Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Καπλάνογλου, Μαριάνθη
 
Κατρινάκη, Εμμανουέλα
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 560-599
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:44
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:2007
 
Σελίδες:519
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Στον πέμπτο αυτόν τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών (βλ. και δημοσιεύματα ΙΑΕΝ αρ. 21, 26, 34 και 41) παρουσιάζεται η επεξεργασία του τελευταίου μέρους των μαγικών παραμυθιών (AT/ATU 300-749), που καλύπτει τους τύπους AT/ATU 560-649 (μαγικά αντικείμενα) και AT/ATU 650-699 (υπερφυσική δύναμη και γνώση).
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 10.44 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 209-228 από: 522
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/209.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 590

Σελ. 209
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/210.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 210
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/211.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 590

Η άπιστη μάνα

AT: The Prince and the Armbands ATU 590: The Faithless Mother

Delarue-Tenèze: La mère traîtresse, ou, Le ruban qui rend fort Eberhard Boratav no 108_

Παραλλαγή πρώτη. H κακιά μάνα, το αθάνατο νερό κι ο δράκος

Μια φορά κι έναν καιρό ήτο μια χήρα γυναίκα κι είχε κι ένα αρσενικό παιδί. Ε, αυτό λοιπόν το παιδί εδούλευε, το κακόμοιρο, και την ήζιε. Τούτη, εντωμεταξύ, έχει και κανένα καύκο (αγαπητικό).

Όταν ήτο λοιπόν να φύει αυτό το παιί να πάει στο μεροκάματο, επήαινε αυτός και την ηύρισκε. Ε! Και κάναν εγιά τον κακό τος τον καιρό. Ε! Το παιί επήαινε λοιπόν και κατιτί βέβαια επήρε χαμπάρι το παιί και την εμάλωνε. Της λέει: «Αυτόν τον κερατά να μην τον ξαναώ στο σπίτι, γιατί, άμα τον ξαναώ, θα σε σφάξω».

Εκείνος λοιπόν εμάνη και της λέει: «Να κάμεις την αρρωστημένη και να του πεις πως είσαι αρρωστημένη, να πάει να σου φέρει αθάνατο νερό από τα δυο βουνά, που 'νοίουν και κλειώνουσι, να πάει, να τον μπζιάσουν τα βουνά κει, να 'ποκάμει, να φύει από τη μέση, να σε πάρω 'γώ γυναίκα μου». Ε, αυτή λοιπόν η άπονη μητέρα του... Πάει το βράδυ και το παιί, που επέστρεψε από το μεροκάματο, την ευρίσκει κοίετο εκεί, εκοιμάτο στο κρεβάτι. Λέει: «Τ' έχεις, μάνα;» Λέει: «Αρρωστημένη 'μαι, παιί μου, και μου λέει ο γιατρός πως θέλω να πάρω αθάνατο νερό, να ενώ καλά». «Ε!», λέει, «κι αμέ τώρα, κακομοίρα μάνα; Ε, να πά' να σου φέρω και να επιστρέψω θέλω μάφε!» «Ε!», λέει, «να πάεις, παιί μου, αν ημπορείς».

Εκαβαλίκεψε λοιπόν το άλογό του και πήαινε. Στη στράτα λοιπόν, απού πήαινε το παλικάρι, παντήσει μια γρα γυναίκα. Λέει: «Πού πάεις, παλικάρι μου;» Λέει: «Πάω να φέρω της μητέρας μου έμμετι νερό αθάνατο από τα δυο βουνά». Αυτά ήταν δυο βουνά κι ενοίαν κι εκλειώνασι! Ε, αν ήτο βέβαια πιον ο άνθρωπος πουλί να χύσει, να το προκάμει, να ουτήσει το μαστραπά, επρόκανε! Αμά το να μην προκάμεις, σε μπζιάναν τα βουνά και σε λιώναν! Λέει: «Στο μέρος που πάεις, παιί μου, εν θα επιστρέψεις και λυπούμαι πολύ!» «Ε,

Σελ. 211
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/212.gif&w=600&h=915

εγώ επιστρέψω, κακομοίρα γρά, δεν επιστρέψω... Αν ηξέρεις τίποτα να με συμβουλέψεις, καλά». «Ε», λέει, «να πάεις, παιί μου, και αν είν' το άλογό σου τόσο μεταειρισμένο και πετάσει και ουτήσεις το μαστραπά...»

Ε, επήε λοιπόν αυτό... Ενοίαν λοιπόν κι εκλειώναν τα βουνά. Το άλογό του λοιπόν μεταειρισμένο επέτα! Παίζει λοιπόν, με το που 'νοίξαν τα βουνά, στο μουλάρι μια. Αυτός είχε ένα μαστραπά, τον εβούτηξε και στρέφει λοιπόν κατ' ευτεία το άλογο και δεν τον επρόκαμε το βουνό. Ε, έρκεται λοιπόν... Αυτός όμως είχε αγαπητικιά, ο νεαρός, και σαν ήρκετο λοιπόν, επίστρεψε στης αγαπητικιάς του. Αυτή η κοπέλα ήτο προνότισσα, πώς το λένε, απού προνοούσε. Έπιασε λοιπόν η κοπέλα το νερό αυτό, το αθάνατο, και το φύλαξε και του έμωσε το μαστραπά νερό από τη λατσία. Αυτός λοιπόν εκάθισε κει, του 'καμε τον καφέ η αγαπητικιά του και μετά επίστρεψε στο σπίτι. Πάει στη μάνα του, λέει: «Έρτα, μητέρα». Λέει: «Έρτες, παιί μου;» Ε, αφήνει λοιπόν το νερό και σαν το 'πιασε κείνη, είπε κατ' ευτεία: «Ε, παιί μου, ελαφρύναν τα σωθικά μου. Ελαφρύναν τα σωθικά μου, εΐνηκα καλά!» «Ε», λέει, «μαγάρι, κακομοίρα μάνα, να 'σαι καλά». Ε, το πουρνό λοιπόν λέει: «Είμαι πολύ καλά, παιί μου, τώρα».

Επεράσαν λοιπόν πάλι πέντ' έξε μέρες. Πάει λοιπόν ο κλέφτης πάλι αυτός και λέει: «Ήρτε ο κερατάς;» Λέει: «Ήρτε», λέει, «κι αμέ τώρα πώς θα τον κάομε;» «Να του πεις τώρα πως θέλεις το αθάνατο καρπούζι, απού 'ναι μες στο δάσος ένας δράκος και πετάσει το καρπούζι στον ουρανό κι έρκεται πάλι στον πάτο και το ένα του χέρι φτάνει στον ουρανό και το άλλο είναι στη γη. Ατού άμα πάει, δεν θα γλιτώσει!»

Επεράσαν λοιπόν πέντ' έξε μέρες, κάνει λοιπόν αυτή πάλι την αρρωστημένη. «Επέρασέ μου, παιί μου, και τώρα πάλι μ' ήμπζιασε κι ήρτε πάλι ο γιατρός και μου λέει πως θέλω τώρα το αθάνατο καρπούζι να πάρω, να φάω, να ενώ καλά». «Ω, κακομοίρα μάνα, να πάω λοιπόν πάλι να δω!»

Ε, καβαλικεύει αυτός λοιπόν πάλι το άλογό του, πάει. Στη στράτα που πήαινε, παντήσει πάλι μια γρα. Λέει: «Πού πάεις, παιί μου;» Λέει: «Πάω να φέρω το αθάνατο καρπούζι της μάνας μου, απού 'ναι 'ρωστημένη κι είπε της ο γιατρός πως πρέπει να το φάει, για να ενεί καλά». «Ε», λέει, «εκειά που πάεις, παιί μου, εν θα στρέψεις!» «Ε!», λέει, «ό,τι ξέρεις, καημένη γρα, συμβούλεψέ με». Λέει: «Να πάεις κι αυτός είναι ένας αόμματος, ο δράκος, και δεν έχει ούτε μάδια. Μόνο είναι μες στο δάσος κι έχει μια καρπούζα και την πετάσει στον ουρανό κι έρκεται πάλι στα χέρια του. Αυτός φωνάζει ούλη την ημέρα: «Πάνω καρπούζι, κάτω καρπούζι!» Περισσότερα δεν είπε η γρα.

Ε, όταν επήε αυτός κι ήθελε λοιπόν δυο μίλια ακόμα να πλησιάσει στο μέρος, 'κούει το παλικάρι: «Πάνω καρπούζι, κάτω καρπούζι!» Λέει: «Εδώ 'ναι ο δράκος!» Ε, πάει λοιπόν αυτός, επλησίασε σιμά. Την ώρα που πέταξε την καρπούζα κι ήρκετο κάτω, πετάσεται, σαν το πουλί, το άλογο και το παλικάρι πιάνει την καρπούζα και στρέφει.

Όταν επίστρεφε λοιπόν το άλογο ύστερα, καταλαβαίνει ο δράκος πως δεν

Σελ. 212
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/213.gif&w=600&h=915

ήρτε η καρπούζα κάτω, κλείνει και τις δυο του χέρες. Ήταν αδειανές! Και τότε γαζώνει το άλογο από την ορά. Το άλογο όμως εμίλα και λέει: «Κόψε, σκύλε, την ορά!» Τραβά λοιπόν αυτός, το παιί, το σπαθί του και κόβγει την ορά του μουλαριού. Ε, εξεγλίτωσε λοιπόν το μουλάρι κι ήφυε.

Στο δρόμο λοιπόν απού πήαινε έπειτα, ήκλαιε λοιπόν το άλογο κι ήλεε: «Όλα τ'αλόγατα 'χουν ορά κι εγώ 'μαι κουσσοράης!» Λέει: «Μη χολιάς, αλογατάκι μου, κι εγώ θα σου την κάνω μαλαματένια!» Ε, πάει λοιπόν. Ντήσσει λοιπόν πάλι το παιί από της αγαπητικιάς του. Λέει: «Ήρτες;» Λέει: «Ήρτα», λέει, «ήφερά την». Πιάνει λοιπόν η κοπέλα την καρπούζα και τη φυλάει και του βάλλει μες στον τουρβά άλλη καρπούζα.

Πάει λοιπόν στης μητέρας του. Λέει: «Έρτες, παιί μου;» Λέει: «Ήρτα, μάνα». Λέει: «Ήφερες την καρπούζα;» Λέει: «Ήφερά την». Κόβγει την λοιπόν, τρώει την. «Ενεσάναν τα σωθικά μου, εΐνηκα καλά!» «Ε!», λέει, «μαγάρι, κακομοίρα μάνα, κι εγώ έρημος στον κόσμο εγιάμ απού εν έχω μηέ άλλη μάνα μηέ αφέντη!»

Σαν επήε το παιί το πουρνό στο μεροκάματο, πάει ο μάγκας πάλι. Λέει: «Ήρτε ο κερατάς;» Λέει: «Ήρτε», λέει, «κι αμέ τώρα πώς θα τον καταστρέψομε;» Λέει: «Ξέρεις τι θα κάμομε; Να του πεις: αύριο είναι Σάτο. Έλα, παιί μου, να σε λούσω, απού γύριζες τόσον καιρό τα λαγκάδια. Να το λούσεις, να του ρίξεις τα σαπούνια μες στα μάδια του, να 'ρτω με τη μαχαίρα, να το σφάξω».

Ε, όπως την εσυμβούλεψε, το 'καμε αυτό. Ήτο χωσμένος αυτός, του 'ριξε λοιπόν τα σαπούνια, που τον ήλουνε, μες στα μάδια και πάει αυτός με τη μαχαίρα και τον κόβει και τον βάλλει μες στη ζιμπίλα κι απόει τον φορτώνει στο άλογο και το άλογο βέβαια το ζώξασι, έφυε.

Πού να πάει το άλογο, πού να μην πάει;... Πάει στης αγαπητικιάς, απού 'το μαθημένο να πηγαίνει εκεί. Ε, μόλις το 'δε λοιπόν η αγαπητικιά, το γνώρισε, το 'φερε μέσα, ξανοίει (κοιτάζει) μες στη ζιμπίλα. Το παιί είναι σφαμένο μέσα. Μπζιάνει λοιπόν, το ταιριάζει το σώμα του και χύνει απάνω το αθάνατο νερό και του κόβει την αθάνατη καρπούζα , απού 'χε χωσμένη και του ήδωκε την άλλη να πάρει στη μάνα του, και τη βάζει στο στόμα του παλικαριού και το παιί 'νεστήθηκε. «Ε, που γλυκά κοιμόμουνα και με ξυπνήσετε!...» Λέει: «Εκοιμάσου γιά σφαμένος ήσουν;» Λέει: «Το γνωρίζω. Μόνο τώρα», λέει, «περίμενε δυο λεφτά».

Καβαλικεύει το άλογό του και στρέφει και πάει στο σπίτι και τους ευρίσκει και κοιμούντο κι οι δυο: ο μάγκας κι η μάνα του. Λέει: «Εγιά 'στε κι οι δυο!» Βγάζει λοιπόν το σπαθί του και τους σφάζει και τους δυο. Κι απόει στρέφει και πάει στης αγαπητικιάς και παντρεύτηκαν και τρώαν και πίναν κι εψοφούσαν κι από την πείνα.

Märchen der europaischen Völker (von Prinzen, Trollen und Herrn Fro), Jahresgabe 1965, Ashendorff, Münster Westf., Germany, σ. 67-72. To παραμύθι αυτό μαγνητοφώνη-

Σελ. 213
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/214.gif&w=600&h=915

σε η Marianne Klaar στην Κάσο, στις 15. 12. 1964. Αφηγητής ο σαρανταπεντάχρονος Δημήτριος Φιλιππής, από την Καθίστρα Αγίας Μαρίνας.

Παραλλαγή δεύτερη. Το ορφανό καρπούζι

Μια φορά και έναν καιρό, μπήκαν Γερμανοί σε ένα χωριό. Όλοι έφυγαν από το χωριό, μονάχα έμεινε ένα παιδί με την αδερφή του και είχαν και ένα άλογο. Το άλογο αυτό, ό,τι το έλεγαν, έκανε. Ένα πρωί σηκώθηκαν και λένε στο άλογο: «Θα φύγομε και θα πηγαίνεις εκεί που θα σου λέμε εμείς. Τι λες;» «Θα αποφασίσομε ναι, να φύγομε» απάντησε το άλογο.

Μπαίνουν καβάλα και οι δυο και προχωρούν. Πήγαν μακριά, πολύ μακριά, έφτασαν σε άγνωστο τόπο, μέσα σε ένα λόγκο. Εκεί βρίσκουν ένα σπιτάκι. «Εδώ θα καθίσομε», λένε. Μια γριούλα τους λέγει: «Παιδιά μου, μην κάθεστε». «Γιατί, γιαγιά;» απαντούν τα παιδιά. «Γιατί αυτού κάθονται δράκοι και θα σας φάν'». «Πού είναι οι δράκοι τώρα, γιαγιά;» «Είναι πέρα μακριά σε ένα χωριό, να βρουν τίποτα να φάν' το βράδυ».

Εκεί που τα λέγανε αυτά, ξεκουμπάει ένας δράκος στην πόρτα, έρχονταν ζαλκωμένος κρέατα. Κοιτάει επάνω στο τζάκι, βλέπει άλλους δυο που καθόνταν. «Α, α! Άλλος φρέσκος μεζές ετούτος», είπε και όρμησε να τους φάει. Τότε του δίνει μια με το σπαθί του το παιδί και τον εσκότωσε. Μπήκαν και οι άλλοι μέσα και τους εσκότωσε όλους με το σπαθί του και τους πήρε και τους πέταξε όλους σε ένα λαγκάδι. Ήταν σαράντα δράκοι και όλους τους εσκότωσε, σε έναν μόνο δεν είχε βγει η ψυχή του ακόμη. Πήγε η κοπέλα και τον εσίμωσε, τον έβαλε επάνω στο νταβάνι και τον περιποιόνταν ως ότου γίνει καλά.

Ο αδερφός της κάθε πρωί πήγαινε στο κυνήγι. Ένα πρωί σηκώθηκε η αδερφή του και του λέγει: «Αδερφούλη μου, σήμερα δεν θα πας πουθενά». «Γιατί;» απαντά εκείνος. «Γιατί δεν μπορώ». «Τι θέλεις να γίνεις καλά;» «Θέλω το αθάνατο νερό». Ήθελε να τον ξεκάνει τον αδερφό της, γιατί ο δράκος είχε γίνει καλά και ήθελε να τον πάρει άντρα της.

Το αθάνατο νερό ήταν μέσα σε δυο βουνά που άνοιγαν και έκλειναν. Όποιον έκλειναν μέσα, χανόταν. Λέει στο άλογο το παιδί: «Θα πάμε, αλογάκι μου;» «Θα πάμε», απάντησε εκείνο. Μπαίνει καβάλα στο άλογο και ξεκινούν. Στο δρόμο που πήγαιναν βρίσκουν ένα λαγκάδι πολύ βαθύ. Εκεί ήταν ένας βασιλιάς. «Για πού πηγαίνεις, καλόπαιδο;» «Πηγαίνω για το αθάνατο νερό. Τι λες, θα μπορέσω να το βρω;» «Αχ, παιδάκι μου, εκεί που είναι το αθάνατο νερό, δεν μπορεί κανένας να το πάρει». «Εγώ θα πάω και θα το φέρω». «Εάν το πάρεις το νερό, θα σε κάνω παιδί μου, θα σε στεφανώσω με την κόρη μου».

Και επήγε εκεί που ήταν το νερό και λέει στο άλογο: «Θα τρέξεις όσο μπορείς, για να μην μας κλείσουν μέσα τα βουνά, γιατί θα χαθούμε». Έβγαλε το

Σελ. 214
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/215.gif&w=600&h=915

χρυσό το τάσι και, όταν έκλεισαν τα βουνά και άρχισαν να ανοίγουν πάλι, γρήγορα πήγαν και πήραν το νερό και έφυγαν.

Το πήγε στην αδερφούλα του, το ήπιε και έγινε καλά. Το άλλο πρωί του λέει ότι δεν είναι πάλι καλά και ότι θέλει το ορφανό καρπούζι. Εκεί που ήταν το ορφανό καρπούζι, ήταν σαράντα δράκοι και, όποιος πήγαινε να το πάρει, τον έτρωγαν. Μπαίνει καβάλα στο άλογο και πήγε και το πήρε, χωρίς να τον καταλάβουν οι δράκοι. Όταν όμως γύριζε, παρουσιάστηκαν οι δράκοι μπροστά του. Τότε έβγαλε το σπαθί του και τους σκότωσε όλους. Πήγε ύστερα το ορφανό καρπούζι στην αδερφή του και το έφαγε. Υστερα η αδεφούλα του του λέει: «Αχ, αδερφούλη μου, έλα να σε ψειρίσω λίγο». Κι εκεί που τον ψείριζε, του έβγαλε τρεις χρυσές τρίχες που είχε στο κεφάλι του, που του έδιναν δύναμη. Μόλις τις έβγαλε, δεν είχε καθόλου δύναμη. Φώναξε ύστερα το δράκο, κατέβηκε από το νταβάνι και εστράβωσαν το παλικάρι μ' ένα βελόνι και τον πέταξε σ' ένα σοκάκι και πήρε το δράκο άντρα.

ΛΦ 590, 10-12. Παραλλαγή που συνέλεξε ο Ε. Κατσιγιαννόπουλος, το 1958 στο Πουρνάρι Δομοκού Φθιώτιδας. Αφηγητής ένας σαραντάχρονος άνδρας.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Ο ήρωας και η φυγή από την πατρική εστία

α: Ο ήρωας' α1: ζει με τη μητέρα του' α2: ζει με την αδερφή του' α3: ζει με τους γονείς του' α4: είναι ο μικρότερος γιος μιας οικογένειας με πολλούς γιους και μια μικρή κόρη, τη στρίγκλα (πβ. AT/ATU 315 Α)' α5: άλλο.

β: Ο ήρωας φεύγει από την πατρίδα του' β1: μαζί με τη μητέρα του' β2: μαζί με την αδερφή του' β3: για να γλιτώσει από τη στρίγκλα αδερφή, που έχει φάει όλα τα ζώα της οικογένειας (πβ. AT/ATU 315 Α)' β4: επειδή ο πατέρας του θέλει να τον εξοντώσει' β5: για άλλο λόγο.

γ: Ο νέος είναι πολύ δυνατός' γ1: η δύναμή του βρίσκεται' γ2: σε μια (τρεις) τρίχα (ες) του κεφαλιού του γ3: στη ζώνη του' γ4: σε άλλο αντικείμενο' γ5: άλλο.

δ: Ο ήρωας αποκτά στην πορεία πιστά ζώα, που τον προστατεύουν ή τον βοηθούν' δ1: σκυλιά' δ2: λιοντάρια' δ3: ελάφια' δ4: ένα άλογο' δ5: άλλα.

Σελ. 215
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/216.gif&w=600&h=915

II. Στο παλάτι των δράκων- η προδοσία της μητέρας

α: Το παλικάρι' α1: και η μητέρα του' α2: κι η αδερφή του' α3: φτάνουν σε ένα πύργο (σπίτι, σπηλιά)' α4: που ανήκει σε ένα δράκο (αράπη)' α5: σε σαράντα δράκους' α6: άλλο.

β: Ο ήρωας τους σκοτώνει όλους' β1: εκτός από έναν' β2: που κρύβεται' β3: και που είναι κουτσός.

γ: Γιος και μάνα (αδερφή) αποφασίζουν να μείνουν στο σπίτι των δράκων' γ1: κατά την απουσία του ήρωα' γ2: η μητέρα του' γ3: η αδερφή του' γ4: τα φτιάχνει με το δράκο' γ5: ο δράκος και η μάνα (η αδερφή) αποφασίζουν να εξοντώσουν τον ήρωα' γ6: άλλο.

δ: Η μητέρα (αδερφή)' δ1: προσποιούμενη την άρρωστη, και τάχα για να γιατρευτεί' δ2: ζητά από τον ήρωα να της φέρει' δ3: το αθάνατο νερό' δ4: μέσα απο τα βουνά που ανοιγοκλείνουν' δ5: το γάλα της λιονταρίνας' δ6: το γάλα της ελαφίνας (άλλου άγριου ζώου)' δ7: το αθάνατο καρπούζι' δ8: το (χρυσό) μήλο' δ9: άλλον καρπό' δ10: που βρίσκεται στον κήπο του δράκου (της δράκισσας)' δ11 : που το φυλάνε λιοντάρια' δ12: άλλο.

ε: Τον ήρωα βοηθά' ε1: μια μάγισσα' ε2: η μοίρα του' ε3: άλλο πρόσωπο" ε4: που τον συμβουλεύει πώς να βρει και να πάρει ό,τι του ζήτησαν' ε5: αρραβωνιάζεται την κοπέλα που τον βοηθά' ε6: γίνεται γαμπρός της.

στ: Ο ήρωας βρίσκει το αθάνατο νερό, το γάλα της ελαφίνας κτλ. και το παίρνει' στ1: το άλογό του προφταίνει να περάσει μέσα από τα βουνά που ανοιγοκλείνουν' στ2: αλλά κόβεται η ουρά του' στ3: η ελαφίνα (λιονταρίνα) δίνει στον ήρωα τρίχες, για να τις κάψει και να την καλέσει όταν τη χρειαστεί" στ4: ο ήρωας παίρνει μαζί του τα ελαφάκια (λιονταράκια κτλ.)' στ5: όταν τον κυνηγά η ελαφίνα, της ρίχνει τα μικρά της για να την καθυστερήσει' στ6: κρατά μόνο ένα ελαφάκι (λιονταράκι, κτλ.)' στ7: ο ήρωας παίρνει τον καρπό από το (τους) δράκο (ους)' στ8: όταν αυτοί κοιμούνται με τα μάτια ανοιχτά' στ9: παίρνει από τους καρπούς τον μοναδικό που δεν φωνάζει' στ10: πριν γυρίσει στο σπίτι του συναντά τη μάγισσα, που αλλάζει το αθάνατο νερό (το γάλα κτλ.) με άλλο κανονικό.

ζ: Μην έχοντας καταφέρει να εξοντώσουν τον ήρωα' ζ1: η μητέρα (αδερφή) τον ρωτά και μαθαίνει πού βρίσκεται η δύναμή του' ζ2: η μητέρα τού βάζει στοίχημα: όποιος χάσει στα χαρτιά, να τον δέσουν (άλλο στοίχημα)' ζ3: του κόβουν την τρίχα του κεφαλιού, όπου βρίσκεται η δύναμή του, ή του παίρνουν το μαγικό αντικείμενο' ζ4: και τον σκοτώνουν' ζ5: τον κομματιάζουν' ζ6: του βγάζουν τα μάτια' ζ7: και τον διώχνουν' ζ8: φορτώνουν τα κομμάτια του στο άλογό του" ζ9: τον ρίχνουν σε ένα πηγάδι' ζ10: άλλο.

Σελ. 216
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/217.gif&w=600&h=915

η: Μην έχοντας καταφέρει να εξοντώσουν τον ήρωα" η1: τον στέλνουν στην στρίγκλα αδερφή του, πιστεύοντας ότι αυτή θα τον φάει (η συνέχεια όπως στο AT/ATU315 Α)' η2: αφού σκοτώσει τη στρίγκλα, ο ήρωας επιστρέφει στη μητέρα του' η3: άλλο.

III. Η ευτυχής κατάληξη και η τιμωρία της άπιστης

α: Το άλογο μεταφέρει τον ήρωα στο σπίτι της μάγισσας' α1: η μάγισσα ανασταίνει τον ήρωα' α2: συγκεντρώνοντας και ενώνοντας τα κομμάτια του σώματος του' α3: ραντίζοντάς τα με το αθάνατο νερό (τον αθάνατο καρπό).

β: Περαστικοί βρίσκουν τον τυφλό ήρωα μέσα στο πηγάδι' β1: τον οδηγούν στο παλάτι του βασιλιά" β2: τα ζώα του ήρωα τον σώζουν' β3: ο ήρωας ξαναβρίσκει το φως του' β4: μαθαίνοντας για ένα μαγικό βοτάνι που μπορεί να τον θεραπεύσει' β5: μαθαίνοντας για το θαυματουργό νερό' β6: παίρνοντάς πίσω τα μάτια του από τη μητέρα του (αδερφή του)' β7: η βασιλοπούλα (μάγισσα κτλ.) είναι αυτή που τον θεραπεύει' β8: άλλο.

γ: Ο ήρωας' γ1: σκοτώνει το δράκο και τη μητέρα του (την αδερφή του)' γ2: σκοτώνει μόνο το δράκο' γ3: παντρεύεται (τη μάγισσα, τη βασιλοπούλα, κλπ)' γ4: άλλο.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 2753, 161-165, Ζαγόρια, άτιτλο. I: α, α1, α5 (η μάνα του θέλει να το εξοντώσει). II: δ, δ2, δ6, ε, ε1 (του δίνει μυρωδικά, να τα ρίξει στη λίμνη, να πιει η ελαφίνα και να του δώσει γάλα σε αντάλλαγμα), στ, δ, δ2, δ12 (κρέας από το γουρούνι που το φυλάνε δεκαοκτώ γουρούνες), στ, δ, δ2, δ8, δ9, στ7, στ8, ζ, ζ10 (η μάνα στέλνει τον ήρωα στο υπόγειο για ξύλα και τον κομματιάζει ο κακός που είναι εκεί). III: γ6 (η γιαγιά μαζεύει τα κομμάτια του ήρωα και τα βάζει στο δέντρο. Τον ανασταίνουν τα πουλιά), γ1 (τη μάνα).

2. ΛΑ 1262 (ΣΜ 92), 13-16, Επαρχία Κονίτσης, άτιτλο. I: α, α1, α5 (γίνεται δούλος του βασιλιά, αλλά επειδή είναι πιο αντρειωμένος από το βασιλόπουλο τον διώχνουν), β, β1, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ2, δ8 (της βασιλοπούλας, που τη φυλάει ένα θηρίο), στ7 (σκοτώνοντας το θηρίο λευτερώνει και τη βασιλοπούλα), ζ, ζ1, ζ3, ζ6, ζ9. III: β, β3, γ3. Το τέλος ασαφές.

3. ΛΑ 315, 7, Θεσπρωτία, «Ο γιος κι η χήρα η μάνα του με το δράκο». I:

Σελ. 217
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/218.gif&w=600&h=915

α, α1, γ, γ1, γ5 (στο ψηλότερο δάχτυλο του), δ, δ4 (φτερωτό άλογο). II: α, α1, α3, α4, β (με το σπαθί του πατέρα του), β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ8, δ10 (της λάμιας), ε, ε3 (μια λάμια, που τη φοβέρισε), στ7, στ10, δ, δ1, δ2, δ6 (της γίδας της λάμιας), στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ1, στ10, ζ, ζ1, ζ3 (του δαγκώνει το δάχτυλο), ζ4, ζ5. III: α1 (η λάμια), α2, α3, γ, γ1.

4. ΛΦ 237, 13-22, Ελληνικό Δωδώνης, «Ο δυνατός αδελφός». I: α, α1, α2, γ, β, β2, β5 (τον διώχνει ο βασιλιάς από τη χώρα), δ, δ4. II: α, α2, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ2, δ 12 (έναν αράπη, για να κάνουν παρέα - ο ήρωας γίνεται φίλος μαζί του), δ, δ2, δ12 (μια κοπέλα, για να της κάνει παρέα), δ4, ε, ε3 (ο αράπης), ε4, στ, στ1, στ2, δ, δ2, δ12 (την υπηρέτρια του δράκου), στ. III: γ, γ1, γ3 (παντρεύεται την κοπέλα που έσωσε από τις συμπληγάδες).

5. ΛΦ 395, 7-10, Άγναντα Άρτας, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 8. Η συνέχεια όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4 (και δυο αδερφές ακόμα), β, β2, β3, γ, γ1, γ4 (σε ένα μαχαίρι, που του χαρίζει ένας γέρος), δ, δ2. II: α, α2, α3 (στις σαράντα βρύσες των σαράντα δράκων), β, β1, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ5, ε, ε3 (ο γέρος), στ, στ4, δ, δ1, δ2, δ3, στ, ζ, ζ1, ζ3, ζ6, ζ7. III: Τον βρίσκει ο βασιλιάς, β, β3, β7, α3. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α. Γάμος με τη βασιλοπούλα.

6. Hahn 1, 176-180, αρ. 24, Νεγάδες Ζαγορίου, «Yanni und die Draken» (Pio 36-40, «Ο Γιάννης και οι δράκοι»). I: α, α2, β, β2, β5 (όταν πεθαίνουν οι γονείς τους), γ, γ1, γ5 (στα δάχτυλά του — αν του τα δέσουν τη χάνει), δ, δ1, δ5 (τα οποία ανταλλάσσει με τα πρόβατά του). II: α, α2, α3, α5, α6 (οι δράκοι κρύβονται από το φόβο τους), γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ9 (κεράσια, κυδώνια, αχλάδια), δ10, ε, ε4 (τα σκυλιά του, που κατασπαράζουν τους δράκους), στ7 (κι ελευθερώνει τη βασιλοπούλα που κρατούσαν φυλακισμένη οι δράκοι), ζ, ζ1, ζ3 (του δένουν τα δάχτυλα), ζ6, ζ9. III: β, β1, β3, β6 (του τα φέρνουν τα σκυλιά του), γ, γ1, γ3.

7. Hahn 1, 215-218, αρ. 32, Ζαγόρι, «Der Sohn des Schulterblattes». I: α, α5 (μαγική γέννηση του ήρωα: μια χήρα βρίσκει στο δάσος ένα κόκαλο, το δένει στη μέση της και μένει έγκυος. Γεννά ένα γιο), β, β1, β5 (για να βρουν το μέρος όπου βρέθηκε το κόκαλο), γ, γ1, γ2. II: α, α1, α6 (φτάνουν στο μέρος όπου βρέθηκε το κόκαλο. Ο ήρωας σηκώνει μια ασήκωτη πλάκα και μια σκάλα τους οδηγεί στην πολιτεία των δράκων), γ (στην πολιτεία), γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6 (το γάλα του αγριοκάτσικου και το τυρί του λαγού), στ, δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε3 (μια λάμια, που, για να μην τη σκοτώσει, του υπόσχεται να τον παντρέψει με την κόρη της), ε4, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4 (και του κόβουν το κεφάλι). III: α1, α3, γ, γ1.

8. Hahn 2, Anmerkungen στο παραμύθι αρ. 32 του 1ου τόμου, Ζαγόρι,

Σελ. 218
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/219.gif&w=600&h=915

άτιτλο. I: α, α3, α2, α5 (ο πατέρας του σκοτώνει όλους τους αδερφούς του, γιατί δεν θέλει αρσενικά παιδιά), β, β2, β4, γ, γ1, γ5 (στα δυο του δάχτυλα), δ, δ4. II: α, α2, α3, α6 (σε δώδεκα αράπηδες), β, β1, β2, γ1, γ3, γ4 (με τον αράπη), γ5, δ, δ1, δ2, δ3 (που το κρατάει η λάμια), στ (του το δίνει η λάμια, επειδή την αποκάλεσε θεία), στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1.

9. Hahn 2, Anmerkungen στο παραμύθι αρ. 65 του 2ου τόμου, παραλλαγή 2η, Βίτσα, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 A: I: α, α3 (ένα γιο και δυο κόρες, η μία από τις οποίες είναι ανθρωποφάγος). II: β, β2, β3. III: α, α1, α3, α5. Η συν. όπως AT 590: Ι: α, α4, β, β2, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ9 (ένα πεπόνι), δ10 (των ξωθιών), δ 12 (που το φυλάει κι ένας αράπης), ε, ε3 (οι ξωθιές), ε4, στ7 (αφού νικά τον αράπη στο πάλεμα, δίνει ένα πεπόνι στις ξωθιές κι ένα στην αδερφή του), δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 A: IV: α, γ, γ2, γ4 (του τις δίνουν οι ξωθιές). IV: α, α1, α4, α6, β3, γ1, δ, δ1, δ5, δ6, δ11 (καίει τις τρίχες κι έρχεται μια λάμια), δ9, στ3 (ο ήρωας μένει πια μόνος του).

10. Höeg, 15-22, αρ. 2 (Höeg 2002, 21-30), Σαρακατσάνοι, «Le fils né des larmes». I: α5 (η μάνα χάνει τον άντρα της και τον πρώτο γιο της από το ανθρωποφάγο στοιχειό. Πίνοντας τα δάκρυά της γεννά ένα δεύτερο γιο, τον Γιάννη-Δάκρυ), γ, β, β1. II: α, α1, α3, α5, γ (κι η μάνα συμφωνεί με τους σαράντα δράκους να εξοντώσουν το γιο της), δ, δ 1, δ2, δ8 (το μήλο, που κρατά η χανούμισσα), ε, ε3 (η χανούμισσα, που θαυμάζει την αντρειοσύνη του), ε6, στ, στ10 (η χανούμισσα), δ, δ1, δ2, δ 12 (το γουρουνάκι των άγριων γουρουνιών), στ, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ10, ζ, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1, γ3 (τν κόρη της χανούμισσας).

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

11. ΛΑ 2746, 282-291, Ροδιά Τιρνάβου, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 10. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β (μαζί με τη γυναίκα του), β3, γ, γ1, γ4 [σε μια φούντα που του δίνει ένας γέρος (ο Χριστός), επειδή ο ήρωας μοιράστηκε μαζί του το ψωμί του], δ, δ3, δ4. II: α (κι η γυναίκα του), α3, α5, β, β1, β3, γ (με τη γυναίκα του), γ1, γ4 (η γυναίκα του), γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ (με τα περιστέρια που του έδωσε η μάγισσα), στ10, δ, δ1, δ2, δ7, δ11, στ7 (όταν το λιοντάρι κοιμάται), στ10, δ, δ1, δ2, δ6, στ (νικά την ελαφίνα στο πάλεμα), στ4, η2 (στη γυναίκα του), ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, (τη γυναίκα του), γ1, γ3.

Σελ. 219
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/220.gif&w=600&h=915

12. ΛΑ 2751, 42-43, Λάρισα, «Η μητριά βασίλισσα, το βασιλόπουλο και το αλογατάκι». I: α, α5 (ζει με το βασιλιά πατέρα του και τη μητριά του. Τον επιβουλεύεται η μητριά και προσπαθεί να τον σκοτώσει), δ, δ4. II: δ (η μητριά), δ2, δ3, δ10, ε, ε3 (μια νεράιδα και το καρδιογνώστικο αλογάκι του), ε4, στ (του το φέρνουν οι δράκοι), στ10, ζ, ζ2, ζ4 (και του κόβει το κεφάλι). III: α1, α2, α3, γ3 (ο βασιλιάς μαθαίνει την αλήθεια και αλογοσέρνει τη μητριά), γ3 (τη νεράιδα).

13. ΛΦ 86, 1-7, Βολκάνο Τρικάλων, «Το τυφλό βασιλόπουλο». I: β, β1, β4, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6, δ11, ε, ε2, ε4, στ, στ8, δ, δ1, δ2, δ8, δ4, στ, στ1, στ5 (παίρνει μαζί του και τη βασιλοπούλα που κράταγε ο δράκος, αλλά στο δρόμο την αφήνει κι αυτή τον καταριέται: «τυφλός να πέσεις στα χέρια μου»), ζ, ζ2 (στοίχημα: όποιος χάσει στα χαρτιά να τον δέσει ο άλλος), ζ3, ζ6, ζ7 (τον αφήνουν στο δάσος). III: β, β1, β3, β7 (με τις παπαρούνες) , γ, γ4 (σκοτώνει μόνο τη μητέρα του), γ3.

14. ΛΦ 143, 9-11, Γαύροβο Καλαμπάκας, «Το αθάνατο νερό». I: α, α1, α2, δ, δ4. II: α, α1, α2, α3, α5, β, β1, β2, γ, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3 (ο Χριστός), ε4, στ, στ10 (ο Χριστός), δ, δ1, δ2, δ9 (τα πορτοκάλια των μαγισσών), στ7, στ10, ζ, ζ4, ζ5, ζ8. III: α (του Χριστού), α1 (ο Χριστός), α2, α3, γ, γ1 (και την αδερφή του). Συγχωρείται από τον Χριστό.

15. ΛΦ 143, 11-13, Γαύροβο Καλαμπάκας «Η κακή αδερφή». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 11. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4 (η στρίγκλα είναι ανιψιά του), β, β2, β3, γ, γ1, γ4 (στο μαντολίνο), δ, δ2, δ5 (αλεπουδάκι και λυκάκι). II: α, α2, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, ζ1, ζ3, ζ6, ζ7. III: β3, β6, γ, γ1.

16. ΛΦ 371, 8-11, Πήλιο, «Ο Τζελβέ-Γιαννάκης». Η αρχή όπως AT 315 Α, βλ. παρ. αρ. 12. Η συν. όπως AT 590. I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, β3, γ, γ2, γ4, γ4, δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε3 (τρία κορίτσια), ε4, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, στ7, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3. II: η, η1. III: γ, γ1, γ3 (το ένα από τα τρία κορίτσια) .

17. ΛΦ 493, 10-15, Παλαμάς Καρδίτσας, «Γιάννης ο αντρειωμένος». Ενωμένο με AT/ATU 304. Μόνο για την εισαγωγή: η αδερφή του ήρωα κάνει παιδί με το δράκο. Η συν. όπως AT/ATU 304, βλ. παρ. αρ. 14.

18. ΛΦ 636, 1-4, Χάλκη Λάρισας, άτιτλο. I: α, α1, β, β1, γ, γ3 (που τη βρίσκει στη φωλιά ενός αετού), δ, δ2. II: α, α1, α3 (σπηλιά), α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ8, δ9, στ7, δ, δ1, δ2, δ6 (της αγριοφοράδας), στ, δ, δ1, δ2, δ5, στ, στ4, ζ, ζ1, ζ3, ζ6, ζ7. III: γ4 (η βασιλοπούλα τον ακούει να τραγουδά και ζητά να τον φέρουν στο παλάτι), β3 (τον γιατρεύει το λιονταράκι με αθάνατο νερό), γ, γ1, γ3.

Σελ. 220
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/221.gif&w=600&h=915

19. ΛΦ 755, 1-7, «Ο αντρειωμένος νέος και η κακή αδελφή του». I: α, α3, α2, β, β2, β5 (γιατί οι γονείς τους θέλουν να τους πουλήσουν σε έναν Εβραίο, για να τους σφάξει), γ, γ1, γ2, δ, δ2. ΙΙ: α, α2, α3, α4, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε1, ε4, στ (και λύνει τα δυο δεμένα λιόντα ράκια, που έκτοτε τον ακολουθούν παντού), στ10, δ, δ1, δ2, δ9 (πορτοκάλι), δ10, στ7 (τα λιοντάρια σκοτώνουν τους δράκους κι ο ήρωας ελευθερώνει τη βασιλοπούλα που κρατούσαν φυλακισμένοι οι δράκοι-την παντρεύεται), ζ, ζ1, ζ3, ζ6, ζ9. III: β, β1, β3, β5, γ, γ4 (σκοτώνει την αδερφή του).

20. ΛΦ 1630, 4-8, Καρδίτσα, «Η ζωστήρα». Ι: α, α1, β, β1, β5 (γιατί σκοτώνει κατά λάθος κάποιον άνθρωπο) γ, γ1, γ3 (που του έχει αφήσει κληρονομιά ο πατέρας του). II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, ζ1, ζ3, ζ6, ζ9. III: β, β1, β3, β4, γ, γ3.

21.ΣΠ 72, 1-11, Πορταριά Πηλίου, «Τ' αθάνατο καρπούζι». I: α, α1, γ, γ1, γ4 (στο χαϊμαλί που του χάρισε ένας γέρος, που ο ήρωας του έδωσε ψωμί). II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3 (τρεις βασιλοπούλες), ε4, στ, στ1, στ2, στ10, δ, δ 1, δ2, δ7, δ10, στ7 (βουλώνει τις καμπάνες του κήπου, που αν χτυπούσαν θα ξύπναγαν οι δράκοι), στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1, γ3 (τη μικρότερη βασιλοπούλα).

22. ΣΠ 101, 12-17, Πήλιο, άτιτλο. I: α, α1. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ12 (άνθη του περιβολιού), δ3, ε, ε3 (μια γριά του δίνει ψεύτικα άνθη και κανονικό νερό), στ10, ζ, ζ4, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1.

ΘΡΑΚΗ

23. ΛΑ 1490 Α', 73 (AT 590, 14), Σουφλί, «Τα δύο παιδιά του βασιλιά». Παραλλαγμένο. I: α, α5 (ζει με τον πατέρα του, την αδερφή του και τη μητριά του, που έχει δικά της παιδιά), β, β2, β6 (η μητριά πείθει τον πατέρα τους να τα εγκαταλείψει στο βουνό), δ, δ2, δ3 (αλεπουδάκι, τίγρη, λαγό). II: α, α2, α3, α4, γ3, γ4, γ6 (ο αράπης τρώει τον ήρωα). III: β2 (τον ανασταίνουν με αθάνατο νερό), α3, γ3 (μια όμορφη δρακοπούλα), γ4, γ5, γ6 (σκοτώνει και τη μητριά).

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

24. ΛΑ 2763, 157-176 και 327-329, Σιτοχώρι Σερρών, άτιτλο. Συμφυρμός με AT/ATU 531 και AT/ATU 566. Η αρχή όπως AT/ATU 531, βλ. παρ. αρ.

Σελ. 221
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/222.gif&w=600&h=915

26. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: β, β1, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α3, α4 (αράπη), γ, γ1, γ2, γ4, γ5, ζ1, ζ3, ζ6, ζ7 (περιπλανιέται τυφλός τρία χρόνια. Κάποτε ακούει τα περιστέρια να λένε πως θα βρει το φως του αν πλύνει τα μάτια του με το νερό κάποιας βρύσης. Γιατρεύεται). III: γ, γ1. Η συνέχεια όπως AT/ATU 566, βλ. παρ. αρ. 10.

25. ΛΑ 590, 16, Επαρχία Κοζάνης, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 19. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3. II: α, α1, α3, α5 (οι οποίοι κρατούν φυλακισμένο έναν άντρα), γ, γ1, γ2 (λευτερώνει τον άντρα), γ6 (η μάνα θέλει να σκοτώσει το γιο της) δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ, στ1, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, δ10, στ7 (κοιμίζει τους δράκους με τη βέργα που του έδωσε η μάγισσα και λευτερώνει τη φυλακισμένη βασιλοπούλα), στ10, δ, δ1, δ2, δ8, δ10, στ7, η, η1.

26. ΛΦ 925, 1-3, Θάσος, «Ο κουτσός δράκος». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 22. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, β3, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ7, δ11 (θηρίο), ε, ε1, ε4, ε5, στ7, στ8, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ1, στ2, στ10, ζ, ζ4 (του κόβουν το κεφάλι). III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ2.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

27. ΛΑ 2457, 3-12, Πυργί Χίου, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 23. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6 (των καπλανιών), ε, ε1, ε4, στ, στ4, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, δ10, στ7, στ10, δ, δ1, δ2, 83, δ4, στ, στ3 (δίνοντας νερό στα λιοντάρια, τις τίγρεις και τα φίδια, αυτά του δίνουν τρίχες που αν τις κάψει, θα πάνε να τον βοηθήσουν), η, η1, η2, ζ, ζ4 (κι ο αράπης τον τρώει). III: α1, α2 (τα κόκαλά του), α3, γ, γ1, γ3.

28. ΛΦ 491, 5-8, Σάμος, «Γκιουζέλ Γιαννάκης». Η αρχή όπως AT/ATU 315Α, βλ. παρ. αρ. 24. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3. II: α, α1, α3, α5, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ7, ε, ε1, ε4, στ9, στ10, δ, δι, δ2, δ6, στ, στ4, στ5, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, στ, στ10, ζ, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

29. ΛΦ 1795, 2-4, Πύργος Σάμου, «Η στριγκλίτσα». Η αρχή όπως AT/ATU 315Α, βλ. παρ. αρ. 26. Η συν. όπως AT/ATU 590. Ι: α, α4, β, β1, β3, δ, δ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ 1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ12 (το φυλάει μια μάγισσα, που μαρμαρώνει όποιον αγγίξει με το ραβδί της), ε, ε1, ε4, στ (ο ήρωας μαρμαρώει τη μάγισσα), δ, δ1, δ2, δ8, δ11, στ, στ3, δ, δ1, δ2, δ6, στ, η, η1.

Σελ. 222
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/223.gif&w=600&h=915

30. Argenti-Rose 1, 526-532, αρ. 26 (ΛΑ 590, 4), Καρδάμυλα Χίου, «Η στρίγκλα». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 27. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ1. II: α, α1, α6 (φτάνουν σε άλλη πολιτεία), γ2, γ4 (με έναν Εβραίο), γ5, η1, η2, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ, στ1, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ7. III: Τα σκυλιά του τον πάνε στη μάγισσα, α1, α2, α3, γ, γ1, γ2.

β. Δωδεκάνησα

31. ΛΑ 2279, 309-321, Λέρος, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 28. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, δ, δ3 (ελαφάκια). II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ9 (πορτοκάλι), ε, ε1, ε4, ε5, στ (παίρνει τον καρπό από το μόνο δέντρο που δεν μιλάει), στ10, δ, δ1, δ2, δ3, στ (επαινεί τη σκουληκιασμένη βρύση κι αυτή του δίνει το νερό), στ6, δ, δ1, δ2, δ6, στ (βοηθά την ελαφίνα στη γέννα), στ3, στ10, ζ, ζ2 (στοίχημα: ποιος θα περάσει τη θηλειά από το κεφάλι του), ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

32. ΛΑ 2279, 322-337, Λέρος, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 29. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ3, δ5 (και αρκουδάκι). II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ7, δ8, ε, ε1, ε4, στ7, στ8, δ, δ, δ2, δ3, δ4, στ, στ1 (με το άλογο της μάγισσας), στ10, δ, δ1, δ2, δ6, στ (της βγάζει το αγκάθι και του δίνει το γάλα), στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

33. Folk-Lore ΧI, 1900, 340-344, Κάλυμνος, «The Gorgon». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 31. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ3. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, 8ΐ, δ2, δ6, ε, ε1, ε4, στ, στ4, στ6, δ, δ1, δ2, δ7, στ9, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α, α1, α2. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

34. Λαογραφία ΙΣΤ', 1956-1957, 384-389, Πάτμος, «Η στρίγκλα». Η αρχή όπως AT/ATU 315: Α, βλ. παρ. αρ. 32. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ2, δ4. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, στ, στ1, στ6, δ, δ1, δ2, δ6 (της ελεφαντίνας), στ, στ10, η, η1, η2, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ2 (την κόρη της μάγισσας).

35. Jahresgabe 1965, 67-72 (μετάφραση στα γερμανικά 84-90), Κάσος, «Η κακιά μάνα, το αθάνατο νερό και ο δράκος». Η παραλλαγή που δημοσιεύεται εδώ.

Σελ. 223
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/224.gif&w=600&h=915

36.Μιχαηλίδης- Νουάρος Α', 304-313, Κάρπαθος, «Το ελλούι». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 34. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ10, ε, ε3 (η αρραβωνιαστικιά του), ε4, στ7, στ8, στ10, δ, δ1, δ2, δ8, δ4, στ, στ10, η, η1, η2, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ2·

37. Μιχαηλίδης- Νουάρος Α', 313-321, Κάρπαθος, «Το βοργόνι». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 33. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ3. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6, ε, ε2, ε4, ε5, στ, στ4, στ10, δ, δ1, δ2, δ8, δ10, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α. Στο τέλος σκοτώνει και τη μάνα του με το δράκο.

γ. Εύβοια-Σποράδες

38. ΛΦ 1846, 17-21, Αιδηψός Ευβοίας, «Ο Αρκουδογιάννης κι οι σαράντα δράκοι». I: α, α1, γ. II: α6 (η μάνα λέει στο γιο της πως οι δράκοι τους έκλεψαν τα κτήματά τους. Εκείνος φεύγει για να τα πάρει πίσω και τα καταφέρνει) , γ6 (οι δράκοι προτείνουν στη μάνα να κάνει αυτούς παιδιά της κι εκείνη δέχεται), γ5, δ, δ1, δ2, δ8, δ10 (της δράκαινας), στ7 (αφού ο ήρωας τη νικά στο πάλεμα) ε, ε3 (η δράκαινα,), ε6, δ, δ1, δ2, δ3, στ, στ10, δ, δ1, 82, δ12 (το γουρουνάκι μιας άλλης δράκαινας), στ4, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ3.

39. Πέρδικα Β', 199-202, αρ. 15, Σκύρος, «Η γοργόνα, η κατσά βασίλισσα». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 37. Η συν. όπως AT/ATU 590. I: α, α4, β, β1, β3. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6, ε, ε2, ε4, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, στ, στ10, ζ, ζ10 (ο αράπης μεταμορφώνεται σε φίδι, δαγκώνει τον ήρωα και τον σκοτώνει). III: α1, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

δ. Κρήτη

40. ΛΦ 1043, 11-17, Μοίρες Καινουργίου, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 43. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, δ, δ3. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε1, ε4, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ6, στ, στ4, στ6, δ, δ 1, δ2, δ7, δ 11, στ7, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

41. ΛΦ 1229, Πεύκος Βιάνου, «Η Τρισεύγενη». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 44. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4, β, β1, β3, γ,

Σελ. 224
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/225.gif&w=600&h=915

γ1, γ2, δ, δ3. II: α, α1, α2, α4, γ, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ, στ1, στ10, δ, δ1, δ2, δ6, στ, στ4, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, στ7, στ9, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

42. ΛΦ 1571, 8-11, Ηράκλειο Κρήτης, «Ο άκληρος βασιλιάς». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 45. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ3. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, 82, δ6, ε, ε2, ε4, στ, στ3, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ1, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ2. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

43. ΛΦ 1572, 7-11, Κάϊνα Αποκορώνου Χανίων, «Το βασιλόπουλο με την Πεντάμορφη». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 46. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, ε, ε1, ε5, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α, α1, α2, α3. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

44. ΣΛ I, 221-228, Λατσίδα Μεραμβέλλου, «Η θρινάκα». Συμφυρμός με AT/ATU 315 Α.

ε. Κυκλάδες

45. ΙΛ 548, 94-132, Απείρανθος Νάξου, «Η λάμια». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 49. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α5 (είναι θείος του μωρού-λάμιας), β, β1, β3, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α6 (φτάνουν σε κάποιον άλλο τόπο), γ2, γ4 (με έναν Εβραίο), γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, ε5, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, στ9, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1 (στέλνει τα λιονταράκια να φέρουν τα κομμάτια του- αυτά τα τρώνε χωρίς να τα καταπιούν και τα πηγαίνουν στη μάγισσα), α2, α3, γ, γ2. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

46. ΛΑ 1388, 203-221 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τήνος, άτιτλο. Ι: α, α2, α3, β5 (τα αδέρφια ρίχνονται από τους γονείς του στη θάλασσα, μέσα σε μια κιβωτό, γιατί έφεραν ατυχία στο κράτος), γ, γ1, γ2. II: α, α2, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3 (μια γριά), ε4, στ (και ξεμαρμαρώνει τα μαρμαρωμένα βασιόπουλα), στ10, δ, δ1, δ2, δ9 (το αθάνατο πορτοκάλι), δ10, δ11, ε, ε3, δ4, στ7, στ8, στ10, δ, δ1, δ2, 87, δ10, ε, ε3, ε4, στ7, στ8, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α, α1, α2, α3, γ, γ2 (μαζί με τα βασιλόπουλα), γ3, γ4 (και παντρεύει την αδερφή του μ' ένα από τα βασιλόπουλα).

47. ΛΑ 1388, 253-266 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τήνος, «Αδελφή προδίδουσα». I: α, α2, α3, β, β2, β5 (οι γονείς τους τους ρίχνουν σε μια κιβωτό στη θάλασσα, επειδή έφερναν ατυχία στο κράτος), γ, γ1, γ2. II: α, α2, α3, α5, β, β1 (από τρεις), γ, γ3, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ (ξε-

Σελ. 225
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/226.gif&w=600&h=915

ξεμαρμαρώνοντας και τα βασιλόπουλα που βρίσκονταν εκεί), στ10, δ, δ2, δ9 (πορτοκάλι), δ10, στ7, στ8, στ10, δ, δ2, δ7, δ10, στ7, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ2, γ3 (μια βασιλοπούλα).

48. ΛΑ 1391, 11-18 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τήνος, άτιτλο. Ιδιο με το προηγούμενο.

49. ΛΦ 1589, 1-20, Άνδρος, «Η στρίγκλα». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 54. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ2, δ4, δ5 (τίγρη). II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, ε, ε1, ε4, ε6, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ1, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, δ10, στ7, στ8, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ3. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

50. ΔΙΕ Ε', 1900, 293-307 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τήνος, «Η στρίγκλα. Της στρίγκλας το παραμύθ'». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 55. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4, β, β1, β2, γ, γ1, γ4 (στα δάχτυλά του' αν του τα δέσουν, χάνει τη δύναμή του), δ, δ1. II: α, α1, α3, α5, β, β1, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ7, δ10, ε, ε3 (μια γριά), ε4, στ7, στ8, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3, ε4, στ (καθώς φεύγει ο ήρωας τον σταματά ένας δράκος. Παλεύουν, ο ήρωας τον σκοτώνει κι ελευθερώνει τη βασιλοπούλα που κρατούσε φυλακισμένη ο δράκος. Τη στέλνει προσωρινά στην πατρίδα της), ζ, ζ1, ζ3, ζ6, ζ9. III: β, β1, β3, β4, γ, γ1 (τους κατασπαράζουν τα σκυλιά του). Η συν. όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 55. Η συν. όπως AT/ATU 590: III: γ3.

51. ΔΙΕ Ε', 1900, 308-313 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τζάδος Τήνου, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 56. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2 (που είναι τυφλός), γ, γ1, γ2, γ4, γ5, γ6 (που εντωμεταξύ έχει παντρευτεί κι έχει φύγει), δ, δ1, δ2, δ6, δ12 (ένας άγριος χοίρος), ε, ε3 (ένα καλογεράκι), ε4, στ (βγάζει κάτι αγκάθια από το κεφάλι του χοίρου κι αυτός του δίνει τρία λιοντάρια), στ10 (η γυναίκα του), δ, δ1, δ2, δ8, δ10, ε, ε3, ε4, στ7, στ8, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3, ε4, στ, στ10, ζ, ζ3, ζ4, ζ5. III: α (τα λιοντάρια του), α1, α2, α3. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 56.

52. ΔΙΕ Ε', 1900, 313-316 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Φαλατάδος Τήνου, «Τα λεονταράκια». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 57. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ2. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ6 (ο ήρωας αρραβωνιάζεται), γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ7, δ4, ε, ε3 (η αρραβωνιαστικιά του), ε4, στ7, στ9, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε3, ε4 στ, στ10, ζ, ζ3, ζ4, ζ10 (τον μαγειρεύουν, τον τρώνε και πετούν τα κόκαλά του). III: α (τα λιοντάρια του), α1, α2, α3, γ, γ1, γ3.

53. ΔΙΕ Ε', 1900, 316 (Αδ. Αδαμαντίου, Τηνιακά), Τήνος, «Η αλγουφάισσα

Σελ. 226
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/227.gif&w=600&h=915

σα». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 58. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α2, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ8, δ12 (και το αθάνατο γαρίφαλο), ε, ε1 (μια γριά μάγισσα), ε4, στ7, στ10, ζ, ζ1, ζ2, ζ3, ζ4, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ 58. Η συν. όπως AT/ATU 590. III: γ4 (ζει με τη γριά μάγισσα, που τον έχει σαν γιο της).

54. Παρνασσός Ε', 1881, 438-442 (Deffner Archiv 1, 133, ΣΠ 60, 29-38), Θήρα, «Ο αθάνατος». I: α, α3, β, β1 (όταν πεθαίνει ο πατέρας του). II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5. Η συν. παραλλαγμένη: η μάνα κάνει παιδί με το δράκο, τον Αθάνατο. Ο Αθάνατος βοηθά τον αδερφό του και τον σώζει από τις προσπάθειες των εραστών να τον φαρμακώσουν. Τέλος σκοτώνουν το δράκο κι ο ήρωας παντρεύεται.

55. Hahn 2, Anmerkungen στο παραμύθι αρ. 65 του 2ου τόμου, li παραλλαγή, Σύρος, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 A: I: α, α1, α3 (αργότερα γεννιέται κι ένα κοριτσάκι), γ, γ1, γ5. II: α, α1, α4, β, β2, β3, γ (ο μικρότερος αδερφός), γ1. III: α, α2, α3, α4. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε2, ε4, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ8, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4 (του κόβουν το κεφάλι), ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1, γ3.

56. Kretschmer, NM, αρ. 46, Θήρα, « Ο χατζής ». Ι: α5 (ο πατέρας ρίχνει το γιο και την κόρη του στη θάλασσα, γιατί ένας χατζής του είπε πως εξαιτίας τους θα χάσει την περιουσία του), γ, γ1, γ2. II: α, α2, α3, α5, γ, γ5 (η αδερφή), δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε3 (μια δράκαινα), ε6, στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ6, δ8, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α (τα πουλιά), α1, α2, α3, γ, γ1, γ2·

57. Roussel, αρ. 21, Μύκονος, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 60. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α5 (η αδερφή του ήρωα γεννά ένα κοριτσάκι-στρίγκλα), β, β1, β3. II: α, α1, α6 (φτάνουν σε μια πολιτεία, όπου ο ήρωας αρραβωνιάζεται), γ2, γ4 (με έναν Εβραίο), γ5, δ, δ1, δ2, δ3, ε, ε3 (η αρραβωνιαστικιά του), ε4, στ, στ1, στ6 (και το δίνει στη μητέρα του). Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

58. Roussel, αρ. 36, Μύκονος, άτιτλο. Μόνο το επεισόδιο της φυγής του παιδιού και της μητέρας του. Βρίσκουν υπόγεια πολιτεία και μένουν εκεί μαζ1-

59. Roussel, αρ. 37, Μύκονος, άτιτλο. I: α, α3, β, β1, γ, γ1, γ2. II: α, α1, α3, α5, γ, γ2, γ4, γ5, δ, δ2, δ9 (σταφύλι), δ8 (οι τριάντα εννέα δράκοι, αδερφοί του εραστή), στ7 (λευτερώνει και τη φυλακισμένη βασιλοπούλα, την πάει στον πατέρα της και αρραβωνιάζονται), ζ, ζ1, ζ3, ζ6. III: β9 (ένας καβαλάρης οδηγεί τον ήρωα στη βρύση της βασιλοπούλας. Αναγνώριση από το δαχτυλίδι του αρραβώνα).

Σελ. 227
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/228.gif&w=600&h=915

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

60. ΛΑ 2344, 460-465, Οθωνοί Κέρκυρας, άτιτλο. Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 65. Η συν. όπως AT/ATU 590: Ι: α, α4 (μοναχογιός, αδερφός της στρίγκλας), β, β1, β3, δ, δ1 (τα αγοράζει από τρία αδέρφια που μαλώνανε). II: α, α1, α3, α5, β, β1, β2, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, ε, ε1, ε4, στ, στ1, στ10, δ, δ1, δ2, δ7, δ10, στ7, στ8, στ10, δ, δ2, δ12 (τα μαλλιά της ξανθομαλλούσας), στ (της κόβει τα μαλλιά όταν κοιμάται), ζ4, ζ8. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1, γ2.

61. ΛΦ 1662, 1-8, Κύθηρα, «Η στρίγκλα μάνα κι η αδερφή που ήταν θεριό». Η αρχή όπως AT/ATU 315 Α, βλ. παρ. αρ. 66. Η συν. όπως AT/ATU 590: I: α, α4, β, β1, β3, γ, γ1, γ2, δ, δ4. II: α, α1, α3, α4, γ, γ1, γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, δ6, ε, ε1, ε4, ε5, στ, στ6, δ, δ1, δ2, δ7, δ12 (του στοιχειωμένου φιδιού), στ7, στ10, δ, δ1, δ2, δ3, δ12 (που το φυλά ο δράκος), στ, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5, ζ8. III: α1, α2, α3, γ, γ1, γ2. Η συν. όπως AT/ATU 315 Α.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

62. ΛΑ 1189 (ΣΜ19), 164-666, Ηλεία, «Η βασίλισσα και το βασιλόπλο». I: α, α1, γ, γ1, γ4 (στο σπαθί του). II: γ2, γ4, γ5, δ, δ1, δ2, 83, ε, ε3 (η αρραβωνιαστικιά του), στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ6 (των άγριων θηρίων), στ, στ10, δ, δ1, δ2, δ8, στ, στ1, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α, α1, α2, α3, γ, γ1, γ2.

63. ΛΑ 1192 (ΣΜ 22), 16-18, Αμαλιάδα, «Το βασιλόπουλο και η μάγισσα». Ι: α, α2, γ, γ1, γ2. II: α6 (παρά την απαγόρευση, η αδερφή του ήρωα κοιτάζει μέσα στο πηγάδι και βρίσκει το δράκο), γ3, γ4, γ5, δ, δ1, 82, δ8, δ 12 (από τη μηλιά με τα φίδια), ε, ε1, ε4, στ7, δ, δ1, δ2, δ3, δ4, στ, στ10, ζ, ζ1, ζ3, ζ4, ζ5. III: α1, α2, α3, γ, γ1.

64. ΛΑ 1206 (ΣΜ 36), 23-24, Σουλινάρι Κορινθίας, «Ο δράκος και το λεονταράκι». Ι: α, α2, β, β2, γ, γ1, γ2. II: α, α2, α3, α4, α6 (ο ήρωας παλεύει με το δράκο και τον νικά, αλλά αυτός ξαναγυρνάει), γ, γ1, γ3, γ4, γ5, ζ2 (το στοίχημα της αδερφής: όποιος χάσει, να βάλει το κεφάλι του στα σίδερα για να πνιγεί- ο ήρωας ξεσφίγγει τα σίδερα και γλυτώνει), δ, δ1, δ2, δ3, δ1 1, ε, ε3 (μια γριά), στ, στ4, στ5, στ6, 10, ζ, ζ1, ζ3, ζ6. III: β3, β2 (το λιονταράκι μαθαίνει για την τριανταφυλλιά), β4, γ, γ1.

65. ΛΑ 1208 (ΣΜ38), 35-37, Σουλινάρι Κορινθίας, «Τα δύο λεοντάρια». I: α5 (ο ήρωας βγάζει από μια σπηλιά μια κοπέλα και την παντρεύεται), γ, γ1, γ5 (αποκτά δύναμη ακουμπώντας το σταυρό), δ, δ2. II: α (και η γυναίκα του), α3, α4, α6 (σκοτώνει τον αράπη αλλά σώζεται ο γιος του), γ

Σελ. 228
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 560-599
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 209
    

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 590