Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Καπλάνογλου, Μαριάνθη
 
Κατρινάκη, Εμμανουέλα
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 560-599
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:44
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:2007
 
Σελίδες:519
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Στον πέμπτο αυτόν τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών (βλ. και δημοσιεύματα ΙΑΕΝ αρ. 21, 26, 34 και 41) παρουσιάζεται η επεξεργασία του τελευταίου μέρους των μαγικών παραμυθιών (AT/ATU 300-749), που καλύπτει τους τύπους AT/ATU 560-649 (μαγικά αντικείμενα) και AT/ATU 650-699 (υπερφυσική δύναμη και γνώση).
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 10.44 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 269-288 από: 522
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/269.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 612

(περιλαμβάνει και τον τύπο Μέγα AT 612 Α)

Σελ. 269
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/270.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 270
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/271.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 612 (περιλαμβάνει και τον τύπο Μέγα AT/ATU 612 Α)

Τα φύλλα που ανασταίνουν

AT 612: The three Snake-Leaves

AT/ATU 612 A: The Ungrateful Wife Restored to Life

ATU 612: The three Snake-Leaves (περιλαμβάνει και τον AT/ATU

612 A)

Delarue-Tenèze: Les feuilles qui ressuscitent Grimm no 16: Die drei Schlangenblätte

Eberhard Boratav no 120_

Άτιτλο

Μια φορά ήτανε ένας έμπορας κι είχε τρία παιδιά, και τα τρία σερνικά. Τον ήφκενε ο πατέρας του κατάρα, αρχόντισσα να μην πάρει κανένας, παρά να πάρουνε φτωχές, κατατρεμένες. Ήτανε κοντά τωνε μιαν αρφανή πολύ φτωχή. Λέει ο πατέρας τωνε: «Να την πάρομε, καημένε, εφτήνη τη φτωχή, να μας λατρεύει». Είχαν τηνέ στο σπίτι τρία χρόνια.

Λέει λοιπόν ο πατέρας του: «Γιε μου, να παντρευτείτε, γιατί εγώ θα 'ποθάνω». «Εσύ, πατέρα μου, δε θες αρχόντισσα, να πάρω τούτη που 'βαλες μες στο σπίτι, που 'ναι πολύ φτωχή». Δεν το καταδέχτη ο έμπορας. «Την ψυχοπαίδα μας θα πάρεις γυναίκα;» «Να την πάρω, πατέρα!» Αμέσως απεθαίνει ο πατέρας και παίρνει εφτούνος αυτή τη φτωχή κόρη.

Ο πιο μεγάλος επήρενε πιο αρχόντισσα. «Βρε», λέει, «δε θυμάσαι του πατέρα την ευχή, που μας ηλέγενε, να παίρνουμε όλο φτωχές;» «Ου, τώρα», λέει «κι εσύ! Την πήρα που την πήρα!» Ο μικρός εγύρευε φτωχή, να πάει με του πατέρα του την ευχή. Επήαινε και τη βρήκενε και την παίρνει. Στο δρόμο που πααίνανε, του πόθανε.

Άρχισε λοιπόν τις φωνές: «Πατέρα, πατέρα, δεν ερουβάρισε η ευκή που μου 'δωσες, να γλιτώσ' η γυναίκα μου!» Αμέσως, πετιέται από το ντουβάρι ένα θερίο κι είχενε στο στόμα του ένα τριαντάφυλλο και της το πάει στη μύτη της και σε λίγο ανεστήνεται. Τρέχει το παιδί κι αρπά το τριαντάφυλλο από του φιδιού τη γλώσσα. Φαντάσου, όντας ανεστήθηκε τι χαρά που την είχενε. Επήρενε τη γυναίκα και το τριαντάφυλλο κι επήγαινε ν' ανεστήσει τον πατέρα του.

Σαν έπιανε στον Aï-Λουκά, ήτανε κλειστά. Ο νέος, κουρασμένος και πι-

Σελ. 271
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/272.gif&w=600&h=915

πικραμένος, έκατσεν απόξω και περίμενε ν' ανοίξει ο Άγιος Λουκάς. Έπεσε κι εκοιμήθηκε πάνω στα γόνατα τση. Ντελόγκου περνάει ένα μουλάρι κι εκάθουνταν απάνω ένας πασάς και την κοίταζε καλά-καλά. «Ε» λέει, «πασά, τι με κοιτάζεις;» Λέει: «Μου αρέσεις πολύ. Κατέβα», λέει, «να κάτσω εγώ». Τον εβγάνει από τα γόνατά της αγάλια-αγάλια, και τον 'κουμπά στα χώματα και παίρνει τον πασά και φεύγει.

Ξυπνά ο νέος και δεν τη βρίσκει, και κλαίει και σκοτώνεται. «Βρε, για όνομα του Θεού, πού πήγεν η γυναίκα μου;» Πιάνει λοιπόν και κατεβαίν' στη χώρα και μπαίνει σ' έναν καφενέ. Κι αγνάντια ήτανε μια πορτοπούλα και τη βλέπει κι εκαθούντανε. Άμα τον εβλέπει, πέφτει κι εξαπλώνεται. Τση λέει ο πασάς: «Τι έχεις;» Λέει: «Να πιάσετε κείνονε, να τον εσκοτώσετε κι όποτε με βλέπει, μου κάνει το μάτι». Αμέσως ήβαλενε στρατιώτες να τον συλλάβουν.

Ένας του φίλος τ', αγαπημένος, τ' ακούσενε κι επήγαινε. Του είπενε: «Φίλε», λέει, «θα σε σκοτώσ'!» «Ε», λέει, «τι να κάμω; βασιλικός ορισμός και τα σκυλιά δεμένα!» Βγάνει το τριαντάφυλλο και το δίνει του φίλου του: «Φίλε, μόνα με σκοτώσουνε, βάλε το τριαντάφυλλο στη μύτη μου, που αμέσως θ' ανεστηθώ». Καλά του τα 'πενε, καλά και τα κάμανε. Αμέσως που τον εσκοτώσενε, επήαινε στον τάφο του και του 'βαλε το τριαντάφυλλο κι ανεστήθηκε.

Τι να κάμει το παιδί; Εσκώθηκεν, ήφυγεν από την πόλη της κι έγινε ένας πόλεμος κι επήεν ο νέος, αγνώριστος, κι επολέμησε και γύρισε κερδεσμένος. Του λέει ο πασάς: «Τι θες, παιδί μου, να σου κάμω;» «Θα κάμομε», λέει, «ένα χαρτί κι ό,τι σου πω θα κάμεις». Λέει: «Ναι». «Εφτήν την κούρβα που έχεις, θέλω να μ' την αποκεφαλίσεις!» Ε, τι ήθελε να κάμει, που είχανε χαρτί καμωμένο; Αμέσως την αποκεφαλίσανε. Φεύγει κι αυτός και πάει στο μοναστήρι και γίνεται καλόγερος και δεν ήθελε πια να τ' απαντήξει γυναίκα...

Μήτε εγώ ήμουνα κει μητ' εσύ να το πιστέψεις.

L. Roussel, Contes de Mycono, Léopol 1929, σ. 128-129, αρ. 65.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι . Ο γάμος του ήρωα

α: Ο ήρωας παντρεύεται μια κοπέλα" α1: κατώτερης κοινωνικής τάξης" α2: παρά τη θέληση των γονιών του' α3: και συμφωνούν, όποιος πεθάνει πρώτος, ο άλλος' α4: να τον ακολουθήσει στον τάφο' α5: να θρηνήσει για σαράντα μέρες' α6: άλλο.

β: Η κοπέλα πεθαίνει λίγο καιρό μετά το γάμο' β1: κι ο ήρωας κλαίει στον τάφο της (άλλο), όπου βλέπει' β2: δυο φίδια' β3: ένα ζώο' β4: άλλο' β5: που

Σελ. 272
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/273.gif&w=600&h=915

του δείχνουν έναν μαγικό τρόπο να την αναστήσει" β6: κι ο ήρωας την ανασταίνει.

γ: Ο άντρας πεθαίνει' γ1: στον τάφο του η γυναίκα βλέπει" γ2: δυο φίδια' γ3: άλλο' γ4: που της δείχνουν έναν μαγικό τρόπο να τον αναστήσει" γ5: κι η γυναίκα τον ανασταίνει.

II. Η αχαριστία της γυναίκας

α: Η γυναίκα παντρεύεται κάποιον άλλο (ανώτερο κοινωνικά), που την παίρνει και φεύγουν μαζί.

β: Ο ήρωας γίνεται δεκανέας (άλλο) στο στράτευμα, του οποίου ηγείται ο αντίζηλος του" β1: τον αναγνωρίζει η γυναίκα του και θέλει να τον σκοτώσει" β2: καμώνεται ότι δεν τον αναγνωρίζει' β3: ενώ ο σύζυγος τη διεκδικεί από τον αντεραστή του' β4: που διατάζει να τον κάψουν (άλλο).

γ: Τον ήρωα ενοχοποιούν ως κλέφτη (βάζοντας στη τσέπη του ένα κουταλάκι (άλλο)' γ1: και τον εκτελούν' γ2: τον εκτελεί η γυναίκα του γιατί κανείς άλλος δε θέλει να τον σκοτώσει.

δ: Επεμβαίνει ο Χριστός και τον γλιτώνει' δ1: οι δήμιοι τον λυπούνται" δ2: καίνε τη γυναίκα του.

III. Η ανάσταση του ήρωα

α: Ο ήρωας παραδίδει σ' έναν πιστό του φίλο το φάρμακο (άλλο) που ανασταίνει' α1: που το έχει από τότε που ανάστησε τη γυναίκα του' α2: άλλο" α3: τριαντάφυλλο' α4: φύλλα φιδιού" α5: άλλο.

β: Ο πιστός φίλος ανασταίνει τον ήρωα' β1: που ανασταίνει και την πεθαμένη βασιλοπούλα' β2: ξαναγυρίζει σαν αρχιστράτηγος (άλλο)' β3: και τιμωρεί τον αντίζηλο' β4: και τη γυναίκα του' β5: την καταδικάζει σε θάνατο' β5: την καίνε' β6: άλλη τιμωρία' β7: παντρεύεται τη δούλα και την κάνει βασίλισσα' β8: ανασταίνει τη βασιλοπούλα" β9: γίνεται πασάς (άλλο) στον τόπο της γυναίκας του.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΘΡΑΚΗ

1. ΛΦ 584, 2-5, Σουφλί, «Το ρόδο». Ι: α, α1, α3, α4, β, β1, β2 (γουρίδες), β4 (ρόδο), β6. II: α, β (δάσκαλος του φρούραρχου), β1, γ (δαχτυλίδι),

Σελ. 273
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/274.gif&w=600&h=915

γ1. III: α (ρόδο), α1, β (ανασταίνει τη βασιλοπούλα κι ως αμοιβή ζητάει να γίνει δικαστής), β4, β6 (την αφήνει να πεθάνει νηστική).

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

2. ΛΑ 2154 Δ', 74-88, Σαμαρίνα, άτιτλο. I: α, α1, α3, α4, α5, β, β1, β2, β5, β6 (με τριαντάφυλλο), γ, ε. II: α (καπετάνιος), γ, ε. III: β3, β4.

3. ΣΠ 76, 7-13, Μεσορόπη Παγγαίου, «Απιστία συζύγου». Ι: α, α3, α4, β, β1 (διαβάζει Ευαγγέλιο μέσα στον τάφο της), β4 (ένα ρόδο πέφτει πάνω στο Ευαγγέλιο), β6. II: α (περιηγητή), β, γ, γ1. III: α,α1, β, β3, β4, β8, β9.

ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

4. ΛΑ 2891, 166-178, Χώρα Σάμου, άτιτλο. Η βασιλοπούλα παντρεύεται αναγκαστικά ένα βασιλόπουλο, αλλά αγαπάει ένα φτωχό αγόρι και του γράφει γράμματα. Ο σύζυγος πλαστογραφεί τα γράμματα και της γράφει ότι δεν θα ξανάρθει. Η βασιλοπούλα σκοτώνεται και την ακολουθεί το βασιλόπουλο. Γυρνάει το παλικάρι. Ι: β, β2, β5, β6. II: α, γ, γ1. III: α, α (γαρίφαλο), α1, β, β2 (βασιλιάς), β5, β7.

5. Kretschmer, LD, 473-476, (Kretschmer, NM, 1-6, «Die Schlange»), Χίος, «Η φίδα». Παραλλαγμένο. Μια βασιλοπούλα ακούει μια φωνή που τη ρωτάει: «Τώρα νια ή γριά;» Απαντά: «Τώρα νια, που δύνουμαι». Ένας αετός την αρπάζει και την αφήνει σε μια ερημιά, μ' ένα τραπεζομάντηλο που βγάζει φαγιά και νερό. Φτάνοντας σε μια βασιλική μάντρα, κουβαλάει το γάλα στο παλάτι, αλλά επειδή ο γιος του βασιλιά θέλει να την προσβάλει, τον σκοτώνει. Χώνεται μαζί με το νεκρό στο μνήμα και με το χόρτο του φιδιού τον ζωντανεύει.

β. Εύβοια-Σποράδες

6. ΛΑ 2744, 290-304, Γιάλτρα Ευβοίας, άτιτλο. Δυο φίλοι υπόσχονται να παντρέψουν τα παιδιά τους. I: α, α3, α4, β, β1, β4 (άγγελος του δίνει λουλούδι), β, β6. II: α (ναύαρχο), β (λοχίας), β1, γ2. III: α (και του

Σελ. 274
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/275.gif&w=600&h=915

ζητάει να πάρει φωτογραφία την κρεμάλα), α3, β, β6 (η κοπέλα τρελαίνεται. Ο ήρωας πάει να τη γιατρέψει σ' ένα υπόγειο σπίτι και της δείχνει τη φωτογραφία. Θάβεται ζωντανή κι ο ήρωας επιστρέφει στον τόπο του με το φίλο του).

γ. Κυκλάδες

7. ΣΠ 57, 85-98, Πάρος, «Το ρόδο το αμάραντο». Ι: α, α3, α5 (3 μέρες), β, β1, β2, β5, β6. II: α, β, γ, γ1. III: α (στρατιώτης), α3 (ρόδο αμάραντο), β, β2, β3, β4.

8. Roussel, αρ. 65, Μύκονος, άτιτλο. Η παραλλαγή που δημοσιεύεται εδώ.

ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ

9. ΣΠ 50, 29-34, Κεφαλονιά, άτιτλο. Συμφυρμός με AT/ATU 947 (The Man followed by Bad Luck).

10. Boulanger, 115-123, Κέρκυρα, « La fortune dans les légumes». Επεισόδιο στον AT/ATU 712 (H τίμια γυναίκα), βλ. παρ. αρ. 9. Μια γυναίκα κατηγορείται από τις φθονερές συννυφάδες της, που της σκοτώνουν το παιδί. Διωγμένη στο δάσος, το ανασταίνει με το μαγικό βοτάνι που ζωντάνεψε ένα φίδι. Πραγματοποιεί όλες της τις επιθυμίες και ξαναβρίσκει τον άντρα της.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

11. ΣΠ 34, 16-23, Κερπινή Καλαβρύτων, άτιτλο. Συμφυρμός με AT/ATU 531 (Ο βαφτισιμιός του βασιλιά κι ο σπανός), βλ. παρ. αρ. 90. I: γ, γ2, γ4 (η πεντάμορφη βλέπει ένα φίδι που ανασταίνει ένα άλλο, κομμένο στα δύο, με ένα χόρτο), γ5.

12. Λαογραφία Γ', 1911-1912, 478, Κυνουρία, άτιτλο. I: α, α3, α5, γ, γ1, γ2, γ4, γ5.

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

13. ΛΑ 1271 (ΣΜ 101), 9, Κριεκούκι Βοιωτίας, «Ο βασιλιάς κι η βλάχα». I: α, α1, α3, α4, β, β1, β2, β5, β6.

Σελ. 275
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/276.gif&w=600&h=915

ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ

14. Taibbi-Caracausi, 99-113, αρ. 7, Rocca Forte, «I rigginotta 'c' ο drakose . Ως επεισόδιο στον AT/ATU 590 (Η άπιστη μάνα), βλ. παρ. αρ. 117.

ΑΔΗΛΟΥ ΤΟΠΟΥ

15. Νέα Εστία 12, 91-92, άτιτλο. I: α, α6 (υπόσχονται αιώνια αγάπη), β, β1, β4 (άγγελος μεσολαβεί στον Χριστό και την ανασταίνει). II: α (βασιλόπουλο), β2, β3, β4, δ, δ1, δ2.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ AT/ATU 612 KAI AT 612 Α

Στα παραμύθια αυτά συνδυάζονται δυο αφηγήσεις, ένας αρχαίος μύθος περί αναβιώσεως ή θεραπείας των πληγών όφεων με βότανα και η ιστορία της άπιστης συζύγου. Ορισμένες παραλλαγές του μύθου περί όφεων που κατέγραψε ο Μέγας στα δελτία του δεν είναι αυτοτελείς, αλλά αποτελούν απλά επεισόδια άλλων παραμυθιακών τύπων (οι αριθμοί 9, 10, 11, 14). Οι υπόλοιπες παραλλαγές ανήκουν σ' ένα σύστημα παραμυθιών, όπως το ονομάζει ο Νικόλαος Πολίτης1, που προέρχεται από έναν παλαιότατο ευρωπαϊκό μύθο: ένας άνδρας και μια γυναίκα συμφωνούν ότι, όταν πεθάνει ο ένας, ο άλλος θα ταφεί μαζί του. Πεθαίνει η γυναίκα κι ο άντρας τηρεί την υπόσχεση του. Στον τάφο μέσα σκοτώνει ένα φίδι και βλέπει να έρχεται ένα άλλο φίδι μ' ένα βοτάνι και να το ανασταίνει. Ο άντρας αρπάζει το βοτάνι και επαναφέρει στη ζωή τη σύζυγο του. Ακολουθούν επεισόδια περί απιστίας της γυναίκας που σώθηκε και της τιμωρίας της. Η αφήγηση της αχάριστης συζύγου θεωρείται μεταγενέστερη προσθήκη από τον Πολίτη, που δίδει ως πρότυπο του επεισοδίου τον αρχαίο μύθο περί του Γλαύκου, γιου του Μίνωα2. Οταν ο Γλαύκος πέθανε, ο Μίνωας έκλεισε το μάντη Πολύιδο μέσα στον τάφο μαζί με το νεκρό. Ο μάντης είδε ένα φίδι ν' ανασταίνει μ' ένα χόρτο ένα άλλο, πεθαμένο φίδι, κι έτσι ανέστησε κι ο ίδιος τον Γλαύκο. Υπάρχει πλήθος παραλλαγών του μύθου στην αρχαιότητα, που αποτελούν μέρος μιας λαϊκής δοξασίας κατά την οποία τα φίδια τεμνόμενα αυτοθεραπεύονται.

1. Ν. Πολίτου, «Σύμμεικτα (Το φίδι)», Λαογραφία Γ', 1911-1912, σ. 478-485.

2. Ν. Πολίτου, Παραδόσεις, 1129 κ.ε.

Σελ. 276
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/277.gif&w=600&h=915

Όσο για το παραμύθι, είναι γνωστό στην Ευρώπη, στην Ινδία και στην Ινδονησία3. Μελετήθηκε από τον Gaston Paris4 και τον Albert Wesselski5 για τις μεσαιωνικές πηγές του. Το μοτίβο του λουλουδιού που ανασταίνει είναι γνωστό από τον 12ο αιώνα, από τη Marie de France (Le lai d'Eliduc), όπου μια νυφίτσα τρίβει μ'ένα κόκκινο λουλούδι μια πεθαμένη νυφίτσα και τη ζωντανεύει.

Στις ελληνικές παραλλαγές δεν υφίσταται διάκριση μεταξύ AT/ATU 612 και AT 612 Α, οπότε ενώσαμε τους δύο τύπους. Ο Μέγας φαίνεται να θεωρεί ότι μόνον ο τύπος AT 612 Α συνδυάζει το μοτίβο των φιδιών με το επεισόδιο της άπιστης γυναίκας. Ωστόσο ο Κατάλογος AT αναφέρει συνδυασμένα τα δύο επεισόδια και στους δύο τύπους. Αλλά και στον Κατάλογο ATU υπάρχει η απλούστευση που κάναμε, δηλαδή οι δύο τύποι είναι ενωμένοι στον ενιαίο τύπο ATU 612.

3. Thompson, The Folktale, ό.π., σ. 115.

4. Gaston Paris, «Die undankbare Gattin», Zeitschrift des Vereins für Volkskunde XIII, 1903, σ. 1-24, 129-150.

5. Albert Wesselski, Märchen des Mittelalters, Berlin 1925 σ. 188-192.

Σελ. 277
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/278.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 278
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/279.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ AT/ATU 613, AT *613 D, AT * 613 E

Σελ. 279
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/280.gif&w=600&h=915 01 - 0002.htm

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 280
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/281.gif&w=600&h=915

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU

Οι δύο ταξιδιώτες (Ο θεός θέλει καλοσύνες ή κακοσύνες;)

AT/ATU: The Two Travellers (Truth and Falsehood) ATU: The Two Travellers Grimm no 107: Die beiden Wanderer Delarue-Tenèze: Les deux Voyageurs (Vérité et Fausseté) Basile IV, 2: Li duje fratielle

Eberhard - Boratav no 67, no 253_

Άτιτλο

Ήταν δύο νομάτοι. Τούτοι οι δυο τους έγιναν σύντροφοι. Ο ένας τους λέει: «Ας λέμε πάντοτε ψέματα, έτσι θα κερδίζουμε λεφτά». Ο άλλος λέει: «Ας λέμε πάντοτε την αλήθεια και ο Θεός θα ανταμείψει τη δουλειά μας». Ο ψεύτης άνθρωπος λέει: «Ας ρωτήσουμε έναν παπά για να δούμε τι θα μας πει' αν έχεις εσύ δίκιο, θα δώσω όλα μου τα ρούχα σε σένα, αλλά αν έχω εγώ δίκιο, τότε εσύ θα δώσεις όλα σου τα ρούχα σε μένα». Ενώ μιλούσαν, εμφανίζεται από μακριά ένας παπάς. Τον ρωτούν: «Ψέματα να λέμε ή αλήθεια;». Ο παπάς τους λέει: «Να λέτε ψέματα». Ο άνθρωπος που ήθελε την αλήθεια δεν τον πίστεψε. Περπατούν λίγο ακόμα, και κατόπιν έρχεται στο δρόμο τους ένας άλλος παπάς, κάπως πιο γερασμένος. Τον ρωτούν ξανά: «Ψέματα είναι καλό να λες ή αλήθεια;». Ο παπάς τους λέει: «Είναι καλό να λες ψέματα». Δυο φορές αυτός που ήθελε την αλήθεια χάνει. Έπρεπε να δώσει στον σύντροφο του όλα του τα ρούχα. Λέει: «Να ρωτήσουμε κι άλλον έναν' εάν κι εκείνος πει ότι είναι καλό να λέει κανείς ψέματα, θα σου τα δώσω». Έρχεται κι άλλος ένας παπάς, ακόμα πιο γερασμένος, και λέει και τούτος: «Είναι καλό να λέτε ψέματα». Και τότε αυτός που ήθελε την αλήθεια δίνει όλα τα ρούχα του, ως και το πουκάμισο του. Απομένει γυμνός. Κλαίει πικρά πικρά. Σκέφτεται. Ενώ σκεφτόταν, έρχεται στο νου του: «Να πάω στο μύλο». Μπαίνει στο μύλο' κάθεται. Με το που κάθεται, ακούει κάποιες πικρές φωνές. Φοβάται. Δεν σαλεύει από τον τόπο του. Ακούει διαβόλους να διηγούνται στο αφεντικό τους τι κακίες είχαν κάνει. Ένας από αυτούς λέει στο αφεντικό τους: «Εγώ σήμερα ξεγέλασα την κόρη του βασιλιά' αύριο τέτοια ώρα θα τη φέρουμε εδώ να την κάνουμε

Σελ. 281
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/282.gif&w=600&h=915

νύφη». Ο αφέντης τους τον ρωτάει: «Πώς μπορεί να γίνει καλά; Πώς μπορεί να ξαναβρεί τα λογικά της;» Και ο διάβολος λέει: «Στον κήπο τους υπάρχει ένα χορτάρι' εάν το φάει, θα γίνει καλά». Μετά κοιμούνται. Πριν σηκωθούν, ο άνθρωπος πηγαίνει νωρίς στο σπίτι του βασιλιά. Λέει: «Θα κάνω καλά την κόρη σου, εάν μου δώσεις μια χούφτα παράδες». Και ο βασιλιάς λέει: «Εάν μπορέσεις να κάνεις καλά την κόρη μου, θα σου τη δώσω γυναίκα». Ο άνθρωπος αμέσως την κάνει καλά. Παντρεύεται το κορίτσι' γίνεται γαμπρός του βασιλιά.

Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα ψέματα, έγινε ζητιάνος. Ρωτά τον άλλον: «Πώς κι έγινες πλούσιος; Πες το μου για να γίνω κι εγώ». Αυτός του λέει: «Πήγαινε στο μύλο, περίμενε μια νύχτα και μάθε, έτσι θα γίνεις κι εσύ πλούσιος όπως εγώ». Το βράδυ της επόμενης, πηγαίνει και ξαπλώνει μέσα στο μύλο. Ενώ βρίσκεται εκεί, συνεδριάζουν οι διάβολοι. Ο αφέντης τους ρωτάει: «Πού είναι ο γάμος που θα κάναμε; Πού είναι αυτή;» και οι άλλοι λένε: «Ενώ μιλούσαμε εκεί επάνω ήταν ένας άνθρωπος και τα άκουσε όλα' πήγε, γιάτρεψε την κόρη του βασιλιά' και αφού είναι έτσι, ας κοιτάξουμε επάνω για να δούμε ποιος είναι αυτός». Όλοι πηγαίνουν επάνω' κοιτάζουν και βλέπουν ότι εκεί βρίσκεται ένας άνθρωπος, ο ζητιάνος. Τον δέρνουν πολύ λέγοντας: «Εσύ έκανες τον σύντροφο σου ζητιάνο' ήρθες τώρα να κάνεις κι εμάς;» Τον χτυπούν τόσο, μέχρι να πεθάνει. Όποιος λέει ψέματα, αυτά παθαίνει. Καληνύχτα. Να ευχαριστήσει κι εσένα, να ευχαριστήσει κι εμένα.

Journal of Hellenic Studies 30, 1910, σ. 128-129. Παραλλαγή από τη Σίλλη. Το κείμενο αποδίδεται εδώ στην κοινή νεοελληνική.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

I: Οι ήρωες και το στοίχημα τους

α: Οι ήρωες είναι δύο' α1: αδέρφια' α2: γείτονες' α3: φίλοι" α4: παιδιά' α5: σύντροφοι στο ταξίδι.

β: Φεύγουν στην ξενιτιά για να δουλέψουν" β1: ακολουθώντας τη συμβουλή της μητέρας (της γυναίκας) του" β2: ο ένας εργάζεται με οποιοδήποτε μισθό, ενώ ο άλλος για να δουλέψει ζητά υψηλή αμοιβή, έτσι ο πρώτος μαζεύει λεφτά ενώ ο δεύτερος όχι" β3: από τα χρήματα που κερδίζουν ο ένας αποταμιεύει, ο άλλος τα σκορπάει.

γ: Στο δρόμο" γ1: του γυρισμού" γ2: ο καλός σύντροφος μοιράζεται το φαΐ του, ενώ ο κακός όχι' γ3: βάζουν στοίχημα ποιος νικά, η αλήθεια ή το ψέμα;/

Σελ. 282
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/283.gif&w=600&h=915

το δίκαιο ή το άδικο; / οι καλοσύνες ή οι κακοσύνες; γ4: και ζητούν από πρόσωπο (πρόσωπα) που συναντούν στο δρόμο να κρίνουν" γ5: αυτό (αυτά) κρίνει (ουν) ότι το ψέμα (άδικο, κακοσύνες) νικά' γ6: επειδή είναι ο διάβολος που εμφανίζεται μεταμορφωμένος σε άνθρωπο' γ7: ο καλός σύντροφος χάνοντας το στοίχημα χάνει και τις οικονομίες του' γ8: ο κακός του βγάζει τα μάτια' γ9: και τον εγκαταλείπει' γ10: οι δυο σύντροφοι αποχωρίζονται.

II: Η αποκάλυφη των μυστικών

α: Ο ήρωας ανεβαίνοντας στο δέντρο για να προφυλαχτεί τη νύχτα' α1: μπαίνοντας σε μια σπηλιά' α2: αλλού' α3: όπου συγκεντρώνονται διάφορα όντα' α4: διάβολοι' α5: νεράιδες' α6: ζώα' α7: άλλο' α8: και κρυφακούει πολύτιμα μυστικά' α9: από τα όντα που συζητούν τις κακές τους πράξεις αλλά και τον τρόπο επανόρθωσης τους.

β: Ο καλός ξαναβρίσκει το φως του' β1: γιατρεύει' β2: την τυφλή βασιλοπούλα' β3: την άρρωστη βασιλοπούλα' β4: τον άρρωστο βασιλιά' β5: που οι διάβολοι (νεράιδες) είχαν φέρει σε αυτήν την κατάσταση' β6: πλένοντας τα μάτια (το σώμα) με το νερό μιας πηγής που βρίσκεται εκεί κοντά' β7: με άλλο τρόπο' β8: βοηθά άλλους ανθρώπους' β9: και αμείβεται πλουσιοπάροχα" β10: βρίσκει ένα θησαυρό.

III: Η τιμωρία του κακού συντρόφου

α: Ο ήρωας αφηγείται την ιστορία του στο σύντροφο του' α1: μοιράζει τα λεφτά που κέρδισε.

β: Ο σύντροφος του θέλοντας να κερδίσει κι αυτός πλούτη πηγαίνει στο ίδιο μέρος όπου τα ίδια όντα συγκεντρώνονται ξανά και αναρωτιούνται ποιος τους άκουσε και τους χάλασε τις δουλειές, έτσι ανακαλύπτουν το σύντροφο" β1: και τον σκοτώνουν" β2: τον τρώνε.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. Hahn 1, 209-212, Βήσσανη Πωγωνίου, «Gilt Recht oder Unrecht?» (Kretschmer, NM, 313-316, αρ. 64, «Gilt Recht oder Unrecht?»). I: α, α1, γ3, γ4, γ5, γ6, γ8, γ9. II: α, α4, α8, α9, β, β1, β3, β6, β8, β9. III: α, ο μεγάλος αδελφός πεθαίνει.

Σελ. 283
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/284.gif&w=600&h=915

2. Klaar, Christos, 159-162, Δελβινάκι Πωγωνίου, άτιτλο. I: α, γ3. II: α (με τη συμβουλή ενός σοφού), α3, α4, α8, β1, β3, β5, β7, β9 (παντρεύεται τη βασιλοπούλα). III: β, β1.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

3. ΛΦ 1030, 6-8, Καρδίτσα, «Ο τυφλός βασιλιάς». I: α, α1, γ3, γ4, γ5, γ8. II: α4, α8, α9, β, β1, β4 (τυφλό), β7 (στάχτη από νεροκολοκύθα), β9. ΠΙ: β, β1.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

4. ΙΛ 615, 1-3 (ΛΑ 2213), Αιανή Κοζάνης, «Τα δύο αδέρφια». Ι: α, α1, β, β3, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7, γ10. II: α4, α8, β8 (μονοιάζει τα δύο αδέρφια που μαλώνουν για το θησαυρό του πατέρα, υποδεικνύοντάς τους πού είναι κρυμμένος), β9. III: β, β1.

5. ΛΦ 1058, 11-14, Αμύνταιο, «Τα δύο αδέρφια». I: α, α1. Στη μοιρασιά του χωραφιού του πατέρα ο ένας αδερφός θέλει να αδικήσει τον άλλο. Αποφασίζουν να πάνε στο δικαστή αλλά ως δικαστής παρουσιάζεται ο διάβολος που δίνει δίκαιο στον κακό, γ8, γ9. II: α4, α8, α9. Η συνέχεια όπως AT/ATU 1653 Β (The Brothers in the Tree): Όταν φεύγουν οι διάβολοι ανεβαίνει στο δέντρο, αλλά από το κρύο της νύχτας αρρωσταίνει η κοιλιά του και λερώνει τους ληστές που βρίσκονται κάτω από το δέντρο και τους κάνει να φύγουν αφήνοντας το χρυσάφι τους, β, β1, β4 (τυφλό), β7 (να κάνει λάσπη με το σάλιο του και με τη στάχτη που βρίσκεται κάτω από το δέντρο), β9 (παντρεύεται τη βασιλοπούλα). III: β, β1.

6. Μηλιόπουλος, Κότσυφας, 53-58, περιοχή Βοΐου, «Ου καλός κι ου μπαταχτσής». I: α, α3, β, β3, ο κακός ξεγελάει τον καλό και του παίρνει τα λεφτά. II: α4, α8, α9, β8 (προλαβαίνει τον τσακωμό των τριών αδελφών, βρίσκει κρυμμένο θησαυρό και τους τον μοιράζει), β9. III: β, β1.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

7. ΛΦ 1442, 20-27, Πολιχνίτος Λέσβου, «Καλουσύνις - κακουσύνις» (Μέγας, Παραμύθια Β', 157-163, «Οι δυο γειτόνοι»). I: α, α2, β, β2, β3, γ,

Σελ. 284
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/285.gif&w=600&h=915

γ1, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7, γ8, γ9. II: α, α3, α4, α8, α9, β, β1, β2, β5, β6, β8 (σφάζει τέσσερα αρνάκια καραγκιόζικα στις γωνιές κι έτσι στεριώνει το μοναστήρι που χτίζουν οι καλόγεροι), β9. III: α1, β, β1. 8. ΣΠ 84, 17-22, Πολιχνίτος Λέσβου, «Τα δυο αδέλφια».

β. Δωδεκάνησα

9. Dawkins, 45 Stories, 327-333, Κως, «Ο βαρκάρης». Ένας βαρκάρης παντρεύεται μια όμορφη κοπέλα. Ο καπετάνιος μιας βασιλικής φρεγάτας που θέλει να την αρπάξει, την καταφέρνει με τη βοήθεια μιας γριάς κι η κοπέλα ντύνεται ναυτόπουλο και φεύγει μαζί του. Ο βαρκάρης προσπαθεί να τη βρει αλλά δεν τα καταφέρνει. Μην έχοντας να ζήσει μπαίνει σερβιτόρος σε μαγέρικο και ο καπετάνιος που τον συναντά τυχαία τον παίρνει στο καράβι του. Τον αναγνωρίζει η γυναίκα του που τον κατηγορεί για κλέφτη και βάζει να του βγάλουν τα μάτια και να τον ρίξουν στη θάλασσα. II: α3 (στην παραλία), α3, α5, τον λυπούνται, β, β1, β2, β6 (αθάνατο νερό), β8 (γιατρεύει το τυφλό κοριτσάκι), β9 (ο βασιλιάς τον παντρεύει με την κόρη του και τον κάνει αρχικαπετάνιο). Διατάζει να κρεμάσουν τον καπετάνιο και την άπιστη γυναίκα του.

10. Λαογραφία Ε', 1915-1916, 626-634, Ρόδος, «Η ευχή και η κατάρα των γονιών». Δυο αδέλφια κληρονομούν από το βασιλιά πατέρα τους, ο πρώτος τα πλούτη και την κατάρα του, ο δεύτερος μόνο την ευχή του. Με την ευχή του πατέρα του ο μικρότερος γιος προκόβει και γίνεται βασιλιάς, βρίσκει τον αδερφό του πάμφτωχο και τον φέρνει κοντά του, αυτός όμως με την προτροπή της γυναίκας του τον ρίχνει στη θάλασσα και με τη φόρα που έπεσε του βγαίνουν τα μάτια. Τον περιμαζεύει ο άτυχος καπετάνιος ενός ψαράδικου και ρίχνοντας τα δίχτυα στο όνομα του στραβού βγάζουν πολλά ψάρια. Η γυναίκα του καπετάνιου για να τον εκδικηθεί επειδή απέκρουσε τις προτάσεις της τον κατηγορεί στον άντρα της. Ο ήρωας για να αποδείξει την αθωότητά του εύχεται να σκιστεί στα δυο το καΐκι και τα μάτια της χανούμισσας να μπουν στα δικά του. Επιστρέφει στον τόπο του και αναγνωρίζεται με τη γυναίκα του με το δαχτυλίδι που της πάει η γριά και ξαναγίνεται βασιλιάς. Συγχωρεί τον αδερφό του.

γ. Κρήτη

11. ΛΑ 1338 (ΣΜ 151), 15-16, Κρήτη, «Το δίκιον και το άδικον». I: α, α1, γ3, γ4, γ5, γ8. II: α, α3, α8, α9, β, β3, β6, β8.

Σελ. 285
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/286.gif&w=600&h=915

12. ΛΦ 369, 1-4, Ρέθυμνο, «Η δικαιοσύνη». Ι: α, α1, γ, γ3, γ4, γ5, γ8, γ9. II: α7 (ακούει τη φωνή του Θεού), β, β6. Στην πολιτεία που έχει πεθάνει ο βασιλιάς χωρίς διάδοχο, θα κάνουν τον πρώτο που θα βρεθεί έξω από την πόρτα. Ο ήρωας κάθεται να ξεκουραστεί τυχαία έξω από το παλάτι και τον κάνουν βασιλιά. Ο αδελφός πάει να κάνει το ίδιο αλλά μένει τυφλός σε όλη του τη ζωή.

13. Μύσων Ζ', 1938, 155-156, Ρούσα Εκκλησιά Σητείας, «Η δύναμη του Θεού και του διαβόλου». I: α, α5, γ, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7, γ10. II: α, α3, α5, α8, α9, β1, β3, β6, β9 (γαμπρός του βασιλιά). III: α, β, β1.

δ. Κυκλάδες

14. Pio, 227-230, Σύρος, «Οι δυο γκουντουράδες». I: α, α1, β, β1, β2, β3, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7, γ8, γ9. II: α1, α3, α5, α8, α9, β, β1, β4, β5, β6, β9. III: ρωτάει ο κακός, β, β1.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

15. ΛΑ 1193 (ΣΜ 23), Βελίτσα Ολυμπίας, 90-91, «Ο διάβολος και τα δύο αδέλφια». I: α, α1, γ3, γ8 (ο διάβολος του βγάζει τα μάτια). II: α8, β, β7 (γάλα συκιάς). III: β, β1.

16. ΛΑ 2934, 185-186, περιοχή Καλαμάτας, άτιτλο. I: α, α1, για να δώσει από το ψωμί του στο μικρότερο τού βγάζει τα μάτια. II: α, α3, α4, α8, β, β7 (φάρμακο ενός μπουκαλιού), β8 (κάνει κι άλλους τυφλούς καλά). III: Γυρνάει στη μάνα του και φανερώνει την αλήθεια. Ο αδελφός ζητάει συγχώρεση.

17. ΛΦ 37, 1-3. Κέρτεζη Καλαβρύτων, «Τα δυο αδέλφια». I: α, α1. Ο ένας αδελφός πλούσιος και άκληρος, ο άλλος φτωχός, με πολλά παιδιά, φεύγει αναζητώντας την τύχη του. Δίνοντας ψωμί και νερό στους δυο γέρους που συναντά στο δρόμο ξαναβρίσκει τα ψωμιά ακέραια και δέχεται συμβουλές. II: α, α3, α4, α8, α9, β1, β4, β5, β7 (να του ρίξει λάσπη), β9. III: α, β, β1. Συμφυρμός με AT/ATU 821C* (Ο διάβολος που χάλασε σαράντα ζευγάρια παπούτσια).

18. ΛΦ 655, 9-10, Ολυμπία, «Ο τυφλός κι οι καλικάντζαροι». I: α, α2, β, β3, γ, γ1, γ8, γ9 (παίρνοντας τα λεφτά του). II: α2 (στο δάσος), α3, α7 (καλικάντζαροι), α8, α9, β, β3, β6, β9.

19. ΛΦ 1189, 5-7, Λεβίδι, «Τα επτά αδέλφια». I: α (εφτά), α1, β (αναζητούν την τύχη τους), γ, γ2 (τα μεγαλύτερα αδέλφια τρώνε το φαΐ του μικρότερου και δεν του δίνουν από το δικό τους), γ10 (τον εγκαταλείπουν).

Σελ. 286
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/287.gif&w=600&h=915

ΙΙ: α2 (πάνω σε γκρεμισμένο κτίριο), α3, α6, α8, β1, β2, β7 (αίμα σκοτωμένου κόρακα), β9 (γίνεται βασιλιάς), β10. III: α (ο μεγαλύτερος αδελφός), β, β2.

20. ΣΠ 43, 1-6, Σαρατζάς Πυλίας, «Η αλήθεια κυριεύει, για το ψέμα;»

21. Μεσσην. Έτος Α', 1938, 147-148, Λογγά Πυλίας, «Η αλήθεια και το ψέμα». Ι: α, α1, γ (στο γεφύρι), γ3, γ8. II: α, α3, α4, α8, α9, β, β1, β2, β5, β6, β8 (τα αδέρφια που τσακώνονται, τα αντρόγυνο που χώρισε, βάζει αγκωνάρι στο γεφύρι ώστε να μην ξαναγκρεμιστεί), β9 (γίνεται γαμπρός του βασιλιά). III: β, β1.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ - ΠΟΝΤΟΣ - ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ α. Μικρά Ασία

22. ΣΠ 94, 16-17, Σμύρνη, άτιτλο.

β. Πόντος

23. Αστήρ Πόντου 1, 1885, 568-570, Κρώμνη, «Τα δύο αρκατάσα». I: α, α3, β, γ, γ10. II: α1, α3, α6 (αρκούδα, λύκος και αλεπού), α8, β8 (προειδοποιεί τους ιδιοκτήτες των οικιακών ζώων που τα άγρια ζώα σκοπεύουν να φάνε), β10. III: Ξαναβρίσκει το σύντροφο του, β, β2.

24. Αρχείον Πόντου Γ', 1931, 101-102, Σούρμενα, άτιτλο. Ι: α, α3, γ, γ2, γ10. II: α1, α6, α8 (από μιαν αρκούδα που θα βρει λίρες, από ένα λύκο που θα βρει ένα πρόβατο και από μια αλεπού που θα βρει έναν πετεινό),

β10. III: β, β2.

25. Αρχείον Πόντου Γ', 1931, 105-107, Γίγα Όφεως, άτιτλο. I: α, α4, β, β1, β2, β3, γ, γ1, γ3, γ4, γ5, γ7, γ10. II: α2 (σε καΐκι), α3, α4, β1, β3, β7, β8, β9. III: β, β1.

γ. Καππαδοκία

26. Dawkins, MG in AM, 388-390, Αξός, άτιτλο.

27. Dawkins, MG in AM, 482-484, Φάρασα, άτιτλο. Ι: α, α4, β, γ2, γ10. II: α1, α3, α6, α8, β10. III: β, β2.

28. Journal of Hell. Studies, 30, 1910, 128-129, Σίλλη, άτιτλο. Η παραλλαγή που δημοσιεύουμε εδώ.

Σελ. 287
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/68/gif/288.gif&w=600&h=915

ΚΥΠΡΟΣ

29. ΛΑ 2351 Α', 23-27, Άγιος Τρύφων, «Ο ψεύτης και ο αληθινός». Ξενυχτούν μαζί τον βρικολακιασμένο νεκρό. Ο ψεύτης αποκοιμιέται, ο αληθινός, άγρυπνος, τον μαχαιρώνει μόλις σηκώνεται. Τους δίνουν λεφτά αλλά ο ψεύτης που γυρνάει στο χωριό, αντί να δώσει στη γυναίκα του αληθινού αυτά που της έστειλε ο άντρας της, τα κρατάει. II: α2 (στο μύλο), α3, α4, α8, α9, β1, β3, β7 (ζουμί χόρτου που βρίσκεται έξω από το μύλο), β8 (ξεστομώνει το νερό και αυτό πάει στην πόλη), β9. III: β, β2.

30. ΛΦ 298, 5-20, Νατά Πάφου, «Η ζήλεια». I: α, α1, γ3, γ4, γ5, γ6, γ7. II: α2 (στο μύλο), α3, α4, α8, α9, β1, β3, β7 (να της βάλει χόρτα στο αυτί), β9 (γαμπρός του βασιλιά). III: β, β1.

Σελ. 288
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 560-599
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 269
    

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT/ATU 612

    (περιλαμβάνει και τον τύπο Μέγα AT 612 Α)