκρό της γιο. Η ύπαρξη θεματικής αλλαγής μαρτυρείται ήδη με την εισαγωγή του αφηγηματικού στοιχείου του πένθους. Ο Dawkins, στην εισαγωγή του αρ. 10 των Modem Greek Folktales που φέρει τον τίτλο "Born of his mother's tears" (βλ.

SES Hartland, The Legend of Perseus , ό.π., τ. Ι, σ 146.

4 A. Αγγελοπούλου, La naissance merveilleuse du héros dans le conte grec, EHESS, Paris 1987

5 J-P Vernant, "Etude comparée des religions antiques", Annuaire du Collège de France Résumé des cours et travaux, 80e et 81e année, Paris 1979-1980, σ. 391 κ.ε.

TEXT_PAGE_SHORT77
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/78.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

αρ. παρ. 16) γράφει: "τα αισθήματα που εκφράζονται στην Ιθ' Ωδή του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, είναι τα ίδια που μας προκαλεί το παραμύθι του Δακρυγιάννη" . Εξάλλου, στα Εγκώμια του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, αναγνωρίζουμε ένα μυθικό "τόπο"; η Παρθένος Μαρία, που εδώ αποκαλείται Σελήνη, τίκτει το γιο των δακρύων''. "Δύνεις υπό την γήν, Σώτερ, Ήλιε Δικαιοσύνης' όθεν ή τεκούσα Σελήνη σε ταις λύπαις εκλείπει, της θεάς στερούμενη" .

Συνεπώς μπορούμε με βεβαιότητα να συμπεράνουμε ότι οι παραλλαγές του ελληνικού οικότυπου που συνδέουν τη μορφή της παρθένας με τα δάκρυα, το πένθος και την κυοφορία, μπορούν να χρονολογηθούν μετά Χριστόν. Πρόκειται, λοιπόν, για την προσαρμογή ευρύτερου μυθικού θέματος στις συγκεκριμένες θρησκευτικές και πολιτισμικές μορφές που επικράτησαν στην περιοχή που τις δημιούργησε.

6 R M Dawkins, Modem Greek Folktales, Oxford 1953, σ. 46.

7 Εγκώμια Όρθρου Μεγάλου Σαββάτου, στάσις Β', Μέγας και Ιερός Συνέκδημος Ορθοδόξου Χριστιανού, Αστήρ, σ. 1178.

TEXT_PAGE_SHORT78
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/79.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 302

TEXT_PAGE_SHORT79
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/80.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

TEXT_PAGE_SHORT80
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/81.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΎΠΟΣ  AT 302

Η εξωτερική ψυχή (Το άψυχο σώμα)

AT: The Ogre's (Devil's) heart in the egg

Delarue-Tenèze: Le corps sans âme

Grimm No 197: Die Krystall Kugel

Ο Γιώργος, η βασιλοπούλα, και οι σαράντα δράκοι

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα αντρόγυνο κι είχαν ένα παιδί που το έλεγαν Γιώργο. Ο Γιώργος ήταν πολύ ζωηρό παιδί και πολύ τολμηρό. Όταν μεγάλωσε, είπε στους γονείς του'. «Εγώ θα φύγω, θα πάω να βρω την τύχη μου», και έβαλε πριν φύγει ένα ποτήρι με νερό στο εικόνισμα. «Μόνο αν δεις καμιά φορά και γίνει το νερό του ποτηριού αίμα τότε, να ξέρεις, θα κινδυνεύω».

Φεύγει ο Γιώργος, πηγαίνει σε ξένα μέρη. Καθώς εβάδιζε σ' ένα δάσος βλέπει μια σπηλιά. Μπαίνει μέσα και βρίσκει μια βασιλοπούλα που μαγείρευε για να φάνε οι σαράντα δράκοι. Μόλις τον βλέπει η βασιλοπούλα, του λέει: «Φύγε γρήγορα να μη σε βρουν εδώ οι δράκοι και θα σε φάνε, εμένα με κρατούν εδώ αιχμάλωτη». «Όχι, δε φεύγω», λέει ο Γιώργος, «δε φοβάμαι». Ήλθαν το βράδυ οι δράκοι κι όταν τον είδαν του λένε: «Τι θέλεις εδώ;» «θέλω να γίνω κι εγώ αδελφός σας». «Τότε, έλα να κατεβάσουμε το καζάνι από τη φωτιά». «Αφήστε το», λέει ο Γιώργος, «θα το κατεβάσω μόνος μου», κι αμέσως κατεβάζει το καζάνι. Όταν είδαν οι δράκοι τη δύναμη του, τον ζήλεψαν που ήταν τόσο γερός και του ρίχτηκαν όλοι μαζί να τον φάνε. Ο Γιώργος όμως με το σπαθί του κατόρθωσε να τους σκοτώσει όλους, κι έτσι έμεινε μόνος με τη βασιλοπούλα.

Εν τω μεταξύ όμως, ένας αυλικός, κοντός στο ανάστημα, παρουσιάστηκε στο βασιλιά, τον πατέρα της βασιλοπούλας, και του λέει: «Εγώ θα σου φέρω την κόρη σου, τι θα μου δώσεις;» «Αν μου την φέρεις, θα σου την δώσω γυναίκα σου κι όταν πεθάνω εγώ θα γίνεις εσύ βασιλιάς». Ξεκινάει λοιπόν ο κοντός μόνος του και φθάνει στη σπηλιά. Βρίσκει το Γιώργο με τη βασιλοπούλα και θέλει να του την πάρει. Ο Γιώργος αρνείται και τραβάει το σπαθί του. Το κόβει το κεφάλι του κοντού, αλλά αμέσως φυτρώνουν πενήντα άνθρωποι. Κόβει κι άλλο κεφάλι, φυτρώνουν άλλοι πενήντα κ.ο.κ. Φώναξε τότε ο Γιώργος στη βασιλοπούλα: «Αν σκοτωθώ, να με θάψεις και να βάλεις κι ένα σταυρό στο μνήμα μου». Αφού πάλεψε πολλή ώρα, στο τέλος δεν μπορούσε πια να τα βγάλει πέρα και τον σκότωσαν. Τον

TEXT_PAGE_SHORT81
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/82.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

έθαψε η βασιλοπούλα και έβαλε κι ένα σταυρό στο μνήμα όπως της είχε ειπεί. Ο κοντός παίρνει τη βασιλοπούλα και πηγαίνει στο παλάτι. Μεγάλη χαρά είχεν ο βασιλιάς κι αμέσως τους παντρεύει.

Όταν ο Γιώργος πάλευε με τον κοντό, το νερό μέσα στο ποτήρι είχε κοκκινίσει. Τότε η γριά λέει στο γέρο της.' "Σήκω, γέρο, να πάμε στο γιο μας, γιατί κινδυνεύει". Φεύγουν λοιπόν και οι δύο μαζί για να βρουν το γιο τους. Στο δρόμο που πήγαιναν είδαν ένα φίδι που έκοψε ένα χορτάρι, το πήγε και το ακούμπησε σ' ένα άλλο φίδι ψόφιο κι αμέσως εκείνο ζωντάνεψε. Τότε κόβει κι ο γέρος λίγο χορτάρι και το παίρνει μαζί του. "Ας βρίσκεται", λέει. Κάποτε έφτασαν σ' ένα δάσος και κοντά σε μια σπηλιά βλέπουν ένα μνήμα. Σκάβουν και βλέπουν το γιο τους νεκρό. Τον βγάζουν επάνω και του ακουμπούν το χόρτο κι αμέσως αναστήθηκε. Χάρηκε ο Γιώργος που είδε τους γονείς του. Τους δίνει λίγα χρήματα και τους λέει: "Πηγαίνετε στο σπίτι κι εγώ θα έλθω μόνος μου".

Αυτός ντύνεται ζητιάνος και πηγαίνει στο παλάτι της βασιλοπούλας. Εκεί ζήτησε να δουλέψει και τον έβαλαν στο στάβλο να περιποιείται τα ζώα. Τον είδε η βασιλοπούλα μια μέρα και τον γνώρισε. Της λέει.' "Μη μιλάς, δε με γνώρισε κανένας άλλος εδώ. θέλω να ρωτήσεις του κοντού του άντρα σου να μάθεις που έχει την δύναμη του". Η βασιλοπούλα πήρε το μυστικό και λέει στο Γιώργο: "Η δύναμη του είναι σε τρία περιστέρια που βρίσκονται στην κοιλιά μιας άγριας γουρούνας που βόσκει σ' εκείνο το λιβάδι". Φεύγει, λοιπόν, ο Γιώργος και πηγαίνει στο χωριό που ήταν κοντά στο λιβάδι. Εκεί ο παπάς του χωρίου είχε πολλά γουρούνια. Του λέει λοιπόν ο Γιώργος: "Μήπως θέλεις να με πάρεις για χοιροβοσκό;" "Σε θέλω", του λέει ο παπάς, "αλλά πρόσεχε εκεί που θα βόσκεις τα γουρούνια μου μην πατήσεις στο λιβάδι της άγριας γουρούνας, γιατί θα σε φάει". "Καλά", λέει ο Γιώργος. Την άλλη μέρα, παίρνει τα γουρούνια του και τα πηγαίνει μέσα στο λιβάδι της άγριας γουρούνας. Τον βλέπει η γουρούνα και ορμά πάνω του. Παλεύουν πολλή ώρα, αλλά κανένας δεν μπορεί να νικήσει. Λέει η γουρούνα: "Αχ! να είχα μια λούτσα νερό να κολυμπήσω και να ιδείς πως θα σε νικήσω". Κι ο Γιώργος λέει: "Κι εγώ να είχα μια κλούρα ψωμί και μια τσίτσα κρασί και θα 'βλεπες". Αυτό γινότανε πολλές μέρες, τα δε γουρούνια του παπά πήγαιναν το βράδυ χορτάτα στο σπίτι. Τα έβλεπε ο παπάς και παραξενευότανε διότι μόνον τα λιβάδια της γουρούνας είχαν πολύ χορτάρι. Μια μέρα λοιπόν πήγε κρυφά στο λιβάδι και βλέπει το Γιώργο να παλεύει με την άγρια γουρούνα και τον άκουσε να λέει: "Αχ! να είχα μια κλούρα ψωμί και μια τσίτσα κρασί και θα 'βλεπες τι θα πάθαινες". Τρέχει αμέσως ο παπάς στο σπίτι, παίρνει ψωμί και κρασί και τρέχει στο λιβάδι, κρύβεται και περιμένει. Κάποτε αρχίζει πάλι η πάλη κι όταν φώναξε ο Γιώργος, αμέσως ο παπάς του δίνει το ψωμί και το κρασί. Τρώει ο Γιώργος το ψωμί, πίνει και το κρασί και αρχίζει ξανά η πάλη. Νικάει τη γουρούνα, τη σκοτώνει, βγάζει από την κοιλιά της τα τρία περιστέρια, σκοτώνει τα δύο και κρατά το ένα. Πηγαίνει στο παλάτι, βρίσκει τον κοντό άρρωστο βαριά. Τότε σκοτώνει και το τρίτο περιστέρι

TEXT_PAGE_SHORT82
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/83.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

κι ο κοντός πεθαίνει. Παντρεύεται τη βασιλοπούλα, κι έζησαν καλά κι εμείς ακόμα καλύτερα.

ΛΦ 269, 7-10, Πυργαδίκια Χαλκιδικής

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Ο ήρωας

α'. Ο ήρωας είναι βασιλόπουλο' α1: ο μικρότερος' α2: ο μεγαλύτερος· α3: από δώδεκα αδερφούς' α4: από τρεις αδερφούς' α5: από σαράντα αδερφούς' α6: από έξι ορφανά' α7: παπαδοπαίδι' α8: μισός άνθρωπος μισός αρκούδα (ο Αρκουδόγιαννος)' ά9: άντρας ζευγαριού' α10: μοναχογιός' α11: άλλο.

β' Ο ήρωας ξεκινάει να βρει την αδερφή του' β1; φεύγει για να βρει την τύχη του' β2: φεύγει με τ' αδέρφια του για να βρουν την τύχη τους' β3: ξεκινά να βρει την πεντάμορφη' β4: μιας φωτογραφίας' β5: ξεκινά για να βρει τη γυναίκα σύντροφο του' β6: άλλο.

ΙΙ. Οι πρώτες περιπέτειες τον ήρωα

α! Ο ήρωας είχε ένα δαχτυλίδι που έσφιγγε όταν ο φίλος του βρισκόταν σε κίνδυνο' α1: είχε στο σπίτι του ένα ποτήρι νερό που γινόταν αίμα όταν βρισκόταν σε κίνδυνο' α2: είχε χορδές κιθάρας που έσπαγαν όταν πέθαινε' α3: είχε στο σπίτι του ένα δαχτυλίδι που μάτωνε όταν βρισκόταν σε κίνδυνο' α4: άλλο.

β: Ο ήρωας γλιτώνει ένα άσπρο φίδι από ένα μαύρο' β1: μοιράζει ένα πτώμα για να το φάνε ένα μυρμήγκι, μια σφήκα, ένας λύκος' β2: σώζει τα παιδιά μιας χήνας από ένα φίδι.

γ: Ο ήρωας γίνεται φίλος με μια λάμια' γ1 : με ένα δράκο' γ2: με τρεις δράκους' γ3: που είναι παντρεμένοι με τις αδερφές του' γ4: με δώδεκα δράκους, αδέρφια της πεντάμορφης' γ5: με μια φοράδα' γ6: με μια δράκαινα' γ7: άλλο.

δ: Τα ζώα δίνουν στον ήρωα τρίχα(ες) απ' το σώμα τους' δ1: ένα πόδι' δ2: ένα φτερό' δ3: φυσώντας τα εμφανίζεται το ζώο' δ4: καίγοντας τα εμφανίζεται το ζώο' δ5: τα παιδιά δίνουν στον ήρωα μια ομπρέλλα άφαντη, ένα "τοπούζ" που καταστρέφει, ένα σουραύλι με το οποίο εμφανίζεται όποιος θέλεις.

TEXT_PAGE_SHORT83
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/84.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ε: Ο ήρωας χρησιμοποιεί το ζώο σαν μεταφορικό μέσο' ε1: για να κάνει τρεις άθλους και να κερδίσει την πεντάμορφη' ε2: χρησιμοποιεί τα χτένια μιας στρίγκλας για να περάσει κάτι ποτάμια' ε3: οι φίλοι του τον βοηθούν να εντοπίσει το άψυχο σώμα.

ζ; Ο ήρωας σκοτώνει σαράντα δράκους' ζ1: μια δράκαινα' ζ2: ένα δράκο' ζ3'. τους σκυλοκέφαλους' ζ4: σαράντα αράπηδες' ζ5: ένα φίδι' ζ6: με εννιά κεφάλια' ζ7: ένα θεριό με πολλά κεφάλια' ζ8: με εφτά γλώσσες' ζ9: άλλο.

η: Που κρατούν χρυσάφι' η1: κρατούν όμηρο μια βασιλοπούλα' η2: δώδεκα βασιλοπούλες' η3: τριάντα εννιά πεντάμορφες' η4: σαράντα γυναίκες' η5; μια πεντάμορφη· η6: τρεις βασιλοπούλες' η7: άλλο.

θ: Ο ήρωας αρραβωνιάζεται με την κοπέλα' θ1: ο ήρωας αρραβωνιάζει τ' αδέρφια του με τις κοπέλες, ανταλάσσοντας δαχτυλίδια.

ι: Το άψυχο σώμα απαγάγει την(ις) κοπέλα(ες) σκοτώνοντας τον ήρωα' II: Ο ήρωας γίνεται σκλάβος του άψυχου σώματος' ι2: άλλο.

κ: Οι γονείς του ήρωα τον επαναφέρουν στη ζωή με το αθάνατο νερό' κ1: με το μαγικό χορτάρι' κ2: κολλώντας τον.

ΙΙΙ. Η αιχμάλωτη και το άψυχο σώμα

α! Η αιχμάλωτη είναι μια βασιλοπούλα' α1: μια πεντάμορφη' α2: η κοπέλα του ζευγαριού' α3: η αδερφή του ήρωα' α4: και ο ήρωας ως δούλος' α5: άλλο.

β! Όποιος τη σώσει θα την πάρει γυναίκα του" β1: ο ήρωας την έχει παραδώσει στο άψυχο σώμα μετά από εκβιασμό του τελευταίου.

γ! Ο απαγωγέας είναι το άψυχο σώμα' γ1: είναι δράκος· γ2: ένας κοντός αυλικός' γ3: ένας νάνος' γ4: με δόντια μεγαλύτερα απ' το σώμα του (ο Δοντάς), που έχει ένα πηγάδι απ' το οποίο όποιος πιει γίνεται σκλάβος του' γ5: ένα θηρίο' γ6: ένας Αράπης' γ7: το όνομα του οποίου είναι Γεντί Μπελάς ( = εφτά φορές μπελάς)' γ8: ένα πουλί' γ9: ο διάβολος' γ10: ένας όφις' γ11: άλλο.

δ: Μένει σ' ένα κάστρο' δ1: σ' ένα ψηλό βουνό' δ2: σ' ένα παλάτι' δ3: από γυαλί' δ4: από χρυσάφι' 85: στους εφτά ουρανούς· δ6: σ' έναν πύργο' δ7: σε μια σπηλιά' δ8: άλλο.

IV. Η λύτρωση

α: Ο ήρωας ενημερώνεται από μια γριά' α1: από ένα βοσκό' α2: άλλο.

β: Εμφανίζεται στην κατοικία του άψυχου σώματος ως τσομπάνης' β1: ως βοηθός του βοσκού' β2: ως ζητιάνος' β3: άλλο' β4: ζητάει απ' την αιχμάλωτη να ρωτήσει το άψυχο σώμα που βρίσκεται η δύναμη του.

γ: Η δύναμη του άψυχου σώματος βρίσκεται σε ένα περιστέρι' γ1: σε δύο

TEXT_PAGE_SHORT84
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/85.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

περιστέρια' γ2: σε τρία περιστέρια' γ3: σε δύο αυγά' γ4: σε τρία αυγά' γ5: μέσα σε δύο λαγούς" γ6: μέσα στην κοιλιά μιας άγριας γουρούνας' γ7: μέσα στο κέρατο μιας ελαφίνας' γ8: μέσα στην κοιλιά μιας κότας' γ9; μέσα στην κοιλιά μιας ελαφίνας' γ 10: άλλο.

δ: Ο ήρωας βοηθιέται από ένα βοσκό που τον προσλαμβάνει' δ1: από τέσσερεις βασιλοπούλες' δ2: από τον παπά που τον προσλαμβάνει για βοσκό' δ3: πηγαίνει στο απαγορευμένο λιβάδι' 84: και ζητά κρασί' 85: ψωμί' 86: πίτα' 87: κότα' 88: ένα φιλί απ' την παπαδοπούλα' δ9: την κόρη του τσέλιγκα δ10: άλλο.

ε: Η ευχή του ζώου είναι νερό για να λουστεί' ε1: λάσπη παχιά' ε2: ένα κλαρί για να ξυστεί' ε3: μια ρίζα καπνό' ε4: μια δύναμη' ε5: άλλο.

ζ: Ο ήρωας (έχοντας ικανοποιήσει τις επιθυμίες του) σκοτώνει το άψυχο σώμα' ζ1: σκοτώνοντας το ζώο' ζ2: σφάζοντας τα περιστέρια' ζ3: σφάζοντας μερικά απ' τα περιστέρια και το τελευταίο μπροστά στο άρρωστο άψυχο σώμα' ζ4: κόβοντας το κέρατο της ελαφίνας' ζ5: λιώνοντας τ' αυγά' ζ6: άλλο.

η: Το άψυχο σο')μα μεταμορφώνεται σε γαϊδούρι' η1: χάνει τα μάτια του.

V. Η επιστροφή

α: Η επιστροφή του ήρωα εμποδίζεται' α1: από τ' αδέρφια του' α2: από το βασιλικό ζεύγος' α3: οι οποίοι ρίχνουν δηλητήριο στην πεντάμορφη' α4: στέλνουν ένα θεριό' α5: ρίχνουν τον ήρωα σ' ένα πηγάδι' α6: έχουν την γυναίκα του για σκλάβα' α7: από μια γριά.

β: Ο ήρωας επιστρέφει' β1: με την βοήθεια ενός βασιλόπουλου μεταμορφωμένου σε άλογο' β2: μπαίνοντας στο κολοπίθαρο με τις τρεις χρυσές βεργούλες και τις τρεις βιδούλες, για να σηκωθεί στα ουράνια' β3: άλλο.

γ: Ο ήρωας παντρεύεται τη βασιλοπούλα' γ1: την παπαδοπούλα' γ2: την υπηρέτρια της πεντάμορφης' γ3: την πεντάμορφη· γ4: τη γυναίκα του' γ5: άλλο.

δ: Ο φίλος του ήρωα παντρεύεται τη βασιλοπούλα' 81: την πεντάμορφη' 82: την αδερφή του ήρωα.

ε: Ο ήρωας σκοτώνεται από το γιο του που δεν τον αναγνώρισε' ε1: ο ήρωας σκοτώνει τα αδέρφια του' ε2: ο βασιλιάς και η βασίλισσα πεθαίνουν από το κακό τους' ε3: ο ήρωας γίνεται βασιλιάς' ε4: άλλο.

TEXT_PAGE_SHORT85
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/86.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 301Β, 7, Πρέβεζα Θεσπρωτίας, "Το παιδί του παπά και, οι δράκοι". Ενωμένο με AT 301 Β.

2. ΛΑ 400, 10, Μετόχι Αγίων Σαράντα (σημ. Αλβανία). Συμφύρεται με AT 400. ΙΙΙ: γ11 (ένα στοιχειό). V'. γ10 (σε εφτά φανάρια σ' ένα πηγάδι), ζ6 (ο ήρωας σβήνει τα φανάρια με την βοήθεια της πεντάμορφης).

3. ΛΑ 1294, (ΣΜ 124), 326-327, Ζαγόρια, "Ο παπάς και η παπαδιά". ΙΙΙ: γ11 (ένας γέρος). IV'. γ10 (στα τρία πουλιά που πάει να φάει η αρκούδα). Ενωμένο με AT 667A.

4. ΛΑ 1295, (ΣΜ 125), 339-346, Ζαγόρια, "Ο Λεοντόκαρδος". Ι: α, α11 (ο βασιλιάς ήθελε να τον σκοτώσει και το παιδί μεγάλωσε με μια λιονταρίνα), β3. ΙΙ: η7 (οι Αράπηδες κρατούν όμηρο το μεγαλύτερο αδερφό του Λεοντόκαρδου και του δίνουν προθεσμία σαράντα μέρες για να τους φέρει την πεντάμορφη). ΙΙΙ: α1, γ, γ1. IV'. β4, γ10 (περιστέρια σ' ένα κουτί), ζ, ζ1. V'. β (με την πεντάμορφη και τον αδερφό του).

5. ΛΑ 2277Β, 170-176, Κουτσόβλαχοι, "Οι 40 σκυλοκέφαλοι". ΙΙΙ: γ11 (ο Σκυλοκέφαλος). IV'. γ1, γ6, δ2, 83, δ4, δ6, δ10 (μια μπουγάτσα), ε5 (τρεις ρόγες σταφύλι), ζ1, ζ2. Ενωμένο με AT 304.

6. ΛΑ 3018, 156-163, Κουκούλι Ζαγορίων, "Ο Γιάννης του παπά". ΙΙΙ: γ11 (ένας γύφτος γκαβός). IV'. γ2, γ10 (στην κοιλιά μιας Λάμιας), δ4, δ10 (κουλούρα), ζ1.

7. ΛΦ 897, 6-12, Άρτα, "Τα 12 αδέλφια". Ι: α1, α3, β2. ΙΙ: ζ2, ζ8, η, ζ2, η2, Θ1, ιl, γ, γ5, ε2, ε (με σκοπό να βρει την πεντάμορφη). ΙΙΙ: α1, β1, γ, γ1. IV: β4, γ2, γ6, 82, 83, 84, 810 (φαΐ), ε, ζ, ζ1, ζ3. V: γ3.

8. ΛΦ 1653, 1-9, Παχυκάλαμος Άρτας, "Ο Σαραντούλας". 7: α1, α5, β2. ΙΙ: ζ, η4 (πεντάμορφες), Θ1, ζ5, ζ6, ιl. ΙΙΙ: α1, α4, β1, γ, γ6, 87. IV: β4, γ2, γ6, δ, δ4, δ10 (την κόρη του τσέλιγκα), ε, ζ, ζΐ, ζ3. V: γ3.

9. ΛΦ 1782, 1-4, Ζίτσα Δωδώνης, "Το απάτητο βουνό". 7: α, α2, β. ΙΙ: β, ε. ΙΙΙ: α, α5 (άλλες τρεις βασιλοπούλες), γ, γ1, δ, δ1. IV: α1, β1, γ10 (σε τρία πορτοκάλια), 81, ζ6 (κόβοντας τα τρία πορτοκάλια). V: α1, β1, γ, δ2.

10. Χρηστοβασίλης, 132-158, "Τα τρία αδέλφια και οι τρεις αδελφές". ΙΙΙ: γ11 (ο Σιδερένιος άνθρωπος). IV: γ1, γ10 (βρίσκονται μέσα στην καρδιά του λαγού που είναι μέσα στο δεξί δόντι του αγριογούρουνου), δ10 (το γάλα μιας βρύσης), ζ1. Ενωμένο με AT 304 και AT 552A.

TEXT_PAGE_SHORT86
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/87.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

11. Dozon, 15, 121-134, Ιωάννινα, "Les trois frères et les trois sœurs". ΙΙΙ: α, γ1 1 (ο Μισοσίδερος). IV'. γ2, γ10 (βρίσκονται μέσα στην κοιλιά του λαγού, στους χρυσούς χαυλιόδοντες της αγριογουρούνας), S, S6, SI Ο (ψάρια τηγανητά), ε5 (ρίζα σταφυλιού). Ενωμένο με AT 304 και AT 552A.

12. Hahn 1, 26, 185, Νεγάδες Ζαγορίων, άτιτλο. ΙΙΙ: α3, γ, γ1. IV: γ2, γ10 (μέσα σ' ένα δωμάτιο που ανοίγει με τις τρεις χρυσές τρίχες στο κεφάλι του δράκου). Ενωμένο με AT 301A.

13. Hahn 2, αρ. 64. παρατηρήσεις 2, σ. 259, Νεγάδες Ζαγορίων, άτιτλο.

14. Hôeg, 2, 15-22, Σαρακατσάνοι Ηπείρου, "Le fils né des larmes". Ενωμένο με AT 315, AT 590, AT 650.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

15. A A 2301, 373 και 380-387, Καρδίτσα, "Ο Μακαραντάνης". Ενωμένο με AT 304 και AT 302Α.

16. ΑΦ 1263, 42-44, Βολκάνον Τρικάλων, άτιτλο. Ι: α9, β5. ΙΙΙ: α2, γ10. IV: β4, γ2, γ6, 82, 84, S6, 87, ε3, ζ, ζ1, ζ3. V: γ4.

17. ΑΦ 1425, 5-9, Παληούρι Καρδίτσας, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β6 (φεύγουν για ανδραγαθήματα). ΙΙ: ζ5, ζ1, η2, Θ1, ι1. ΙΙΙ: α, α4, β1, γ, γ1, δ2. IV: β4, γ1 (ένα άσπρο και ένα κόκκινο), γ6, δ2, δ3, δ8, δ6, ε, ζ, ζ1, ζ3. V: γ, ε3.

ΘΡΑΚΗ

18. ΙΑ 725Β, 253-269, Μάλγαρα Κεσσάνης (σημ. Τουρκία), άτιτλο. Ι: α8. ΙΙΙ: α1, γ, γ1, γ11 (σύννεφο). IV: β4, γ2, γ6, ζ, ζ1. Ενωμένο με AT 650A, AT 516, AT 302A.

19. Αρχ. θρ. θησ. ΣΤ', 249-252, Βαβά Εσκί Σαράντα Εκκλησιών (σημ. Τουρκία), "Τα σαράντα βασιλόπαιδα". Ι: α, α1, α5, δ1 (γεννημένα από τουλούμι θυμιασμένο), β2 (να βρουν σαράντα γυναίκες). ΙΙ: ζ9 (τρία θηρία: ένα τρικέφαλο, ένα εξακέφαλο, ένα εννιακέφαλο, κάτι δράκους, κι άλλο ένα θεριό), ζ, η4, ι1. ΙΙΙ: α1, α4, β1 (έχοντας περάσει τέσσερις άθλους), γ, γ1 (ο Δεμίρ-Δουσάν). IV: γ2, γ6, δ10 (γίνεται βοηθός του Μουχτάρη), ζ, ζ1. V: γ3.

20. Αρχ. θρ. θησ. ΣΤ', 260-263, Βαβά Εσκί Σαράντα Εκκλησιών (σημ. Τουρκία), "Ο Αντρειωμένος". 7: α7, α8. ΙΙ: ζ9 (νικά τη γριά που πνίγει ανθρώπους, και κατεβάζει το καζάνι σαράντα δράκων). ΙΙΙ: α1. IV: δ4, δ8, δ10 (κρέας), ζ1 (αγριογούρουνα). Ένας κουτσός, που, όταν τον χτυπάνε, πολλαπλασιάζεται, σκοτώνει τον ήρωα. ΙΙ: α4 (το νερό στην ξερόβρυση είναι σήμα-

TEXT_PAGE_SHORT87
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/88.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

δι κινδύνου), κ. V'. β (αφού τους σκοτώσει όλους και ελευθερώσει την πεντάμορφη). Ενωμένο με AT 650, AT 302B.

21. θρακικά 16, 109-114, "Το μαγεμένο ποτήρι". Ι: α, β6 (φεύγει με τ' αδέρφια του για να βρουν το μαγεμένο ποτήρι του πατέρα τους). II'. ζ5, ζ8, ζ2, η7 (τρία κορίτσια), ι1. ΙΙΙ: α1, α4, β1, γ, γ1. IV'. β4, γ2, γ6, δ8, ζ1.

22. θρακικά 16, 21, 133-147, Τυρολόη Σηλυμβρίας (σημ. Τουρκία), "Το βασιλόπουλο και το Καρακίζ". Ι: α, α11 (μαζί μ' ένα βεζιρόπουλο γεννιούνται από φάγωμα μήλου), β6 (φεύγει για να βρει το Καρακίζ, που είναι δυνατότερο απ' αυτόν). ΙΙ: α3, γ6 (η οποία του δίνει οδηγίες για να φτάσει στο Καρακίζ και να πάρει την Καρακίζ μαζί του), ζ, η7 (μια κοπέλα), ι (σκοτώνει και την Καρακίζ), κ1. ΙΙΙ: α5 (μια κοπέλα), γ11 (κουτσός γέρος, ο "έξω απ' εδώ"). IV'. β4, γ2 (που βρίσκονται μέσα σε τρεις λαγούς), γ9, δ2, δ8, ζ1.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

23. ΛΑ 316, 5, Επαρχ. Κοζάνης, άτιτλο. Συμφύρεται με AT 316 (όπ. βλ. ανάλυση).

24. ΛΑ 2763, 336-358, Σιτοχώρι Βισαλτίας, άτιτλο. Ι: α. ΙΙΙ: α, γ11 (Δαίμονας). IV: γ2, γ6, 82, 84, δ6, 88, ε, ε 1, ζ. V: γ1. Ενωμένο με AT 516.

25. ΛΦ 269, 7-10, Πυργαδίκια Χαλκιδικής, "Ο Γιώργος, η βασιλοπούλα και οι 40 δράκοι". Ι: α10, β1. ΙΙ: α1, ζ, η1, ι, κ1. ΙΙΙ: α, β, γ2, 82. IV: β2, β4, γ2, γ6, 82, 83, 84, 85, ε, ζ, ζ1, ζ3. V: γ. Συμφύρεται με AT 301Β.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

26. ΛΑ 303, 6, Σάμος, τίτλος δυσανάγνωστος. ΙΙΙ: γ1 1 (μάγισσα Κιλπερή). IV'. γ10 (στο φάγωμα του πιλαφιού).

27. ΣΠ 80, 1-4, Λέσβος, άτιτλο. Ι: α, α1, α5. ΙΙ: ζ7, ζ1, 7)4, 01, ι1. ΙΙΙ: α, α4, β1,γ, γ1./Κ:β4, γ2.

28. Folk-Lore XI, 495-498, Λέσβος, άτιτλο. IV: γ2, γ6. Ενωμένο με AT 301A και AT 300.

29. Georgeakis-Pineau, 32-34, Λέσβος, "Le berger et la laie". IV: a.2 (μάντισα), γ2, γ6, 82, 84, δδ, δ10 (μπισκότο), ζ1.

30. Georgeakis-Pineau, 68-80, Λέσβος, "Jean-Cerf". Ενωμένο με AT 667A και AT 531.

31. Σταματιάδης, 1, 517, Σάμος, άτιτλο. Ι: α, α1, α5. ΙΙ: ζ, η4, Θ1, ζ, η7 (άλογα και κλειδιά του πύργου), ι1. III: α, α2 (ο ήρωας την παντρεύεται νικώντας τους εχθρούς του πατέρα της), α4, β1, γ, γ6. IV'. β4, γ2, γ6.

TEXT_PAGE_SHORT88
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/89.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β. Εύβοια-Σποράδες

32. ΛΑ 2744, 186-195, Γιάλτρα Ιστιαίας Εύβοιας, άτιτλο. Ι: α11 (ο ήρωας είναι καπετάνιος), β3, β4. ΙΓ. γ 7 (αποκτά δύο συντρόφους, ο πρώτος κυβερνά τη φωτιά και ο δεύτερος το νερό), ε. ΙΙΙ: α1, γ, γ1 (ο Γκιουζέλ Ντουνιά), δ6. IV'. α, γ2, δ10 (με τη βοήθεια της όμορφης που κόβει τη χρυσή τρίχα του δράκου και ανοίγει την απαγορευμένη κάμαρα), ζ6 (ακινητοποιεί το δράκο, σφάζοντας μόνο το ένα περιστέρι). V'. γ3.

γ. Κρήτη

33. ΛΦ 96, 16-19, Ρουσσοσπίτι Ρεθύμνου, "Ο Δοντάς". Ι: α, β6 (ξεκινά για να βρει το φίλο του). ΙΓ. α. ΙΙΙ: α, α5 (ένα βεζιρόπουλο), γ3, γ4, δ6. IV'. β4, γ2, γ6, 82, 83, 84, 88, ε, ζ, ζ1, ζ3. V: γ1, δ.

34. ΛΦ 512, 27-33, Πετροκέφαλο Μαλεβιζίου, "Το λεβεντόπαιδο". Ι: δ1 (βεζιρόπουλο, που γεννήθηκε μαζί μ' ένα βασιλόπουλο από φάγωμα μήλου, εξόριστο, μεγαλωμένο από μια ελαφίνα, στην υπηρεσία του βασιλιά), β3. ΙΙ: γ7 (γίνεται φίλος με 40 δράκους, αδέρφια της πεντάμορφης), ι2 (ο πατέρας δράκος λύνει τα δεσμά του πίνοντας δύο ποτήρια κρασί, και παίρνει την πεντάμορφη). III: α1, γ1, 87. IV'. δ10 (φιλί απ' την πεντάμορφη), ε5 (από το φούρνο ψωμιά κι ένα ασκί κρασί), ζ1. V'. γ3 (παίρνοντας την απ' το βασιλόπουλο-νερο-σκώληκα), ε3, ε4 (βρίσκει τους χαμένους του γονείς). Συμφυρμός με AT 301B.

35. ΛΦ 1341, 1-14, Τουρλωτή Σητείας, "Ο αντρειωμένος". Ι: α (μεγαλωμένο από την παραμάνα του. Λόγω ασχήμιας, οι γονείς του προσπάθησαν να το σκοτώσουν), β6 (φεύγει μακριά απ' τους γονείς του). ΙΓ. γ, γ1, γ4, θ, ι, κ. ΙΙΙ: α1, γ, γ3, 82, 84. IV: β4, γ2, Τ6, δ, ζ, ζ1, ζ3. V: γ3, ε3.

36. ΛΦ 1398, 14-18, Αποκόρωνας, "Οι 40 δράκοι". Γ. α, α1, α5, β2. ΙΓ. ζ2, ζ, η3, 01. ΙΙΙ: α1, γ, γ1, 82. IV: α, γ2, Τ9, 82, 84, 87, ζ, ζ1, ζ3. V: α1, α5, β, γ3, ε1.

37. ΛΦ 1595, 31-39, Περιβόλια Ρεθύμνου, "Ο Δακρύς". Γ. α11 (ο Δακρύς). ΙΙΙ: γ11 (ο Κολοβός). IV: γ2, γ6, 82, 83, 85, 8δ, δ10 (δυο στραγάλια, μια ρακί), ε1, ζ1. Ενωμένο με AT 301B.

38. Επ. Κρητ. Σπ. Γ (1940), 313-314, Περιβόλια Κυδωνιάς, "Για ένα θεριό". Παραλλαγή ελλιπής. IV: 82, 83, 88, ε, ζ1 (το θεριό). V: γ1.

δ. Κυκλάδες

39. ΛΑ 1308, 11, 129-140, Τήνος, "Η Βουλ-Σιάχ". Ι: α. ΙΙΙ: γ11 (είναι καμπούρης). IV: γ10 (στο Χατζή-Χαππάρ), 82, 83, 84, 86, 88, ε. Ατελής παραλλαγή. Ενωμένο με AT 300, AT 513A, AT 667A.

40. ΛΑ 1390, 5, 31-37, Τήνος, "Η λαφίνα". Ι: α11 (βεζιρόπουλο). ΙΙΙ: γ11 (ο Πιθαμογένης).

TEXT_PAGE_SHORT89
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/90.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

IV: γ6, γ10 (σ' ένα πουλί μέσα σε κλουβί), 82, 83, 84, S6, ε, ζ1.

41. ΛΑ 1394, 1, 1-24, Τήνος, άτιτλο. ΙΙΙ: γ1. IV: γ10 (στο αυγό του άσπρου περιστεριού), γ6.

42. ΛΑ 1394, 2, 25-61, Τήνος, "Ο Τρίποδης".

43. ΛΑ 1397, 28, 47-72, Τήνος, άτιτλο. ΙΙΙ: γ1. IV: γ2, γ6. Ενωμένο με AT 300.

44. ΛΑ 2304, 180-191, Μήλος, άτιτλο. III: γ6. IV: γ2 (άσπρο, μαύρο, κόκκινο), γ6. Ενωμένο με AT 301Β και AT 300.

45. ΛΑ 2340, 289-306, Κέα, "Το τελώνιο". Ενωμένο με AT 301Β.

46. ΛΑ 2342, 23-31, Μέλανες Νάξου, άτιτλο. 7: α. ΙΙΙ: γ6. IV: γ2, γ6, 8δ, δ10 (μια τηγανιά αυγά), ζ1. Ενωμένο με AT 304, AT 554.

47. Hahn 2, 64, 14, Σύρος, άτιτλο. Ι: α7. Π: α2, ζ9 (τρεις δράκους, παλεύοντας σε μολυβένιο, μπρούτζινο και ατσαλένιο αλώνι), η6, ι, κ. ΙΙΙ: α, α2, γ, γ11 (ένας κουτσός γέρος). IV: γ10 (σ' ένα φίδι με δέκα κεφάλια), ζ1. V: γ4.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

48. ΛΑ 2067Α, 21-34, Λακήθρα Κεφαλλονιάς, "Τα τρία χρυσά μήλα". ΙΙΙ: γ1. IV: γ2. Ενωμένο με AT 301A (όπ. βλ. ανάλυση).

49. Boulanger, 75-86, Κέρκυρα, "Les trois cheveux d'or". Ι: α1, β. ΙΙ: β2, ε. ΙΙΙ:

α3, γ, γ1, δ6. IV: β3 (ντυμένος με τα ρούχα της γυναίκας του βοσκού), γ2, γ10 (σε τρεις χρυσές τρίχες, σε τρία άλογα), ζ6 (η αδελφή του ήρωα σκοτώνει το άψυχο σώμα). V: β3 (ελευθερώνει σαράντα εννιά γυναίκες, βουτώντας τες σε σαράντα εννιά δοχεία γάλα, για να ξεράσουν σαράντα εννιά δρακάκια), γ6 (φέρνει πίσω την αδελφή του και τους θησαυρούς του δράκου).

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

50. ΛΑ 552, 2, Αρεόπολη Μάνης, "Οι τρεις Αράπηδες". 7: α. ΙΙΙ: α2, γ, γ11 (ο Τρίποδης). IV: ζ, ζ6 (σκοτώνοντας τα δύο κοπάδια: τα πρόβατα και τα γίδια), η1. Ενωμένο με AT 552 και AT 304.

51. ΛΑ 1193, (ΣΜ 23), 57-58, Βελίτσα Ηλείας, "Η Βγενούλα". ΙΙΙ: γ1. IV: γ2, γ10 (σε τρεις χρυσές τρίχες). Ενωμένο με AT 312A.

52. ΛΑ 1277, (ΣΜ 107), 131-133, Τρόπαια Γορτυνίας, άτιτλο. ΙΙΙ: γ11 (το

TEXT_PAGE_SHORT90
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/91.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

άψυχο σώμα είναι ο Τριπιθαμίτης). IV: γ1, γ10 (στην κοιλιά μιας σκρόφας), ζ, ζ1, ζ2. Ενωμένο με AT 301 Β.

53. ΛΑ 1281, (ΣΜ 111), 55-62, Κυπαρισσία Τριφυλίας, άτιτλο. ΙΙΙ: γ9. IV: γ1, γ6, 84, 8δ, δ10 (μπουγάτσα), ζ. Ενωμένο με AT 301B.

54. ΛΑ 1332, (ΣΜ 145), 41-43, Σιμιάδες Μαντινείας, "Ο γέρος, η γριά και το παιδί τους". Ενωμένο με AT 301 Β.

55. ΛΑ 1716, 1-9, Βελίτσα Ηλείας, "Τσ' αγριελαφίνας". Ι: α11 (αδερφός, που με την αδερφή του βρίσκονται στην υπηρεσία του παπά). IV'. 82, 83, 84, 8δ, δ10 (λειτουργία), ζ1, ζ6 (της παίρνει το αγριογουρουνάκι). Η συνέχεια όπως στο AT 590.

56. ΑΦ 780, 1-7, Καλαμάτα, "Ο βασιλιάς και τα 40 βασιλόπουλα". 7: α, α1, α5, β2. Π: ζ, ζ7, η4, Θ1, ι1. ΙΙΙ: α4, γ11 (ο Χασάν, άνθρωπος που γίνεται φωτιά). IV: γ3, γ5, γ6, 82, 83, 86, 84, δ8, ε4, ζ, ζ1, ζ5 (μπροστά στο άψυχο σώμα). V: α6, γ4.

57. ΛΦ 1039, 1-9, Μεγαλόπολη, "Η πεντάμορφη". Ι: α, α1, α4, β3, β4. ΙΙ: β1, δ, δ1, 82, 83, ε1, ι, ι1. ΙΙΙ: α1, α4, γ, γ6. IV: β4, γ2, γ6, ζ, ζ1, ζ3. V: γ3.

58. ΛΦ 1057, 1-5, Μεσσήνη, άτιτλο. Ι: α1, α4, β6 (φεύγει για να βρει τη μάνα του). ΙΙΙ: α, α5 (η μητέρα του ήρωα), γ, γ6. IV: α2 (ένα γέρο Δράκοντα τον οποίο ξυρίζουν), β, β4, γ10 (σ' ένα θεριό που έχει στην μπάκα του κούπα χρυσή και τρώει έναν άνθρωπο την ημέρα), ζ, ζ1, ζ6 (χύνοντας το αίμα από την κούπα). V: β2, γ5 (ο ήρωας επιστρέφει με τη μητέρα του και αρραβωνιασμένος με μια βασιλοπούλα).

59. ΛΦ 1467, 1-4, Πυλία, άτιτλο. Ι: α7, α10, β3. ΙΙ: γ2, ζ, ηΐ, ι, κ1. ΙΙΙ: α1, β,

γ, γ9, 82. IV: α, γ, γ6, δ10 (λειτουργία από τις παπαδοπούλες), ε5 (σικαλοκαλαμιά), ζ, ζ1, ζ2, η. V: γ.

60. ΛΦ 1732, 1-4, Άγιος Βασίλειος Κορινθίας, "Η Πεντάμορφη". 7: α11 (λυκόπαιδο, γιος μπαλωματή που μεγάλωσε με μια λύκαινα, και στη συνέχεια στο παλάτι), β3, β4, β6 (ξεκινά μαζί με το φίλο του, το βασιλόπουλο). ΙΙΙ: α1, α5 (κι άλλη μια κόρη), γ, γ5, δ2, δ3. IV: α, β4 (από την κόρη), γ2, γ6, 82, 83, ζ, ζ1, ζ6 (η κόρη και υπηρέτρια της πεντάμορφης σκοτώνει τα περιστέρια). V: α, α2, α3, α4, γ2, 81, ε2.

61. ΣΠ 11, 4, Κορινθία, άτιτλο. ΙΙΙ: α, γ, γ6. IV: γ11 (σ' ένα μικρό πουλί, στην καρδιά ενός αγριογούρουνου), ζ, ζ1. Ενωμένο με AT 300.

62. ΣΠ 25, 14-17, Αίγιον Αιγιαλείας, άτιτλο. ΙΙΙ: γ, γ1. IV: γ2, γ6. Ενωμένο με AT 301A.

TEXT_PAGE_SHORT91
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/92.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

63. ΛΦ 476, 101-104, Ανάληψη Τριχωνίας, "Το βεζιρόπουλο και το βασιλόπουλο". Σαν επεισόδιο στο AT 516.

64. ΛΑ 1322, (ΣΜ 135), 47-53, Μεσολόγγι, "Ο Αρκουδογιάννης". IV: 82, 84, 810 (κουλούρα από τα χέρια της παπαδοπούλας), ζ1. Ενωμένο με AT 301B και AT 300.

65. ΛΦ 1420, 35-46, Τσουκαλάδες Λεβάδειας Βοιωτίας, "Ο Αρκουδόγιαννος". Ι: α8, β6 (ο πατέρας του για να τον ξεφορτωθεί, τον στέλνει ταξίδι). II: ζ3, η, ζ4, η5, ι, κ2. ΙΙΙ: α1, γ1, γ11 (ένα βασιλόπουλο), δ2. IV: β4, γ2, γ6, δ2, 84, 87, ε, ε2, ζ, ζ1, ζ3. V: γ3.

66. Λαογρ. Β', 392-398, Αιτωλία, "Ου Βασιλιάς". Γ. α, α2, α3, β2. II'. ζ5, ι1. ΙΙΙ: α, β1, γ, γ10 (με κεφάλια που πολλαπλασιάζονται). IV: β4, γ2, γ10 (και σε μια αγριογούρουνα), ζ, ζ1. V: α7, β.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ - ΠΟΝΤΟΣ - ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ α. Μικρά Ασία

67. ΛΦ 1757, 5-11, Σμύρνη, Δυτ. Μ. Ασία, "Ο Γεντί-Μπελάς". Γ. α11 (γιος μιας οικογενείας που ζούσε από δημητριακά), β6 (ξεκινά να βρει το πρώτο παλικάρι). ΙΙΙ: α1, α4, γ, γ6, γ7. IV: β4, γ2, γ6, δ2, 83 (στους εφτά λόφους), δ4, δ6, δ8, ε1, ζ, ζ1, ζ6 (σφάζει και τα τρία περιστέρια μπροστά στο άψυχο σώμα). V: ε. Συμφύρεται με AT 301B.

68. ΛΦ 1757, 49-52, Σμύρνη, Δυτ. Μ. Ασία, "Της Τύχης τα γραμμένα". Ι: α9, β5. ΙΙΙ: α2, γ, γ8 (πελαργός), 87. IV: β4, γ4, γ7, ζ, ζ4, ζ5. V: γ4.

69. Άκογλου, Εννέα Παραμύθια, 376-384, Κόλντερε Μαγνησίας, Δυτ. Μ. Ασία, "Ο γιος της χήρας". Ι: α11 (τσομπανόπουλο). IV: δ, δ3, δ10 (τη βασιλοπούλα ημίγυμνη), ε, ζ1. Ακολουθεί το AT 301 Β και AT 612. ΙΙΙ: α, γ, γ1. IV: γ2, Τ6.

β. Πόντος

70. ΛΑ 302, 1, (ΛΑ 213, 39-44), Χαλδεία, άτιτλο. ΙΙ: δ5. ΙΙΙ: α3, γ, γ11 (ο Μπαχτσεβάνης). IV: β3 (είναι άφαντος, έχοντας πρώτα καταστρέψει μέρος του κάστρου), β4, γ10 (σε δύο μπουκάλια νερό κάτω από δύο λιθάρια σ' ένα βουνό), ζ6 (βρίσκει τα δύο μπουκάλια).

71. ΑΑ 302, 2, Κερασούντα, "Τα 40 βασιλόπουλα". Ι: α, α1, α5. ΙΙ: ζ5 (μ' εφτά κεφάλια), ζ9 (μια μάγισσα και τα κορίτσια της), ι1. ΙΙΙ: α1, α4, β1, γ, γ6. IV: β4, γ10 (σε τρία πουλιά μέσα στο σαντουκόπο μιας αγριόγιδας), ζ, ζ1. Υ:Ύ3.

TEXT_PAGE_SHORT92
    TEXT_SEARCH_FORM
    TEXT_SEARCH_IN_BOOK
    TEXT_SEARCH_RESULTS
      TEXT_BOOK_LIST
        34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

        δ. Κρήτη

        11. ΛΦ 512, 27-33, Πετροκέφαλο Μαλεβιζίου, «Το λεβεντόπαιδο». Ενώνεται με το AT 302. /! α, α5 (γεννιέται αφού η μητέρα του έφαγε μήλο ακαθάριστο), α6, α8, α9. ΙΓ. α, γ, γ4. V: α, α1, α7. F7: α, α2, α4.

        12. ΛΦ 1341, 1-14, Τουρλωτή Σητείας, «Ο Αντρειωμένος». Ενώνεται με το AT 302. Ι.' α, α2 (τερατόμορφο' ο βασιλιάς θέλει να το σκοτώσει και το δίνει στους στρατιώτες του, μεσολαβεί όμως η παραμάνα του και το σώζει' έτσι, το βασιλόπουλο μεγαλώνει στο δάσος), α6, α8, α9. ΙΙ: α, β, β3 (τη λάμια - δράκο), β5, γ, γ4. IV'. αϊ (άσχημος νάνος), α2, β6 (η παραμάνα του τον ζωντανεύει με το αθάνατο νερό που της δίνει το φίδι). V'. α, α4, «7 ( αφού σκοτώνει τα τρία περιστέρια που ήταν στην κοιλιά γουρούνας). VI'. α, α2, α5 (την πεντάμορφη).

        13. ΛΦ 1595, 31-39, Περιβόλια Ρεθύμνου, «Ο Δάκρυς». Ενώνεται με το AT 513 και το AT 302A*. Ι: α, α4, α6, α8, «9. II: α, α1, α2, β, β3 (τέσσερις), β4, β5, γ, γ2. ΙΙΙ: α, α1, α4 (ο κολοβός), α5, β, γ, γ1. V'. α, α1, α7. VI'. α, α2, α4.

        ε. Κυκλάδες

        14. ΛΑ 510, 15-17, Ανάφη, «Της αρκούδας ο γιος». Ενώνεται με το AT 513A. Ι: α, α1, α5 (ανατρέφεται από μια αρκούδα), α6, α8, α9. ΙΓ. α, β, β3 (τρεις), β4, β5, γ, γ4. VI: α, α2, α3.

        15. ΛΑ 2340, 289-306, Κέα, «Το τελώνιο». Ενώνεται με το AT 302A*. Ι: α, α5 (γιος γριάς), α6, α8, α9. //; α, α3, γ, γ1. IV: αϊ (τελώνιο), «2, β, β3 (βατράχια), β5, β6. V: α, α6 (τελώνιο), α7 (σκοτώνοντας τρία περιστέρια που ήταν στην κοιλιά γουρούνας). VI: α, α1.

        ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

        16. Μινώτου, Λαογραφία Γ, 398-400, (Dawkins MGF, 10, 46-48), Ζάκυνθος, «Ο Δακρυλίας». Ι: α, α4, α6, α8, α9. ΙΙ: α, α1. α7. V: α, α1, VI: α, α1.

        ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

        17. ΛΑ 1193, 11-15, Αμαλιάδα, «Ο Δακρυλίας». Ενώνεται με το AT 516. Ι: α, α4, α6, α8, α9. II: α, γ, γ4. V: α, α1, α7 (με σιδερένια μαγκούρα). VI: α, α5

        (επιστρέφει στο παλάτι, τ' αδέλφια του ανασταίνονται και ζουν όλοι μαζί).

        18. ΛΑ 1277, 131-133, Τρόπαια Γορτυνίας, άτιτλο. Ενώνεται με το AT 302. Ι: α, α5 (γιος παπά), α6, α8, α9. II: α, γ, γ1. IV: αϊ (τριπιθαμίτης), β, β1 (μαχαίρι που στάζει τρεις στάλες αίμα), β4 (μυρμήγκια), β5. V: α, α6 (τριπιθαμίτη),