Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Καπλάνογλου, Μαριάνθη
 
Κατρινάκη, Εμμανουέλα
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:41
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:2004
 
Σελίδες:511
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τέταρτο κατά σειράν τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών (βλ. εδώ τα δημοσιεύματα αρ. 21, 26, 34). Ο Κατάλογος των Ελληνικών Παραμυθιών αποτελεί μια σύγχρονη επεξεργασία της πρώτης ανέκδοτης και πολύτιμης καταλογογράφησης του ελληνικού παραμυθιού από τον Γεώργιο Α. Μέγα. Ο εθνικός αυτός Κατάλογος, έρχεται να προσθέσει μια νέα όψη των πραγμάτων, ίσως και να απειλήσει τη στατική αντίληψη της κατάταξης. Συχνά οι τοπικές αφηγήσεις περιγράφονται με τον όρο «αποκλίσεις» σε σχέση με την περιγραφή του κάθε παραμυθιακού τύπου στον Διεθνή Κατάλογο. Ωστόσο, το σύγχρονο ενδιαφέρον μπορεί να είναι πολύ πιο δυναμικό: το αντικείμενο της έρευνας είναι η μελέτη των ασυνείδητων μηχανισμών, που υποβαστάζουν τους μετασχηματισμούς των παραμυθιών, καθώς αυτά κυκλοφορούν από γλώσσα σε γλώσσα, από περιοχή σε περιοχή. Οι μετασχηματισμοί δεν συμβαίνουν ερήμην των δρώντων προσώπων, που είναι οι χρήστες των παραμυθιών, αυτών που διηγούνται κι αυτών που ακούνε. Οι χρήστες είναι βεβαίως φορείς ενός πολιτισμού. Τα παραμύθια γίνονται αντιληπτά μέσα από δεδομένους μυθικούς και συμβολικούς κώδικες και, προκειμένου να επιχωριάσουν, υποβάλλονται αναλόγως σε ασυνείδητους μετασχηματισμούς σε διάφορα επίπεδα της δομής τους.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 11.9 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 153-172 από: 514
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/153.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510B

Σελ. 153
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/154.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 154
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/155.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510Β

Η Ξυλομαρία

AT: The Dress of Gold, of Silver and of Stars (To χρυσό φουστάνι, τ'

ασημένιο φουστάνι και το φουστάνι των άστρων) Grimm no 65: Allerleirauh (Ντυμένη μ' όλα τα τριχωτά τομάρια) Delarue - Tenèze: Peau d'Ane (Γαιδουροτομαρού) Straparola I, 4: Thibaud, prince de Salerne, veut épouser sa fille

Doralice... (Ο Τιμπό, πρίγκηπας του Σαλέρνου, θέλει να παντρευτεί την κόρη του, Ντοραλίς) Basile, II, 6: L'orza (Η αρκούδα)

Η ευχή της μάνας-το πέτσι-πέτσι

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας παπάς με την παπαδιά του κι είχαν μια κόρη κι όλοι μαζί ζούσαν ευτυχισμένα. Κάποτε πέθανε η παπαδιά κι άφησε ένα ζευγάρι πασούμια αφόρετα. Λέει λοιπόν ο παπάς: «Παιδί μου, θα τα πάρω αυτά, κι οποιανής κάνουν, θα την πάρω γυναίκα μου».

Τα πήρε λοιπόν ο παπάς και γύριζε τα χωριά. Της μοιανής στενά, της αλληνής κοντά, της αλληνής μακριά, δεν εμπόρεσε να βρει το πόδι της παπαδιάς. Τα γύρισε πίσω σπίτι. Αφού γύρισε στο σπίτι, λέει η κόρη: «Βρε, καλέ πατέρα μου, δεν αφήνεις να τα φορέσω εγώ, να θυμάμαι τη μητέρα μου;»

Τ' αφήνει λοιπόν και τα φορεί η κόρη. Μόλις τα φόρεσε, της ήρθαν ίσα. Λέει τότε ο παπάς: «Αφού σου κάνουν ίσα-ίσα, θα πάρω σένα γυναίκα». «Α, πατέρα, το παιδί σου θα πάρεις γυναίκα;» «Θα σε πάρω, όπως κι αν έχει το πράγμα». «Πατέρα, θα πάρεις το παιδί σου; είναι δυνατό ένα τέτοιο πράγμα να γίνει;» «Θα το κάνουμε να γίνει». Είδε η κοπέλλα τ' απροχώρητο, ότι δε γίνεται τίποτα ν' αποφύγει απ' αυτό. Του λέει λοιπόν: «Πατέρα, για να με πάρεις γυναίκα, ξέρεις τι θα κάμεις;» «Τι θα κάμω;» «Θα μου φτιάξεις μια φορεσιά, όπως είναι ο ουρανός μ' όλα τ' αστέρια».

Πάει λοιπόν, γύρισε τον κόσμον όλονε, βασανίστηκε, την έφτιαξε, την πήγε: «Τώρα λοιπόν, θα μου φτιάξεις άλλη μια φορεσιά, ό,τι έχει τη γης απάνω με τα λουλούδια, με τα βουνά της, με τις λίμνες της». Πάλι πήγε, βασανίστηκε και την έφτιαξε. Όταν της την πήγε, λέει: «Θα πας να μου φτιάξεις άλλη

Σελ. 155
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/156.gif&w=600&h=915

μία με τη θάλασσα, τα βαπόρια, τα ψάρια κι ό,τι έχει μέσα». Γύρισε πάλι τον κόσμο, βασανίστηκε, της την έφερε: «Σου 'φερα κι αυτά, τι θα γίνει;» «Ακόμα ένα άλλο, πατέρα, θα μου φέρεις, ένα γαιδουροπέτσι». Το πήρε αυτός, το 'φτιάξε, το 'καμε φορεσιά, όπως του είπε και της το πήγε κι αυτό. Στο μεταξύ αυτή ετοιμαζόταν να φύγει, έφτιαξε κάτι κουλουράκια και παξιμαδάκια. Το βράδυ της λέει: «Τώρα, ετελείωσαν τα πράματα, ετοιμάσου να σε πάρω γυναίκα μου». «Καλά», του λέει, «αφού ήταν τυχερό έτσι, έτσι θα γίνει, αλλά να πάω μια στιγμή έξω, να έρθω πια, να τελειώσει».

Ο παπάς φοβόταν μη φύγει. Λέει: «Θα 'ρθώ κι εγώ έξω». Η κοπέλα του λέει: «Πατέρα, αστειεύεσαι, άσε με να βγω έξω. Άφησε και την πόρτα ανοιχτή, αφού φοβάσαι κι εγώ θα έρθω γρήγορα μέσα». Αυτή, βγαίνοντας απ' έξω από την πόρτα, είχε ένα σκοινί και δένει τη μπετούγια. Την έδεσε τη μπετούγια, μπαίνει μέσα στο γαιδουροπέτσι που είχε βάλει και τις φορεσιές και τα κουλουράκια και κρύβεται. Ο παπάς έψαξε, δεν τη βρήκε. Φεύγει αυτή από τον τόπο της, πάει σ' ένα μέρος και στέκεται σε μια βρύση. Εκεί πείνασε, κάθισε να φάει. Ένα βασιλόπουλο πήγαινε στο κυνήγι κι εκαθόταν σ' αυτή τη βρύση κι έβρεχε το παξιμάδι του κι έτρωγε. Κάνει έτσι το βασιλόπουλο και βλέπει την κοπέλα μέσα στο πετσί. «Τι είσαι εσύ;» λέει. Αυτή, άφησε τα ονόματα και λέει: «Πέτσι, πέτσι, πέτσι». Της λέει πάλι: «Τι είσαι εσύ;» «Πέτσι, πέτσι, πέτσι». «Πες μου, για θα σε σκοτώσω». Και της δείχνει το πιστόλι. Εκείνη έκανε: «Πέτσι, πέτσι, πέτσι», για να δείξει ότι δεν είναι άγριο ζώο. Τη βλέπει λοιπόν, με ψωμί στα χέρια κι έτρωγε και της λέει: «Θα σε πάρω σπίτι μου για να ταίζεις τις κότες». Πήγε, την παίρνει και την πάει στο σπίτι κι από τότε έκανε δουλειές.

Όταν ήρθε το Νέο Έτος κι ήσαν στην εκκλησία όλοι, σηκώνεται, ντύνεται τη μία φορεσιά, πάει την ώρα της δοξολογίας. Με το που μπήκε, άστραψε η εκκλησιά. Την είδε το βασιλόπουλο, εθαμπώθηκε και την αγάπησε. Προτού τελειώσει η δοξολογία, έφυγε το πέτσι-πέτσι και χώθηκε μες στο πετσί, χωρίς να τη δει κανένας. Όταν γυρίσανε όλοι από την εκκλησιά, κάνανε συζήτηση για την όμορφη κοπέλλα, ποια να είναι.

Ήρθε του Ευαγγελισμού, φορά την άλλη φορεσιά, πάει κρυφά στην εκκλησιά και γυρνά δίχως να τη δει κανείς. Το Πάσχα πήγε πάλι στην εκκλησιά, την είδε το βασιλόπουλο, μόλις έγινε η δοξολογία, προτού πιάσει το χορό, πήγε το βασιλόπουλο κοντά της και, με τρόπο, της φορεί στο χέρι το δαχτυλίδι του. Σε μια στιγμή όμως, φεύγει πάλι η όμορφη κοπέλα. Τώρα το βασιλόπουλο έχει δυο καημούς κι ούτε να φάει θέλει ούτε να κοιμηθεί ούτε να μείνει μέσα στο σπίτι. Λέει λοιπόν: «Μητέρα, θα μου κάμεις λίγα παξιμάδια, θα μου ετοιμάσεις να πάω κυνήγι, θέλω να ξεσκάσω, δεν ξέρω πού πάει αυτή η κοπέλα κι έδωσα και το δαχτυλίδι μου».

Εκεί που καθόταν κι έσκυψε να ζυμώσει, πάει το πέτσι-πέτσι, δήθεν πως έβγαλε τις κότες. Πάει λοιπόν κρυφά κι έβαλε το δαχτυλίδι μες στο προζύμι.

Σελ. 156
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/157.gif&w=600&h=915

Τα 'πλάσε η βασίλισσα, τα 'ριξε μέσα στο φούρνο, τ' άφησε. Την άλλη μέρα, είπε της μάνας του το βασιλόπουλο κι έβαλε στην τσάντα του μερικά παξιμάδια και πάει κυνήγι. Στη βρύση που πήγε, βγάζει το μαχαίρι του να κόψει το παξιμάδι, εκεί κάνει κρτς και κόβει και το δαχτυλίδι. Σηκώνεται αμέσως και πάει πίσω. Λέει η μητέρα του: «Πώς ήρθες τόσο νωρίς;» Λέει: «Εχτές που εζύμωνες, θα μου πεις ποιος ήρθε στο σπίτι». Δεν της είπε της μάνας του πως βρήκε το δαχτυλίδι. Εκείνη να ορκίζεται πως δεν ήρθε κανείς, «μόνο με το πέτσι-πέτσι ήμουνα και ζύμωνα». Αυτός τέλος το πίστεψε πια και πάει στο πέτσι- πέτσι, που ήταν κάτω στο κοτέτσι. Λέει: «Πες μου πώς σε λένε, γιατί εσύ είσαι βασιλοπούλα, δεν είσαι για το κοτέτσι». Εκείνη χτυπιόταν, τέλος την πιάνει και σκίζει το πετσί. Αφού το 'σκίσε το πετσί, βγήκε η ωραία κοπέλα. Την πήρε το βασιλόπουλο γυναίκα.

Ο πατέρας της όμως δεν εσταμάτησε εκεί, έλεγε πως θα τη βρει, να την εκδικηθεί και πάει και γίνεται ζητιάνος για να εκδικηθεί την κόρη του. Όταν ήταν πολύ πτωχοί, τους λυπόταν η βασίλισσα κι έβγαινε η ίδια να τους δώσει βοήθημα, μην τους δώσουν λίγο. Μόλις την αντίκρυσε, την εγνώρισε πως είναι η κόρη του κι αυτή ότι είναι ο πατέρας της. «Άνοιξε το σακούλι», του είπε. Πήρε το σακούλι κι άρχισε να ρίχνει στάρι. Αυτός όμως, μόλις την είδε, το 'κλείσε και χύθηκε το στάρι. Τότε πήγαν οι υπηρέτες να του δώσουν άλλο. «Άφησέ το», του λένε, «μην το μαζεύεις χαι νυχτώσεις». «Όχι», λέει, «θέλω την πρώτη διακονιά που μου δίνουν, να τη μαζέψω». Έτσι ενύχτωσε και λέει στους υπηρέτες: «Θα μείνω απόψε εδώ και το πρωί θα φύγω». Τη νύχτα όμως σηκώνεται και πάει στην κάμαρα που κοιμόντουσαν οι βασιλείς με την οικογένειά τους. Κι έσφαξε και τα τρία τα παιδιά τους κι έβαλε το μαχαίρι κάτω από της βασίλισσας το μαξιλάρι κι έγινε άφαντος. Σηκώνονται το πρωί, βρίσκουν και τα τρία παιδιά σφαγμένα και το μαχαίρι κάτω από της βασίλισσας το μαξιλάρι. Της λέει λοιπόν ο βασιλιάς: «Αφού είναι κάτω από το μαξιλάρι σου, τα σκότωσες εσύ». Εκείνη δεν ήθελε να μαρτυρήσει τον πατέρα της. Ο βασιλιάς την αγαπούσε και δεν μπορούσε να τη σκοτώσει, την έδωσε λοιπόν στους υπηρέτες του και τους ζήτησε ένα ποτήρι αίμα για δείγμα.

Την παίρνουν αυτοί, παίρνουν και τα σφαγμένα παιδιά και την αφήνουν σ' ένα δάσος για να τη φάνε τα θηρία. Της κόψαν και το μικρό της δάχτυλο και το πήγαν του βασιλιά. Εκεί στο δάσος που την αφήσαν κι όπως ήταν άγριο το μέρος, αυτή καθόταν κι έκλαιγε την τύχη της, την τυραννία που της έκανε ο πατέρας της. Και παρακαλούσε να φάει πρώτα αυτήν, αν πάει κανένα θηρίο, να μη δει άλλη λαχτάρα, να τραβούν τα παιδιά της να τα ξεσκίσουνε. Εκεί που κοιτούσε κι έκλαιγε μόνη της, βλέπει μπρος της κι άνοιγε ένας ωραίος δρόμος φαρδύς. Σκεπτόταν τι θα γίνει και βλέπει ένα γεροντάκι να την πλησιάζει. Τη χαιρέτησε, της λέει: «Τι έχεις, γιατί κλαις;» Λέει: «Με ρωτάς, παππού, δε βλέπεις την κατάστασή μου, πού βρίσκομαι, που ο πατέρας μου μού 'καμε αυτήν τη συμφορά;» Της δίνει τρεις βεργούλες τότε ο γέροντας. Της λέει: «Να,

Σελ. 157
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/158.gif&w=600&h=915

χτύπα τες κάτω». Χτύπησε αυτή, βγήκε ένα ωραίο νερό. Της λέει: «Πλύνε τα παιδιά σου». Τά 'πλυνε αυτή, ζωντάνεψαν, έπλυνε και το δάχτυλο της κι έγινε καλά. Της δίνει άλλη μία, της λέει: «Χτύπα χάμω μ' αυτήν και θα γίνει ένας ωραίος πύργος». Γίνεται ο πύργος, της λέει: «Πάρε τα παιδιά σου κι έμπα μέσα. Πάρε και την τρίτη βεργούλα και χτύπησε και θα επιπλωθεί το σπίτι αυτό και θα μπουν όλα, οι τοίχοι, τα δέντρα, τα έπιπλα». Μπαίνει μέσα, υπηρέτες, υπηρέτριες, περιβόλια, πλούτη. Κάθισε εκεί ευτυχισμένη με τα παιδιά της.

Ο βασιλιάς, από τον πολύ καιρό που πέρασε, λέει: «Βρε παιδιά, δεν πάμε ως εκεί που αφήσατε αυτήν τη γυναίκα, να δούμε τι έγινε». Και πήραν τα όπλα τους και πήγαν για κυνήγι. Όταν πλησίασαν εκεί, οι άνθρωποι είδαν το μέρος διαφορετικό. Λέει ο βασιλιάς: «Πού την αφήσατε, δε θυμόσαστε;» Λέει πως «δε θυμόμαστε». «Ήταν αυτός ο δρόμος;» «Όχι, ένα έρημο δάσος». «Ας πάμε κοντά, να χτυπήσουμε την πόρτα, να μας ανοίξουνε». Πάει λοιπόν ο βασιλιάς, χτυπάει την πόρτα, η πόρτα μίλαγε. Φώναξε λοιπόν στη βασίλισσα ότι «Ήρθαν τρεις άντρες να μας δούνε». Λέει η βασίλισσα: «Αν είν' καλοί, αφήστε τους κι αν είν' κακοί, γκρεμίστε τους». Πάει ο βασιλιάς, τον πετά κάτω. Μόλις παν οι τρεις άλλοι, χτυπάν την πόρτα, αμέσως η πόρτα άνοιξε και μπήκαν μέσα. Τέλος, πήραν και τον βασιλιά να πάνε. Μόλις κάθισαν, το μικρό παιδί είπε στο κουτάλι του, στο μαχαίρι του, στο πηρούνι του, να μπουν στη τσέπη του βασιλιά. Όταν άρχισαν να τρώνε, το παιδί φωνάζει: «Το κουτάλι μου, το πηρούνι μου, το μαχαίρι μου». Οι υπηρέτες του δίναν άλλα, μα εκείνο ήθελε τα δικά του κι εφώναζε: «Κουτάλι μου, πηρούνι μου, μαχαίρι μου, πού είσαι;» «Στου βασιλιά την τσέπη». «Α», του λένε τότε όλοι, «ήρθες λοιπόν να μας κλέψεις;»

Το βράδι στρώσανε να κοιμηθούν. Πάει η βασίλισσα, του στρώνει τη διπλανή κρεβατοκάμαρα από τη δική της. Μόλις έπεσαν, το μικρότερο παρακαλούσε τη μητέρα του να του πει ένα παραμύθι. Εκείνη δεν ήθελε αλλά τέλος το ρώτησε, ποιο παραμύθι ήθελε να του πει. Λέει το παιδί: «Το πέτσι, πέτσι, είναι ωραίο παραμύθι». Κι αρχίζει αυτή και λέει όλη την ιστορία της, και την εκδίκηση του πατέρα της και ότι η ευχή της μάνας της την εβοήθησε στη δυστυχία.

Ο βασιλιάς στη διπλανή κάμαρα τ' άκουσε, κατάλαβε τι είχε γίνει κι εφίλιωσε με τη βασίλισσα και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

ΛΦ 8. Παραλλαγή που συλλέχτηκε από την Άννα Αγκανταβάνη το 1960 στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας.

Σελ. 158
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/159.gif&w=600&h=915

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

I. Η μητρική διαθήκη

α: Μια μητέρα (άλλο) πεθαίνοντας' α1: παραγγέλνει στον άντρα της (άλλο)' α2: να μην παντρευτεί, αν δεν βρει γυναίκα που να μπορεί' α3: να φορέσει το γοβάκι της' α4: να βάλει το δαχτυλίδι της' α5: άλλο.

β: Ο χήρος θέλει να ξαναπαντρευτεί' β1: και δοκιμάζει σ' όλες τις νύφες' β2: το γοβάκι' β3: το δαχτυλίδι' β4: άλλο' β5: που δεν ταιριάζει(ουν) σε καμιά' β6: παρά μόνο στην κόρη του' β7: άλλο.

γ: Ο πατέρας προτείνει γάμο στην κόρη του' γ1: με επιχειρήματα' γ2: του δέντρου που μεγάλωσε στο περιβόλι κι έδωσε καρπούς (μήλα), που πρέπει να καταναλωθούν από τον ίδιο τον περιβολάρη' γ3: του μοσχαριού, που μεγάλωσε και πρέπει να φαγωθεί από το αφεντικό του, που το έθρεψε' γ4: άλλο.

II. Η φυγή της κόρης

α: Για να τον αποφύγει, η κόρη' α1: ζητάει από τον πατέρα της' α2: συμβουλεμένη από τη Μοίρα της' α3: από τη μάνα της (την πεθαμένη)' α4: άλλο' α5: θαυμάσιες φορεσιές' α6: τον ουρανό με τ' άστρα' α7: τη θάλασσα με τα ψάρια' αδ: τον κάμπο με τα λουλούδια' α9: αλλο' α10: μια πέτσινη (τομάρι ζώου)' α11: έναν πολυέλαιο' α12: ξυλοφορεσιά' α13: κηροπήγια' α14: ντουλάπα' α15: σπίτι με πόδια' α16: άλλο' α17: κι ο πατέρας καταφέρνει να της τα φτιάξει' α19: συνεργαζόμενος' α20: με το διάβολο' α21: άλλο.

β: Η κόρη ξεφεύγει από τον πατέρα της' β1: αφού λύσει το σχοινί, που της έχει περάσει στο πόδι (χέρι) της' β2: βγαίνοντας τάχα προς νερού της' β3: άλλο' β4: μπαίνοντας μέσα' β5: στο πετσί' β6: στο ξύλο, β7: άλλο" β8: που παραγγέλνει κρυφά' β9: παίρνοντας μαζί της το(α) μαγικό(ά) φουστάνι(α)' β10: καί γίνεται υπηρέτρια (άλλο) σ' ένα παλάτι' β11: ενώ τη χλευάζουν όλοι στο πέρασμά της' β12: ο πατέρας της πεθαίνει' β 13: άλλο.

γ: Η κόρη ξεφεύγει φορώντας μια προβειά (άλλο)' γ1: από τη μητριά της' γ2: την κακιά δασκάλα, που τη συμβούλεψε να σκοτώσει τη μάνα της για να παντρευτεί τον πατέρα της και μετά το γάμο την καταδιώκει' γ3: τις αδερφές της' γ4: που τη ζηλεύουν' γ5: γιατί είναι όμορφη' γ6: και την προτιμάει το βασιλόπουλο' γ7: άλλο.

δ: Συμφυρμός με τον AT 735Ε (Η άτυχη, όπου βλέπε ανάλυση): Η Τύχη (άλλο) λέει στη μάνα' δ1: πως η ηρωίδα είναι άτυχη' δ2: και προκαλεί κακοτυχία στις άλλες δυο κόρες' δ3: τη διώχνουν' δ4: το ακούει και φεύγει' δ5: παίρνοντας μαζί της' δ6: χρυσή φορεσιά (άλλο).

Σελ. 159
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/160.gif&w=600&h=915

ε: Πβ. AT 923 (Love Like Salt): Ένας βασιλιάς θέλει να μάθει πόσο τον αγαπούν οι κόρες του. Η πρώτη κόρη του λέει πως τον αγαπάει' ε1: σαν το ψωμί (άλλο)' ε2: η δεύτερη' ε3: σαν το κρασί (άλλο)' ε4: η τρίτη' ε5: σαν το λάδι (άλλο)' ε6: η τέταρτη' ε7: σαν το αλάτι' ε8: ο βασιλιάς θυμώνει" ε9: και τη διώχνει" ε10: γίνεται αγελαδίτσα.

III. Η συνάντηση με το βασιλόπουλο

α: Στην εκκλησία (άλλο), η κόρη πάει τρεις φορές, φορώντας από ένα μαγικό φουστάνι κάθε φορά' α1: και γοητεύει το βασιλόπουλο (άλλο)' α2: που της δίνει (άλλο) δαχτυλίδι (άλλο)' α3: την αναζητάει παντού' α4: κι εκείνη απαντά στην ερώτηση' «Από πού είσαι;» «Από το ξυλένιο βουνό (άλλο)»' α5: άλλα τρία τοπωνύμια, που μαρτυρούν το πόσο άσχημα της φέρθηκαν' α6: το βασιλόπουλο αρρωσταίνει από τον καημό του' α7: η μητέρα του (το βασιλόπουλο) την υποπτεύεται από τις απαντήσεις που παίρνει' α8: κι επιστρέφει πριν τελειώσει ο χορός στο παλάτι' α9: όπου της καίει την προβειά.

β: Το βασιλόπουλο' β1: τη βρίσκει στα ρουμάνια' β2: την παίρνει για χηνοβοσκού (άλλο)' β3: αγοράζει' β4: το ξύλο που περπατάει' β5: άλλο' β6: και το τοποθετεί στο δώμα του' β7: τη νύχτα, η κόρη βγαίνει από την κρυψώνα της' β8: και του τρώει το φαΐ (άλλο), όμως το βασιλόπουλο την πιάνει στα πράσα' β9: και την κρατά κοντά του' β10: χωρίς να μαρτυρήσει τίποτα σε κανένα' β11: και κάνουν ένα παιδί(ά), β12: άλλο.

γ: Με κάθε τρίχα από τα μαλλιά της, που τρώνε οι χήνες, κάνουν κι ένα αυγό (άλλο)' στο παλάτι απορούν για τα τόσα αυγά (άλλο)' γ1: το βασιλόπουλο (άλλο) την παρακολουθεί' γ2: τη βλέπει ν' αλλάζει' γ3: σχίζει το ξύλινο φόρεμα με το μαχαίρι του' γ4: βρίσκει την όμορφη με τη χρυσή φορεσιά' γ5: φαίνεται το χρυσό φόρεμα κάτω από το τομάρι' γ6: την αναγκάζει να βγάλει το τομάρι' γ7: της καίει (παίρνει) την προβειά.

IV. Δεύτερη καταδίωξη της ηρωίδας

α: Συμφυρμός με το AT 706C (Ο βασιλιάς κι η κόρη του). Ο πατέρας της ηρωίδας α1: την ανακαλύπτει και την εκδικείται' α2: ντύνεται παπάς' α3: άλλο' α4: με δόλο μπαίνει στο δωμάτιο της και σφάζει το (α) παιδί (ά), αφήνοντας το μαχαίρι κάτω από το προσκεφάλι της (άλλο)' α5: έτσι, τη σφάζει ο άντρας της, πιστεύοντας πως σκότωσε το παιδί του' α6: την εγκαταλείπει στην ερημιά' α7: με κομμένα χέρια' α8: σφαγμένη (άλλο)' α9: και το(α) παιδί(ά)' α10: τους συναντά ο βασιλιάς πηγαίνοντας κυνήγι' α11: πάει μουσαφίρης στο μαγικό παλάτι όπου ζουν, που εμφανίστηκε μπροστά τους' α12: με την επέμβαση του Χριστού' α13: άλλο' α14: που ανάστησε το(α) παιδί(ά) της' α15: και της ξανάδωσε τα χέρια(άλλο) της.

Σελ. 160
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/161.gif&w=600&h=915

β: Το βασιλόπουλο απουσιάζει' β1: φεύγοντας, της φοράει δαχτυλίδι' β2: η μάνα του(η αρραβωνιστικιά του, άλλο) θέλει να καταστρέψει το ξύλο' β3: το καντηλέρι' β4: άλλο' β5: η κόρη ξεφεύγει' β6: πετιέται (στη θάλασσα)' β7: μέσα στο ξύλο (άλλο)' β8: πάει σε μια γριά' β9: την ψαρεύουν' β10: και την παίρνει σπίτι του ένας εβραίος (άλλο), που τη γιατρεύει.

V. Η αναγνώριση

α: Το βασιλόπουλο καταλαβαίνει ότι η κόρη που γυρεύει βρίσκεται μέσα στο παλάτι του' α1: επειδή του γράφει σημείωμα (άλλο)' α2: που βάζει μέσα στα κουλουράκια' α3: επειδή κρυφοκοιτάει στο κοτέτσι, που λάμπει, όταν η κόρη αλλάζει φορεσιά' α4: άλλο" α5: επειδή η γριά (ο εβραίος, άλλο)' α6: βάζει το δαχτυλίδι της (άλλο) σ' ένα γλυκό (άλλο) και το πάει στο άρρωστο βασιλόπουλο' α7: που βρίσκει (αρπάζει) την κόρη' α8: της καίει' α9: την ξυλοφορεσιά' α10: την προβειά' α11: την παρουσιάζει στους γονείς' του' α12: και την παντρεύεται' α13: άλλο' α14: συμφιλίωση με τον πατέρα' α15: τιμωρία των κακών.

β: (Συμφυρμός με τον AT 706)' το παιδί μαρτυράει την αλήθεια στο βασιλιά' β1: λέγοντας ότι ο παππούς του το έσφαξε κι ο μπαμπάς του ύστερα έσφαξε τη μάνα του' β2: κρύβοντας ένα κουταλάκι (άλλο) στη τσέπη του, κατηγορώντας τον για κλέφτη κι εκείνος διαμαρτύρεται: «Πιστεύετε πως είμαι κλέφτης;» Τότε η ηρωίδα απαντά: «Κι εσείς πιστεύετε πως έχω σκοτώσει το παιδί μου;»' β3: η ηρωίδα διηγείται την ιστορία της στο τραπέζι, μπροστά στον άντρα της και στον πατέρα της' β4: άλλο' β5: αναγώριση των συζύγων' β6: τιμωρία του πατέρα.

γ: Στο τραπέζι του γάμου' γ1: καλούν τον πατέρα της' γ2: που έρχεται μεταμφιεσμένος' γ3: σε ζητιάνο' γ4: τρώει φαί ανάλατο' γ5: και διαμαρτύρεται' γ6: του θυμίζει τα λόγια της' γ7: τον διώχνει.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 976, 299-306, Παλιοχώρι, «Το παραμύθι της παπαδοπούλας». Συμφυρμός με AT 706C. I: γ, γ1,γ2 (ρωτάει τον κόσμο για το μήλο). II: α, α1,α8,β (πάει δήθεν να καλέσει το χωριό και το σκάει), β7 (οι ξυλουργοί

Σελ. 161
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/162.gif&w=600&h=915

στο δάσος την παίρνουν για την Αγία Παρασκευή' της φτιάχνουν ξυλένιο φόρεμα), β13 (φυλάει τα περιστέρια του μπακάλη, τα ποτίζει με τα δάκρυά της, που γίνονται μέσα τους φλουριά). III: το βασιλόπουλο το μαθαίνει και την παντρεύεται. Συμφυρμός με τον AT 706C, βλ. παρ. αρ. 5.

2. ΛΑ 1297 (ΣΜ 127) 470-471, Ζαγόρια, «Η καλή κοπέλλα». Συμφυρμός με AT 706C. I: γ. II: α, α1, α3 (που βλέπει στον ύπνο της), α5, α6, α7, α8, α9, β, β4, β7 (σεντούκι), β9, β10 (την ανακαλύπτει η βασίλισσα αλλά την κρύβει και λέει στον γιο της ότι είναι λαστιχένια). III: β, β9. IV: α1, α4, α6, α9, α10, α13 (με το νερό της βρύσης), α14: α15. V: α12, α13 (τιμωρεί τον πατέρα).

3. ΛΑ 1303 (ΣΜ 133) 80-82, Επαρχία Κόνιτσας. Ι: α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6, γ. II: α, α1, α5, α6, α10, β, β4, β5, β10 (κοτοβοσκού). III: α, α1, α2, α4, α5 (Μαντήλι Μαχαλά), α6. V: α, α6 (μες στην πέρδικα που του στέλνει), α13 (σκίζεται η πέτσινη και φαίνεται η χρυσή φορεσιά), α12.

4. ΛΑ 1308, (ΣΜ 138) 224-229, Ζαγόρια, «Η βασιλοπούλα χηνοβοσκός». I: γ. II: α, α1, α8, β, β3 (παίρνει από το σπίτι της μουσαμά, φεύγει σε αναζήτηση του βασιλόπουλου που αγαπούσε' γίνεται στο παλάτι του χηνοβοσκού). III: α, α1, α6. V: α, α6 (στο κουλούρι του), α12.

5. ΛΑ 1908Α, 80-85, Επαρχία Κόνιτσας. Συμφυρμός με τον AT 311, βλ. παρ. αρ. 7. II: β, β4, β7 (σ' ένα φανάρι). III: β, β3, β5 (στο φανάρι που αγόρασε κρυφά, μια κοπέλα βγαίνει και του πετάει αλάτι στο φαγητό του), β6, β7, β8, β9, β10. IV: β, β1, β2 (αρραβωνιαστικιά), β5, β8. V: α, α5, α6, α12.

6. ΛΑ 3014, 49-51, Μονοδένδρι, Ζαγόρια, «Η κοτοβοσκού». I: β7 (Ο βασιλιάς κάνει έρωτα στην κόρη του κι αυτή του ζητά τρεις φορεσιές κι ένα κουτί' της βάζει μέσα φλουριά). II: (γίνεται κοτοβοσκού στου διπλανού βασιλιά' πηγαίνει στο χορό' δοκιμασία με παπούτσι όπως στο 510Α).

7. ΛΑ 3018, 150-155, Κουκούλι, Ζαγόρια, «Το χοιροπετσάκι». I: γ4 (ένας παπάς τη θέλει). II: α, α2, α5, α6, α7, α8, α10, β4, β5, β9, β10 (κοτοβοσκού). III: α, α1, α4, α5 (μπάτσα), α6. V: α13 (η κοτοβοσκού πηγαίνει να τον γιατρέψει και του δείχνει τη χρυσή φορεσιά, κάτω από το πετσί για να την αναγνωρίσει), α12.

8. ΛΑ 510Β, 1, Θεσπρωτία, «Η τσιούπρα του βασιλιά, που την ήθελε ο ίδιος για γυναίκα». Ια, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6, γ. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, α10, β4, β5, β10. Η χηνοβοσκού, φτιάχνει ζωγραφιστές κουλούρες (ουρανό με τ' άστρα, κτλ.). III: α, α1, α3, γ1, γ2, γ5 (πιασμένο σε μια περόνη).

9. ΛΑ 510Β, 19, Επαρχία Κόνιτσας, «Η Χηνοβοσκού». II: δ (όταν κοιμάται

Σελ. 162
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/163.gif&w=600&h=915

ται, έχει τα χέρια της προς τα κάτω), δ1, δ2, δ3, δ5, β10. III: α (στον χορό), α1, α2 (του αρπάζει), α3, α6" V: α, α6, α12.

10. ΛΦ 991, 8-11, «Το βασιλόπουλο κι η βασιλοπούλα». II: γ (σκάβει υπόγεια διάβαση), γ1, γ7 [παίρνει 3 φουστάνια (ουρανός με τ' άστρα, γη με τα λουλούδια, αυγερινός με πούλια) κι ένα πέτσινο], β10. III: α, α1, α2, α3, α6. V: α, α1 (εγώ, η κοτοβοσκού, είμαι η όμορφη κοπέλλα, που ετοιμάζεις εκστρατεία), α12.

11. ΛΦ 1213, 30-35. Συμφυρμός με τον AT 706C, βλ. παρ. αρ. 4. I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, γ. II: α, α1, α9 (σπίτι με τροχούς και κλείνεται μέσα), β6, β9. III: β, β3, β5, β9. IV: α1, α4, α6, α9, α10" α14, α15. V: α12.

12. Ηπειρωτική Εστία Δ', 1955, 42-43, «Η πετσένια». I: γ. II: α, α1, α3 (στον ύπνο της), α5, α6 (μια πετσένια όπου βάζει φλουριά), α8, β, β4, β5,β9, β10 (χηνοβοσκού). III: α, α1, α3, α4, α5 (Αμπουχτιά, Τσιμπιά), α7, α9, γ1 (την τσακώνει), γ6 (του μένει το πετσί στα χέρια" την κάνει γυναίκα του).

13. Dozon, 41-48, 6, Ιωάνινα, «Les souliers de la reine». I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, γ. II: α, α1, α13 (και κλείνεται μέσα). III: β, β3, β5, β6, β7, β8, β9. IV: β, β2, β4 (την πετάει στα αγκάθια), β8, β10. V (χωρίζει την αρραβωνιαστικιά του).

14. Hahn 1, 191-192, αρ. 27, Ζίτσα, Ζαγόρια, «Allerleirauh». Ι: γ1, γ2, γ4 (ο πατέρας ζητά τη συμβολή του μητροπολίτη)" II: α, α1, α5, α11, α13 (καντλέας), α17, β, β4, β5, β9, β10 (κοτοβοσκού). III: α, α1, α4, α5 (μπάτσα), α6. V: α13 (η κοτοβοσκού πηγαίνει να τον γιατρέψει και του δείχνει τη χρυσή φορεσιά, κάτω από το πετσί για να την αναγνωρίσει), α12.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

15. ΛΑ 1267 (ΣΜ 97) 115-118, Λάρισα, «Ο πλούσιος βασιλεύς». Ι: β, β7, (γιατί η κόρη του είναι η ομορφότερη του κόσμου). II: α, β4, β7 (κοιλιά αλόγου). III: β, β3, β5, β6, β7, β8, β9. IV: β, β2, β4 (την ανακαλύπτει μια γυναίκα, την παίρνει και την αφήνει στην ερημιά), β8 (φτωχιά). V: α5, α6, α12.

16. ΛΑ 1269 (ΣΜ 99), 55-56, Λάρισα, «Η Πιτσιαβού». II: δ: Συμφυρμός με τον AT 735Ε (Η άτυχη): Η Τύχη (άλλο) λέει στη μάνα να βάλει λαμπάδες στο προσκέφαλο των τριών κοριτιών κι η δική της σβήνει, δ1, δ2, δ4 (το ακούει και φεύγει), δ5 (παίρνοντας μαζί της), δ6 (χρυσή φορεσιά) (από μέσα και πέτσινη φορεσιά από πάνω). III: α1 (πάει με τη χρυσή φορεσιά στα γεννέθλιά του), α3. V: α, α6, α4 (κόψιμο πέτσινης φορεσιάς).

Σελ. 163
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/164.gif&w=600&h=915

ΘΡΑΚΗ

17. ΛΑ 510Β, 2, Χατζηγύριο Κεσσάνης, «Το ξυλένιο σπίτι με τα ποδάρια». II: α, α1, α3, α9 (δαχτυλίδι, τον αυγερινό με τ' άστρα, εγκόλφι τον ήλιο και τεπελίκι (στολίδι της κορφής) το φεγγάρι κι ένα σανιδένιο σπίτι με ποδάρια και τροχούς" την ημέρα του γάμου κρύβεται στο μυστικό δωμάτιο, που της φτιάσανε κρυφά οι μαστόροι' το σπίτι φαίνεται στοιχειωμένο, πάνε να το ρίξουν στη θάλασσα), β8, β9. III: β, β3, β5 (σπί με ποδάρια), β6, β7 (και του δίνει φαγητά μαγειρεμένα' παρουσιάζεται στολισμένη), β9 (γάμος).

18. ΛΑ 510Β, 3, Αίνος, «Η βασιλοπούλα αρκούδα». II: α, α1, α5 (και προβειά αρκούδας), β, β7 (στη σπηλιά των κυνηγών, ρίχνει πολύ αλάτι στα φαγητά και σιγυρίζει). III: α, γάμος, α1 (χορεύει με τον νεότερο κυνηγό), γ1, γ2 (γάμος).

19. ΛΑ 510Β, 11, Σουφλί, «Το περπατησιάρικο σπίτι». I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α3, α9 (ασημένιο τέλι, σπίτι με τροχούς), β4, β7 (ντουλάπι). III: β, β3, β5 (σπίτι), β6, β7, β8, β9. IV: β, β1, β2 (η μάνα πάει φαγητό στο τροχόσπιτο' η αρραβωνιαστικιά το πετάει στις τσουκνίδες), β8. V: α, α5, α6, α12.

20. ΛΑ 510Β, 17, Σουφλί, άτιτλο. II: α, α1, α4 (μια γριά), α9 (σεντούκι με απέξω τη ζωγραφιά της). III: β, β3, β5 (σεντούκι), β6, β7 (κάνει δουλειές, μαγειρεύει, κρύβεται' τη δεύτερη φορά, ρίχνει στο φαΐ του βασιλόπουλου το δαχτυλίδι της, όπου ήταν γραμμένο πως τις δουλειές τις κάνει αυτή που είναι μέσα στο σεντούκι' γάμος).

21.ΛΑ 510Β, 19, Κωνσταντινούπολη, «Το καντηλέρι». III: β, β3, β5 (καντηλέρι), β6, β7, β8, β9, β10. IV: β, β1, β2, β3, β5, β8. V: α, α5, α6, α12.

22. ΛΦ 610, 1-6, Κωνσταντινούπολη, «Η κόρη του περιβολάρη». II: α (η κόρη του περιβολάρη παντρεύεται πλούσιο γέρο' του ζητάει) α9 (χρυσή ντουλάπα που ανοιγοκλείνει με μια τρίχα), β, β4, β7. III: β, β3 (την πουλάει ο γέρος), β5 (ντουλάπα), β6, β7, β8, β9. IV: β, β1, β2, β4 (ντουλάπα), β6, β9, β10 (ψαράς). V: α, α5, α6, α12.

23. Θρακικά 16, 1941, 92-95, Σηλυμβρία, «Η βασιλοπούλα που πέταξε». II: α, α1, α5, α6, α7, α8, α9 (ξύλινη ντουλάπα με φτερά' από τα πολλά παρακάλια στον Θεό, πετάει). III: β, β1 (Ξυλαγγελού), β6, α, α1, α2 (πετώντας του άμμο στα μάτια, του παίρνει το δαχτυλίδι), γ1, γ3, γ4.

24. Αρχ.Θρ.Θησ. ΣΤ', 1940, 263-266, Βαβά Εσκί, Σαράντα Εκκλησίες, «Ο χηριός και το βασιλόπαιδο». Συμφυρμός με AT 706C. II: α, α1, α5, α9 (έναν ξυλένιο άνθρωπο), β, β4, β7 (τη μέρα του γάμου). III: β, β3, β6, β7, β8 (για να μείνει άγρυπνος, κόβει το δαχτυλάκι του). IV: α, α1, α2,

Σελ. 164
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/165.gif&w=600&h=915

α4, α5, α6, α8, α9 (μέσα σε κοφίνι, που γίνεται παλάτι), α10 (ακούει τραγούδι παιδιού), α13 (μαγικά), α14. V: β, β1 («ο μπαμπάς μου κριτς τη μάνα μου, πε το βελέ κι ο παπούς μου κριτς εμένα, πε το βελέ...»), β5, β6.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

25. ΛΑ 1247 (ΣΜ 77) 69, Ελευθερούπολη Παγγαίου, «Το καμτσίκι-κόη και το τοπάζι-κόη». I: α, α1, α2, α3, β, β3, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α8, α9 (σεντούκι με διαμάντια), α17, β4, β7. III: α, α1 α3, α4, α5 (καμτσίκικόη και το τοπάζι- κόη) (την είχε χτυπήσει), α6. V: α, α6, α12.

26. ΛΑ 2903, 63-73, Βλάστη, «Η Κουτσουλιάρου». Ι: γ4 (με γέρο). II: β, β4, β7 (χρυσή ντουλάπα). III: β, β3, β5, β6, β7, β8 (του παίρνει σημάδια, δαχτυλίδι, μαντήλι), β9. IV: β, β2 (γύφτισσα την πετάει στις τσουκνίδες). V: α, α4 (βάζει στην τσουκνιδόπιτα τα σημάδια), α5, α6, α12.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου

27. ΛΑ 2457, 35-43, Πυργί Χίου. I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α4 (κατεβαίνει άγγελος Κυρίου), α5 (μαλαματένιες φορεσιές και σεντούκι μαλαματένιο), β, β3 (την αρπάζει ο άγγελος και την αφήνει στο δάσος με μαλλιαρή φορεσιά). III: β, β1, β2, α, α1, α2 (και το μαντήλι του), α4 (καλάμι, μπαστούνι) (την έχει χτυπήσει η βασίλισσα), α6. V: α, α6, α12.

28. ΛΑ 510Β, 4, «Ο Φουντούκος», (Argenti-Rose, I, 508-514, αρ. 22), Καρδάμυλα Χίου. I: α5 (η ηρωίδα κρυφά βαφτισμένη από τη μάνα της, που ήταν σκλάβα ενός Τούρκου' όταν πεθαίνει η μάνα, ο Τούρκος τη βιάζει ν' αλλαξοπιστήσει κι εκείνη, παίρνοντας από το σεντούκι της τρεις φορεσιές), α6, α7, α8 (κι ένα κουτάκι με τρεις χρυσές τρίχες αλόγου, φεύγει για να γλιτώσει από του Αγαρηνού τα χέρια' παρακαλεί τον Χριστό να κάνει να μπει μέσα στην προβειά ενός σκύλου, που έτυχε μπροστά της' έτσι, γίνεται ο Φουντούκος κι ακολουθεί το βασιλόπουλο). III: α, α1, α2 (του αρπάζει), α6. V: α, α6, α7, α12.

29. ΛΦ 1274, 1-5, Αγιάσος Λέσβου, «Γη Ξυλουκανίκα». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, α9 (ξύλινο άνθρωπο), β, β1, β2, β4, β6. III: β, β1, β2 (Ξυλουκανίκα), α, α1, α2, α6. V: α, α6, α7, α8, α9, α11, α12.

Σελ. 165
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/166.gif&w=600&h=915

30. ΛΦ 1664, 24-25, «Ξυλομαρία», Βουρλιώτες Σάμου. Ι: γ. II: β, β1, β2, β9 (που είχε από τη νεκρή μητέρα της), β4, β6, β8 (εμφανίζεται ως Αγία Κυριακή στους ξυλοκόπους στο δάσος και τους αναγκάζει να της φτιάξουν ξύλινη φορεσιά), β10 (γαλοβοσκού). III: α, α1, α2 (του παίρνει ), α6. V: α, α6, α12.

31. Ζωγράφειος Αγών Β', 1896, 24, αρ. 5, Λέσβος, «Το σκυλάτσι» (Λουκάτος, 104-108, αρ. 13). Ι: α, α1, α2, α4, β, β1. β2, β5, β6. II: α, α1, α5, β3 (η Μοίρα της τη μεταμορφώνει σε σκυλάκι). III: α, α1, α6. V: α, α6, α12.

β. Δωδεκάνησα

32. ΛΑ 2193 Β', 260-271, Τήλος, «Η κόρη που μπήκε μέσα στη λάμπα». I: α, α1, α2, α4, β, βlβ3, β5, β6. II: β, β4, β7 (μαλαματένια λάμπα). III: β, β3, β5 (λάμπα), β6, β7, β8, β9. IV: β, β1β2, β5, β10 (βοσκός, βοσκοπαίδι). V: τυχαία το βασιλόπουλο έρχεται στον βοσκό, α6, α12.

33. ΛΑ 2279, 96-101, Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α1, α2, α4. β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, β, β4, β7 (σιδερένιο καβούκι χελώνας, που φτιάχνει), β10 (κοτοβοσκού). III: α (χορό), α1, α2 (ρολόι, δαχτυλίδι, κορόνα), α6. V: α, α6, α12.

34. ΛΦ 437, 17-22, Λέρος, άτιτλο. I: α, α1, α2, α5 (να τελειώσει το ύφασμα, που ύφαινε), γ. II: α1, α14, α17, β, β4. III: β, β3, β5 (ντουλάπα), β6, β7, β8, β9. IV: β, β6, β7 (από τη βεζυροπούλα, που είναι αρραβωνιαστικιά του), β10 (τσομπάνος). V: α, α5, α6, α12 (τιμωρεί τη βεζυροπούλα).

35. Βρόντη, Β', 97-99, Ρόδος, «Η Πουλαχέ». I: α, α1, α2, α5 (βραχιόλι), β, β1, β4. β5. β6. II: α, α1, α5, α16 (άχυρα, ζει στον αχυρώνα). III: βl2 (του παρουσιάζεται με χρυσή φορεσιά σ' ένα μαγαζί και του ζητά να της αγοράσει σκουλαρίκια, ζώνη" την ερωτεύεται και την τρίτη φορά την αρπάζει' η Πουλαχέ υπόσχεται στα πεθερικά να φύγει μετά το γάμο για ν' αφήσει τη θέση της στην άσχημη, που θέλανε αυτοί' καταφεύγει στον αχυρώνα, ανάβει δυο λαμπάδες και τους διηγείται την ιστορία της, (πβ. AT 425G) έτσι την ακούει το βασιλόπουλο και ξαναγίνεται καινούριος γάμος).

36. Dawkins, 45 Stories, 181-197, Λέρος, «Τ' αλαφάκι». I: α, α1, α2, α4 (παντόφλα), β, β1, β3, β4 (παντόφλα), β6, γ. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, α16 (χρυσό ελαφάκι που να κινείται), α17, α21 (ράφτη). III: α, α1, β5 (παίρνει το ελαφάκι στο παλάτι' χορεύοντας του παίρνει το δαχτυλίδι, το βασιλόπουλο αρρωσταίνει' του ξαναφέρνει το δαχτυλίδι του).

Σελ. 166
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/167.gif&w=600&h=915

γ. Κρήτη

37. ΛΦ 1398, 22-25, Αποκόρωνας, «Το κασιδάκι». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α7, α8 (ούτε κόμμα ούτε ράμμα), α17, β, β4, β7 (δέρμα βοδιού). III: β, β1, β2, α, α1, α2 (του παίρνει), α6. V: α, α6, α12.

38. ΣΛ I, 99-110, Ιεράπετρα, «Τ' αλαφάκι». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β4, β5, β6. II: α, α1, α4 (τη γειτονοπούλα της), α9 (χρυσή φρεγάδα και φεύγουν μαζί" συμφυρμός με τον τύπο AT *411 Η χρυσή γουρούνα: Ο πατέρας της την καταριέται, αν παντρευτεί, να γίνει χρυσογουρουνίτσα και 40 μέρες να τριγυρνάει στα βουνά κι ύστερα να γυρίσει στο παλάτι κι αν ακούσει κανείς τα 3 μουγκρητά της, να ξαναγίνει άνθρωπος. Στην ξένη πολιτεία την παντρεύεται το βασιλόπουλο. Αλλάζει ρόλους με τη φτωχοπούλα και μένει στο βουνό για 40 μέρες. Γυρνάει στο παλάτι, κι η φτωχοπούλα κοιμάται, ξυπνάει ωστόσο με το τρίτο μουγκρητό. Ξαναγίνεται άνθρωπος η Χρυσογουρουνίτσα. Τη φτωχοπούλα παντρεύει το βασιλόπουλο με τον αδερφό του).

39. Επετηρίς Κρητικών Σπουδών 4, 1941, αρ. 4, 197-199, Περιβόλια Κυδωνιάς, «Τα τρία βασιλόπουλα». Συμφυρμός με τον AT 402 (Η χελώνα). Τρία βασιλόπουλα ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους' ο πρώτος κυνηγάει πολλά πουλιά, ο δεύτερος πέρδικες και λαγούς κι ο τρίτος πέφτει πάνω σ' ένα σκυλάκι μ' ανθρώπινη λαλιά, που τον παρακαλεί να μην το σκοτώσει. Το κρατάει κοντά του' καίγοντας μια του τρίχα, εμφανίζεται η μάνα του και το μεταμορφώνει σε όμορφη κόρη. Με χρυσό αμάξι, φτερωτό άλογο και τις φορεσιές (II: α7, α8), έρχεται τρεις φορές στο χορό, πετώντας φλουριά' III: α, α1, α2 (του αρπάζει ρολόι, δαχτυλίδι, μαντήλι), α6, V: α, α6 (το σκυλάκι), α12.

δ. Κυκλάδες

40. ΙΑ 548, 245-26, Απείρανθος Νάξου, «Η Ξυλομαρία». II: α, α1, α5 (χωρίς βελονιά και ψαλιδιά), α6, α7, α8, α12, β, β4, β6, β9, β10. III: α, α1, α3, α4 (Κουταλοχώρι, Πηρουνοχώρι, Σκαλερθοχώρι) (σκάλερθο: φουρνόξυλο). V: α, α1, α12, α13 (καλεί τη δωδεκάδα σε τραπέζι και την Ξυλομαρία, που βγάζει το ξύλινο φόρεμα και παρουσιάζεται σαν όμρφη βασιλοπούλα) .

41. ΙΑ 561, 139-151, Απείρανθος Νάξου, «Το καντηλέρι». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β4, β5, β6. II: α, α1, α9 (καντηλέρι από μάρμαρο κι ασήμι με διαμάντια), β, β4, β7. III: β. β3 (του το χαρίζει ο βασιλιάς), β5, β6, β7, β8, β9. IV: β, β2 (άσκημη αρραβωνιαστικιά), β3, β5, β8. V: α7 (τυχαία), α12, α13 (διώχνει την άσκημη αρραβωνιαστικιά).

Σελ. 167
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/168.gif&w=600&h=915

42. ΛΑ 1269 (ΣΜ 99) 55-56, Κύθνος, «Η Πιτσιάβου». II: δ (σβήνει η λαμπάδα της), δ1, δ2, δ4, δ6 (βάζει πέτσινη φορεσιά με χρυσά φορέματα από κάτω), β10. III: (στα γεννέθλια του βασιλιά), α1, α2, α3, α6. V: α, α6, α7 (σκίζει το πέτσινο φόρεμα), α12.

43. ΛΑ 1387, 231-244, αρ. 28, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 6), Τήνος. «Η Μαλλιαρίτσα». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6. II: α, α1, α4 (τη συμβουλεύει ένα καλογεράκι, που βγαίνει από το καντούνι), α5, α6, α7, α8, α9 (μαλλιαρή φορεσιά), α17, α19, α20, β, β4, β7, β9. III: β, β1, β2 (την κατεβάζει από το δέντρο για να την κάνει γυναίκα του), α, α1, α3 (φτιάνει θαυμάσια φαγητά, πετάει λίρες στην εκκλησία). V: α, α3 (όταν ζυμώνει), α11, α12.

44. ΛΑ 1387, 245-253, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 7), Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α1, α2, α4, β, β1, β2, β3, β5, β6. II: α, α1, α5, α7 (μαλλιαρή φορεσιά κι αλυσσίδα' παίρνει κι ένα καρύδι, μύγδαλο, φουντούκι, που τα είχε από τη μάνα της). III: β, β1, α, α1, α2: (του παίρνει), α6. V: α, α6. III: γ6 (την αναγκάζει να βγάλει την προβειά της), α12, α13, α14 (τους χαρίζει το βασίλειο).

45. ΛΑ 1387, 225-262, αρ. 30, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 8), Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6 (δεν της ξαναβγαίνει). II: β, β4, β7 (μαύρο δέρμα), β8, β 10. III: α, α1, α2 (του παίρνει: καδένα, ρολόι δαχτυλίδι), α6. V: α, α6, α12.

46. ΛΑ 1387, 263-271, αρ. 31, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 9), Τήνος, άτιτλο. I: α, α1, α2 α3, β, β1, β2, β3, β5, β6. II: α, α1, α11. III: β, β3, β5, β6, β7, β9. IV: β, β2, β6, β7, β8. V: α6 (μαντήλι κεντητό με τ' όνομά της), α12.

47. ΛΑ 1387, 273-279, αρ. 32, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 12) Τήνος, «Η γούνα». I: γ (γέρος). II: α α1, α4 (από τα πολλά παρακάλια στην Παναγία, σχίζεται ο τοίχος και βγαίνει μια γριά καλόγρια, που τη συμβουλεύει), α9 (γούνα), β, β4, β7 (πάει σε μια σπηλιά και τρώει το φαΐ τριών παλικαριών" το τρίτο την πηγανει σπίτι του κι αρρωσταίνει, επειδή δεν φανερώνεται' σύμφωνα με συμβουλή της μάνας του). V: β6, β12.

48. ΛΑ 1387, 275-283, αρ. 33, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 14), Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α1, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, α9 (γουναρικά), β, β4, β7. III: β, β 1, β2, α, α1, α4, α5 (αγία Κουτάλα, αγία Μασσόβεργα), α2 (του παίρνει), α6. V: α1, α6, α12.

49. ΛΑ 1387, 285-296, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά (ΛΑ 510Β, 15), Τήνος, «Η προβατίνα». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6. II: α, α1, α5 (φορεσιά ολόχρυση, διαμαντικό στο φτερό), α9 (μια προβατίνα), β, β4, β7 (προβατίνα). III: β, β1 (και τη φέρνει στο παλάτι σαν αρκούδα), β13 (τη βάζουν

Σελ. 168
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/169.gif&w=600&h=915

στο στάβλο να κοιμάται με τ' άλογα), α, α1, α4, α5 (κοπανοχώρι, μπαροχώρι, κουταλοχώρι), α7, α8, α9. V: (αναγνώριση), α12, α13.

50. ΛΑ 1397, 13-17 (ΛΑ 510Β, 26), Τήνος, άτιτλο. I: α, α1, α2, α4, β, β1, β2, β3, β5, β6. II: α, α3, α5, α6, α7, α8, α12 (με όλες τες κλείδωσες), β, β4, β6 (πηγαίνει με την ξυλοφορεσιά μπροστά σ' ανοιχτό παράθυρο κι ο αέρας τη ρίχνει σε βασιλικό περιβόλι" τη δίνει δώρο ο περιβολάρης στο βασιλόπουλο, με τ' όνομα Ξυλομαργίτσα). III: α, α2 (του παίρνει), α3, α6. V: α, α6, α12.

51. ΛΑ 2163 (ΣΠ 134 αρ. 392γ, 13-14), Βόθροι Νάξου, άτιτλο. II: γ (σκύλου), γ3, γ4 γ7 (είχαν ζητήσει από τον πατέρα τους να τους φέρει από το ταξίδι του σκουλαρίκια, φόρεμα κι η τρίτη ένα μαγικό καθρέφτη, απ' όπου έβλεπε τον κόσμο), β10 (τ' όνομά της, Αργόζης). III: α, α1, α2, α3, α6. V: α, α6, α12.

52. ΛΑ 2758, 357-364, Κίμωλος, άτιτλο. Συμφυρμός με AT 706C και AT 709. Ι: α, α1, α2, α3. β, β1, β2, β5, β6. II: γ, γ1, γ2 (λεμονιάς). II: α, α5, α6, α7, α8, α12, β, β4, β6. III: β, β1 β5, β6, α (χορό), α1, α2 (του παίρνει), α6. V: α, α6, α12. IV: συμφυρμός με τον AT 706C: ο πατέρας της σκοτώνει τα παιδιά και βάζει το μαχαίρι στην τσέπη της' την αφήνουν στην ερημιά' καταφεύγει στον πύργο των δράκων (συμφυρμός με τον AT 709)' ο πατέρας, σαν ζητιάνος, τη σκοτώνει μ' ένα σταφύλι, αλλά, κάνοντας να τη μετακινήσουν, ζωντανεύει. Με τη στάχτη ζωντανεύουν και τα σφαγμένα παιδιά. Ξανασμίγει με το βασιλόπουλο.

53. ΛΑ 510Β, 13, Τήνος. «Η βρώμα».

54. ΛΦ 150, 1-3, Χείμαρος Νάξου, «Ο πολυέλαιος». I: α, α1, α2, α4, β, β1, β3, β5, β6, β7 (τη φοράει κατά λάθος και δε μπορεί να τη βγάλει). II: α, α1, α11 (που με μια τρίχα ν' ανοίγει και με μια τρίχα να κλείνει), β, β4, β7. III: β, β3, β6, β7, β8, β9. IV: β, β2 (η φιλενάδα του), β4 (ανοίγει τον πολυέλαιο, βγάζει από μέσα τη βασιλοπούλα, τη γυμνώνει και τη διώχνει). V: α6 (η κουρελιάρα δίνει φαΐ στο άρρωστο βασιλόπουλο) α7, α12.

55. ΛΦ 1077, 13-16, Θήρα, «Η τομάρα». II: α21 (η βασιλοπούλα φεύγει από το παλάτι του πατέρα της, παίρνοντας μαζί της 3 καρύδια, γιατί δε θέλει το βασιλόπουλο που της προξενεύουν), β4, β5, β8 (παραγγέλνει το τομάρι στον παπουτσή και τη λένε Τομάρα). III: α, α1, α2 (δαχτυλίδι, βραχιόλι, καδένα), α3, α6. V: α6, α12.

56. ΛΦ 1086, 13-14, Τήνος, «Το γουρουνοπέτσι». II: γ, γ1, γ2, α3, β4, β5, β10 (μαγειρεύοντας καλύτερα από τον μάγειρα, γίνεται αρχιμάγειρας). III: α, α1, α2 (του το παίρνει). V: α6, α12.

57. Roussel, αρ. 54, Μύκονος, άτιτλο. Ι: α, α2, α4, β, β3, β6, γ. II: α6 (χηνοβοσκού σε ξυλένια ρούχα). IΙΙ: α, α6, V: α, α1, α12.

Σελ. 169
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/170.gif&w=600&h=915

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

58. ΛΦ 170, 3-6, Βιταλάδες Κέρκυρας, «Η αγελαδίτσα». (πβ AT 923). 7: ε, ε1, ε2, ε3, ε4, ε5, ε6, ε7, ε8, ε9, ε10, β, β1 (την παίρνει μαζί του), β2 (γίνεται γαλοβοσκού, βγάζοντας το τομάρι της), α, α1, α2, α3 (πετάει μαργαριτάρια). V: α, α6, α12, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7.

59. ΛΦ 282, 3-6, Λευκάδα, άτιτλο. 7: β, β4 (ο πατέρας κλειδώνει την κόρη του για να τη βλέπει συνέχεια, επειδή του θυμίζει τη γυναίκα του). 77: α, α4 (χρυσό βιολί, χρυσό πουλί, χρυσό δέντρο με πόρτα), β, β3 (μπαίνει μέσα και χάνεται). 777: β, β3, β5 (δέντρο), β6, β7, β8, β9 (δεν θέλει να φανερωθεί για να μην τη βρει ο πατέρας της" βγαίνοντας από το δέντρο, καταφεύγει σ' ένα μαραγκό και τη βρίσκει ο υπηρέτης της τυχαία). V: α6, α12.

60. ΛΦ 737, 25-26, Κεφαλλονιά, «Η ορφανή βασιλοπούλα». 7: α, α1, α2, α5 (τα φορέματα της), β, β1, β4 (φορέματα), β5, β6, β7 (το ρίχνουν στη θάλασσα). 777: β, β5 (βρίσκει το κιβώτιο), β6, β7, β8, β9 (γάμος).

61. ΛΦ 885, 10-12, Κεφαλλονιά, «Το μαλλιαρό». 7: α, α1, α2, α5 (τα βραχιόλια της), β, β1, β4, β5, β6. 77: β, β4, β7 (τομάρι τράγου), β10. 777: α, α1, α4 (Βαροκουτάλα, Βαροκαλάμα) (κουτάλι και καλάμι κρεμασμένα στην πόρτα της αποθήκης που έμενε ), α6. V: α, α6, α12.

62. ΛΦ 1666, 7-9, Ζάκυνθος, «Το παραμύθι της κάμπιας». 77: δ, δ 1, δ2, δ4, β4, β7 (μέσα σ' ένα πετσί κάμπιας που σκότωσε, μαζί μ' ένα φίδι και την έγδαρε). 777: β, β5 (τη μαζεύουν ως κάμπια στο παλάτι), α, α1, α2, α6. V: α, α6 (μέσα στο δαχτυλίδι, λουλούδι κάμπιας), α12.

63. ΣΠ 50, 48-50, Πάλη Κεφαλληνίας, άτιτλο. 7: α, α1, α2, β, β5, β6. 77: α, α1, α9 (χρυσοπελεκητό σεντούκι), β, β4, β7 (ο δούλος της πετάει το σεντούκι στη θάλασσα). 777: β, β5 (βρίσκει το σεντούκι), β6, β7, β8 (ρίχνει αλάτι και πιπέρι στα φαγιά), β9, β10. IV: β, β6, β7 (μες στο σεντούκι, που πετούν μαζί η αρραβωνιαστικιά του κι η μάνα του από το παράθυρο), β8. V: α5 (η γριά), α6 (μες στα λάχανα), α12.

64. Boulanger, 145-153, Κέρκυρα, «Peau de bois». 7α, α1, α2, α5 (το μπούστο (πεσσέλι) της γυναίκας του), β, β1, β2, β4, β5, β6 . 777: α, α1, α2, α3. V: α, α3, α8, α12.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

65. ΛΑ 1188 (ΣΜ 18), 35-38, Επαρχία Ηλείας, άτιτλο. 7: β, γ, γ4 (φωνάζει τον πνευματικό του και παίρνει την έγκρισή του ρωτώντας), γ2 (το μήλο που έχει, να το φάει ή να μην το φάει;). 77: α, α1, α5, α9 (χρυσή φορεσιά

Σελ. 170
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/171.gif&w=600&h=915

με μαργαριτάρια), β, β1, β3 (πάει τάχα να φορέσει τη φορεσιά" σηκώνοντας το σχοινί, ο πατέρας βρίσκει ένα κριάρι), β4, β6, β8. III: β, β3, β4, β2, β5 (ταίζει τα γαλιά της με τα μαργαριτάρια της" το βασιλόπουλο τη βάζει να ζυμώσει, παραμονεύει και, όταν βγάλει την ξύλινη φορεσιά, την αρπάζει), β9, β10, β11. IV: α, α1, α3 (διακονιάρης) α4, α6, α9, α11, α13 (μια μαυροφορεμένη), α14. V: β, β2, β5.

66. ΛΑ 1281 (ΣΜ 111) 41-47, Κυπαρισία, άτιτλο. Συμφυρμός με AT 706C. I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α5, α6, α7, α8, β, β4, β7 (σε ρούχα ζητιάνας, πάει στο παλάτι κι αφήνει επίτηδες να χυθεί το στάρι που της έδωσαν, για να το μαζέψει και να την κρατήσουν). III: β7 (με θαυμάσιες φορεσιές πάει εκεί που κοιμάται και του χαϊδεύει το χέρι), β9. IV: α, α1, α2, α6, α9 (το παιδί), α11, α13 (ο Θεός τη λυπάται), α14. V: β, β2, β5.

67. ΛΑ 1325 (ΣΜ 138) 41-42, Ηλεία, «Η ξυλομαρίτσα».

68. ΛΑ 1342 (ΣΜ 155), 67-68, Γορτυνία, άτιτλο. Συμφυρμός με AT 706C. I: γ. II: α, α1, α5 (με μαργαριτάρια), β, β1, β9. III: β, β1, β2, β12 (βλέποντας να πέφτουν από το πορτοφόλι της μαργαριτάρια, την κάνει γυναίκα του). IV: α, α4, α6, α7 (της βγάζουν τα μάτια). α9, α11, α13 (μαγικό νερό), α14, α15.

69. ΛΑ 510Β, 10, Κορώνη Πυλίας, «Η Αρκουδίτσα». I: α, α1, α2, α5 (πουκάμισο), β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α2, α5, α6, α7, α8, α10 (τομάρι αρκούδας), β, β4, β7. III: β, β3, β6, α (βαφτίσια), α1 (με το φτερωτό άλογο της Τύχης), β2, β6. V: α, α6, α12.

70. ΛΑ 510Β, 18, Μανιάκι Πυλίας, «Ξυλη-δαυλού». I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: β, β1 (δένει την τριχιά που είχε δεμένη στο πόδι της στο πόδι του μουλαριού και φεύγει. Παραγγέλνει ξύλινο σώμα και μπαίνει μέσα), β4, β6, β8, β10. III: Σπώντας τα 3 καρύδια, που της είχε αφήσει η μάνα της, βρίσκει τρεις φορεσιές, α, α1, α2, α3, α6. V: α, α1, α2, α12 (της βγάζει το ξύλινο σώμα).

71. ΛΦ 8, 1-7, Άγιος Πέτρος Κυνουρίας, «Η ευχή της μάνας». Συμφυρμός με AT 706C. Παραλλαγή που δημοσιεύεται εδώ.

72. ΛΦ 406, 32-37, Μαντινεία, «Της αρκουδίτσας το τομάρι». Ι: α, α1, α2, α5 (να της μοιάζει), β, β7 (δε βρίσκει άλλη, παρά την κόρη του). II: α, α1, α4 (από μια γριά), α5, α6, α7, α8, α10 (τομάρι αρκουδίτσας), β4, β7 (η γριά φέρνει το τομάρι στο παλάτι του άλλου βασιλιά). III: α, α1, α2, α6. V: α, α6, α7, α8, α10, α12.

73. ΛΦ 477, 1-3, Χιλιομόδι Κορινθίας, «Η βαρελίτσα». Ι: γ, γ1 γ4 (ζητάει τάχα την άδεια από τους πιστούς της εκκλησίας: το μήλο που έχει, να το φάει ή να το δώσει). II: α, α1, α4 (φορεσιά που να λάμπει και τάληρα για τον λαιμό της), β, β1, β3 (δένει το σκοινί στον λαιμό της αγελάδας), β7

Σελ. 171
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/172.gif&w=600&h=915

(βαρέλι), β8. III·, β, β1, β2, β7 (χτενίζεται και πέφτουν μαργαριτάρια και καίει το βαρέλι), β10, β11. IV: α, α3 (ζητιάνος), α4, α6 (την τυφλώνει), α9, α11, α13 (με το νερό της πηγής), α14, α15 (το φως της). V: β5, β6 (τον καίνε στο φούρνο).

74. ΛΦ 501, 27-28, Μεσσήνη, «Η κόρη με τον λυχνοστάτη». II: α, β, β4, β7 (στο λυχνοστάτη, που πουλάει ο πατέρας της στο βασιλόπουλο). III: β, β6, β7, β8, β9. IV: β4 (τη βρίσκει η βασίλισσα και τη διώχνει). V: α, α5, α6, α7, α12.

75. ΛΦ 578, 1-2, Επαρχία Καλαμάτας, «Η όμορφη φτωχοπούλα και το μαγκάλι». Ι: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α5 (φόρεμα με τα σούμενα, πετούμενα και τ' άστρα τ' ουρανού), α16 (μαγκάλι ν' ανοιγοκλείνει με μια τρίχα). III: β, β3, β5, β6, β7, β8, β9, β10. IV: β, β1, β2, β4 (η αρραβωνιαστικιά το πετάει στ' αγκάθια), β5, β8. V: α, α6, α12.

76. ΛΦ 623, 1-4, Κοίτα, Οίτυλο, «Το γοβάκι». I: α, α1, α2, α3, β, β1, β2, β5, β6. II: α, α1, α4 (γιαγιάς), α5, α6, α7, α8, α9 (γούνα), β, β4, β7, β10 (τη λένε Γουνίτσα). III: α, α1, α2, α3, α6. V: α, α6, α12.

77. ΛΦ 809, 5-9, Τράπεζα Αιγιάλειας, «Ο Παπάς και το βασιλόπουλο». I: γ, γ1. II: α, α4 (προσεύχεται κι ο Θεός της στέλνει ένα καρύδι, ένα μύγδαλο κι ένα φουντούκι), α6, α7, α9, α10 (τομάρι αρκούδας, μπαίνει μέσα και φεύγει), α17, β, β4, β9, β10. III: α, α1, α2 (του παίρνει το δαχτυλίδι), α3, α6. V: α, α6, α11, α12. IV: α, α1, α4, α6, α11, α12, α14.

78. ΛΦ 876, 22-33, Τρίπολη, «Της αρκουδίτσας το τομάρι». II: α, α1, α4 (γριά), α5, α6, α7, α8, α10 (τομάρι αρκούδας, τρία άλογα, άσπρο, κόκκινο, μαύρο), α21 (η γριά την οδηγεί στο παλάτι). III: β7, β8, β9, α, α1, α2, α4 (από τη Βαρυτσιμπούκα, Βουροκαλάμα, Βαρυκουτάλα) α6. V: α, α6, α8, α10, α12.

79. ΛΦ 980, 1-3, Επαρχία Οιτύλου, Η κοτογαλού». II: α, α1, α5 (χωρίς ψαλίδι ή βελόνι) α17, α21 (μάγισσα του δίνει καρύδια), β, β3 (γίνεται κοτογαλού). III: α, α1, α2 (του παίρνει), α3, α6. V: α, α6, α12.

80. ΛΦ 1073, 1-3, Επαρχία Καλαμάτας, άτιτλο. I: α, α1, α2, α4, α5, α6, β, β1, β3, β5, β6, γ, γ1, γ2 (ρωτά το λαό αν το μήλο είναι καλύτερα να το φάει εκείνος ή οι ξένοι). II: β, β4, β7 (καντηλέρι, που ανοίγει με μια τρίχα), β8. III: β, β1, β3, β5, β6, β7, β9, β10. IV: β, β1, β2 (αρραβωνιαστικιά), β3, β4 (πετάει στην ακροποταμιά), β5, β10 (τσομπάνος). V: α6 (καλούν το βασιλόπουλο στο τραπέζι και του προσφέρουν πίττα), α12.

81. ΛΦ 1118, 7-12, Σπέτσες, «Η κοτετσού». II: α, α1, α5 (τον ουρανό με τ' άστρα), α7, α8, α17, β, β7 (σαν αραπίνα), β9, β10 (κοτετσού). IΙΙ: α (στο χορό), α1, α2. V: α, α6, α12.

Σελ. 172
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 153
    

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 510B