Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Καπλάνογλου, Μαριάνθη
 
Κατρινάκη, Εμμανουέλα
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:41
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:2004
 
Σελίδες:511
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τέταρτο κατά σειράν τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών (βλ. εδώ τα δημοσιεύματα αρ. 21, 26, 34). Ο Κατάλογος των Ελληνικών Παραμυθιών αποτελεί μια σύγχρονη επεξεργασία της πρώτης ανέκδοτης και πολύτιμης καταλογογράφησης του ελληνικού παραμυθιού από τον Γεώργιο Α. Μέγα. Ο εθνικός αυτός Κατάλογος, έρχεται να προσθέσει μια νέα όψη των πραγμάτων, ίσως και να απειλήσει τη στατική αντίληψη της κατάταξης. Συχνά οι τοπικές αφηγήσεις περιγράφονται με τον όρο «αποκλίσεις» σε σχέση με την περιγραφή του κάθε παραμυθιακού τύπου στον Διεθνή Κατάλογο. Ωστόσο, το σύγχρονο ενδιαφέρον μπορεί να είναι πολύ πιο δυναμικό: το αντικείμενο της έρευνας είναι η μελέτη των ασυνείδητων μηχανισμών, που υποβαστάζουν τους μετασχηματισμούς των παραμυθιών, καθώς αυτά κυκλοφορούν από γλώσσα σε γλώσσα, από περιοχή σε περιοχή. Οι μετασχηματισμοί δεν συμβαίνουν ερήμην των δρώντων προσώπων, που είναι οι χρήστες των παραμυθιών, αυτών που διηγούνται κι αυτών που ακούνε. Οι χρήστες είναι βεβαίως φορείς ενός πολιτισμού. Τα παραμύθια γίνονται αντιληπτά μέσα από δεδομένους μυθικούς και συμβολικούς κώδικες και, προκειμένου να επιχωριάσουν, υποβάλλονται αναλόγως σε ασυνείδητους μετασχηματισμούς σε διάφορα επίπεδα της δομής τους.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 11.9 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 103-122 από: 514
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/103.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510A

Σελ. 103
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/104.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 104
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/105.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510A

Σταχτοπούτα

AT: Cinderella

Grimm η. 21: Aschenputtel (Σταχτοκάζανο)

Delarue-Tenèze: Cendrillon

Basile: La Gatta cenerentola (H Σταχτόγατα)

Παραλλαγή πρώτη: Η Σταχτομπούτα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μάνα κι είχε τρία κορίτσια. Τη μικρή πάντοτε την έπιανε το κρύο κι έβανε τα πόδια της μέσα στη στάχτη στο τζάκι και γι'αυτό την ελέγανε Σταχτομπούτα. Καμία φορά λέει η μεγάλη: «Δε παραγνέθουμε; Να παραγνέσουμε κι ότινους κοπεί η κλωνιά, θα την κάνουμε γελάδα». Γνέθανε λοιπόν και κόπη της μάνας τους η κλωνιά. «Να σου το χαρίσουμε μανούλα μου γιατί μας γέννησες». Γνέθανε, γνέθανε και πίσω κόπη της μάνας τους. «Θα σου το χαρίσουμε μανούλα μου γιατί μας ανάστησες». Γνέθανε πάλι, γνέθανε, κόπη πάλε της μάνας τους. Τότες είπανε «δε σου το χαρίζουμε», και την κάνανε γελάδα. «Να την πηγαίνει η Σταχτομπούτα στο βουνό, να τη βόσκει, να την παχύνει, να τη σφάξουμε τα Χριστούγεννα», είπανε οι άλλες δυο. Την έπαιρνε η Σταχτομπούτα και πήγαινε στο βουνό. Ό,τι ψωμάκι έπαιρνε το τρώγανε κι οι δυο.

Ήρθε ο καιρός που να τη σφάξουνε. Τη σφάξανε, τη μαγειρεύανε και τρώγανε. «Φάε κι εσύ βρε Σταχτομπούτα». «Αχ βρε αφορεσμένες, τη μάνα μας να φάω!» Ένα-ένα κοκκαλάκι που πετάγανε, αυτή το μάζωνε, μέχρι που τα μάζεψε όλα. Τα μάζεψε, ήταν και μια σπηλιά κάπου κοντά τους και πήγε και τά 'βαλε. Κάθε βράδυ πήγαινε και τα θύμιαζε. Εγώ, κορίτσι μου, θα σε προστατέψω με τα κόκκαλα. Τα θύμιαζε σαράντα μέρες. Στις σαράντα μέρες πήγε κι ηύρε το σπηλιακάκι γιομάτο. Κει ρούχα, κει παπούτσια, κει φορεσιές χρυσές, κει μαλαματικά.

Λοιπόν αυτές πηγαίνανε στην εκκλησία, οι αδερφές της. «Δεν έρχεσαι και συ στην εκκλησία, παρά είσαι φτουδά, στη στάχτη;» «Ε, εγώ είμαι παδά στη στάχτη, πού να 'ρθω». Όντα φύγανε εκείνες, πάει κι εκείνη στο σπηλιάκι, φοράει μια χρυσή φορεσιά, τα βελουδένια πασούμια, έβαλε τα μαλαματικά της και πήγε στην εκκλησία. Μπήκε μέσα κι αναστάτωσε όλη η εκκλησία. Φώτισε

Σελ. 105
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/106.gif&w=600&h=915

από την ομορφιά της. «Ποια είναι τούτη, ποια είναι τούτη»... Καμία. Άμα που κόντευε να τελειώσει η εκκλησία, λάκισε, πήγε και ξεντύθη και έκατσε πίσω στη στάχτη. Λοιπόν πήγανε οι αδερφές της στο σπίτι. «Καημένη Σταχτομπούτα, δεν ερχόσουνα, πού 'ρθε μία κι έλαμπε όλη η εκκλησία». «Ε, τι να 'ρθω να κάνω εγώ, η Σταχτομπούτα». Την άλλη Κυριακή πήγανε πάλι οι αδερφές της στην εκκλησία. «Έλα κι εσύ βρε Σταχτομπούτα». «Είμαι εγώ για να 'ρθω στην εκκλησία!» Άμα που φύγανε οι αδερφές της, πάει και φοράει άλλη φορεσιά, άλλα παπούτσια και πάει. Πάει και τι να ιδείς! Ποια είναι τούτη, ποια είναι τούτη! Άμα που κόντευε να τελειώσει η εκκλησία, έφυγε, ξεντύθη και πήγε πίσω στη στάχτη της. Ήταν στην εκκλησία κι ένα βασιλόπουλο που την ερωτεύθηκε. «Την άλλη Κυριακή», λέει το βασιλόπουλο, «θα βάλω πίσσα στο σκαλί, να κολλήσει το πασούμι της να δούμε ποια είναι». Πήγανε οι αδερφές της σπίτι. «Δεν ερχόσουνα να ιδείς μία που 'ρθε κι έλαμπε όλη η εκκλησία από την ομορφιά της!» «Πού να 'ρθω εγώ μέσα από τη στάχτη μου!» Την άλλη Κυριακή πήγανε εκείνες στην εκκλησία, ντύθη και τούτη άλλη φορεσιά και πήγε. Τη φύλαξε το βασιλόπουλο και βάνει πίσσα στο σκαλί. Κείνη για να μην αργήσει και σκολάσει η εκκλησία, άφησε το πασούμι της κολλημένο στην πίσσα κι έφυγε. Παίρνει το βασιλόπουλο το πασούμι και φώναξε στο χωριό. «Να 'ρθούνε όλα τα κορίτσια εδώ κι, όποιας κάνει το πασούμι, θα την πάρω γυναίκα». Μαζώχτη όλο το χωριό. Καμιανής δε ζύγωνε. Είπανε, δεν έχετε άλλη καμία; Πετάχτηκαν οι αδερφές της «έχουμε και μια σταχτομπούτα». «Φέρτε τη κι αυτή να ιδούμε». Πάει το βασιλόπουλο στη Σταχτομπούτα, φοράει το πασούμι και της ήρθε βιδωτό. «Εσύ είσαι για μένα», της είπεκε. Φοράει η Σταχτομπούτα τα χρυσά φορέματα και τα μαλαματικά και την επήρε το βασιλόπουλο γυναίκα του. Κι έζησε ευτυχισμένη η Σταχτομπούτα και μείνανε οι αδερφές της, που φάγανε τη μάνα τους.

ΛΦ 1008, 17-19. Παραλλαγή που συλλέχτηκε στη Γέρμα Λακωνίας, το 1960.

Παραλλαγή δεύτερη: Η Αθοκουτάλα

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε μια γριά κι είχενε τρεις θυγατέρες. Ήτανε φτωχές και δεν είχανε μήδε ψωμί μηδέ πράμα άλλο να φάνε. Επειδή πεινούσανε πολυ, σκεφτήκανε να κάμουνε μια συμφωνία. Να κάτσουνε δηλαδή να κλώθουνε και όποιας η κλωστή ήθελε κοπεί πρώτη, αυτή θα μσγειρεύανε να τη φάνε. Ετσά εγένηκε και η κλωστή εκόπηκε πρώτη τση μάνας τους. Όπως

Σελ. 106
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/107.gif&w=600&h=915

είχανε συμφωνημένα, την εσφάξανε οι θυγατέρες τσης και την εψήσανε να τηνε φάνε. Οι δυο μεγάλες εκάτσανε να φάνε, η μικρή δεν ήθελε να φάει από τη μάνα τσης, μόνο έκατσε στην παραθιά κι άρχιζε να σκαλίζει τον άθο (στάχτη). Τση λέγανε οι αδερφάδες τσης να κάτσει να φάει κι αυτή δεν ήθελε μόνο τσι έλεγε να τση πετούνε τα κόκκαλα.

Τα μάζωξε όλα κρυφά και τά 'βαλε σ' ένα λάκκο μέσα η αθοκουτάλα, πίσω από την πόρτα, σαν εφύγανε οι αδερφάδες της. Τα θύμιαζε κρυφά σαράντα μέρες, πρωί-βράδυ. Απάνω στσι σαράντα μέρες που κοιμήθηκε, είδε όνειρο τη γριά μάνα τσης, πο τση 'πε να πάει ν' ανοίξει το λάκκο και να πάρει ό,τι βρει μέσα. Ετσά εγίνηκε. Επήγε και βρήκε μέσα τρεις ωραίες φορεσιές κι ένα ζευγάρι γοβάκια. Η μία ήτανε ο ουρανός με τ' άστρα, η άλλη ο κάμπος με τα λούλουδα και με τση πρασινάδες κι η τρίτη η θάλασσα με τα ψάρια. Τα πήρε και τα 'κρύψε.

Την Κυριακή το πρωί, σαν εφύγανε οι αδερφές τσης για την εκκλησία, βάζει την πρώτη φορεσιά και τα γοβάκια και πάει στην εκκλησία. Όλοι γυρίζανε και την κοιτάζανε και θαυμάζανε την όμορφη κοπέλα με την ωραία φορεσιά. Πριχού να τελειώσει η εκκλησία, ήφυγε, πήγε στο σπίτι, ξεντύθηκε κι έκατσε πάλι στην παρασθιά. Εγυρίσανε οι δυο αδερφές τσης και τση λέγανε: «Ήχασες που δεν ήρθες στην εκκλησιά γιατί ήτανε μια εκειά με μια ωραία φορεσιά και την κοίταζαν όλοι». Την άλλη Κυριακή πάλι τα ίδια. Σαν εφύγανε οι δυο, βάζει η αθοκουτάλα τη δεύτερη φορεσιά και πάει στην εκκλησιά. Όλοι πάλι την κοιτάζανε και το βασιλόπουλο ήθελε να μάθει ποια είναι η όμορφη κοπέλα, που μοιάζει με βασιλοπούλα. Πάλι αυτή έφυγε πριχού να τελειώσει η εκκλησιά και άμα γυρίσανε οι αδερφές τσης, την βρήκανε με τα λερωμένα, παλιά ρούχα, να σκαλίζει τον άθο. Τση διηγηθήκανε για την όμορφη κοπέλα, που δεν την εγνώρισε κανείς στην εκκλησιά, και πάλι αυτή δεν εμίλησε.

Την τρίτη Κυριακή ήβαλε πάλι την τρίτη φορεσιά και πήγε στην εκκλησιά. Το βασιλόπουλο όμως είχε διατάξει να χύσουνε μέλι στο κατώφλι της εκκλησιάς, για να κολλήσει το γοβάκι της άμα δα βγαίνει, και να τηνε προλάβουνε να τηνε γνωρίσουνε. Πραγματικά εκόλλησε το ένα γοβάκι τση αθοκουτάλας στο μέλι, μα αυτή τ'άφησε κι έτρεξε κι έφυγε για το σπίτι.

Το βασιλόπουλο διέταξε να δοκιμάσουνε το γοβάκι σε όλων των κοριτσιών τα πόδια, για να δει ποιας είναι, και αυτή θα 'παίρνε για γυναίκα του. Γυρίζανε οι άνθρωποι του σ' όλη την πολιτεία με το γοβάκι, το πρόβαρναν όλα τα κορίτσια, μα καμιάς δεν ήκανε. Φτάξανε και στο σπίτι των τριώ αδερφάδων, το προβάρανε οι δυο μεγάλες, μα καμιάς δεν ήκανε. Είπανε τότε οι άνθρωποι να το βάλει και η αθοκουτάλα, για να δούνε αν είναι δικό τσης. Οι δυο αδερφές λένε: «Όλα τα κορίτσια το βάλανε και καμιάς δεν κάνει, και η αδερφή μας η αθοκουτάλα, με τα βρωμισμένα πόδια θα το βάλει;» Μα οι άνθρωποι τση τ' όβαλαν στο πόδι και τσή 'κανε μια χαρά. Όλοι καταλάβανε πως ήτανε δικό τσης. Αυτή τους είπε όλη την ιστορία και πώς εβρήκε στο λάκκο που είχε θά-

Σελ. 107
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/108.gif&w=600&h=915

θάψει τα κόκκαλα τση μάνας τσης τσι τρεις φορεσιές και τα γοβάκια. Το βασιλόπουλο την επήρε γυναίκα του και ζήσανε καλά.

ΛΦ 629, 25-27. Παραλλαγή που συλλέχτηκε το 1959 στην Κριτσά Λασηθίου Κρήτης.

Παραλλαγή τρίτη: Η Σταχτιερού

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μάνα και είχε τρεις θυγατέρες. Οι δυο μεγαλύτερες ήταν κακές κοπέλες και δεν αγαπούσαν τη μάνα τους. Η τρίτη όμως η μικρότερη αγαπούσε πολύ τη μάνα της μα όλη μέρα καθόταν μες στη στάχτη, δίπλα στη φωτιά, γι' αυτό την είπαν Σταχτιερού.

Μια μέρα οι δυο μεγάλες με τη μάνα τους καθίσανε να γνέσουν και βάλαν στοίχημα να φάνε όποια μείνει τελευταία. Η μάνα έγνεθε γρήγορα μα προσεκτικά και νοικοκυρεμένα. Οι κοπέλες γνέθαν άταχτα και βιαστικά και με τρόπο πέταγαν το μαλλί της ρόκας τους πίσω από το σκαμνί τους για να απογνέσουν γρήγορα. Έτσι κι έγινε. Οι δυο κοπέλες απογνέσανε πρώτα από τη μάνα τους και σύμφωνα με το στοίχημα θέλανε να τη σφάξουνε να τη φάνε. Τ' άκουσε κι η Σταχτιερού κι έπεσε του θανάτου. Έκλαιγε και παρακάλαγε τις άλλες αδερφές να μην πειράξουν την μάνα τους. «Τη μανούλα μας θα φάτε; δεν τη λυπόσαστε;» τους έλεγε. Μα εκείνες ήταν αμετάπειστες. «Έχασε και θα τη φάμε», απαντούσαν.

Πήγαν λοιπόν, σφάξανε τη μάνα τους και αρχίσαν να την τρώνε. «Έλα Σταχτιερού να φας κι εσύ», φώναζαν στη μικρότερη, μα εκείνη έκλαιγε και φώναζε: «Εγώ να φάω τη μανούλα μου;» Έκατσε η Σταχτιερού κι έμασε έναένα τα κοκκαλάκια της μανούλας της και τα 'θαψε σε μια μεριά μέσα στον κήπο. Στο μέρος εκείνο φύτρωσε ένα δεντράκι κι η Σταχτιερού το πότιζε και το καμάρωνε σαν να βλέπει τη μανούλα της.

Υστερα από καρό, πήγε το βασιλόπουλο στην εκκλησία του χωριού τους. Οι δυο μεγάλες αδερφές στολιστήκανε καλά και πήγαν στην εκκλησία να τις δει το βασιλόπουλο. Η κακομοίρα όμως η Σταχτιερού δεν είχε ρούχα να φορέσει και πήγε κάτω στον τάφο της μανούλας της κι άρχισε να κλαίει. Μα καθώς κοίταξε πάνω στο δεντράκι είδε έναν ωραίο καρπό. Τον έκοψε και τον άνοιξε. Μα τι να δει! Ο μικρός καρπός ήταν γεμάτος φορέματα, παπούτσια και στολίδια, που όλο έβγανε και που δεν είχαν τελειωμό. Αμέσως η Σταχτιερού έτρεξε πλύθηκε, στολίστηκε, φόρεσε ένα ζευγάρι κεντητά γοβάκια, χτένισε τα μαλλιά της και τράβηξε για την εκκλησία.

Σελ. 108
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/109.gif&w=600&h=915

Σαν είδε ο κόσμος να μπαίνει μέσα στην εκκλησία αυτή η πεντάμορφη κοπέλα, σάστισε και δεν μπορούσε να την γνωρίσει. Κοντά να τελειώσει η λειτουργία η Σταχτιερού έφυγε τρεχάτη. Πήγε έβγαλε και έκρυψε τα ρούχα της και κάθισε ξανά μέσα στη στάχτη. Πήγαν ύστερα και οι άλλες αδερφές στο σπίτι κι έλεγαν στη Σταχτιερού: «Δεν ήρθες καημένη και συ να δεις μια πεντάμορφη κοπέλα, που ήρθε στην εκκλησιά με αραχνοΰφαντα στολίδια». Μα η πονηρή Σταχτιερού τους απαντούσε: «Δεν φεύγω εγώ από τη στάχτη μου κι όποια θέλει ας ήταν».

Την άλλη Κυριακή έγινε ξανά το ίδιο. Σαν έφυγαν οι άλλες για την εκκλησιά, στολίστηκε ξανά η Σταχτιερού και πήγε. Θαμπώθηκε ο κόσμος κι έλαμψε η εκκλησιά σαν φάνηκε στην πόρτα η πεντάμορφη κοπέλα. Πιο πολύ θαμπώθηκε το βασιλόπουλο από την ομορφιά της και θέλησε να την παντρευτεί. Μα πριν να τελειώσει η λειτουργία, η Σταχτιερού χάθηκε τρεχάτη και τρύπωσε στις στάχτες της. Το βασιλόπουλο ρώτησε να μάθει ποια ήταν η πεντάμορφη κοπέλα, μα κανείς δεν ήξερε να του πει.

Την άλλη Κυριακή πήγε ενωρίς το βασιλόπουλο στην εκκλησία και περίμενε να δει αν θα ξαναπάει η πεντάμορφη κοπέλα. Και πραγματικά, σαν μαζεύτηκε ο κόσμος και γέμισε η εκκλησία, άνοιξε η πόρτα και φάνηκε η πεντάμορφη κι όλα τα μάτια καρφώθηκαν απάνω της και το βασιλόπουλο γελούσε από τη χαρά του. Από φόβο όμως μην φύγει πάλι και την χάσει, διέταξε και βάλαν κόλλα στο κατώφλι της εκκλησιάς, καθώς θα βγει η κοπέλα να κολλήσει. Πραγματικά, κοντά να τελειώσει η λειτουργία η Σταχτιερού τράβηξε κατά την πόρτα, μα, απονήρευτη καθώς ήταν, πάτησε στο κατώφλι και κόλλησε το ένα της παπούτσι. Από φόβο μην πιαστεί, παράτησε το παπούτσι κι έφυγε ξυπόλητη με το ένα γοβάκι.

Το βασιλόπουλο πήρε το γοβάκι και γύριζε από σπίτι σε σπίτι να δει σε ποια ταιριάζει το γοβάκι. Πήγε και στο σπίτι της Σταχτιερούς. Μα οι αδερφές της πρόλαβαν και την σκέπασαν κάτω από ένα κοφίνι, για να μην την δει το βασιλόπουλο, που 'ταν βρώμικη και σταχτωμένη. Η μεγαλύτερη αδερφή πήγε μέσα στο δωμάτιο να φορέσει το γοβάκι, μα καθώς δεν της πήγαινε, έδωσε μια με το μαχαίρι κι έκοψε ένα κομμάτι από το πόδι της και φόρεσε το παπούτσι. Αλλά καθώς το βασιλόπουλο καθόταν στο κοφίνι η Σταχτιερού τον κένταγε με μια βελόνα. «Τι είναι από δω κάτω;» ρώτησε το βασιλόπουλο. «Μια κλώσσα και τσιμπάει», του λέει η άλλη κοπέλλα, Μα τότε φάνηκε στην πόρτα η πρώτη με φορεμένο το γοβάκι. Το βασιλόπουλο γεμάτο χαρά την πήρε και κίνησαν να φύγουν. Καθώς προχωρούσαν ένα πουλάκι από το δεντράκι που φύτρωσε στης μάνας της τον τάφο κελαηδούσε κι έλεγε: «Αίμα τρέχει στο γοβάκι». Το βασιλόπουλο παραξενεύτηκε ακούγοντας αυτά τα παράξενα λόγια, και στρέφοντας τα μάτια προς τα γοβάκια της κόρης τα είδε καταματωμένα. Τότε κατάλαβε πως δεν ήταν αυτή η πεντάμορφη, και γύρισε πίσω στο σπίτι για να προβάρει το παπούτσι και η δεύτερη αδερφή. Μα καθώς ξανακάθισε πά-

Σελ. 109
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/110.gif&w=600&h=915

πάνω στο καλάθι, η Σταχτιερού άρχισε να τον τσιμπάει δυνατά με τη βελόνα. Τότε σηκώθηκε το βασιλόπουλο και περίεργο σήκωσε το καλάθι, για να δει τι είδους κλώσσα ήταν αυτή που τον τσιμπούσε, ξαφνιασμένος όμως αντί για κλώσσα αντίκρισε τη Σταχτιερού. Το βασιλόπουλο διατάζει να φορέσει κι η Σταχτιερού το γοβάκι αλλά οι αδερφές της δεν την άφηναν. «Μα βασιλιά μου, αυτή δεν βγαίνει από την στάχτη της», του είπαν. Ο βασιλιάς όμως επέμενε κι όταν φόρεσε η Σταχτιερού το γοβάκι είδε να της πηγαίνει κολλητό. «Εσύ είσαι η πεντάμορφη», λέει το βασιλόπουλο, «έλα να σε πάρω». Κι οι άλλες αδερφές φώναζαν και λέγαν πως δεν μπορεί να 'ναι αυτή, γιατί δεν έχει φουστάνι να φορέσει. «Ναι, εγώ είμαι η πεντάμορφη», φώναζε η Σταχτιερού, «και τα ρούχα μου τα χάρισε η ευχή της μανούλας μου, περιμένετε να δείτε». Έτσι μίλησε η Σταχτιερού και έτρεξε εκεί που είχε κρυμμένα τα στολίδια της και ντύθηκε πεντάμορφη κοπέλα. Σαν την είδε το βασιλόπουλο τα μάτια του άστραψαν από χαρά κι οι αδερφές γεμάτες φθόνο δεν πίστευαν πως η πεντάμορφη που έβλεπαν ήταν η Σταχτιερού.

Το βασιλόπουλο πήρε τη Σταχτιερού, την πήγε στο παλάτι του και την έκανε γυναίκα του. Έτσι με την ευχή της μάνας της η Σταχτιερού έγινε βασίλισσα και έζησε χαρούμενη κι ευτυχισμένη, ενώ οι κακές αδερφές της ζήσανε στη μιζέρια και τη δυστυχία.

ΛΦ 1205. Παραλλαγή που συνέλεξε ο Ιωάννης Παντής το 1963 στην Κεφαλοννιά.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

I. Η ηρωίδα και η οικογένεια της

α: Μια μητέρα έχει τρεις (δύο) κόρες" α1: τη μικρότερη από τις οποίες τη φωνάζουν" α2: Σταχτο(μ)πούτα" α3: Σταχτομάρω" α4: Αθοκάτσουλο" α5: Αχυλοπουττούρα" α6: αλλιώς.

β: Η ηρωίδα είναι ορφανή" β1: κι έχει μια μητριά (και αδερφές)" β2: που την κακομεταχειρίζεται (-ονται)" β3: άλλο.

γ: Η ηρωίδα κάθεται συνέχεια μέσα στις στάχτες και τις ανασκαλεύει" γ1: μετά τον θάνατο της μητέρας της.

Σελ. 110
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/111.gif&w=600&h=915

ΙΙ. Το καννιβαλικό στοίχημα και τα δώρα της μητέρας

α: Οι τρεις αδερφές μαζί με την μητέρα τους γνέθουν' α1: και βάζουν στοίχημα, α2: όποιας της κοπεί η κλωστή' α3: ή τελειώσει τελευταία τη δουλειά' α4: ή της πέσει το αδράχτι' α5: να την σκοτώσουν και να την φάνε' α6: να την μεταμορφώσουν σε αγελάδα' α7: άλλο' α8: υπεύθυνη για το χαμό της μητέρας της είναι η Σταχτοπούτα' α9: γιατί καθυστερεί η ίδια στο γνέσιμο' α10: γιατί τρώει το βαμβάκι αντί να το γνέσει.

β: Χάνει το στοίχημα η μητέρα' β1: τρεις φορές, αλλά τις δυο πρώτες οι κόρες της το χαρίζουν' β2: γιατί τις γέννησε, τις βύζαξε και τις μεγάλωσε' β3: τελικά οι δύο αδερφές σφάζουν τη μητέρα τους' β4: η μητέρα μεταμορφώνεται σε αγελάδα' β5: που την βόσκουν' β6: τη μαγειρεύουν και την τρώνε' β7: επειδή πεινούν' β8: οι κόρες σκοτώνουν τη μητέρα με άλλο τρόπο.

γ: Η ηρωίδα δεν τρώει τη μητέρα της' γ1: και μαζεύει τα κόκκαλά της' γ2: μετά από συμβουλή της μητέρας της' γ3: και τα κρύβει (σ' ενα πιθάρι, στην κουφάλα ενός δέντρου κ.λ.π.)' γ4: τα θάβει' γ5: τα θυμιατίζει (για σαράντα μέρες)' γ6: τους ανάβει καντήλι (κερί).

δ: Η ηρωίδα βρίσκει στον τάφο της μητέρας της" δ1: όπου έχει φυτρώσει ένα δέντρο' δ2: φορέματα (που έχουν πάνω τους τον ουρανό με τ'άστρα, τη γη με τα λουλούδια, τη θάλασσα με τα ψάρια κ.λ.π.)' δ3: κοσμήματα' δ4: ένα άλογο' δ5: παπούτσια' δ6: άλλο' δ7: κρυμμένα μέσα σε ένα καρπό (καρύδι, φουντούκι, αμύγδαλο)' δ8: τα ίδια τα κόκκαλα της μητέρας έχουν μεταμορφωθεί σε δώρα (ρούχα κλπ.).

III: Η δημόσια εμφάνιση της Σταχτοπούτας και ο γάμος με το βασιλόπουλο

α: Οι δυο αδερφές ετοιμάζονται για να πάνε' α1: στην εκκλησία' α2: στη γιορτή του βασιλιά' α3: και προτρέπουν την αδερφή τους να πάει μαζί τους" α4: δεν θέλουν να πάρουν μαζί τους την αδερφή τους' α5: η Σταχτοπούτα αρνείται να φύγει από το σπίτι' α6: λέγοντας ότι πενθεί την μάνα τους' α7: η ηρωίδα ντύνεται με τα δώρα της μάνας της και πηγαίνει κρυφά στην εκκλησία (στο χορό)' α8: όπου όλοι την θαυμάζουν κι αναρωτιούνται ποια είναι' α9: κι όπου το βασιλόπουλο την βλέπει και την ερωτεύεται' α10: η Σταχτοπούτα φεύγει γρήγορα (και γυρνά στις στάχτες)' α11: σκορπίζοντας φλουριά στον κόσμο' α12: η συνάντηση με το βασιλόπουλο γίνεται με άλλον τρόπο.

β: Η ηρωίδα χάνει το παπούτσι της' β1: όταν ξαναπηγαίνει (για τρίτη φορά) στην εκκλησία (στο χορό)' β2: επειδή το βασιλόπουλο βάζει στα σκαλιά της εκκλησίας' β3: μέλι' β4: κόλλα' β5: άλλο' β6: το παπούτσι της ηρωίδας κολλάει' β7: το παπούτσι πέφτει σ'ένα πηγάδι' β8: κι όταν πάνε να πιουν νερό τ'άλογα του βασιλιά το βλέπουν και τρομάζουν" β9: το βασιλόπουλο βρίσκει το παπούτσι και το παίρνει.

Σελ. 111
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/112.gif&w=600&h=915

γ: Το βασιλόπουλο αποφασίζει να δοκιμάσει το παπούτσι σε όλες τις κοπέλες της περιοχής για να βρει σε ποιαν ανήκει' γ1: φτάνει τελικά στο σπίτι της ηρωίδας' γ2: όπου οι αδερφές της την κρύβουν σε ένα κοφίνι για να μην την δει το βασιλόπουλο (και λένε ότι εκεί μέσα είναι μια κλώσσα)' γ3: οι αδερφές δικοιμάζουν πρώτες το παπούτσι που δεν τους κάνει' γ4: το βασιλόπουλο κάθεται πάνω στο κοφίνι κι η ηρωίδα τον τσιμπάει με μια βελόνα' γ5: το βασιλόπουλο ανακαλύπτει την σταχτοπούτα' γ6: της βάζει το παπούτσι, που ταιριάζει στο πόδι της.

δ: Η ηρωίδα παντρεύεται το βασιλόπουλο και ζουν ευτυχισμένοι' δ1: η συνέχεια όπως AT 707 (Τα τρία χρυσά παιδιά)' δ2: η συνέχεια όπως AT 403Β (Οι ζηλιάρες αδερφές)' δ3: άλλο.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΙΑ 788α, 219-26, Πάργα, «Η ευκή της μάνας». I: α, α1, α2, α3 (η μάνα πεθαίνει), γ, γ1. II: μόνο η μικρότερη την πενθεί, γ1, γ4, δ, δ2, δ7 (κουτιά). III: α, α1, α3, α5, α7, α9, α10, β, β1, β2, β4, β6, β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ.

2. ΛΑ 1263, (ΣΜ 93), 55-8, Επαρχία Κονίτσης, άτιτλο. I: β, β1 (όταν ο πατέρας φεύγει ταξίδι η μικρή κόρη ζητά να της φέρει κλωνάρι, που το φυτεύει στον τάφο της μητέρας της και γίνεται δέντρο), γ, γ1, α2. III: α, α1, α4 (τη βάζουν να καθαρίσει τη φακή από τη στάχτη και τη βοηθούν τα πουλιά). II: δ, δ2, δ4, δ5 (της τα φέρνει ένα πουλί). III: α7, α8, α10, β (καθώς τρέχει να ξεφύγει από τον βασιλιά), β9, γ, γ1, γ3, γ5, γ6, δ.

3. ΛΑ 1297, (ΣΜ 127), 458-9, Ζαγόρια, «Σταχτομπαμπαλιάρω». I: α, α1. II: α, α1, α7 (όποια τελειώσει πρώτη τη δουλειά), α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3 (στο τζάκι), δ, δ2, δ5, δ6 (ελάφι). III: α, α1, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ3, γ5, γ6, δ, δ2 (στοιχεία από το AT 403Β; οι αδερφές της Σ. την επισκέπτονται όταν είναι λεχώνα και τη ρίχνουν στο πηγάδι. Παίρνει τη θέση της η μια αδερφή και ζητά να σφάξουν το ελάφι. Αυτό μιλά στην ηρωίδα μέσα στο πηγάδι (πβ. AT 450Α), ο άντρας της ακούει τη συνομιλία και τιμωρεί τις κακές αδερφές).

4. ΛΑ 1297, (ΣΜ 127), 494, Ζαγόρια, άτιτλο. I: α. II: α, α1, α3, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ2, δ7. III: α7, α8.

Σελ. 112
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/113.gif&w=600&h=915

5. ΛΑ 1299, (ΣΜ 129), 566-569, Ζαγόρια, «Το παραμύθι της Σταχτομπαμπαλιάρως». I: α, α1, α6 (Σταχτομπαμπαλιάρω), γ, γ1. II: α, α1, α2, α6, β, β4, β6, γ, γ1, γ4, γ6, δ, δ2, δ7. III: α, α1, α3, α5, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β5 (ρετσίνι), β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

6. ΛΑ 1303, (ΣΜ 133), 83-6, Ζαγόρια, «Η Σαμαροκουτσουλού». Ι: α, α1, α6 (Σαμαροκουτσουλού). II: α, α1, α4, α6, α5, α7 (η Σ. κάθεται στο σαμάρι που κουτσουλούν οι κότες) β, β1, β3, β4, β6, γ, γ1, γ5, γ6, δ, δ2, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α7, α9, α10, α11, β, β1, β2, β4, β6, β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ, δ3 (όταν το βασιλόπουλο φεύγει στον πόλεμο, οι αδερφές της Στ. την κλείνουν σε ένα κασόνι και το ρίχνουν στο ποτάμι. Φτάνει σε ένα δάσος, όπου βρίσκει ένα παλάτι και μένει εκεί. Μετά από χρόνια ο άντρας της φτάνει τυχαία στο παλάτι της Στ., γίνεται η αναγνώριση και τιμωρούν τις κακές αδερφές).

7. ΛΑ 3018, 44-9, Κουκούλι Ζαγορίων, «Η Σταχτομπαμπαλιάρω». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (Σταχτομπαμπαλιάρω). II: α, α1, α4, α6, α5, β, β1, β4, β6, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ1, δ2, δ5, δ6 (φλουριά), δ8. III: α, α2, α3, α5, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ3, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 4).

8. ΛΑ 3018, 108-15, Κουκούλι Ζαγορίου, «Η Σαμαροκουτσουλού». Ενωμένο με AT 403Β. Ι: α, α1, α6 (Σαμαροκουτσουλού). II: α, α1, α4, α6, α5, β, β1, β4, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3 (στο σταχτολόγο), οι αδερφές της θυμώνουν κα την βάζουν να κάθεται κάτω από το σαμάρι, δ, δ2, δ5, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α3, α5, α7, α8, α10, α11, β, β1 (από τη βιασύνη της), β9, γ, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 5).

9. ΛΑ 3018, 168-76, Κουκούλι, «Η Σταχτομπαμπαμάρω». Ενωμένο με AT 403Β. Ι: α, α1, α6 (Σταχτομπαμπαμάρω), γ. II: β8 (την ταΐζουν για να παχύνει και τη σφάζουν), β3, β6 γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ3, δ5 (μέσα σε μια κασέλα), δ6 (φλουριά). III: α, α2, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 6)

10. ΛΑ 510Α, 2, Θεσπρωτία, «Η Σταχτομάρω». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α2. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ4, δ, δ2, δ7 (που της έχει δώσει η μητέρα της). III: α, α1, α7, α9, β, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 1).

11. ΛΑ 510Α, 13, Κόνιτσα, «Οι τρεις ορφανές». I: β3 (οι αδερφές της ηρωίδας ρωτούν τον ήλιο ποια είναι η ομορφότερη και ζηλεύουν τν μικρότερη). II: μια γριά δίνει στην ηρωίδα όμορφα φορέματα. III: α, α2, α4, α7, α9, α10, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ3?, γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 2)

Σελ. 113
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/114.gif&w=600&h=915

12. ΛΑ 510Α, 20, Γράψη Αργυρόκαστρου (σημ. Αλβανία), άτιτλο. Ενωμένο με 403Β. II: Η κακιά γυναίκα κάνει τη συνυφάδα της αγελάδα. Στέλνει την κόρη της να τη βοσκήσει και να γνέσει μαλλί, αλλά η αγελάδα δεν κάθεται. Στέλνει την ανηψιά της, κι η αγελάδα γίνεται άνθρωπος. Μάνα και κόρη γνέθουν μαζί. Τελικά σφάζουν την αγελάδα, β6, γ, γ1, γ2, γ3, δ, δ2. III: α7 (στη βρύση), β7 (στη βρύση), β9, γ, γ1, γ3 γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 2).

13. ΛΑ 510Α, 21, Λεσινίτσα Ιωανίνων, άτιτλο. Ενωμένο με AT 707. I: α. II: α7 (η μάνα τρώει το μέλι των παιδιών της. Οι μεγαλύτερες θυμώνουν), β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ1 (πορτοκαλιά, που μόνο η ηρωίδα φτάνει τα κλαδιά της), δ2, δ7. III: α, α2, α7, α9, α10, β, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 3).

14. ΑΦ 119, 1-5, Καπέσοβο Ζαγορίων, «Η Σταχτομπαμπαλιάρω». Ενωμένο με AT 403Β. Ι: α, α1, α6 (Σταχτομπαμπαλιάρω). II: α, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ4 (στο σταχτολόγο). I: γ, γ1. II: δ, δ2, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α3, α5, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 7).

15. ΛΦ 458, 2-4, Δερβίζιανα Δωδώνης, «Μια μάνα και τρία κορίτσια». I: α, α1, α3. II: β8 (η μεγαλύτερη κόρη σκοτώνει τη μητέρα κόβοντάς της το κεφάλι), β6, γ, γ1, γ3, γ6, δ, δ1 (μηλιά που χαμηλώνει μόνο όταν την πλησιάσει η Σταχτοπούτα), δ2, δ4, δ (στα μήλα). III: α, α1, α4, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, γ6, δ.

16. ΛΦ 786, 35-38, Διάσελο Άρτας, «Μάρω και Κάλλω». Συμφυρμός με ΑΤ480, βλ. παρ. αρ. 5. Από το 510Α μόνο το επεισόδιο του παπουτσιού.

17. ΛΦ 830, 3-5, Θεσπρωτία, «Η Σταχτομάρω». I: α, α1, α3, γ. II: α7 (μάνα πηγαίνει με τις γειτόνισσες να μαζέψουν ξύλα - όποια μείνει τελευταία θα γίνει αγελάδα. Μένει τελευταία η μάνα των κοριτσιών και γίνεται γελάδα), β5, β6, γ, γ1, γ4, γ6, δ, δ2, δ4, δ7, (ακούει τη φωνή της μάνας της να της λέει να σπάσει τα καρύδια). III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4 (κουνιέται μέσα στο κοφίνι), γ5, γ6, δ.

18. Σ.ΚΠ. 14, 1879-80, 256-7, 3, Ζαγόρια, «Η Σαμαροκοτσλού». Ενωμένο με AT 403Β. Ι: α, α1, α6 (Σαμαροκοτσλού). II: α, α1, α4, α5, β,β1, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ4, γ5 (οι αδερφές της τη βάζουν κάτω από το σαμάρι), δ, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α7, α10, α11, β, β1, β9, γ (τις καλεί στο παλάτι), γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 9).

19. Hahn 1, 70-75 (Pio αρ. 2), Κουκούλι Ζαγορίων, «Aschenputtel» («Σαμαροκουτσουλού»). Ι: α, α1, α6 (Σαμαροκουτσουλού). II: α, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6, α7 (η Σ. κάθεται κάτω από ένα σαμάρι), γ, γ1, γ4 (στο σταχτολόγο), γ5, δ, δ2, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α7, α8, α9, α10, α11,

Σελ. 114
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/115.gif&w=600&h=915

β, β1, β9, γ, γ1, γ6 (παρόλο που η Σ. δεν θέλει να το δοκιμάσει), δ, δ3 (όταν γεννάει το παιδί της οι αδερφές της την ρίχνουν στη θάλασσα. Φτάνει σ' έρημο τόπο και παρακαλεί το Θεό, που της δίνει ένα σαράγι για να μείνει. Κάποτε έρχεται ο άντρας της, κι αποκαλύπτεται ότι είναι η γυναίκα του. Τιμωρούν τις αδερφές της).

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

20. ΙΛ 789, 342-5, Τρίκερι, άτιτλο. I: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ4, δ5, δ7. III: α, α1, α3, α5, α7, α10, α11 (μήλα), β, β7, β9, γ, γ1, γ3, γ5, γ6. δ.

21. ΛΑ 1267, (ΣΜ 97), 135-6, Λάρισα, «Η Σταχτομπούτα». I: α, α1, α2, γ. II: β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ1 (πορτοκαλιά), δ2, δ5, δ6 (άρμα), δ7 (στα πορτοκάλια). III: α7, α8, α9, β, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ3 (η μια κόβει το πόδι της αλλά την αποκαλύπτει ένα πουλί), γ5, γ6, δ.

22. ΛΑ 1268, (ΣΜ 98), 65-7, Λάρισα, «Η Σταχτομπούτα». I: α, α1, α2. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ2 (και τα καίει και βάζει τη στάχτη σε τρία καρύδια), δ, δ2, δ7. III: α, α2, α7, α8, α9, α10, β, β1 (προσπαθώντας να φύγει), β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

23. ΛΑ 1268, (ΣΜ 98), 99-100, Λάρισα, «Η Σταχτομπιμπιλιάρα». I: α, α1, α6 (Σταχτομπιμπιλιάρα), γ. II: μέσα σ'ένα καρύδι βρίσκει δ2, δ4, δ5. III: α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2 (μόνη της κρύβεται), γ4, γ5, γ6, δ.

24. ΛΑ 1268, (ΣΜ 98), 107-8, Λάρισα, «Η Σταχτοπούτου». J: α, α1, α2, γ, γ1. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, β7, γ, γ1, γ4, δ, δ2, δ4, δ5, δ7. IΙΙ: α, α1, «7, α8, α10, β, β7, β8, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

25. ΛΑ1270, (ΣΜ 100), 29-33, Βολκάνο, άτιτλο. Ενωμένο με AT 403Β. I: α. II: ρίχνουν λαχνό, να φάνε αυτήν που θα της πέσει. Ο κλήρος πέφετει στη μάνα, β6, β7, γ, γ1, γ4, γ6, δ, δ2, δ3, δ5. III: α7, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 12).

26. ΛΑ 2301, 516, Ν. Καρδίτσας, άτιτλο. I: α. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ6 (φλουριά). Τ' αλείφει με τη χολή κι ανασταίνεται η μάνα της.

27. ΛΦ 59, 5-7, Καρδίτσα, «Η Σταχτομάρω». I: α, α1, α3, γ. III: α, α1, α4, και γι' αυτό βάζουν τη Σταχτομάρω να κάνει πολλές δουλειές για να μην προλάβει να πάει. Όμως τα πουλάκια την βοηθούν να τελειώσει γρήγορα κι η Σταχτ. πηγαίνει στην εκκλησία, β, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

Σελ. 115
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/116.gif&w=600&h=915

28. ΛΦ 163, 1-2, Νερόμυλος Αγιάς Λάρισας. Συμφυρμός με AT 480, βλ. παρ. αρ. 9. Από το 510Α: I: β, β1, γ, α6 (Σταχτομπαμπαλιάρω). III: α, α2, α7 (φορώντας τα ρούχα που της έδωσαν οι δράκοι), α9, β (το βγάζει επίτηδες), β9, γ, γ1, γ6, δ.

29. ΛΦ 286, 1-2, Ραχούλα Καρδίτσας, «Η Σταχτομάρω». Ενωμένο με AT 403Β. II: α8, α9, β4, β3 (ο πατέρας), γ1, γ4, δ, δ2. III: α7, α9, α10, β, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 14).

30. ΛΦ 371, 12-5, Πήλιο, «Η Σταχτομάρω». Ενωμένο με AT 707. Ι: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α5, α4, α7, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ3 (σ' ένα πλατάνι), γ5, δ, δ2. III: α, α1, α7, α12 (μιλούν για την όμορφη στον βασιλιά κι αυτός βάζει τους ανθρώπους του να τη βρουν), β, β1, γ (ο χωροφύλακας γυρνά τα σπίτια), γ1, γ2, γ3, γ4, (τον χωροφύλακα), γ5, γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 37).

31. ΛΦ 493, 1-4, Καρδίτσα, «Η Σταχτουμάρω». I: Η εισαγωγή εντελώς διαφορετική, θυμίζει το AT 450: μια οικογένεια που αποτελείται από τον πατέρα, τη μητέρα την κόρη και το γιο. Η μάνα κι ο γιος πίνουν νερό από τις πατημασιές της αγελάδας και του αρνιού και μεταμορφώνονται αντίστοιχα σε αγελάδα και αρνί. Ο πατέρας ξαναπαντρεύεται, κι η μητριά που έχει μια κόρη βάζει να σφάξουν το αρνί και την αγελάδα. II: γ1, (και των δυο), γ2, γ4, δ, δ2, δ5. III: α (μητριά και κόρη), α1, α5, α6, α7, α8, β, β9. I: γ, α3. III: γ, γ1, γ2, γ3, γ4, (κουνιέται), γ5, γ6, δ.

32. ΛΦ 636, 4-6, Χάλκη Λάρισας, «Η Σταχτομπιμπιλιάρω». Ι: μια μάνα κι ένας πατέρας έχουν μια κόρη, τη Βαγγελιώ. II: α8, α9 (στο πλέξιμο), β4, β, β1 (όταν ο πατέρας ξαναπαντρεύεται), β2. II: β6 (την αγελάδα) γ, γ1, γ2, γ3 (δίπλα στο τζάκι). I: γ, γ1, α6 (Σταχτομπιμπιλιάρω). II: δ, δ2, δ3, δ4. III: α7, α9, β, (της πέφτει) β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ.

33. ΛΦ 647, 14-8, Βόλος, «Η Σταχτομάρω». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, β7, γ, γ1, γ3, γ5, εμφανίζεται η μάνα της και της δίνει δ2, δ5. I: γ, γ1. III: α, α1, α3, α5, α7, β, β7, β8, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, δ, δ2 (η συν. όπως ΑΤ403Β, βλ. παρ. αρ. 15)

34. ΛΦ 747, 36-9, Ν. Καρδίτσας, «Η Σταχτομπούτα». I: α. II: cl, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ4 (στο τζάκι). Ι: γ, γ1, α1, α2. II: μια γριά της δίνει 3 καρύδια, δ2, δ4, δ6 (χρυσή άμαξα). III: α, α1, α7, α8, α9, β, β2, β4, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

35. ΛΦ 856, 1-3, Καρδίτσα, άτιτλο. I: η μητέρα της ηρωίδας είναι άρρωστη και πριν πεθάνει λέει στην κόρη της ότι θα γίνει αγελάδα και θα τη φροντίζει. II: η θεία κι η ξαδέρφη της ηρωίδας σφάζουν την αγελάδα, γ1, γ2, γ3 (μέσα στην στάχτη και γι' αυτό ονομάστηκε Σταχτομάρω), δ, δ2. III:

Σελ. 116
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/117.gif&w=600&h=915

α, α1, α3, α5, α6, α7, α8, α9, α10, β (της πέφτει σε μια γέφυρα), β9, γ, γ1, γ5, γ6, δ.

36. ΛΦ 1627, 1-2, Ζαγορά, «Η Σταχτομάρω». I: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α6 (σε μαρτίνι), β, β1, β4 (μαρτίνι), β5, β6, γ, γ1, γ2, γ3, δ, δ2, δ3, δ5. III: α, α1, α3, α5, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ.

37. ΛΦ 1630, 8-91, Ν. Καρδίτσας, «Η Φούλα». I: α, α1, α5 (Φούλα). II: β4 (όταν οι αδερφές της βάζουν μια βελόνα στο κεφάλι), β5 (και δίνουν στην αδερφή τους να γνέσει μεγάλες ποσότητες μαλλιού - η γελάδα γίνεται άνθρωπος και βοηθά την κόρη της - οι μεγαλύτερες σφάζουν την αγελάδα), γ, γ1, γ2, (και τα καίει), γ4 (τη στάχτη), δ, δ2 (αμυγδαλιά και καρυδιά), δ2, δ5, δ7. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β4, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

38. ΛΦ 1677, 1-6, Ζάρκο Τρικάλων, «Η Σταχτοπούτα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α2, γ. II: α, α7 και λένε στην μάνα τους ότι αν δεν μπορέσει να γεμίσει το αδράχτι θα την σκοτώσουν. Η μάνα δεν τα καταφέρνει, β3, β6, γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ4, δ6 (φλουριά), δ7. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β7, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 20).

39. ΣΠ 65 (ΛΑ 592), 49, Τρίκαλα, «Σταχτουμάρω». Ι: α3, γ, γ1. II: α8, α9 (την αγελάδα την σκοτώνει ο πατέρας και πουλά το κρέας της). I: β, β1. II: γ1, γ3 (στο τζάκι), δ, δ2, δ4. III: α (κι η μητριά της Στ.), α1, α4, α7, α9, β, β9, γ, γ1, γ6, δ.

ΘΡΑΚΗ

40. ΛΑ 3117, 76-9, Μαυροκκλήσι Διδυμότειχου, «Μιράφλου». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (Μιράφλου). II: α, α1, α4, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ3 (στη στάχτη), δ, δ2, δ3, δ5. III: α, α1, α7, α8, α10, β, β7, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 26).

41. ΛΑ 510Α, 3, Αίνος, «Η Αχλιοπιτού». I: β3 (είναι εγγονή, όχι κόρη). II: β3, β6, δ (η εγγονή), δ2, δ4, δ6 (χρυσόμηλα). III: α (θείες της ηρωίδας), α1, α7, α9, α11 (χρυσόμηλα στον κόσμο και καβαλίνες στις θείες της), β, β7, β9, γ, γ1, γ6, δ.

42. ΛΑ 510Α, 16, Σουφλί, «Μητέρα και πατέρας». I: α, α1, α6 (Σταχτοπέπελη). II: α8 (καθώς γυρίζει την τουλούπα γίνεται η μάνα της αγελάδα κι ο πατέρας της βόδι), β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3 (στην κοπριά), δ8. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, α11 (μήλα στον κόσμο, καβαλίνες στις αδερφές της), β, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ, γ1, γ6, δ.

Σελ. 117
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/118.gif&w=600&h=915

43. ΛΦ 317, 13-20, Θράκη, «Η Σταχτοπέπελη». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (Σταχτοπέπελη), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ5. III: β, β7, β8, β9, γ, γ1, γ3, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, παρ. αρ. 27)

44. ΛΦ 533, 10, Σουφλί, άτιτλο. Ένα αγόρι και τρία κορίτσια έχουν μάνα μια αγελάδα. II: β5, β6 (τα κορίτσια), το αγόρι γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ8. III: το αγόρι α6, β, β9, γ (σε όλα τα αγόρια), γ7, δ4 (ο βασιλιάς τον κάνει γαμπρό του).

45. Θρακικά ΙΣΤ' 1941, 95-9, Ηράκλεια, «Η Σταχτοπέπελη». Ενωμένο με AT 707. I: α, α1, α6 (Σταχτοπέπελη), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β3, γ, γ4 (τη μητέρα της), γ6, δ, δ2, δ5, δ7. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, α11, α, α1, α3, α5, α6, α7, β, β1, β7, β8, β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 63).

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

46. ΛΑ 1180, 11, Μεσημέρι Θεσσαλονίκης, άτιτλο. I: β. II: δ, δ2, δ5. IΙΙ: α, α1, «7, α10, β, β7, β9, γ, γ3, γ5, γ6, δ.

47. ΛΑ 2502, 128-30, Επαρχ. Εορδαίας, άτιτλο. Η αρχή όπως AT 450, βλ. παρ. αρ. 32. I: α3, γ (γιατί της σφάξανε τον αδερφό-ελαφάκι). III: α7, β, β9, γ, γ6, δ.

48. ΛΑ 2785, 33-4, Ξυνό Νερό Φλώρινας, άτιτλο. II: α8, α9 (ο πατέρας ξαναπαντρεύεται και η μητριά σκοτώνει την αγελάδα), β6, γ, γ1, γ4, δ, 02, δ5, δ8. III: α (η μητριά κι η κόρη της), α1, α3, α5, α7, α9, α10, β, β9, γ (τις καλεί στο παλάτι), γ6, δ.

49. ΛΑ 510Α, 19, Βέροια, «Η Σταχτοπιπιλιάρου». II: α8, α9, β4(ο πατέρας ξαναπαντρεύεται), β5 (και που βοηθά την κόρη της στο γνέσιμο), β6, γ, γ1, γ2, γ3 (στη στάχτη). I: γ, γ1 (40 μέρες), α6 (Σταχτοπιπιλιάρου). II: δ, δ2, δ4, δ5. III: β, β9 (βάζει μια γριά να βρει σε ποιαν ανήκει το παπούτσι. Η συν. όπως AT 403Α, βλ. παρ. αρ. 17).

50. Ιωάννου, 322-324, Κασσάνδρα Χαλκιδικής, «Σταχτοπιπιλιάρου». Ενωμένο με AT 403Β. I: α6 (Σταχτοπιπιλιάρου), γ. II: α8, α10, β4 (ο πατέρας ξαναπαντρεύεται), β6, β1, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ2, δ4, δ5. III: α (η μητριά κι η κόρη της), α1 (στο πανηγύρι), α3, α5, α7, α10, β, β1, β7, β8, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β: II: α1, β, β1, γ, δ, ε, ε1. III: γ, γ1, γ2, γ3 IV: β, β1, β2, γ, γ1).

Σελ. 118
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/119.gif&w=600&h=915

ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

51. ΙΛ 837, 173-95, Λήμνος, άτιτλο. I: α, α6 (Αχλοπιπιλού), γ, γ1. II: α, α1, α3, α5, β, β6, γ, γ1, γ4, δ (όπου ανοίγει τρύπα που οδηγεί σε ένα υπόγειο παλάτι με όλα τα καλά), δ2, δ4, δ5. III: β (κάνοντας βόλτες με το άλογο της), β7, β9 (και καλεί όλα τα κορίτσια στο παλάτι για να δοκιμάσουν το παπούτσι), γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 71).

52. ΛΑ 2456, 191-2, άτιτλο. I: α. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ3, δ, δ2. III: α, α1, α7, α8, 83 (οι αδερφές της την αναγνωρίζουν και από τη ζήλεια τους την φαρμακώνουν).

53. ΛΑ 2457, 17-9, Πυργί Χίου, άτιτλο. I: α, α1, α6 (Αχυλιοπουτούρα. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ4, 85 III: α7, α9, α10, β, β9, γ (τις καλεί στο παλάτι), γ6, δ.

54. ΛΑ 510Α, 4, Καρδάμυλα Χίου, «Η Ακχυλοπουττούρα». Ενωμένο με ΑΤ403Β. I: α, α1, α6 (Ακχυλοπουττούρα) II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ3, δ, δ2, δ4, δ8. III: α, α1, α7, α8, α10, α11 (που στα χέρια των αδερφών της γίνονται κάρβουνα), β, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 [η συν. όπως AT 403Β: II: α, β, γ, γ1, δ, ε, (σε ψάρι) III: α, δ, δ2 (το ψάρι), ε1 (από τα κόκκαλα του ψαριού), ε2. IV: α5 (η κόρη ξεπετάγεται από το δέντρο),

Τ' γ1]·

55. ΛΑ 510Α, 5, Μεστά Χίου, «Η Σταχτοπούττα». I: α, α1, α2. II: β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ2, δ7. III: α, α1, «7, α9, β, β9, γ, γ1, γ6, 8.

56. ΛΦ 1274 Α, 7-10, Αγιάσος Λέσβου, «Τ'αχλιουπτάρ». Ι: α, α1, α5. II: οι δυο μεγαλύτερες αδερφές β3, β6, β7. I: γ, γ1. II: γ, γ1, γ3, δ, δ2. III: α, α1, 13, α5, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ.

57. ΛΦ 1459, 9-12, Λέσβος, «Τ'αχλιουπτάρ'». I: α, α1, α5, γ, (οι αδερφές της δεν την αφήνουν να βγει έξω). II: β9 (τη ζεματίζουν), γ5 (τη σωρό), ένας άγγελος δίνει στην ηρωίδα ένα καρύδι, που όταν το σπάει βρίσκει: δ2, δ5, δ4. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, (στο δρόμο), β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ.

58. ΛΦ 1679, 9-12, Ικαρία, «Η Σταχτοπιτυρού». I: α, α1, α6 (Σταχτοπιτυρού), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1 (γιατί τις παρακαλεί η μικρότερη να μην σφάξουν την μάνα τους), β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ4, δ5. III: α, α1 (στο πανηγύρι), α7, α8, α9, α10, β (της πέφτει καθώς φεύγει βιαστικά), β9, γ, γ1, γ3, γ6, δ.

59. Argenti-Rose I, 443-445, αρ.8, Μεστά Χίου, «Η Σταχτοπούτα». I: α, α1, α5, γ, γ1. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ, γ4, γ5, δ, δ2, δ7.

Σελ. 119
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/120.gif&w=600&h=915

III: α, α1, α3, α5, α7, α9, α10, β, β1 (προσπαθώντας να ξεφύγει από τους στρατιώτες του βασιλιά που την κυνηγούν), β9, γ, γ1 (οι στρατιώτες του), γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

60. Argenti-Rose I, 445-452, αρ. 8Α, Χίος, «Ακχυλοπουττούρα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α5, γ. II: α, α1, α4, α5, β, β1, β2, β3, β6, β7, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ4, δ6 (νομίσματα). III: α, α1, α3, α5, α7, α9, α10, α11, β, β1, β9 (της πιάνει το πόδι ενώ προσπαθεί να ξεφύγει), γ, γ1 (οι στρατιώτες του), γ3, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 32).

61. Argenti-Rose I, 452-3, αρ. 8Β, Χίος, «Αχυλοπουττούρης». I: α, α1, α5, γ. II: α, α1, α4, α5, β, β1, β2, β3, β6, β7, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ6 (έναν θησαυρό και χτίζει ένα παλάτι). III: α12 (ο βασιλιάς έρχεται στο παλάτι και τη ζητά για γυναίκα του) δ3 (η ηρωίδα γεννάει παιδί, αλλά η φθονερή πεθερά κι οι νύφες της τής βγάζουν τα μάτια και τη διώχνουν. Ξαναβρίσκει το φως της πλένοντας τα μάτια της σε μαγική πηγή. Μετά από χρόνια ο άντρας της τη βρίσκει. Αναγνώριση).

β. Δωδεκάνησα

62. ΙΛ 782, 153-8, Καστελλόριζο, «Σταχτοπουτουρούδι». I: α, α1, α6 (Σταχτοπουτουρούδι). II: α, α1, α2, α6 (κατσίκα), β, β1, β4 (κατσίκι), β5, β6, γ, γ3, γ5, δ, δ2, δ8. III: α, α2, α7, α8, α10, β, β7, β, γ, γ5, γ6, δ.

63. ΛΑ 2248, 91-5, Αστυπάλαια, άτιτλο I: α, γ. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ2. III: α, α1, α7, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ (μια γριά του λέει για την κοπέλα στις στάχτες), γ1, γ6, δ.

64. Λαογραφία ΙΕ', 1953, 323-26, αρ. 9, Πάτμος, «Το Σταχτοπυτιρίδι». I: α, α1, α6 (Σταχτοπυτιρίδι), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β2, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, γ6, δ, δ2, δ5, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α3, α4, α5, α6, α7, α8, α9, α10, α11, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ (καλεί όλα τα κορίτσια στο παλάτι), γ3, γ6, δ.

65. Λαογραφία ΚΑ', 1963-1964, 140-41, Βάτι Ρόδου, «Η πονόψυχη κόρη». I: α, α1, α6 (αθοπουττουριάρα). II: α, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5, δ, δ2, δ6 (λίρες). III: α, α1, α7, α10, α11, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9 (καλεί όλες τις κοπέλλες να δοκιμάσουν το παπούτσι), γ6, δ.

γ. Εύβοια - Βόρειες Σποράδες

66. ΛΑ 2745, 144-146, Αιδηψός, άτιτλο. I: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α6, β,

Σελ. 120
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/121.gif&w=600&h=915

β4, β6, γ, γ1, γ3, γ5 (όταν καίει τα κόκκαλα, αυτά γίνονται άλογο και φορεσιά). III: α, α2, α7, α9, β, β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ.

67. ΛΦ 709, 1-3, Γεράκι Ιστιαίας Ευβοίας, «Η γελάδα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α. II: α, α1, α2, α6, β, β1, β4, β5 (όταν τη φυλάει η μικρότερη, η γελάδα γίνεται άνθρωπος και γνέθουν μαζί), β6 (γιατί δεν τις αφήνει να γνέσουν), γ, γ1, γ3, γ6. I: γ, (κι οι αδερφές της τη φωνάζουν Σταχτομάρω, Σταχτομπούκο, σταχτοκυλισμένη). II: δ, δ2. III: α, α1, (στο πανηγύρι), α7, α9, α10, β, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β: I: β3. II: α, β, β1, γ, γ1, δ, ε. III: α, γ, γ2, δ, δ1, ε, ε1, ε2, ε4, ε5, ε6. IV: α, α1, α2, α4, γ).

68. ΛΦ 816, 1-2, Κονίστρα Καρυστίας Ευβοίας, άτιτλο. I: β κι έχει τρεις αδερφές. III: β, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ.

69. ΛΦ 1177, 5-8, Χαλκίδα, «Η Σταχτοπούτα». I: α, α1, α2. II: α, α1, α4, α5, β, β1, β2, β3, β6. I: γ, γ1. II: γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2, δ5, δ7, δ6 (φλουριά). III: α, α1, α7, α8, α9, α10, (που στα χέρια των αδερφών της γίνονται στάχτη), β, (σκαλώνει σε μια πέτρα καθώς τρέχει να γυρίσει γρήγορα στο σπίτι της), β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ.

70. Ρήγας 2, 59-63, αρ. 14, Σκιάθος, «Η Σταχτουμάρου». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α3. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ3, γ5. III: α, α4 (της λένε να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού). Ι: γ. II: εμφανίζεται η μάνα και δίνει στη Μάρω ένα φουντούκι, που όταν το σπάει η ηρωίδα βρίσκει: δ2, δ4. III: α7, α10, β, β7, β8, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β βλ. παρ. αρ. 37).

δ. Κρήτη

71. ΛΑ 1338, (ΣΜ 151), 19-20, Ηράκλειο, «Η Αθοπουταλού». I: α, α1, α6 (Αθοπουταλού). II: α, α1, α2, α5, β, β1, β2, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ3, δ4. III: α, α1, α3, α5, α7, α10, β, β1, β2, β5 (πίσσα), β6, β9, γ (τις καλεί στο παλάτι), γ6, δ.

72. ΛΑ 2396, 82-102, Ιεράπετρα, «Το κουτρουλό». Ενωμένο με ΑΤ403Β. Ι: α, α1, α6 (Κουτρουλό), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β2, β3, β6, γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2, δ5, δ6 (χρυσή πέρδικα). III: α, α1, α3, α7, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 39).

73. ΛΑ 2844, 76-8, Άρδακτος Αγ. Βασιλείου, άτιτλο. Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α4. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ3, δ, δ2, δ5. III: α, α1, α7, α9, β, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 40).

Σελ. 121
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/122.gif&w=600&h=915

74. ΛΑ 510Α, 1, «Η Αθοπιτάλα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (Αθοπιτάλα). II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2. III: α, α1, α7, α9, β, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 38), δ1 (η συν όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 98).

75. ΛΑ 510Α, 15, Λατσίδα Μεραμπέλλου, «Η Αθοκουτάλα». I: α, α1, α6 (Αθοκουτάλα), γ. II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, δ, δ2, δ5. III: α, α1, α7, α9, β, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6, δ.

76. ΛΑ 510Α, 17, Μονοφάτσιο, άτιτλο. I: α, α1, α6 (Αθοκουτάλα), γ, γ1. II: α, α1, α4, α5, β, β3, β6, γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2, δ8. III: α, α1, α7, β, β2, β3, β6, β9, δ3 (η Αθ. λέει στο βασιλόπουλο πως το παπούτσι είναι δικό της, αλλά αυτός για να πειστεί ζητά να δει και τα ρούχα), δ.

77. ΛΦ 2, 8-9, Βιάνος, «Η Αθοκουτάλα». I: α, γ. II: α, α1, α2, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2, δ5. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ5 (την ξεσκεπάζει), γ6, δ.

78. ΛΦ 433, 1-3, Ηράκλειο, «Η Αθοκουταλούσα». Ι: α, α1, α6 (αθοκουταλούσα), γ, β2 (οι αδερφές της). II: α, α1, α2, α5, β, β3, β6, β7, γ. III: α12 (το βασιλόπουλο ζητά από όλες τις κοπέλες να πάνε στο παλάτι για να διαλέξει γυναίκα), α7 (που βρίσκει στο πιθάρι του σπιτιού, μετά από συμβουλή ενός αετού, και ντυμένη με αυτά πηγαίνει στο παλάτι), α9, δ.

79. ΛΦ 569, 45-51, Σκάφη Μεραμπέλλου, «Η Αθοκουτάλα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (αθοκουτάλα), γ. II: α (μόνο οι δυο μεγάλες), α1, α2, α5, β, β1, β2, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ3. III: α, α1, α3, α5, α7, α8, α9, α10, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ2, γ3, γ4 (κουνιέται μέσα στο κοφίνι), γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 41).

80. ΛΦ 629, 3-5, Κριτσά Μεραμπέλλου, «Η Αθοκουτάλα». Ι: α, α1, α6 (αθοκουτάλα). II: α, α1, α2, α5, β, β6. I: γ, γ1. II: γ, γ1, γ4, γ5, δ, γ2, δ2, δ5. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ6, δ.

81. ΛΦ 629, 25-7, Κριτσά, «Η Αθοπουτάλα». Ενωμένο με AT 403Β. I: α, α1, α6 (αθοπουτάλα). II: α, α1, α4, α5, β, β1, β2, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ5, δ6 (και μια χρυσή πέρδικα για το κεφάλι). I: γ, γ1. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β2, β3, β6, β9, γ,γ1, γ2, γ5, γ6, δ, δ2 (η συν. όπως AT 403Β, βλ. παρ. αρ. 42).

82. ΛΦ 663, 4-7, Ρέθυμνο, άτιτλο. Ενωμένο με AT 707. I: α, α1, α2. II: α, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6. I: γ, γ1. II: γ, γ1, γ4, γ5, δ, δ2, δ4. III: α, α1, α7, α8, α9, α10, β, β1, β2, β3, β6, β9, γ, γ1, γ6, δ, δ1 (η συν. όπως AT 707, βλ. παρ. αρ. 107).

83. ΛΦ 667, 17-9, Βενεράτο ν. Ηρακλείου, άτιτλο. I: α (4 κόρες), α1, α4. II: α, α1, α4, α5, β, β1, β3, β6, γ, γ1, γ2, γ3, γ5, δ, δ2, δ6 (φλουριά).

Σελ. 122
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 103
    

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510A