Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Καπλάνογλου, Μαριάνθη
 
Κατρινάκη, Εμμανουέλα
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:41
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:2004
 
Σελίδες:511
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τέταρτο κατά σειράν τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών (βλ. εδώ τα δημοσιεύματα αρ. 21, 26, 34). Ο Κατάλογος των Ελληνικών Παραμυθιών αποτελεί μια σύγχρονη επεξεργασία της πρώτης ανέκδοτης και πολύτιμης καταλογογράφησης του ελληνικού παραμυθιού από τον Γεώργιο Α. Μέγα. Ο εθνικός αυτός Κατάλογος, έρχεται να προσθέσει μια νέα όψη των πραγμάτων, ίσως και να απειλήσει τη στατική αντίληψη της κατάταξης. Συχνά οι τοπικές αφηγήσεις περιγράφονται με τον όρο «αποκλίσεις» σε σχέση με την περιγραφή του κάθε παραμυθιακού τύπου στον Διεθνή Κατάλογο. Ωστόσο, το σύγχρονο ενδιαφέρον μπορεί να είναι πολύ πιο δυναμικό: το αντικείμενο της έρευνας είναι η μελέτη των ασυνείδητων μηχανισμών, που υποβαστάζουν τους μετασχηματισμούς των παραμυθιών, καθώς αυτά κυκλοφορούν από γλώσσα σε γλώσσα, από περιοχή σε περιοχή. Οι μετασχηματισμοί δεν συμβαίνουν ερήμην των δρώντων προσώπων, που είναι οι χρήστες των παραμυθιών, αυτών που διηγούνται κι αυτών που ακούνε. Οι χρήστες είναι βεβαίως φορείς ενός πολιτισμού. Τα παραμύθια γίνονται αντιληπτά μέσα από δεδομένους μυθικούς και συμβολικούς κώδικες και, προκειμένου να επιχωριάσουν, υποβάλλονται αναλόγως σε ασυνείδητους μετασχηματισμούς σε διάφορα επίπεδα της δομής τους.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 11.9 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 391-410 από: 514
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/391.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ AT 545Β, AT 545D*

Σελ. 391
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/392.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 392
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/393.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 545Β

Η αλεπού προξενήτρα

AT: Puss in Boots (or the helpful fox) (Παπουτσωμένος γάτος ή αλεπού βοηθός)

Delarue-Tenèze: Le Chat Botté (Ο παπουτσωμένος γάτος) Ο Σακ-Σακ αφέντης

Ένας χαμελετάρτς έτονε σ' έναν χωρίον. Κάθαν πρωί εσκούτουν σά χαράγματα, έλεπεν τα σακκία τ' τρυπεμένα και τ' αλεύρια ξυμένα.

«Πολλά τρανός πεντικός θα εν ατός που έρται κάθαν νύχταν και τρυπέν τα σακκία, εμουρμούριζεν. Ας κουρεύω έναν τρανόν τουζάκ απόψ' και πιάν ατον. Άμον το ενύχτωσεν, εκούρεψεν το τουζάκ κ' επερμένεν τον πεντικόν». Σιμά σα μεσάνυχτα, έκσεν απές ση χαμελέτεν έναν τρανόν σαματάν. Εσκώθεν κ' ελάγκεψεν κ' ετρεξεν σο τουζάκ, και ντο ντερεί. Σιτ επερμένεν να ελέπ' πεντικόν, ελέπ' πιασμένον σο τουζάκ έναν αλεπόν.

«Α! εσύ έσουν π' έτρύπενες τα σακκία. Άρ' ατώρα τέρεν ντο θα έρται σο κιφάλς, κομενόχρονε».

Αλεπόν [...] ερχίνεψεν να παρακαλή τον χαμελετάρ: «Μη σκοτώντς με, Σάκ-Σάκ αφέντη, κι εγώ θα δίγω σε του βασιλέα τη θαγατέραν!» Ό χαμελετάρτς επάτεσεν τα γέλια!

«[...] Νέπε, παλαλέ, επορείς και φτάς καμμίαν άοίκον πράμαν εσύ;» «Ατό εν τ' εμόν δουλεία, είπεν ατον ο Αλεπόν [...]». Ο χαμελετάρτς εκαλονούντσεν και είπεν απέσατ:

«Αν σκοτώνατον, ντο θα εγροικώ. Ας αφήνατον. Ημπορεί κατ να γίνεται. [-]»

Και έλυσεν ατον. Και ο Αλεπόν ασή χαράνατ εδώκενατο δρόμον. Έναν και δύο σύρ ο Αλεπόν ση βασιλέα το παλάτ'. Ενήβεν τα σκάλας [...], έρθεν εμπροστά σον βασιλέαν, επροσκύνεσενατον και είπεν:

«Πολυχρονεμένε βασιλέα, η βασιλική σ' να εν καλά. Ασόν αφέντη μ' σόν Σάκ-Σάκ -έχ'ς πολλά προσκυνήματα και θέλ' το κότ ντο χτυπάς τα δεκάρια τα φλουριά».

Ο βασιλέας άμον ντο έκσενατο εσάσεψεν και ερώτεσενατον: «Και ντο άνθρωπος εν ατός ο Σάκ-Σάκ αφέντης;»

Σελ. 393
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/394.gif&w=600&h=915

«Ω πολυχρονεμένε μ' βασιλέα! Ατός ο Σάκ-Σάκ αφέντης εν ένας πολλά τρανός και εσ' έναν σουρίν καλά και καλωσύνες. Ντο θέλτς και κ' ες; Αν λέω σε, βασιλέα, τα πλούτια τ', θα σασέβς. Και πολλά μακρά πα κ' εν ασό παλάτι σ'».

Ο βασιλέας ενούντσεν ολίγον κ' επεκεί επρόσταξεν να δίγνε σον αλεπόν το κότ ντο μετρούνε τα δεκάρια τα φλουρία.

Πέρ το κότ ο Αλεπόν και δίατο δρόμον. Ίσα έρθεν οπίσ' σην χαμελέτεν και λέει σον χαμελετάρ:

«Δώσμε έναν δεκάρ φλουρίν».

«Άειτε δέβα χάθ' από μπροστάμ', ναι παλαλέ».[...]

Άμα ο Αλεπόν κ' εφήνεν τη γιακάνατ. Κάθαν ημέραν επέγνεν κ' έρχουτουν και εψαλάφανεν το δεκάρ. [...]

Επουαλέφτεν ο χαμελετάρτς κ' έναν ημέραν εδώκενατον το φλουρίν:

«Α σ εσέναν έναν φλουρίν κι ας τερούμε ντο θα φτάς, ναι κομενόχρονε».

Ο Αλεπόν χαρεμένος επέρεν το δεκάρ κι εβαλένατο σ' έναν αραλούκ τη κοτή. Κεπεκεί φορτούται το κότ και τρέσ' σο παλάτ' και δί' οπίσ' το κότ.

Ο βασιλέας εδώκεν διαταγήν να εξετάζνε καλά το κότ. [...] Και σίτια ετίναζατο, ερούξεν απάν σο τραπέζ το φλουρίν. Ο βασιλέας εσάσεψεν:

«Πολλά πλούσιος θα εν ατός ο Σάκ-Σάκ, παιδία, είπεν. [...]»

Επέρασαν κάμποσα ημέρας και ξάν εχπάστεν ο Αλεπόν να πάη σο παλάτ. [···] ·

Ο Αλεπόν πάει σον βασιλέαν κα! παρακαλεί ατον να διατά^ τι δούλτς να δίγνατον το κότ ντο μετρούν τα εικοσάρικα φλουρία.

Ό βασιλέας εδώκεν τη διαταγήν και ο Αλεπόν χαρεμένος ξάν γυρί^ ση χαμελέτεν.

«Ε Σάκ-Σάκ αφέντη, δώσμε έναν εικοσάρ φλουρίν».

«Άμε χάθ, ναι κομενόχρονε, έφαες το δεκάρ και ξάν θέλτς να δίω σε ατώρα εικοσάρ, να τρως κ' εκείνο;»

Ο Αλεπόν επείσμωσεν. Επουαλέφτεν ο χαμελετάρτς, εδώκενατον το εικοσάρ και έδεξεν ατον.

Πέρ το εικοσάρ ο Αλεπόν και κρύφτιατο σ' έναν αραλούκ τη κοτή και τρέσ' επεκεί σο βασιλέαν, δίατον το κότ και λέει ατοναν:

«Βασιλέα πολυχρονεμένεμ', πολλά τα έτησ'. Έχ' ς πολλά πολλά προσκυνήματα ασόν Σάκ-Σάκ αφέντην και ψαλαφά την θαγατέρα σ'».

Ο βασιλέας εδιέταξεν να κρούγνε το κότ κά και ντο τερεί, ρούζ από πες έναν εικοσάρ. Εθάμαξεν οτότες ο βασιλέας και άμον ενοστιμεύτενατο κι όλα ντο θα φτιάει αοίκον πλούσιον γαμπρόν. Και χωρίς να καλονουνίζ1 εδώκεν' το λόγονατ σον Αλεπόν και επαρακάλεσενατον να παίρατον κ' έρται σο παλάτ.

Ο Αλεπόν με το δυνατόν το τρέξιμόν ατ έρθεν κ' ερούξεν άμον παλαλός απές σην χαμελέτεν. [...]

«Έ, Σάκ-Σάκ αφέντη, η δουλεία ντο είπα σε εγέντονε. Άειτε, ετοιμάστ' να

Σελ. 394
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/395.gif&w=600&h=915

πάμε σο παλάτ'. Ο βασιλέας θα εφτιάη σε γαμπρόν!» Ο χαμελετάρτς που να πιστεύ' αοίκον πράμαν! [...].

«Με τ' αούτα τα χάλια πουθέν κ' έχω πρόσωπον να πάω. Άφσ' με ήσυχον».

Που να πέρ' απ' άοίκα λόγια ο Αλεπόν!

«Ξάι μη νουνίεις ατο, είπεν ατον. Έρχαλ κατ θα εβρίκομε και για τ' ατό».

[...] Πουρνά-πουρνά με το ηλιοχάραγμαν εσήβαν σο δρόμον.

Όπου επένταναν ση στράταν ατουν αγριοτσίτσεκα ο Αλεπόν εσώρευενατα.

[···]

Πορπατούν πορπατούν, εσίμωσαν σ' έναν ποτάμ' και πέραν ασό γεφύρναθε εφαίνουτον τη βασιλέα το παλάτ!

Έτονε μεσημέρτς. και ο ήλιον έκαιεν. Ο Αλεπόν [...] λέει:

«Άρ' ατώρα έρθεν η ώρα να παστρεύκεσαι. Ρούξον σο ποτάμ' και λούστ'. [···]»·

Ο Σάκ-Σάκ αφέντης [...] εγδύστεν κ' έρούξεν σο ποτάμ' να λούσκεται.

Ο Αλεπόν πέρ ετότε τα λώματατ' και σύριατα σο ποτάμ, και από πάνατουν ταουτεύ' τα αγριοτσίτσεκα. Όμπως εντούνενατα ο ήλιον ετσαρτίλιζαν απές σο ποτάμ', κ' εθάρνες πως έσανε αληθινά βασιλικά φορέματα.

Ατώρα ο Αλεπόν έτρεξεν με τα τέσσερα σον βασιλέαν και είπεν ατον:

«Βασιλέα μ' πολυχρονεμένε, έρθεν ο Σάκ-Σάκ αφέντης, έρθεν. Άμα σιτ έλούσκουτον σο ποτάμ, το νερόν επέρεν κ' εδέβεν τα λώματα τ'. Επέμνεν αέτς. Στείλον ογλήγορα τ' ανθρώπτσις να φέρνατον καινούργα λώματα».

Ο βασιλέας αμάν επρόσταξεν να φέρνατον λώματα.

Οι δούλ' επήραν ατα κ' έτρεξαν σον Σάκ-Σάκ αφέντην. Όνταν έφτασαν σιμά σο ποτάμ είδαν τον Σάκ-Σάκ αφέντην να λούσκεται και τα λώματα τ' να τρέχνε απάν σο νερόν. Όμπως ετσαρτήλιζαν τα τσιτσέκια, εθάρεσαν τα λώματα τ' είναι και εκούντσαν τα κεφάλια τουν άμον σασεμέν'. Αμάν έτρεξαν, εξέγκανατον ασό ποτάμ', εφόρτσανατον τα βασιλικά, έκατσαν ατον απάν σ' άλογον και έναν και δύο επέραν το δρόμον για το παλάτ'.

Ο βασιλέας εξήβεν σήν απαντήνα τ' με όλον την παράταξιν.

Ο Σάκ-Σάκ αφέντης όλον ετέρνεν απάνατ τα βασιλικά φορέματα. Ο βασιλέας κ' επόρνεν να εγροικά γιατί ετέρνεν ατα και εσίμωσεν τον Αλεπόν και ερώτεσέν ατον.

«Αλεπέ, όλα καλά είνε ντο λες, άμα ο Σάκ-Σάκ αφέντης γιατί τερεί τ' απάνατ. Για πέειμε, εσύ που εξέρτσατα όλα».

«Βασιλέα, ντο να λέγω σε και πώς να δίγω σε να εγροικάς. Τα φορεσιάς ντο εφόρνεν ο Σάκ-Σάκ αφέντης βασιλέας καμίαν κ' εφόρεσενατα. Ετσαρτίλιζαν τα μετάξια λ.αι τα πετράδια και τα χρώματα. Αν θέλτς ρώτα και τ' ανθρώπτσης, είδανατα όνταν εκύλιζένατα το ποτάμ'».

Ο βασιλέας επρόσταξεν ετότε να 'φέρνε και να φορίζνατον ας' όλον το καλίον τη φορεσιάν.

Σελ. 395
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/396.gif&w=600&h=915

Ο Αλεπόν τρέσ' σον Σάκ-Σάκ εφέντην και λέειατον κρυφά:

«Νέπαι, σέφτελε, ντ' εντρανής τ' απάντς. Θέλτς να μυρίσκουνταν τη δουλείαν τι σκύλ τα παιδία;» [...] Απ' οπίσ' έρθαν οι δούλ' κι έφεραν όλον το καλίον την φορεσίαν κι εφόρτσανε τον γαμπρόν.

Ο Σάκ-Σάκ αφέντης εφοέθεν κι άλλο κι εντράνεν απάνατ.

Πολλά κι επήεν εέντον η χαρά. Εκράτεσεν σαράντα ημέρας και σαράντα νύχτας. Έτρωαν, έπιναν, εχόρευαν, ετραβόδνανε.

Ετελείωσαν τα χαράντας, εδέβανε τα μήνας, άμα ο γαμπρόν κσάϊ κ' είσεν νιέτ να φέβ' ασό παλάτ για να πάη με τη νύφεν σο κονάκνατ.

Ο βασιλέας κάπως ατσάί'πκον έρθενατον ατό κ' ερώτεσεν έναν ημέραν τον Αλεπόν.

«Ντο χαπέρια, αούτος ο γαμπρόν για πάϊσιμον ξάϊ κι νουνίζ;» [...].

«Ε, βασιλέα, ντο να λέω σε. Κάθαν ημέραν ατό νουνίζ. [...]. Τρώει την καρδίαν ατ, άμα κι θέλ' να εμπροδιαβαίν. Περμέν να δίσατον την άδειαν.»[...].

«Αέτς αν εν εγώ οσήμερον θα δίγατον την άδειαν κι ας πάη να ησυχάζ" σο μέρος ατ».

Άμον ντο έμαθεν ατό ο Σάκ-Σάκ αφέντης εσήβεν σο νούνισμαν. Τρέσ' ευρίκ τον Αλεπόν και λέειατον: «Ντο θα γίνουμαι ατώρα; [...]»

«Ξάι μη φοάσαι, Σάκ-Σάκ αφέντη. [...] Μόνον τέρεν καλά να έρχεστιν απ' οπίσι μ'. Εγώ θα πάω εμπροστά και θα ευρίκω την τσαρέν».

Τ' άλλο την ημέραν ετοίμασαν τα γομάρια και τ' άλογα, εφόρτωσαν την προίκαν τη νύφες και έναν αλάι όλ' εντάμαν εχπάστανε με τα ζουρνάδες και τα ταούλια. Εμπροστά επέγναν ο βασιλέας με τη νύφεν και τον γαμπρόν. Απ' οπίσ' τ' αλάι του βασιλέα και όλον οπίσ' ή προίκα.

Ο Αλεπόν έτρεσεν εμπσόν ώραν εμπροστά και οπού έλεπεν ανθρώπτς, για οσπίτ έχτιζαν, για χωράφ' ώργωναν, για έσπερναν, για ξύλα έκοφαν, για χτήνια ώριαζαν, για σ' αργαστέριατουν εξ έστεκαν, εσίμαΛέν ατς μ' έναν φόραν κ' έλεενατς:

«Ντο στέκετεν, παιδία, ο Σάκ-Σάκ αφέντης εσκέρται με το στράτεμάνατ, αχά, εντρανέστεν πως εμαύρισεν από μακρά. Αν θέλετεν να εγλυτώνετεν, όνταν ερωτούνε σας τίνος είνε τα χωράφια αούτα και τα κονάκια και τ' ορμάνια και τα χτήνια και τ' αργαστέρια θα λέτεν: "Του Σάκ-Σάκ εφέντη είνε". Ατό μόνον θα λέτεν και ξάι μη φοάστην άλλο».

Έρχουντουν κ' επέρανεν τ' αλάι και ο βασιλέας όντιναν έλεπεν έρώτανεν άτόν τίνος είνε άοϋτα τα χωράφια; τίνος είνε αούτα τα κονάκια τίνος είνε αούτα τ' ορμάνια και τα χτήνια και τ' αργαστέρια; Κι' όλ' έλεγαν:

«Του Σάκ-Σάκ αφέντη».

Ο βασιλέας εθάμαζεν για το βίον του γαμπρούατ. [... ]

Ε μπροστά ο Αλεπόν, οπίσ' τ' αλάι, πάγνε. Εσίμωσαν σ' έναν τρανόν ορμάν. Ο Αλεπόν έξερεν πως εκειαπές έτονε χτισμένον έναν τρανόν κονάκ, κι

Σελ. 396
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/397.gif&w=600&h=915

απές εκάθουσαν σαράντα κλεφτάντ.

Εσήβεν μ' έναν φόρτσαν σ' ορμάν και τρές ίσα σο κονάκ και κουίζ ασήν αυλήν απές:

«Ε παιδία, ντο στέκετεν. Ο Σάκ-Σάκ αφέντης έμαθεν πως ήστην αδά και

εσκέρται με τρανόν στράτεμαν να χάντσας. Άντσα προφτάνετεν να φέβετεν». [.··]

Οι κλεφτάντ' εχπαράγανε όνταν είδανατς κ' ελίγορα ελίγορα ετοπλάετσαν τα καλά καλά κ' εθέκανατο.

Πολλά κ' επέρασεν το βασιλικόν αλάι έρθεν κ' εκόνεψεν εμπροστά σο κονάκ. Ο Αλεπόν ένοιξεν τα πόρτας και σίτα ελάιζεν τ' ουράδνατ εκαλωσώριζεν τον κόσμον κ' εβάλνενατς σο κονάκ.

Εστρώθαν αμάν τα τραπέζια κ' έφαγαν και έπιαν.

Απάν σο βράδ ο βασιλέας επεχαιρέτσεν το γαμπρόν και τη νύφεν κι όλον τ' αλάι εγύρτσεν οπίς. [... ]

Ο Αλεπόν για να δοκιμάζ1 την καρδίανατ είπενατον:

«Ε, σ' ατά όλα απάν κάτ' θα ψαλαφώ σε κ' εγώ».

«Ό,τι θέλτς, Αλεπέ, όντι έχω τ' εσά είνε όλα».

«Θέλω απόψ' να κοιμούμαι σο κρεβάτνε σουν».

Ο Σάκ-Σάκ αφέντης επάτεσεν τα γέλια όνταν έκσενατο.

[... ] Το θέλημα σ' θα γίνεται, είπεν [...].

Ενύχτωσεν. [...] Η νύφε ενήβεν σήν κάμαράνατς [...] έσκωσεν το πάπλωμαν και κ' επρόφτασεν να ξαπλούται.

Έναν άσκεμον μυρωδίαν εντώκεν σο μυτίνατς κ' επήεν να λυγοθυμά. Έσκωσεν όλον το πάπλωμαν και ντο τερεί. Ο Αλεπόν ξαπλωμένον εντούνεν ροθόν απάν σα μεταξωτά κρεβάτια.

Τρες σον άντρανατς και με το θυμόν λέει ατον:

«Κι' αμ' κ' εξέρτς, ο προκομένον ο Αλεπόν εξαπλώθεν άπλαν δίπλαν σο κρεβατοκάμαραν κ' εβρωμισέναντο».

«Ντο λες; Αλήθεια λες;»

Και θυμωμένος τρες, περ έναν τρανόν ιφτιάρ και τα ίσα σην κρεβατοκάμαραν. Ο Αλεπόν εντούνεν ακόμαν τοθόν.

Συρ και περ από πάνατ' τα παπλώματα, χώνιατον σ' ιφτάρ και ους καλά καλά να εγροικάτο ο Αλεπόν εσύρενατον οξωκά ασό παραθύρ.

Ο Αλεπόν πολλά εκούζεψεν κ' ερχίνεψεν ν' ανοί άσκεμα το στόμανατ.

Αποφκά ασό παραθύρ' εκούιζεν:

«Ναι αναθεματισμένε, ναι αχάριστε χαμελετάρ, ναι σελεμεντέρ, εγώ έποικα σε άνθρωπον, εποίκα σε βασιλέαν, εδώκα σε τη βασιλέα τη θυγατέραν, ηύρα σε ολόκληρον παλάτ' κι ατώρα να εφτάς εσύ εμέναν α οίκον δουλείαν; [...] Ατώρα εξέρω γω ντο θα φτάγω».

Αέτς όμπως εγαραλάιζεν αποφκά ο Αλεπόν έξεν τα λόγια ντο έλεγεν και η νύφε κ'εσάσεψεν.

Σελ. 397
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/398.gif&w=600&h=915

Και λέει σο Σάκ-Σάκ αφέντην:

«Ντο ψάλλ' ο Αλεπόν; ντο ατά ντο λέει: χαμελετάρτς, σελεμεντέρτς, κονάκ, ντο θέλ' να εγροικά;» [...]

«Άφσατον να λέη, είπεν, εθύμωσεν ντο εσκωσάτον ασό κρεβάτ κ' εσυράτον αφκά κι ασό θυμόνατ κ' εξέρ ντο λέει. [...]

Ο Αλεπόν επήεν ηύρεν τη κλεφτάντς. [... ]

«Ε! Αλεπέ, ντο χαπέρια, ντο εγέντονε σο κονιάκ;»

«Ε! παιδία, άλλο μη φράστιν. Όλ' έφυγαν κ' εφήκαν μόνον τον Σάκ-Σάκ αφέντην με τη νύφεν. Αν πάτεν ατώρα θα ευρίκετατς εκεί και θα παντρεύετατς».

Οι κλεφτάντ κ' επόρεσαν να πιστεύνε τα λόγια τη Αλεπού κ' έστειλαν ίναν να εντρανή αν λέει αλήθεια, και σ' εκείνο κερέ να φτιάγνε.

Ο κλέφτες με τον Αλεπόν έρθαν σο κονάκ κ' ετριγύρτσαντο οι δυο εντάμαν. Ο Σάκ-Σάκ αφέντης είδεν τον κλέφτεν και τον Αλεπόν εντάμαν και εγροίξεν τη δουλειά.

«Ας κουίζω, είπεν, κι' αχπαράζατς».

Και εκούιζεν;

«Ου τη σκύλ και τη γαϊδάρ τον γυιόν, ατός εμέναν σαράντα νομάτς έταξεν κ' ίναν μονάχον έφερεν; Ογλήγορα, ατώρα να πας να φέρτσμε και τ' άλλτς».

Άμον ντο έξενατα ο κλέφτες, ζατή είχεν τον φόβον στη καρδίανατ, εφήκεν κ' έφυεν.

Από πίσ' ατ τρες ο Αλεπόν και λέει ατον:

«Νέπε, φοβετσέα, γύρτσον οπίσ'. Άξον κ' εμέν».

Πού ν' ακούει ο κλέφτες. Τρές ση συντρόφσατ και λέει ατς:

«Ου τη σκύλ και τη γαϊδάρ τον γυιόν, τον Αλεπόν, τολάπια εθέλνεν ν' επήνε μας. Ατά ντο είπε μας τα λόγια ψέματα έτανε. Ατός είχεν συμφωνίαν με τον Σάκ-Σάκ αφέντην να παραδίνμας όλτς' εντάμαν. Από πίς' έρθεν κι' ο Αλεπόν και σίτα ελάχμαζεν κατ εθέλεσεν να λέη, άμα ποίος έκουενατον;»

Θυμωμέν' οι κλεφτάντ απ' ίνας ίνας επιάνατον ασ' ουράδ, έσκωναν κ' εντούναν ατον κα, ίσαμε εψώφσαν ατον. Και έφυγαν επεκεί και επήγαν πολλά μακρά κι' αέτς ο Σάκ-Σάκ αφέντης εγλύτωσεν.

Ζ η ατώρα σο ξένον το κονάκ με τα σίλια καλάν ντο ηύρεν εκειαπές και ντο εγέντανε όλα τ' εκεινού.

Κι ο μαύρον ο Αλεπόν επήεν κι ακόμαν πάει.

Ποντιακά Φύλλα Α', τεύχ. 9-10, Δεκ. 1936, σ. 13-17.

Σελ. 398
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/399.gif&w=600&h=915

Περίληψη

Ένας μυλωνάς βλέπει κάθε πρωί τα σακιά του τρυπημένα και τα αλεύρια χυμένα. Παραφυλάει με το δίκαννο και πιάνει την αλεπού που του τρυπάει τα σακιά. Της χαρίζει όμως τη ζωή, όταν αυτή του τάζει, αν δεν τη σκοτώσει, να τον κάνει γαμπρό του βασιλιά.

Η αλεπού πάει στο παλάτι του βασιλιά και του ζητά το κοιλό που μετρά τα δεκάρικα φλουριά. Επιστρέφει το κοιλό στον βασιλιά αφήνοντάς μέσα ένα φλουρί. Ο βασιλιάς βρίσκοντάς το υποθέτει ότι η αλεπού του είπε την αλήθεια για τα πλούτη του αφεντικού της. Η αλεπού ξανάρχεται στο παλάτι και ζητά το κοιλό που μετρούν τα εικοσάρικα φλουριά. Το επιστρέφει αφήνοντας μέσα το εικοσάρικο φλουρί που της έδωσε ο μυλωνάς και στη συνέχεια ζητά τη θυγατέρα του βασιλιά για το αφεντικό της. Ο βασιλιάς, χαρούμενος που θα κάνει τέτοιο πλούσιο γαμπρό, δίνει το λόγο του και τους ζητά να έρθουν στο παλάτι.

Στον δρόμο η αλεπού μαζεύει αγριολούλουδα. Βάζει τον μυλωνά να γδυθεί και να πέσει στο ποτάμι. Έπειτα ρίχνει μέσα στο νερό τα ρούχα του και από πάνω τα αγριολούλουδα, που λαμπυρίζουν στον ήλιο και φαίνονται σαν αληθινά βασιλικά φορέματα. Η αλεπού τρέχει στον βασιλιά και του λέει πως τα ρούχα του Σακ Σακ αφέντη τα πήρε τάχα το ποτάμι. Ο βασιλιάς προστάζει να του στείλουν βασιλικά ρούχα. Φτάνοντας στο παλάτι, ο Σακ Σακ αφέντης κοιτάζει συνέχεια τα καινούργια του ρούχα. Ο βασιλιάς απορεί και ρωτά την αλεπού το γιατί. Αυτή του λέει πως τάχα ο αφέντης της ήταν συνηθισμένος σε πολύ καλύτερα ρούχα. Έτσι ο βασιλιάς προστάζει να του φέρουν ακόμα καλύτερη φορεσιά. Γίνεται ο γάμος και, καθώς ο χρόνος περνά, ο βασιλιάς αναρωτιέται γιατί το ζευγάρι δεν ξεκινά για το σπίτι του γαμπρού. Έτσι ξεκινούν ο βασιλιάς, ο γαμπρός, η νύφη και η βασιλική συνοδεία. Η αλεπού τρέχει μπροστά και λέει στους ανθρώπους που χτίζουν σπίτια, που οργώνουν - σπέρνουν τα χωράφια, που κόβουν ξύλα, που βόσκουν κοπάδια πως δήθεν έρχεται στρατός κι αν θέλουν να γλιτώσουν, όταν τους ρωτούν τίνος είναι τα χωράφια, τα σπίτια, τα κοπάδια κ.λπ. να λένε «του Σακ Σακ αφέντη». Ο βασιλιάς θαυμάζει για τα πλούτη του γαμπρού του.

Φτάνοντας στο παλάτι των σαράντα κλεφτών, η αλεπού τους τρομάζει λέγοντας ότι τάχα έρχεται στρατός εναντίον τους. Αυτοί φεύγουν και το παλάτι τους μένει στον Σακ Σακ αφέντη. Η αλεπού για να δοκιμάσει το αφεντικό της του ζητά να την αφήσει να ξαπλώσει στο κρεβάτι του. Βρωμάει όμως και ο Σακ Σακ αφέντης την πετάει από το παράθυρο. Η αλεπού, για να εκδικηθεί, πάει να φέρει πίσω τους σαράντα κλέφτες. Αυτοί στέλνουν έναν, για να δει, και ο Σακ Σακ αφέντης, για να ξεφύγει, τα βάζει δήθεν με την αλεπού που ενώ του έταζε να τους φέρει όλους, έφερε μόνο έναν. Οι κλέφτες νομίζουν ότι τους γέλασε και τη σκοτώνουν στο ξύλο. Έπειτα φεύγουν και το παλάτι μένει στον Σακ Σακ αφέντη.

Σελ. 399
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/400.gif&w=600&h=915

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

I. Αλεπού, το ευγνώμον ζώο

α: Ο ήρωας είναι ένας φτωχός" α1: μυλωνάς" α2: αμπελάς" α3: βοσκός' α4: τσαγκάρης' α5: ένας τεμπέλης" α6: σταχτοπούτης" α7: άλλο" α8: διαθέτει μόνο ένα περιορισμένο αριθμό κλημάτων' α9: άλλο' α10: που δηλώνεται και στο όνομά του.

β: Μια αλεπού του τρώει (κλέβει)' β1: τα σταφύλια' β2: τα πρόβατα (κατσίκια)' β3: το αλεύρι' β4: τις όρνιθες' β5: άλλο' β6: ο ήρωας την πιάνει, αλλά της χαρίζει τη ζωή' β7: όταν αυτή του τάζει, αν την αφήσει' β8: να τον κάνει γαμπρό του βασιλιά' β9: να του κάνει μεγάλο καλό.

γ: Ο ήρωας συναντάει μια αλεπού' γ1: τη φροντίζει (την ταΐζει)' γ2: και αυτή του υπόσχεται να του ανταποδώσει το καλό.

δ: Από την κληρονομιά ενός πατέρα οι δυο μεγαλύτεροι γιοι (ο μεγαλύτερος γιος) παίρνουν κάποια χρήσιμα πράγματα, ενώ ο μικρότερος έναν γάτο' δ1: ένας πατέρας πεθαίνοντας λέει στα δύο παιδιά του να διαλέξουν τι προτιμούν από την κληρονομιά, ένα αξιόλογο αγαθό και την κατάρα του ή έναν άχρηστο γάτο και την ευχή του; Ο μεγαλύτερος γιος διαλέγει το πρώτο και ο μικρότερος το δεύτερο.

ε: Στον ήρωα εμφανίζεται ως βοηθός ένα άλλο ζώο' ε1: ή άνθρωπος.

II. Οι πανουργίες του ζώου

α: Η αλεπού βρίσκει μια λίρα' α1: την κλέβει' α2: βάζει τον ήρωα να πουλήσει τα λιγοστά υπάρχοντά του και εξοικονομεί χρήματα' α3: άλλο

β: Η αλεπού πηγαίνει στο βασιλιά και δανείζεται το δοχείο (τη ζυγαριά) για το μέτρημα των χρημάτων (των σιτηρών)' β1: το κοίλο' β2: το μέτρο' β3: άλλο' β4: για να μετρήσει τάχα τις λίρες (τα φλουριά κλπ) του αφέντη της' β5: του οποίου λέει το όνομα' β6: την επομένη το επιστρέφει, αφήνοντας επίτηδες ένα νόμισμα κολλημένο στον πάτο του δοχείου' β7: που είναι αλειμμένος με μέλι' β8: διαδοχικές (συνήθως τρεις) επισκέψεις της αλεπούς' β9: κάθε φορά, κολλημένα όλο και περισσότερα νομίσματα στο δοχείο του βασιλιά' β10: όταν ο βασιλιάς θέλει να τα επιστρέψει, η αλεπού του λέει να το κρατήσει γιατί σαν κι αυτά έχουν πολλά" β11: η αλεπού σκαρφίζεται κάποια άλλη πονηριά για να δείξει τα υποτιθέμενα πλούτη του αφέντη της.

γ: Ο γάτος πιάνει στο δισάκι του λαγούς, πέρδικες, περιστέρια κλπ' γ1: διαδοχικές φορές' γ2: πείθει τα ζώα να τον ακολουθήσουν, λέγοντας πως είναι τάχα καλεσμένα στο παλάτι' γ3: και τα προσφέρει στο βασιλιά, ως δήθεν δώρα του αφέντη του.

Σελ. 400
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/401.gif&w=600&h=915

δ: Το ζώο παινεύει τον πλούτο του αφέντη του" δ1: προτείνει στον βασιλιά τον αφέντη της για γαμπρό" δ2: ο βασιλιάς, νομίζοντας ότι είναι πλούσιος, τον θέλει για γαμπρό του.

ε: Το ζώο έρχεται στον βασιλιά ζητώντας βοήθεια επειδή τάχα είχαν ένα ατύχημα στο δρόμο' ε1: ο αφέντης του έπεσε στο ποτάμι (λίμνη, ρέμα, θάλασσα)" ε2: στη λάσπη' ε3: βράχηκε στη βροχή" ε4: κι έχασε (λέρωσε) τα ρούχα του' ε5: έχασε τα υπάρχοντά του' ε6: τάχα τους έκλεψαν ληστές' ε7 άλλο' ε8: ο βασιλιάς περνάει τα πολύχρωμα λουλούδια, που έριξε η αλεπού στο ποτάμι για τα πολύχρωμα φορέματα του γαμπρού (ή τα κρεμμυδόφυλλα για λίρες)' ε9: δίνει βασιλικά ρούχα' ε10: και λεφτά' ε11: η αλεπού βρίσκει με άλλον τρόπο καλή φορεσιά για τον αφέντη της.

στ: Στο βασιλικό τραπέζι ο ήρωας κινδυνεύει να προδώσει άθελά του την ταπεινή καταγωγή του με τους χωριάτικους τρόπους του' στί: κοιτάζει συνέχεια τα καινούργια του ρούχα' στ2: ο βασιλιάς απορεί και η αλεπού δικαιολογεί τον αφέντη της' στ3: ότι τάχα είναι συνηθισμένος σε καλύτερα ρούχα' στ4: η αλεπού συμβουλεύει τον ήρωα πώς θα φερθεί στο παλάτι' στ5: έτσι ο ήρωας δεν κοιτάζει γύρω του κι ο βασιλιάς συμπεραίνει ότι είναι συνηθισμένος σε τέτοιο πλούτο.

ζ: Ο ήρωας γίνεται γαμπρός του βασιλιά.

III. Η εξασφάλιση μιας περιουσίας για τον ήρωα

α: Στο δρόμο της επιστροφής το ζώο προπορεύεται και πείθει όλους τους βοσκούς, εργάτες, θεριστές κλπ να πουν ότι τα κοπάδια, χωράφια, αμπέλια κλπ. ανήκουν στον αφέντη της' α1: απειλώντας τους πως αλλιώς θα τους σκοτώσει ο στρατός του βασιλιά' α2: απειλώντας τους βοσκούς πως αλλιώς θα τους φάει τα ζώα' α3 άλλο.

β: Φθάνοντας σε ένα λαμπρό παλάτι (πύργο), το ζώο φοβίζει τον (τους) ιδιοκτήτη (ες)' β1: τον δράκο' β2: τους δράκους' β3: τους σαράντα δράκους' β4: άλλο' β5: που είναι και ιδιοκτήτης (ες) των κοπαδιών, χωραφιών κλπ.' β6: ότι τάχα έρχεται στρατός εναντίον του (τους)' β7: άλλο' β8: και τον (τους) κάνει να φύγει (φύγουν)' β9: τον (τους) συμβουλεύει να κρυφτεί (κρυφτούν) μέσα στο φούρνο (στα άχυρα) όπου βάζει φωτιά και τον (τους) καίει' β10: τους συμβουλεύει να κρυφτεί (κρυφτούν) στο πηγάδι και (τον) τους σκοτώνει' β11: ρίχνοντας πέτρες' β12: βάζοντας τους προσκεκλημένους να ρίξουν όλοι από μια πέτρα.

γ: Ο γάτος ξεγελάει τον ιδιοκτήτη του παλατιού (δράκο-μάγο), που μεταμορφωνόταν σε ό,τι ήθελε, να γίνει ποντίκι και τον τρώει.

δ: Το παλάτι με όλα τα υπάρχοντα μένει στον ήρωα' δ1: Ο βασιλιάς θαυμάζοντας τον πλούτο του τον κάνει γαμπρό του.

Σελ. 401
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/402.gif&w=600&h=915

ε: Ο ήρωας εξασφαλίζει με άλλο τρόπο μια πλούσια κατοικία (υπάρχοντα) ε1: συνέχεια όπως το ΑΤ 812, The Devil's Riddle: με τον αναστεναγμό του ήρωα «Αχ Αλίμονο» παρουσιάζεται ένας αράπης, που ονομάζεται έτσι. Το αίτημα του ήρωα ικανοποιείται (το υπερφυσικό ον του δίνει παλάτι) αλλά ο αράπης (ή οι σαράντα δράκοι) του ζητούν να απαντήσει σε ερωτήματα (αινίγματα), συνήθως δώδεκα. Στη θέση του ήρωα απαντά το ζώο-βοηθός του ή ένας γέρος (ο Χριστός) και κερδίζει το στοίχημα, κάνοντας το δράκο (τον αράπη) να σκάσει ή (και) να μεταμορφωθεί ο μισός σε χρυσό και ο μισός σε διαμάντι.

IV. Ο φεύτικος θάνατος του ζώου και η αχαριστία του ανθρώπου (ΑΤ *154Α)

α: Η αλεπού (ο γάτος) προσποιείται την ψόφια, για να δοκιμάσει την ειλικρίνεια του αφεντικού της, που της είχε τάξει από ευγνωμοσύνη μετά το θάνατο της" α1: να της κάνει χρυσά κόλλυβα" α2: να τη βάλει σε χρυσό κλουβί' α3: να τη θάψει με δεσπότες, παπάδες, μουσικές' α4: άλλο' α5: ο ήρωας δεν κρατά την υπόσχεση του και την πετάει' α6: βάζει κάποιον άλλο να την πετάξει.

β: Η αλεπού κατηγορεί τον ήρωα για την αχαριστία του' β1: και φεύγει στενοχωρημένη' β2: απειλεί πως θα τον μαρτυρήσει' β3: αλλά μετά από παρακάλια τον συγχωρεί' β4: ο αφέντης της την πείθει πως ήξερε τάχα πως το έκανε ψέματα' β5: η αλεπού τον καταστρέφει, μαρτυρώντας την αλήθεια στο βασιλιά (βασιλοπούλα)' β6: η αλεπού μαρτυρά την αλήθεια στους πραγματικούς ιδιοκτήτες του παλατιού, που το χουν σκάσει φοβισμένοι για να τους πείσει να γυρίσουν πίσω και να σκοτώσουν τον σφετεριστή' β7: ο ήρωας τους ξεγελά για δεύτερη φορά, ώστε να μην ξαναγυρίσουν' β8: τη δεύτερη φορά, που η αλεπού παριστάνει την ψόφια, τη βάζει μέσα σε χρυσό φέρετρο, αλλά το καρφώνει έτσι ώστε να μην μπορεί να ξαναβγεί' β9: άλλο.

γ: Όταν πραγματικά πεθαίνει, ο ήρωας τη θάβει με τιμές' γ1: την πετάει.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 1215 (ΣΜ 45), 17-19, Δωδώνη, «Ο γάτος και ο τσέλιγκας». I: δ. II: γ, γ1, γ3, ε, ε1, ε4, ε9. III: α, γ, δ, δ1.

2. ΛΑ 1263 (93), 19, Δίστρατο. Κονίτσης, άτιτλο. I: α3, β, β2, β8. II: α2, β, β3 (πλάστιγγα), β4, ζ. III: β, β2, β7 (με το θόρυβο των κουδουνιών), β10, δ. IV: α, α4 (κουλούρια από ασήμι), α5.

Σελ. 402
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/403.gif&w=600&h=915

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

3. ΛΦ 1141, 1-4, Λάρισα, «Ο αφέντης ο αμπελάς». I: α, α2, β, β1, β6, β7, β8. II: α2, β, β3 (κουτί), β4, β6, β7, β8, β9, δ2, ε, ε2, ε4, ε9, ζ. III: α3, β, β4 (ληστές), β5, β6, β10, β12, δ.

4. ΣΠ 65, 69-70, Τρίκαλα, «Ο παπουτσωμένος γάτος». I: δ. II: γ, γ1, γ3. III: α, β, β4 (μάγισσα), γ, δ, δ1.

5. ΣΠ 65, 95-98, Τρίκαλα, άτιτλο. I: δ. II: γ, γ1, γ3. III: α, β, β4 (μάγισσα), γ, δ, δ1.

ΘΡΑΚΗ

6. ΛΑ 2404, 15-16, Άσκυρα Ξάνθης, άτιτλο. I: α1, β6, β7, β9. III: β, β4 (πασά), β6, β9. IV: α, α4 (να τη διαβάσει ιμάμης, αυτός δεν θέλει), α5, β, β4, γ.

7. ΛΦ 610, 7-11, Κωνσταντινούπολη, «Ο Σαραντάμπελος κι η αλεπού». I: α, α8, β, β1. Η συνέχεια όπως AT *176Α (ο γέρος κάνει τάχα πως θάβει ένα παιδάκι. Η αλεπού περνώντας ρωτά «γιατί δεν κλαις», η απάντηση «αύριο κλαίμε εδώ». Η αλεπού, που σκάβει να το βρει, πέφτει στην παγίδα και αρχίζει τα κλάματα), β6, β7, β9, γ1. II: α1, β, β3 (αγυάρι), β4, β5 (Σαραντάμπελος), β6, β8 (τρεις), δ2. III: β, β4 (υπηρέτες-φρουρούς), β7 (αγριάνθρωποι), β10, β11, δ, δ1. IV: α, α6, β, β3, γ.

8. Θρακικά 17, 1942, 113-115 (αρ. 46), Επιβάτες, «Γαβριήλ ο μυλωνάς κι' η κερά Μαριώ». I: α, α1, β, β1, β6, β7, β9. II: α3 (της δίνει ο ήρωας δυο φλουριά της μάνας του), β, β3 (κόσκινο), β6, β7, β8 (δύο), ε, ε6, ε10, στ4, ζ.

9. Θρακικά 17, 1942, 117-121 (αρ. 48), Τζετώ, «Η αλεπού κι' αφέντης το Τσαγκαραδάκ'». I: α5, γ. II: α2, β, β3 (αγιάρι), β4, β6, β7, β8 (τρεις), β9, β10, δ2, ε7 (πνίγει τις σαράντα καμήλες, που τις έδωσε ο βασιλιάς στο ποτάμι, τάχα για να φορτώσει τα πλούτη του αφεντικού της), ε9, ζ. III: α, α1, β, β1, β6, β9, δ. IV: α, α3, α6, β, β4, γ.

10. Θρακικά 17, 1942, 137-138, Σηλυμβρία, «Ο γάτος». I: δ. II: γ, γ1, γ3. III: γ, δ, δ1. IV: γ.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

11. ΛΑ 1182 (12), 83-85, Μηλοχώρι, Εορδαία Πτολεμαΐδος, «Η αλεπού και

Σελ. 403
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/404.gif&w=600&h=915

ο Μυλωνάς». I: α1, β, β3 (η αλεπού, φουσκώνοντας τη φούσκα ενός προβάτου, την πάει στο μυλωνά, να της αλέσει τάχα το σιτάρι που έχει μέσα. Ανοίγοντάς την ο μυλωνάς φεύγει ο αέρας αλλά αυτός γεμίζει τη φούσκα με τα αλεύρια των άλλων), γ1, γ2. II: δ, δ1, ε8, ε9, στ1, στ2, στ3. III: α, β, β4 (αγριανθρώπους), β6, β9, δ, δ1. IV: α, α4 (να την έχει μέσα στο σπίτι), α5, β3, γ, γ1 (στο τέλος σκουληκιάζει και την πετούν).

12. ΛΑ 1249 (79), 47-49, Δράμα, άτιτλο. I: α1, β, β4, β6, β9. II: α3 (ζητά τη λίρα από τον ήρωα), β, β4, β5 (Τρακάλ μπέης), β6, β7, β8, β9, β10, δ2, ε, ε2, ε4, ε6, ε9, στ1, στ2, στ3. III: α, α1, β, β2, β7 (τάχα έρχονται κλέφτες), β9, δ.

13. ΛΑ 1316, Πολύλακος Βοίου, «Ο μυλωνάς». I: α1, β, β4, β6, β7, β8. II: β, β3 (ταγάρι), β4, β6, β7 (κατράμι), δ1, ε, ε2, ε4, ε9, στ (φυσάει και τινάζει τα φορέματα, νομίζοντας ότι έχουν αλεύρι), στ2, στ3, στ4, ζ. III: α, α3 (θα τους καταστρέψει το πλήθος), β, β3, β6, β9, δ. IV: α, α4 (χρυσό κουτί), α6, β2, γ.

14. ΛΑ 2762, 108-113, Κορμίστα Σερρών, άτιτλο. I: α1 (Τζαγκριτζής Μπέης), β, β4, β6, β7, β9. II: δ1, ε, ε1, ε4, ε9, ζ. III: α, α1, β (σε ωραία σπίτια), β8. IV: α, α4 (να τη θάψει με τιμές), α5, β2, β3, γ.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

15. ΛΑ 1146 Α, 94, Πέτρα Λέσβου, άτιτλο.

16. ΛΑ 1286, 23, Λήμνος, «Ο κάτος τ' παπτσή». I: α4, έχει ένα γάτο. II: γ, τρώνε τους λαγούς με το αφεντικό του.

17. ΛΑ 1288 (ΣΜ 118), 72, Μεσαγρός Λέσβου, «Η αλεπού και ο μυλωνάς». I: α1, γ1, γ2. II: δ, δ1, ε, ε7 (η βάρκα βούλιαξε), ε9, στ4, ζ. IV: α, α1, α6, β, γ.

18. ΛΑ 1289 (ΣΜ 119), 108-109, Λέσβος, «Μυλωνάς τσ' η αλεπού». I: α1, β5 (η αλεπού του γλύφει τις μυλόπετρες), β6, β7, β8. II: β, β4, β6, δ2, ε, ε6, ε9. III: β, β3, β6, β10, δ. IV: α, α1, όταν η αλεπού αποκοιμιέται, ο μυλωνάς τη σκοτώνει.

19. ΛΑ 2457, 235-239, Μεστά Χίου, άτιτλο. I: δ. II: δ, ε11. III: α, γ, δ, δ1.

20. ΛΑ 545Β, 3, Καρδάμυλα Χίου, «Η αλεπού και τα χρυσά κόλλυβα». Ι: α3, β, β2, β6, β7, β8. II: β, β4, β6. III: β, β3, β10, δ. IV: α, α6.

21. ΛΑ 545Β, 5, Πέτρα Λέσβου, άτιτλο. 7: α2, α8, α10 (Πεντεκλημά), β, β1, β6, β7, β8. II: δ, ζ. IV: α, β2, β3.

Σελ. 404
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/405.gif&w=600&h=915

22. ΛΦ 1539, 1-3, Λέσβος, «Η κόρη του βασιλιά». I: α. III: ε1.

23. ΣΠ 82 (ΛΑ 609), 6-13, Πλωμάρι Λέσβου, «Πιντουκλημάτς και κερά Μαριγώ». III: β, β1, β10, β12.

24. ΣΠ 82 (ΛΑ 609), Πλωμάρι, άτιτλο. I: α, α2, α8, α10 (Πεντεκλημάτης), γ, γ1, γ2. II: α1, β, β6, δ1, ε2, ε7 (καθώς περνούσε ο γαμπρός, χάλασε το γεφύρι, τάχα τα γιοφύρια τους δεν είναι άξια να σηκώσουν το γαμπρό), ε9. III: α, α1, β, β1, β6, β10, β12, δ. IV: α, α6, β, β3.

25. Kretschmer, L. D., 492-493 Λέσβος, αρ. 9, «Η αλεπού προξενήτρα». I: α, α7 (γεωργός), β, β4, β6, β7, β9 (υπόσχεται να του δώσει αρχόντισσα γυναίκα). II: δ, δ1. Ανολοκλήρωτο.

β. Δωδεκάνησα

26. ΙΑ 690Α, 188-192, Αστυπάλαια, «Ο Ροβυτσάς» I: δ. II: δ1. [Παρεμβάλλεται ο 545D*: II: β, β1, β4, β5, β7, β8, ]. III: α, β1, β7 (του βγάζει την τρίχα, απ' όπου κρέμεται η δύναμή του), δ1.

27. ΛΑ 178, 55, Νίσυρος, άτιτλο.

28. ΛΑ 2248, 143-146, Αστυπάλαια, «Ο Ροβιθάς». I: δ. III: α. Η συνέχεια όπως AT 545D*, βλ. παρ. αρ. 7.

29. ΛΑ 2299, 22-24, Απέρι Καρπάθου, «Η αλεπού κι ο μυλωνάς». I: α1, β, β1, β6, β9. II: α3 (εξοικονομούν χρήματα από τα αλέσματα), β (βασίλισσα), β3 (κόσκινο), β4, β6, β8, δ1, ε, ε6, ε9. III: α, α3 (πως θα τους πάρουν όλα τα ζώα, εκτός κι αν πουν ότι ανήκουν στον αφέντη της), β, β4 (η δράκαινα και οι κόρες της), β6, β10, β11, δ, δ1. IV: α, α6, β, β2, β3.

30. Λαογραφία ΙΕ', τεύχ. Β', 1954, 328-332, Πάτμος, «Η τσ'ερά κάτα ή η τσ'ερά συμπεθέρα». I: δ1 (3 γιους). II: γ2, γ3, δ 1, ε, ε7 (τον έριξε κάτω το άλογο), ε9, ζ. III: α, α1, β, β3, β6, β8, β9 (ο δράκος μέσα στο φούρνο γίνεται βουτσί με φλουριά), δ.

γ. Εύβοια-Σποράδες

31. ΣΠ 52 (ΛΑ 579), 5-12, Πλατανιστάς Καρυστίας, άτιτλο. I: α2, α8, α10 (Πεντεκλημάς), β, β1, β6, β7, β8. III: ε1. V: α, β9.

δ. Κρήτη

32. ΛΦ 1572, 2-6, Κάϊνα Αποκόρωνα, «Ο Πενταμπελάς». Ι: α, α8, β, β1,

Σελ. 405
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/406.gif&w=600&h=915

β6, β7, β8. II: β, β3 (πινάκι), β4, β6, βδ, δ1, ε, ε1, ε4, ε9. III: α, β, β3, β6, β10, β12, δ. IV: α, α4 (κρυστάλλινη κάσα), α5, β, β4, γ.

33. Λιουδάκη, Γύρω στο μαγγάλι, 1-8, Λατσίδα Μεραμβέλλου, «Ο γάτος και τ' αφεντικό». I: δ. II: γ2, γ3, δ1. III: Συνέχεια όπως το ΑΤ 812.

ε. Κυκλάδες

34. ΛΑ 1684 Β', 75-79, Χώρα Αμοργού, άτιτλο. Ι: α, β, β4, β6, β7, β8. II: β, β3 (λαλουσάκι), β4, β6, β8, στ, στ2. III: α, α2, β, β2, β6, β8, δ. IV: α, α1.

35. ΛΑ 3019, 24-26, Άνδρος, «Ο Γιάννης ο Πεντάμπελος». I: α, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. II: β, β4, β6, β8, β9, δ2, ε, ε6, ε9, ζ. III: α, β, β3, β10, βl2. IV: α, α1, α6, β, β4, γ.

36. ΛΑ 1396, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά, 239-240, αρ. 68 (ΛΑ 545Β, 7), άτιτλο. Ι: α2, α8, α10 (Αμπελογιάννης), β, β1, β6, β7, β8. II: α. Πηγαίνει στον βασιλιά. Ανολοκλήρωτο.

37. ΛΑ 1396, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά, 367-374, αρ. 97, (ΛΑ 545Β, 7), «Σόρα Μπελόνας» . I: α5, α8, ε1 (μια γριά κλέβει τα σταφύλια του, την πιάνει και αυτή τον παρακαλεί να την αφήσει και θα του δώσει του βασιλιά την κόρη). II: α2, β, β1, β4, β6, βδ, δ2, ε11 (με κομματάκια από ραφτάδες και χρυσές πρόκες κάνει φορεσιά), ε, ε7 (έπεσε σε γούρνα), ε9, στ1, στ2, στ3, ζ. III: α, β, β3, ε1. IV: α, α1, α5, β, β2, β3, γ.

38. ΛΑ 1396, Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά, 375-379, αρ. 98, (ΛΑ 545Β, 8) «Ο Σόρ - Μπελόν'ς». Ι: α8, β, β1, β6, β7, βδ. II: ε11 (του κάνει φορεσιά, μαζεύοντας κουρελάκια από τα ραφτάδικα), ε, ε2, ε9, ζ. III: α, α1, β, β1, β6, β9, δ. IV: α, α1, β, β2.

39. ΛΦ 854, 3-14, Φιλώτι Νάξου, «Αφέντης ο Πεντοκλιματάς». I: α, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. II: β11 (ζητά αποθήκες, για να βάλει τάχα τις σταφίδες και τα κρασιά του), ε, ε1, ε2, ε4, ε9, ζ. III: α, α3 (θα τους σκοτώσει ο Πεντοκλιματάς), β, β4 (δώδεκα νάνοι), β6, β8. Η συνέχεια όπως AT 545D*, βλ. παρ. αρ. 23.

40. ΝΕΑ 1, 1870-1872, 14-17, αρ. 3, Μήλος, «Ο αφέντης ο Τριορρωγάς». I: α, α8, β, β1, β6, β7, βδ. II: β (στη βασίλισσα), β3 (πινάκι), β6, β7, δ2, ε, ε1, ε9, ζ. III: α, β, β3, β9, δ. IV: α, α4 (ασημένια κασέλα), α6, β5.

41. ΝΕΑ 2, 1874, 66-74, αρ. 25, Νάξος, «Ο Πενταμπελάς». I: α, α8, β, β1, β6, β7, βδ. II: β, β3 (πινάκι), β6, βδ, β9, δ2, ε1 1 (εξαπατά δυο βασιλόπουλα), στ, στ1, στ2, στ3, στ4. III: α, α1, β, β1, β5, β6, β10, β11, δ, δ1. IV: α, α1, α5, β, β3, β4, β9 (τη σκοτώνει), γ1.

Σελ. 406
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/407.gif&w=600&h=915

42. Παρνασσός Θ', 1885, 366-370, Θήρα, «Ο Πεντάκλημος». 7: α, α8, β (μαϊμού), β5 (μασουλάει τους βλαστούς), β6, β7, β8. II: α, β, β3 (μισοκοίλι), β6, β8, δ2, ε11 (ζητά από το βασιλιά να φτιάξει φορεσιά), ζ. III: α, β, β3, β6, β9, δ.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

43. ΛΑ 1213 (ΣΜ 43), 93, Γαϊτάνι Ζακύνθου, «Η Μαντέλα Γάτα». I: α, α6, έχει μια γάτα. II: γ, γ1, γ3, δ2, ε, ε4, ε7 (βράχηκε με τη βάρκα), ε9, ζ. III: β, β4 (γριά με μαγική βέργα), δ.

44. ΛΑ 1215 (ΣΜ 45), 9-12, Ζάκυνθος, «Ιστορία μιας γάτας». Ι: δ. II: ε, ε7 (έγινε μούσκεμα στην τρικυμία), ε9, στ (ζητάει τα παλιά του ρούχα), στ2. III: β, β1, β7 (ότι τάχα θα τον σκοτώσουν), β10, β12, δ. IV: α, α4 (να χρυσώσει τα κόκαλά της), α6, β, β3.

45. Λαογραφία ΙΑ', 1934-1937, 471-472, αρ. 20, Μαχαιράδο Ζακύνθου, «Ο Σαρανταμπέλης». I: α2, α10, β, β1, β6, β7, β8. II: β, β3 (βατσέλι), β4, β5, β6, β8 (τρεις), δ2, ε, ε2, ε9, ζ. III: α, α1, β, β1.

46. Λουκάτος, 113-115, αρ. 15, Κεφαλονιά, «Ο Τριαντάμπελος». I: α, α4, α8, β, β1, β6, β7, β9 (να τον κάνει τριαντάμπελο). II: β, β3 (μισοκοίλι), β4, β5, β6, β8, β10, δ1, ε, ε1, ε4, ε9, ζ. III: β, β1, β6, β10, β12, δ.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

47. ΛΑ 1186 (ΣΜ 16), 111-112, Ηλεία, «Η Μεντέλα γάτα». Ι: α6 (σταχτομπούρης), δ (έχει απλώς μια γάτα). II: ε, ε1, ε4, ε9, ζ, στ (ζητάει τα παλιά του ρούχα), στ2. III: β, β4 (πλούσιος ληστής), β6, β8 (φεύγοντας πέφτει από τη σκάλα και σκοτώνεται), δ.

48. ΛΑ 1186 (ΣΜ 16), 125, Πύργος Ηλείας, άτιτλο. I: α7 (δραγάτης), β, β1, β6, β7, β8. II: α, β, β3 (μισοβάτσελο), β4, β6, δ1, ζ.

49. ΛΑ 1186 (ΣΜ 16), 149-151, Πύργος Ηλείας, «Η ευχή και η κατάρα». I: δ1. II: γ2, γ3, δ1, ε, ε2, ε4, ε6, ε9, ζ. III: Επιστροφή στην καλύβα του ήρωα, που η ευχή του πατέρα έχει κάνει παλάτι. IV: α, α3, α6, β, β2, β3,γ.

50. ΛΑ 1193 (ΣΜ 23), 35, Αμαλιάδα, «Η σκουληκαντέρα». Ι: α7 (νέος), ε1 (γριά). II: β, β3 (λιρόμετρο), β4, δ2, στ (ονομάζει τα μακαρόνια σκουληκαντέρες), στ2 (η γριά λέει πως αστειεύεται), ζ. III: β, β2, β6, β10, δ.

51. ΛΑ 1208 (ΣΜ 38), 19-21, περ. Ξυλοκάστρου, «Η αλεπού γλιτώνει με την

Σελ. 407
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/408.gif&w=600&h=915

πονηριά της». 7: α, α2, β, β1, β6, β7, β8. 77: α, β, β3 (καντάρι), β4, β5 (Λιγκυντήρ αφέντης), βό, δ2, ε11, στ1, στ2 (η βασιλοπούλα απορεί). 777: α, β, β4 (νοικοκύρη), β5, β10, δ.

52. ΛΑ 1280 (ΣΜ 110), 373-374, Κυπαρισσία, «Ο παπουτσωμένος γάτος». 7: γ, δ. 77: ε (αλεπού), ε1, ε4, ε9 . 777: α (γάτος με ένα παπούτσι), α1, δ1.

53. ΛΑ 1281 (ΣΜ 111), 7-14, Κυπαρισσία, άτιτλο. 7: α2 (Τριτσάμπης), β, β1, β6, β7, β8. 77: δ, δ1, ε, ε3, στ1, στ2, στ3, στ4, ζ. 777: α, β, β1, β6, β9, δ. IV: α, α2, α6, β, β3, γ.

54. ΛΑ 1281 (ΣΜ 111), 298-300, Κυπαρισσία, «Ο Τριαντακουρβαλίτης». 7: α2, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. 77: δ1, ε6, ε10. Προσλαμβάνει μάστορες για να της φτιάξουν σπίτι, ζαχαροπλάστες για να ετοιμάσουν τα γλυκά, τάχα ότι είναι διαταγή του βασιλιά. IV: α4 (η αρσενική αλεπού ζητά για γυναίκα το παιδί του ήρωα και της το δίνουν).

55. ΛΑ 1281 (ΣΜ 111), 525-529, Κυπαρισσία, «Ο τριαντακουρβαλίτης». 7: α2, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. 77: δ1, ε, ε6, ε9. Προσλαμβάνει μάστορες για να της φτιάξουν σπίτι, ζαχαροπλάστες για να ετοιμάσουν τα γλυκά, τάχα ότι είναι διαταγή του βασιλιά. IV: α4 (η αρσενική αλεπού ζητά για γυναίκα το παιδί του ήρωα και της το δίνουν).

56. ΛΑ 545Β, 4, Κορώνη, «Το παραμύθι του αμπελά που έγινε βασιλιάς». 7: α2, β, β1, β6, β7, β8. 77: α2, β, β3 (κουτί), β4, β6, β8, β9, ε, ε9. 777: α, β, β4 (σαράντα ληστές), β10, β12, δ.

57. ΛΦ δ7, 9-11, Αιγιές Λακωνίας, «Ο Γιάννης ο σταχτομπούτης και η κυράΜαριώ». 7: α, β, β5 (μαρούλια), β6, β7, β8. 77: β11, δ, δ1, ε9, ζ. 777: α3 (περνά μέσα από τα ξένα κτήματα, τάζοντας στους τσοπάνηδες κουστούμι, παπούτσια, καπέλο), β, β2, β6, β8, δ (εξασφαλίζει φαγητά και ποτά με το μαγικό τραπεζομάντιλο και το χρυσό πουλί). IV: α, α6, β, β1.

58. ΛΦ 162, 1-3, Αυλών Τριφυλίας, «Ο Τριτσάμπης». 7: α2, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. 77: α3 (τα παίρνει από το μνήμα της βασίλισσας), β, β3 (συνοίκι), β6, β7, β8 (τρεις), δ2, ε, ε1, ε4, ε9, στί. III: β, β4 (ένας πλούσιος), β6, β8, δ. IV: α, α6 (το κυπαρίσσι που φύτρωσε χτυπάει τον Τριτσάμπη), γ.

59. ΛΦ 247, 1-3, Μάνη, «Ο Πεντοκληματής». 7: α2, α8, α10, β, β1, β6, β7, β8. 77: α3 (της το δίνει ο ήρωας), β (στη βασίλισσα), β3 (μισοκοίλι), β6, β7, δ1, ε11. 777: α, α2, β, β3, β6, β10 (ρίχνοντας ζεματιστό νερό), δ1. IV: α, α4 (να της κάνει ασημένιο κιβούρι, να της φέρει πατριάρχη), α5, β, γ.

60. ΛΦ 920, 13-21, Τράπεζα Αιγιαλείας Αχαίας, «Ο Άρχοντας Κάραβας». 7: δ. 77: γ, γ1, γ3, ε, ε6, ε9. III: α, α1, β5, γ, δ1. IV: α, α2, α5 (αδιαφορεί). β, γ·

Σελ. 408
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/409.gif&w=600&h=915

61. ΛΦ 1317, 1, Αποσκερή επ. Οιτύλου, Λακωνία, άτιτλο. I: α7 (κηπουρός), β, β5 (κόκορα), β6, β7, β8. II: α3 (γυρεύει ένα φλουρί από τη γειτόνισσα), β (ο ήρωας πηγαίνει), β3 (σοινίκι), β4, β6, β10, ε8, ε9, ζ.

62. ΛΦ 1529, 15-17, Χώρα Τριφυλίας, «Ο Πεντακοτταράς». I: α, α9 (πέντε κότες), α10 (Πεντακοτταράς), γ. II: β, β3 (το κουτί), β4, β5, β6, β8 (δυο φορές), β9, δ2, ell (με το τάλιρο που της έδωσε ο βασιλιάς), ζ. III: α, α1, β, β4 (γριά με παιδάκι), β6, β8, δ. IV: γ1.

63. ΣΠ 34 (ΛΑ 561), 39-42, Κερπινή, Κλαπατσούνα επ. Καλαβρύτων, «Ο Γιάννης Ξάμπελας». I: με εξ αράδες αμπέλι. II: β, β4, β6. III: β, β2.

64. Λελέκος, Επιδόρπιον Α', 293-297, άτιτλο. I: α, α9 (πέντε κότες), α10 (Πεντεκοτταρά), γ. II: β, β3 (κούβελο), β6, β8, δ, δ2, ε11 (ζητά δανεικά από το βασιλιά), ζ. III: α, α1, β, β3, β4 (μητέρα των δράκων), β6, β8, δ. IV: α4 (μαλαματένιο μνήμα), γ1.

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

65. ΛΑ 1216 (ΣΜ 46), 161-162, Γαβαλού επ. Μεσολογγίου, «Ο γάτος και ο τσέλιγκας». Ι: α1, δ. II: γ, γ1, γ3, ε, ε1, ε7 (τάχα πνίγεται), ε9. III: γ, δ.

66. ΛΑ 1216 (ΣΜ 46), 165-166, Γαβαλού επ. Μεσολογγίου, «Γάτος και αφεντικός». Ι: δ. II: γ, ε, ε1, ε7 (τάχα πνίγεται), ε9. III: γ, δ, δ1.

67. ΛΑ 1256 (ΣΜ 86), 48, Κατούνα Ξηρομέρου, «Ο τριάντα Μπέλης». I: α, γ, γ2. II: β, β3 (βεζούρι), β4, δ2, ε, ε1, ε4, ε8, ε9, ζ. III: α, α2, β, β4 (λάμια), β6, β10, βl2. IV: α, α5, β2.

68. ΛΑ 545Β, 1, Μέγαρα, «Ο Σαρανταμπέλης». I: α2, α8, α10 (τα σαράντα κλήματα τα έλεγε σαράντα αμπέλια), β, β 1, β6, β7, β8. II: β, β4, β6, ε9. III: α, β, β4 (Γιουσούφ αράπη), β9, δ.

69. ΛΑ 545Β, 2, Άγραφα Ευρυτανίας, «Ου Ντιρουκλήμης». I: α2, α8, α10 (Τρικλήμης), ε, ε6. III: α.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ - ΠΟΝΤΟΣ - ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ α. Μικρά Ασία

70. ΛΑ 2299, 14-17, Κίος, «Η αλεπού κι ο μυλωνάς». Ι: α1, β, β5 (πίτα), β6, β7, β8, β9. II: β, β3 (κόσκινο), β4, β5 (Τσικλιντάρ μπέη), β6, β8, δ, δ1, ε, ε2 (βούρκο), ε4, ε9, ζ. III: α, α1, β, β4 (τους 40 δούλους), β6. IV: α, α4 (χρυσό κιβούρι), α5, β, β2, β3, γ.

Σελ. 409
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/62/gif/410.gif&w=600&h=915

71. ΛΦ 1411, 1-3, Σμύρνη, «Η αλπουδίτσα»: 7: α4, α9 (έχει μόνο παπούτσι), α10 (Μονοπάπουτσος), γ1, γ2. II: δ, δ 1, ζ. 777: α, α1, β, β4 (μάγισσα), β6, β9, δ. IV: α, α1, α6, β, β4.

72. ΛΦ 1836, 1-4, Κρήνη, «Ο Τρίτσαμπος Βασιλιάς». 7: α5, α8, α10, ε1 (η θεία του, το όνομά της κερά-Λεπού). 77: β, β3 (κάρτο), β4, β6, β8 (τρεις), β9, β10, δ2, στ1, στ4 . 777: α3 (βάζει ανθρώπους της στα πιο καλά σπίτια και στα πιο μεγάλα αμπέλια και περβόλια να πουν ότι είναι της κερά-Λεπούς του γιου), δ1.

73. Μικρασιατικά Χρονικά Δ', 1948, 250-252, Βουρλά, άτιτλο. 7: α7 (αχυλοπιτάς), ε (πετεινός). 77: δ1, ε, ε1, e4, ε9, στ4. 777: α, β4 (αλεπού), β5, β6, β10, βl2. IV: α, α1, α6, β, β4.

β. Πόντος

74. ΛΑ 545Β, 6, Τραπεζούντα, «Ο μυλωνάς κι η αλεπού». 7: α1, β, β3, β6, β7, β9 (να τον κάνει πλούσιο). 77: β, β4, β6. 777: α, β4 (ληστής), δ, δ1.

75. ΚΜΣ, 1-7, Κρώμνη 48, «Ο αλεπός κι ο χαμαλετάρτς». 7: α1. 77: ε, ε1, ε4, ε5, ε8, ε9, στ1, στ2, στ3, ζ. IV: α, α4 (να τη θάψει με πομπή), β2, γ.

76. Ποντιακά Φύλλα Α', τεύχ. 9-10, Δεκ. 1936, 13-17, «Ο Σακ-Σακ αφέντης». Παραλλαγή που δημοσιεύουμε εδώ.

77. Ποντιακή Εστία 8, τεύχ. δ8, 1957, 4217-4219, Τσακράκ, «Ο τερμεντσής κι ο αλεπόν». 7: α1 (ένας ζητιάνος που οι χωριάτες τον έκαναν μυλωνά), β, β5 (πίτα), β6, β7, β8. 77: β, β3 (το κότι), β4, β6, β8, β9, δ1, ε1, ε4, ε8, ε9, στ, στ1, στ2, στ3, στ4. 777: β, β6, β9. IV: α, α4 (να την έχει στη θέση του κυρού του), α6, β, β4, γ.

γ. Καππαδοκία

78. Dawkins, MG in AM 455, Φλοϊτά Νίγδης. 7: α1, β, β4, β6.

ΚΥΠΡΟΣ

79. ΛΦ 211, 1-3, «Ο Τσαγκάρης». 7: α4, β, β5 (μία αίγα, που βγάζει τόσο γάλα, όσο οι άλλες τριάντα), β6, β7, β8. 77: α, β, β1, β4, β6, β8, δ1, ζ. 777: ε. IV: α, α1, α5, β, β4, γ1.

80. ΛΦ 1283, 5-9, «Ο σκαρπάρης τζιαι ο δράκος». Αρχή όπως 1060 (Squeezing the Stone) + 1045 (Pulling the Lake together) + 1134 (Healing the

Σελ. 410
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 500-559
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 391
    

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ AT 545Β, AT 545D*