Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Μπρούσκου, Αίγλη
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 700-749
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:23
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1994
 
Σελίδες:271
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί υποδειγματική δημοσίευση, σύμφωνα με τα διεθνή σχετικά πρότυπα, του καταλόγου των ελληνικών παραμυθιών που συνέτασσε ο Γεώργιος Μέγας ήδη από το 1910. Είναι στην ουσία ο δεύτερος τόμος του καταλόγου, μιας και ο συντάκτης του είχε προλάβει να δημοσιεύσει τον πρώτο τόμο. Ο κατάλογος παραμυθιών του Μέγα αποτελεί ένα σπουδαίο έργο υποδομής για κάθε σχετική έρευνα, έργο που συμβάλλει στη μελέτη όχι μόνο της ελληνικής εθνικής προφορικής παράδοσης αλλά και της παγκόσμιας. Η προσπάθεια για μια υποδειγματική δημοσίευση του καταλόγου αυτού, που άρχισε με τον τόμο αυτόν, καταβλήθηκε με την απόλυτη πεποίθηση ότι η αξία του είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Ένας κατάλογος παραμυθιών έρχεται ακριβώς να προσφέρει ταξινομημένο το σημαντικότατο υλικό των παραμυθιών και των παραλλαγών τους, και να υπενθυμίσει παράλληλα τη σημασία, τη συνέπεια, αλλά και τη δύναμη της ευελιξίας που ενέχεται στην προφορική παράδοση των παραμυθιών.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 7.13 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 18-37 από: 274
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/18.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 18
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/19.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

AT 700-749

Σελ. 19
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/20.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ  ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/21.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 700

Σελ. 21
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/22.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 22
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/23.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 700

Κοντορεβυθούλης

AT: Tom Thumb

Grimm no 37: Daumerlings Wanderschaft

Delarue: Poupot

To κουκάκι

Μια βολά κι ένα καιρό ήταν μια γριά κι ένας γέρος. Ζούσανε αγαπημένα, μόνο που δεν είχανε ένα παιδάκι και το 'χανε μεγάλο καημό. Μια μέρα η γριά δεν είχε ψωμί να δώσει στο γέρο να πάρει μαζί του στο χωράφι - ήτανε γεωργός - και τον επαρακάλεσε να φύγει αυτός κι αυτή θα του το πήγαινε. Και ο γέρος έφυγε. Εζύμωσε καλά-καλά η γριά κι έβαλε στο φούρνο την πίτα να ψηθεί - βάζουνε πρώτα την πίτα να δοκιμάσουνε το φούρνο- και μετά τα ψωμιά. Σαν τέλειωσε πια και το ψήσιμο, άρχισε πάλι το παράπονο της: "Να, τώρα, να 'χα ένα παιδάκι, θα του πήγαινε ψωμί του γέρου, μόνον δε θα πήγαινα εγώ η καημένη!" Και τα μάτια της πήρανε την πιθάρα δίπλα στο φούρνο που ήταν γεμάτη κουκιά. "Να ήτανε όλ' αυτά τα κουκιά παιδάκια!" είπε με στοχασμό η γριά. Κι επειδή ήταν θεοσεβούμενη, ο θεός την άκουσε και με μιάς πετάγονται από το πιθάρι τόσα μωρά, όσα ήταν κουκιά.

"Μαμά πεινάω, μαμά πεινάω..." φώναζαν όλα μαζί τα μικρά κι αυτή έκοβε και τους έδινε και τα έφαγαν, έφαγαν και το ζυμάρι ακόμα. Κι η γριά τότε θύμωσε κι έκλαιγε γιατί τι θα του πήγαινε του γέρου στη δουλειά; Τα πήρε λοιπόν όλα μαζί με το πιθάρι και τ' άδειασε στο ρέμα να πεθάνουνε να ησυχάσει κι αυτά πνιγήκανε.

Μετά γύρισε στο σπίτι κι έβαλε δεύτερη φουρνιά και σαν τέλειωσε το ψήσιμο παραπονέθηκε: "Να 'φηνα τουλάχιστον μόνον ένα παιδί, τώρα θα μου το πήγαινε". Και πετάχτηκε δίπλα της ένα μικρό κουκάκι που είχε γλυτώσει και της φώναξε: "Μαμά, πεινάω...", κιηγριά, χαρούμενη,τ' αγκάλιασε και το φίλησε και του 'βαλε να φάει, να χορτάσει. "Τώρα, να πας στον πατέρα σου ψωμί", του είπε κι αυτό έφυγε τρέχοντας και πάει στο γεωργό.

"Πατέρα, σου 'φερα το ψωμί", του είπε, κι αυτός ξαφνιάστηκε και το ρώτησε ποιος είναι. Το κουκάκι, έτσι τον έλεγαν το μικρό, του είπε την ιστορία του κι αυτός χάρηκε." Έλα, τώρα, κάθησε να φάμε και μαζί", είπε ο γεωργός κι αφήκε τα βόδια_με τ' αλέτρι παράμερα. Αλλά το κουκάκι που ήταν χορτασμένο, είπε: "Πατέρα, έχεις

Σελ. 23
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/24.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ένα ρινίδι ν' ανοίξω μια τρύπα στ' αλέτρι να μπω μέσα και να καματεύω;» Κι άνοιξε μια τρύπα ο γεωργός στ' αλέτρι και μπήκε το κουκάκι μέσα κι ώργωνε κι ο γεωργός πιο πέρα έτρωγε. Σε λίγο, περνάν δύο πραματευτάδες κι είδανε τ' αλέτρι με τα βόδια να πηγαίνει μόνο του και παραξενευτήκανε. «Καλώς τα πολεμάς, γέρο, τι βλέπουμ' εκειπέρα;» Κι ο γέρος εξήγησε πως το αλέτρι δεν πήγαινε μονάχο του, αλλά το κινούσε άνθρωπος μ' αυτοί δεν πίστεψαν και βάλανε στοίχημα. Αν τ' αλέτρι το κινούσε άνθρωπος, θα έδιναν στο γεωργό τ' άλογα κι όλες τις πραμάτειες, μα, αν κινιόταν μοναχό του, τότε θα 'παιρναν απ' αυτόν τ' αλέτρι και τα βόδια, και συμφώνησαν. «Κουκάκι!», φωνάζει τότε ο γεωργός κι εκείνο τ' άκουσε και βγήκε και απάντησε και σαν τον είδαν οι πραματευτάδες, έδωσαν τ' άλογα τους και τις πραμάτειες τους στο γεωργό κι έφυγαν, κι αυτός γένηκε πλούσιος πια, και χαρούμενος που είχε κι ένα παιδάκι.

ΛΦ 143: Συλλέχτηκε από τη Δέσποινα Δημητριάδου στη Θεσσαλονίκη· το άκουσε από μια ηλικιωμένη γυναίκα από τη Λακωνία

Σελ. 24
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/25.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Η γέννηση του ήρωα

α: Ο ήρωας είναι πολύ μικρός· α1: κι ονομάζεται Κοντορεβιθούλης- α2: έχει άλλο όνομα, σχετικό με το μικρό του ανάστημα· α3: έχει όνομα άσχετο με το μικρό του ανάστημα.

β: Ο ήρωας έχει γονείς που για πολλά χρόνια δεν έκαναν παιδιά και παρακαλούσαν ν' αποκτήσουν ένα· β1: ας ήταν και πολύ μικρό, σαν β2: ρεβυθάκι· β3: καρυδάκι· β4: φασολάκι· β5: φακή· β6: κουκί· β7: φουντούκι· β8: σκελίδα σκόρδου· β9: κότα· β10: ποντίκι· β11: τσουκαλάκι· β12: δάχτυλο· β13: αλεπού· β14: κόκκορας· β15: είναι μοναχογιός· β16: ο μόνος από τ' αδέλφια του -γεννημένα από ρεβύθια (άλλους σπόρους) - που επέζησε· β17: ανάπηρος· β18: έχει πέσει από τον ουρανό· β19: γεννήθηκε από μια πορδή· β20: από ένα φύσημα· β21: βρέθηκε σ' ένα μπαούλο· β22: τον έχουν υιοθετήσει· β23: άλλη θαυματουργή γέννηση.

ΙΙ. Ο αγώνας για επιβίωση

α: Τα παιδιά εγκαταλείπονται από τους γονείς τους στο βουνό (συμφυρμός με τον τύπο AT 327) διότι· α1: τρώνε πολύ· α2: κάνουν θόρυβο.

β: Η μητέρα(οι γονείς) τα σκοτώνει(ουν)· β1: πνίγοντας τα· β2: πετώντας τα μέσα στην κατσαρόλα· β3: πετώντας τους βραστό νερό· β4: υποχρεώνοντας τα να ξαναμπούν στην τρύπα απ' όπου βγήκαν β5: χτυπώντας τα· β6: μ' ένα φτυάρι· β7: με τη βούρτσα· β8: τη σκάφη· β9: την παντόφλα· β10: διάφορα.

γ. Το(α) παιδί(ά) σκοτώνεται(ονται)· γ1: ρίχνοντας πάνω του (ς) την κατσαρόλα που το(α) πλακώνει· γ2: πηδώντας μέσα στο βραστό νερό· γ3: οι γονείς τρώνε ένα μέλος του παιδιού τους· γ4: τα ζώα, δέντρα, κ.λπ. θρηνούν.

δ. Ο ήρωας ξεφεύγει· δ1: κρύβεται· δ2: πίσω από τη σκούπα· 83: στο παπούτσι της γριάς· δ4: στην παντόφλα που χρησιμοποίησε για να σκοτώσει τ' αδέλφια του· δ5: στην τσέπη της· δ6: αλλού· δ7: στο ζυμάρι, που το πετάει μακριά, όταν ο ήρωας αρχίζει να τσιρίζει· δ8: περνώντας από την κλειδαρότρυπα· δ9: παίρνοντας μαζί του τ' αδέλφια του (συμφυρμός με το AT 327).

ΙΙΙ. Οι περιπέτειες του ήρωα

α: Ο ήρωας φέρνει μια πίτα (διάφορα) στον(η) πατέρα (μητέρα) του που δουλεύει στο χωράφι· α1: αλλά την τρώει αντί να του την πάει, παρεξηγώντας τα λόγια του:

Σελ. 25
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/26.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

"Από που να έρθω;" "Από την άκρη, από τη μέση...", νομίζει ότι πρέπει να τη φάει από την άκρη, από τη μέση· α2: πρέπει να οργώσει· α3: και μπαίνει μέσα στ' αλέτρι και κάνει ζευγάρι· α4: όντας αθέατος κερδίζει το στοίχημα (που έβαλε ο πατέρας του) μ' έναν περαστικό (ους).

β: Τον ήρωα καταπίνει ένα ζώο· β1: βόδι· β2: αγελάδα· β3: αλεπού· β4: άλλο ζώο.

γ: Από την κοιλιά (διάφορα) του ζώου, φωνάζει σε βοήθεια τους γονείς του, που σκοτώνουν το ζώο· γ1: αλλά δεν βρίσκουν τον ήρωα· γ2: τον καταπίνει ένα (ή περισσότερα) ζώο (α)· γ3: από την κοιλιά του ζώου ο ήρωας φωνάζει τις γυναίκες του χωριού, εμποδίζοντας το να φάει τις κότες· γ4: οι γυναίκες σκοτώνουν το ζώο ανοίγοντας του την κοιλιά· γ5: έτσι ο ήρωας βγαίνει στο φως· γ6: ανεβαίνοντας στο κέρατο μιας αγελάδας· γ7: απ' όπου διώχνει το λιοντάρι που θέλει να τη φάει.

δ: Τα έντερα του ζώου, που μέσα τους βρίσκεται ο ήρωας· δ1: τα παίρνει μια γυναίκα και πάει να πλύνει στο ποτάμι· δ2: και τα πετάει όταν ακούει τον ήρωα να μιλάει· δ3: κι ο ήρωας σώζεται· δ4: ένας λύκος (ή άλλο ζώο) τα παίρνει και τα τρώει· δ5: και πεθαίνει (καθώς και το επόμενο ζώο) · δ6: κι ο ήρωας βρίσκεται με τους κλέφτες που παίρνουν το δέρμα του ζώου· δ7: αλλά τους ξεφορτώνεται· δ8: προειδοποιώντας τους περαστικούς για την κλοπή που διέπραξαν (θα διέπρατταν) · δ9: πέφτοντας, τον πατάει ένας άνθρωπος, που φοβάται τις κραυγές του και φεύγει τρέχοντας· δ10: ύστερα κλέβει μια κατσίκα, την πηγαίνει στους κλέφτες, που τον διώχνουν, μη θέλοντας να τη μοιραστούν μαζί του· ειδοποιεί τους κάτοχους της κατσίκας για την κλοπή, κυνηγούν τους ληστές, αφήνοντας τα όλα στον ήρωα, που τα πηγαίνει στους γονείς του.

ε: Ο ήρωας ανεβαίνει σ' ένα στάχυ και τον αρπάζει ένα κοράκι· ε1: που τον αφήνει στη στέγη ενός σπιτιού όπου τον πιάνει και τον καταπίνει· ε2: πηδώντας μέσα στην κοιλιά του, τον υποχρεώνει να κάνει εμετό στη θάλασσα· ε3: τον καταπίνει ένα ψάρι, το ψαρεύουν και το πηγαίνουν στον βασιλιά· ε4: που θέλει να μάθει την ιστορία του, τον στέλνει στον πόλεμο, όπου τον σκοτώνει μια αράχνη. Ο βασιλιάς τον θάβει με τιμές.

στ: Ο ήρωας θρέφει τ' αδέλφια του· στ1: και γίνεται πλούσιος παίζοντας Καραγκιόζη.

ζ: Τον ήρωα πουλούν σε κάποιον ζ1: ένα άλλο πρόσωπο παίρνει τον ήρωα, τον πετάει σε μια σακούλα (στην τσέπη του) για να τον πάει σπίτι του, να τον μαγειρέψει και να τον φάει· ζ2: τον παίρνει η αλεπού· ζ3: αλλά ξεφεύγει· ζ4: γεμίζοντας την τσέπη· ζ5: με ακαθαρσίες· ζ6: με πέτρες· ζ7: (αιχμάλωτος για τρίτη φορά) ο ήρωας πετιέται στο φούρνο, που τον σβήνει κατουρώντας· ζ8: και σκοτώνει το(α) παιδί(ά) του απαγωγέα του· ζ9: που του σερβίρει μαγειρεμένο (α) · ζ10: εκείνος καταλαβαίνει τι έγινε και, προσπαθώντας ν' ανέβει στη στέγη για να πιάσει τον ήρωα, σκοτώνεται.

η: Ο ήρωας κλέβει από τους ληστές τη λεία τους· η1: κλέβει κάποιον άλλον η2:

Σελ. 26
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/27.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

φέρνει τα κλοπιμαία στους γονείς του· η3: αλλά τον ξαναπιάνουν η4: και τα καταφέρνει να ξεφύγει οριστικά· η5: ο(οι) απαγωγέας(είς) του υποχωρούν μπροστά στις απειλές του· η6: γιατί, όταν εμφανίζονται στο δικαστήριο, ο δικαστής αθωώνει τον ήρωα.

θ: Το τσουκαλάκι πάει στον γάμο· το γεμίζουν φαγιά, η νύφη βάζει τα κοσμήματα της· τα πηγαίνει στη μητέρα του· τη νύχτα η νύφη κάνει ακαθαρσίες στο τσουκάλι· η μητέρα του το σπάει.

IV. Η λύση

α: Ο ήρωας πεθαίνει· α1: στην κοιλιά του λύκου που πεθαίνει από την πείνα· α2: πνιγμένος· α3: καμένος (δολοφονημένος)· α4: από τον πατέρα του (τη μάνα του)· α5: από τους κλέφτες.

β: Ο ήρωας (φουντούκι) γίνεται δέντρο(φουντουκιά).

γ: Ο ήρωας και τ' αδέλφια του ανασταίνονται όταν ο πατέρας (θέλοντας να χτυπήσει τη μητέρα) χτυπάει κατά λάθος την κολοκύθα.

δ: Τον ήρωα υιοθετεί ένας γεωργός, που γίνεται πλούσιος.

ε: Ο ήρωας ξαναγυρίζει σπίτι του οριστικά· ε1: πλούσιος· ε2: δαρμένος.

Σελ. 27
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/28.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΦ 715, 13, «Ο Ρεβύθης». Ι: α1, β2. ΙΙΙ: ηΐ (κλέβει έναν μπακάλη απειλώντας ότι θα σκίσει τα λογιστικά του βιβλία κι εκείνος του δίνει ό,τι ζητάει).

2. ΛΑ 1300, (ΣΜ 130), 19-20, Ζαγόρια, «Τα φασόλια που έγιναν παιδιά». Ι: β4, β16. ΙΙ: «2, β9, δ. ΙΙΙ: α, α3, γ. IV: ε.

3. ΛΑ 2233, (ΙΛ 652), 95-96, Ζαγόρια, «Ου ριβιθούλς». Ι: α1, β, β2. ΙΙΙ: β5

(αρνί), γ, γ2, γ4, γ5.

4. Hahn, 2, 115, no 99. Ι: β23 (παιδί-καρύδι μέσα στον ασκό, όπου φυσούσαν ο γέρος κι η γριά, κάνει χωράφι, στη συντροφιά κλεφτών ώσπου πνίγεται στο ποτάμι).

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

5. ΛΑ 1176, (ΣΜ 6), 81-90, Πήλιο, «Ο μικρός Γιαννάκης κι η αλεπού». Ι: α, β14. ΙΙΙ: γ2, γ3, γ4, γ7, γ9.

6. ΛΦ 1327, 15-17, Κουτσόβλαχοι Θεσσαλίας, «Ένας γέρος και μια γριά». Ι: β10, β23 (σπάζοντας μια κολοκύθα βγαίνουν τρία ποντικάκια· το πρώτο το κρατούν για παιδί τους). ΙΙΙ: α1, α2.

ΘΡΑΚΗ

7. Σταμούλη, θρακικά 17, 105-106. Καλλικράτεια, «Ο Νικολάκ'ς κ' η δράκισσα». Ι: γ1 (ο ήρωας είναι ορφανό που θρέφεται με μήλα· μια δράκισσα τον κατεβάζει με πονηριά από το δέντρο), γ3, γ7, γ8, γ9.

8. Σταμούλη, idem, αρ. 55,129-130, Τυρολόη, «Ο Ροβιθούλ'ς». Ι: β1, β3, β16. ΙΙ: α1, β, δ6 (στο πιθάρι). ΙΙΙ: α1, δ5, η. IV: ε, ε1.

9. Σταμούλη, idem, αρ. 56, 130-131, Σηλυμβρία, «Ο Κοντοροβιθάκς». Ι: β1, β2, β15. ΙΙΙ: α, β3.

10. ΛΑ 700, 1, (ΒΡ Ι 389), Αδριανούπολη, «Του σπουριτούδ'». Στη συντροφιά είκοσι κλεφτών, φωνάζει να φύγουν γιατί έρχεται στρατός, ο θησαυρός του μένει.

Π. ΛΑ 700, 2, (ΒΡ 391, 2), Αδριανούπολη, «Η ατεκνία». Ι: β19. If: β10 (πλάστη), δ6 (πίσω από τη σκάφη). ΙΙΙ: α, α1, β, γ4.

Σελ. 28
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/29.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

12. ΙΛ 730, 358, Θεσσαλονίκη, άτιτλο. Ι: β, β10. III: α1, α2. ΙΙ: β4 (το σκοτώνει η γριά για να τον τιμωρήσει).

13. ΛΑ 1179, (ΣΜ 9), 13, Χαλκιδική, "Η γυναίκα και τα παιδιά της". Ι: β4 (η άτεκνη χύνει τα φασόλια στην καπνοδόχο και γίνονται παιδιά). ΙΙ: β10 (η μητέρα τα καίει γιατί δεν ξέρει τι να τα κάνει). ΙΙΙ: Επιζούν ο Γιάννης κι η Μαρία, η συνέχεια συγκεχυμένη.

14. ΛΑ 1181, (ΣΜ 11), 47, Κοζάνη, άτιτλο. Ι: α, β15. ΙΙΙ: α3, β5 (τον καταπίνει ο λύκος, αφού έσωσε τα βόδια από τους κλέφτες).

15. ΛΑ 1269, (ΣΜ 99), 67, Έδεσσα, "Το ποντίκι". Ι: β10, β18. ΙΙ: δ4. III: α, β3 (ο γέρος σκοτώνει όλες τις αγελάδες για να τον βρει).

16. ΛΑ 2213, (ΙΑ 615), 10-12, Κοζάνη, "Κουκουμπέσσης". Ι: β, β10. III: β1, γ, δ, δ4, δ8 (διηγείται την ιστορία του στους ληστές που τον πηγαίνουν σπίτι του).

17. ΛΑ 2959, 484-489, Κρόκος Κοζάνης, "Κουκουμπέης". Ι: α, α2, β3, β15. III: β1, γ, γ5.

18. ΑΦ 2, 1-3, Χαλκιδική, "Ένα φουντουκάκι να μιλάει ανθρωπινά". Ι: β, β7. ΙΙ: β10 (από την τσέπη της μάνας του, το φουντούκι ζητάει φαΐ στο γάμο κι η μάνα του το πετάει από το παράθυρο. Φυτρώνει δέντρο).

19. ΑΦ 143, 1, Θεσσαλονίκη, "Το κουκάκι". Ι: α, "2, β16. ΙΙ: β1. ΙΙΙ: α, α4, "5.

20. ΑΦ 143, 1-2, Πολύγυρος, άτιτλο. Ι: β2, β16. ΙΙ: β6, δ. ΙΙΙ: α1, α2, β2, γ, γ1, δ3, δ7, δ8. IV: α, α1.

21. ΑΦ 579, 2-3, Θεσσαλονίκη, "Τα ποντικάκια". Ι: β10, β16. ΙΙ: α2, β, δ. III: α1, α2, β2, γ, γ5.

22. ΑΦ 947, 17, Κατερίνη, "Ο γέρος κι η γριά". Ι: β10. ΙΙΙ: α2, β1, γ, γ1, γ5.

23. ΑΦ 1643, 8-9, Βέροια, "Η κολοκύθα". Ι: β16, β23 (βγαίνει από μια κολοκύθα που σκάει). II: α1, β, β10, δ, δ6 (στην ντουλάπα). ΙΙΙ: α1, α2. IV: γ.

24. Μηλιόπουλος, Μακ. Παρ., 59-62, "Οι δύο γέροι και το παιδί τους, το ποντικάκι". Ι.· β1, β10. ΙΙΙ: α1, α3, α4, γ.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Νησιά Ανατολικού Αιγαίου

25. ΛΑ 700, 3, (ΒΡ Ι 329, ΑΗ), Χίος, "Το μιτσοκωλάι", (δημοσιευμένο από τους Argenti-Rose, I, no 28, 536-539). Ι; β6. ΙΙ: β, δ2. ΙΙΙ: γ2 (ξεγελά την αλεπού να χωθεί μέσα στον φούρνο, να ζεσταθεί, τάχα ότι θα βγάλει φτερά, να πετάξει στο δώμα· καίγεται).

Σελ. 29
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/30.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β. Δωδεκάνησα

26. ΛΑ 2279, 48-49, Λέρος, άτιτλο. Ι: α10. ΙΙΙ: α (κάνει διάφορες δουλειές). Ατελής παραλλαγή.

27. Κρητικός, Λαογραφία 15, II, 310-312, Πάτμος, "Το κομματόψωμο". Ι: β1, β9 (βγαίνει από ένα μπαούλο). ΙΙΙ: α3, α4 (μπαίνει στο στόμα του βοδιού), β, β5 (γάτος), γ. IV: ε.

γ. Εύβοια - Σποράδες

28. ΛΑ 3172, 313-315, Ιστιαία, "Ο παπάς κι οι αλεπούδες". Ι: β13, β16. ΙΙ: β, δ1. ΙΙΙ: α1, α2. IV: α2, α4.

29. Hahn, 1, 300, αρ. 55, Ιστιαία, (ΒΡ Ι 389 AGH).

30. Πέρδικα, II, αρ. 5, 165-166, Σκύρος, "Ο μ'σοκωλιάς". Ι: α2, β6, β16. II: α, α2. ΙΙΙ: γ1, γ6, γ7, γ8 (η δράκισσα τρώει τα βυζιά της κόρης της), γ9. IV: ε1.

31. Ρήγας, II, αρ. 88, 135-138, Σκιάθος, "Ου ριβιθούλ'ς". Ι: α1, β2, β16. Η: α1, β, δ, δ3. ΙΙΙ: α1, α2, β3, γ, γ1, δ, δ2, δ6. IV: ε, ε2.

δ. Κρήτη

32. ΛΑ 1383, (ΣΜ 169), 3, Ρέθυμνο, άτιτλο. Ι: β6 (το μικρότερο παιδί είναι κουτσό). ΙΙ: α1, β10 (με το κλαδευτήρι), δ. ΙΙΙ: α3, β2, γ, γ1, γ2, γ3. Ατελής παραλλαγή.

33. Φραγκάκη, Κρητικό Παραμύθι, 48, "Το τσικαλάκι". Ι: β1, β11 (τσουκάλι). ΙΙΙ: θ.

ε. Κυκλάδες

34. ΛΑ 1329, (ΣΜ 142), 43-45, Άνδρος, "Ο Σκορδούλης". Ι: α2, β, β8. III: η, η3, η6.

35. ΙΛ859, 162-166, Ικαρία, άτιτλο.Ι: β6, β16.ΙΙ: α1 (τρώνε το ψωμί του πατέρα τους και βρωμίζουν τη ζύμη), δ, δ6 (σ' ένα μπουκάλι λάδι). Ενωμένο με το AT 327C.

36. Hahn, 1, αρ. 55, 300-302, Τήνος, "Το μισο-μπιζελάκι". Ι: β16. ΙΙ; β, δ3. ΙΙΙ; α, α1, β2, γ, δ, δ1, δ2, δ4, δ5. IV: ε (ο λύκος πέφτει στη στέγη του σπιτιού του ήρωα και ψοφάει· ο ήρωας κρύβεται, αλλά βγαίνει μόλις ακούσει τη μητέρα του να κλαίει).

37. Hahn, 1, αρ. 56, 303-304, Τήνος, "Ο κουκκιπιπέρης". Ι: α, α2, β, β4, β16 (η γριά παρακαλεί το θεό να ξανακάνει τα παιδιά της φασόλια). ΙΙ: γ, γ2, γ3, γ4.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

38. ΛΑ 2344, 189-193, Κέρκυρα, "Το Μισοκωλάκι". Ενωμένο με το AT 327C και το AT 1121, βλέπε το επόμενο.

Σελ. 30
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/31.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

39. ΛΑ 2344, 396-397, Κέρκυρα, «Ο Μισοκούκκης». Ι.· β16. ΙΙ: «1, β8. ΙΙΙ: συμφυρμός με το AT 327C: ανεβαίνει σ' ένα δέντρο κι η γριά προσπαθεί να τον κατεβάσει- γ1, γ3, γ7, γ9.

40. ΛΦ 66, 5-8, Κεφαλλονιά, «Ο κακός δράκος». Ι: β, β6, β15. ΙΙΙ: η1, η2 (σκοτώνει τον δράκο, βάζοντας τον να καταπιεί μια πέτρα).

41. ΛΦ 268, 5-7, Ζάκυνθος, «Ο κουτσοκούκης». Ενωμένο με το AT 327C. Ι: α1, β6, β16. ΙΙ: α1, β.

42. ΛΦ 655, 51, Κέρκυρα, «Ο Κοντορεβυθούλης». ΙΙΙ: α, α1, β3, γ, δ, δ2, δ3.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

43. ΛΑ 700, 9, Μανιάκι Μεσσηνίας, «Το ποντικόπαιδο». Ι: β10. ΙΙΙ: α1, α2, β2, γ, Τ1,δ1,γ2, γ4. 7V:a2, α3.

44. ΛΑ 1192, (ΣΜ 22), 92, Ολυμπία, «Η ασεβής γυναίκα». Ι: β1, β16. Η: α1, β2, δ (δυο μικρά ξεφεύγουν), δ4, δ6 (στο καλάθι· τα παιδιά μένουν με τη μάνα). Ατελής παραλλαγή.

45. ΛΑ 1203, (ΣΜ 33), 45-47, Πουλίτσα Κορινθίας, «Η γριά κι ο γέρος». Ι: β1, β16. ΙΙ: β5, β6, β7, 86 (κρύβεται πίσω από τον καθρέφτη). ΙΙΙ: α, β1, γ1, δ1, δ2, δ4, δ7, δ8, δ5. IV: Δεν διευκρινίζεται ποια είναι η τύχη του ήρωα.

46. ΛΑ 1203, (ΣΜ 33), 95, Πουλίτσα Κορινθίας, «Ο γέρος, η γριά και τα δύο βόδια, ο κόκκινος και ο μαυρούλης». Ι: β3. ΙΙ: δ6 (κλέβουν βόδια μαζί).

47. ΛΑ 1228, (ΣΜ 58), 113-114, Καλαμάτα, «Λιάρος και παιδί». Παραλλαγή ταυτόσημη με την ΛΑ 700, 9: βρίσκει το παιδί στα έντερα του ζώου η γριά και το παίρνει στην αγκαλιά της.

48. ΛΑ 1228, (ΣΜ 58), 113-114, Καλαμάτα, «Ο κοντορεβιθούλης». Παραλλαγή ταυτόσημη με την ΛΑ 1202, (ΣΜ 32), 3-5. ΙΙΙ: β4, γ3 (η αλεπού πέφτει από το δέντρο και μεταμορφώνεται σε δέντρο (ασαφές τέλος».

49. ΛΑ 1229, (ΣΜ 59), 63-64, Κορώνη, άτιτλο. Ι.· β10. ΙΙΙ: α3, γ, η2.

50. ΛΑ 1277, (ΣΜ 107), 67, Γορτυνία Αρκαδίας, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ι: β16. ΙΙ: β3. ΙΙΙ: α1, β2.

51. ΛΑ 1277, (ΣΜ 107), 71, Γορτυνία Αρκαδίας, άτιτλο. Ι: α1, β2. ΙΙΙ: α1, α3, γ, γ3. IV: ε.

52. ΛΑ 1281, (ΣΜ 111), 37-40, Κυπαρισσία Μεσσηνίας, «Τα παθήματα του Πιτσικώκου». Ι: α2. ΙΙ.· δ, δ2. ΙΙΙ: β3, γ, ε, ε2, ε3, ε4.

53. ΛΑ 1281, (ΣΜ 111), 148-153, Κυπαρισσία Μεσσηνίας, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ενωμένο με το AT 327C. Ι: α, α1. ΙΙ: α, α1, δ8, δ9. ΙΙΙ: στ, στί.

Σελ. 31
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/32.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

54. ΛΑ 1348, (ΣΜ 161), 13, Μεγαλόπολη, «Ο γέρος και η γριά». Ι: β3. III: γ, 86, 88, η, η2.

55. ΛΦ 249, 15, Πυλία Μεσσηνίας, «Το λιαρό βόδι». Ι: β22 (οι γέροι υιοθετούν ένα ποντίκι). ΙΙΙ: α1, α2, β2, γ, γ5.

56. ΛΦ 332, 1-3, Μονεμβασία Λακωνίας, «Το κουκάκι». Ι: α1, β, β16. ΙΙ: α1, β1. III: α, α3, α5.

57. ΛΦ 559,13-15, Τρίπολη, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ι: α, α1, β2. ΙΙΙ: α3, β2, γ, γ5.

58. ΛΦ 1014, 7-9, Μεγαλόπολη, «Ένας γέρος άκληρος». Ι: β6, β16. ΙΙ: α2, β, δ. ΙΙΙ: α1, α2, β2, β6, β7.

59. ΛΦ 1784, 1-2, Κυπαρισσία Μεσσηνίας, «Το Κοντορεβιθάκι». Ι: β16. ΙΙ: β, β6, δ1. ΙΙΙ: α, α2, δ6, 87, 88, 89, 810.

60. ΛΦ 1872, 1-4, Γορτυνία Αρκαδίας, «Το ρεβυθάκι». Ι: α1, β2. ΙΙΙ: α1, α2, β2, γ, γ1, δ, δ1, 82, 84, 85, 86, 87, η, η2. IV: ί, ε1.

61. ΣΠ34, 25-29, Καλάβρυτα Αχαίας, άτιτλο. Ι: β23 (η γριά γεννά πέντε ποντικάκια).ΙΙ: 83.ΙΙΙ: α, β2.

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

62. ΛΑ 1171, (ΣΜ 14), 37, Βάλτος Ακαρνανίας, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ι: α1, β2. ΙΙΙ: α, γ, γ3, γ5.

63. ΛΑ 1273, (ΣΜ 103), 56, Θήβα, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ι: β. ΙΙΙ: γ5 (δεν τον βρίσκει η μάνα του), 89, γ2, γ3, γ4.

64. ΛΑ 1273, (ΣΜ 103), 71-72, Θήβα, «Ο Κοντορεβιθούλς». Ι: α1, β16. ΙΙ: α2, β, β5, β7, 82. ΙΙΙ: α1, α2, β4 (ανεβαίνει πάνω σε μια κότα, που την καταπίνει μια αλεπού), γ2, γ3, γ4, γ6, γ7.

65. ΛΑ 1273, (ΣΜ 103), 91-92, Θήβα, «Ο κοντορεβιθούλης». Παραλλαγή ταυτόσημη με την προηγούμενη.

66. ΛΑ 1273, (ΣΜ 103), 133-134, Θήβα, «Ο Κοντορεβιθούλης». Παραλλαγή ταυτόσημη με την προηγούμενη.

67. ΛΦ 494, 8-9, Λαμία, «Ο Κοκκοσούλας». Ι: β16. ΙΙ: β10 (προσπαθώντας ν' αρπάξουν το ζυμάρι, ρίχνουν την κατσαρόλα και καίγονται), δ3. ΙΙΙ: α1, α2,

β1, γ, γ5.

68. ΛΦ 1288, 1-3, Καλοθρόνι Λοκρίδας, «Ο Κοντορεβιθούλης». Ι: β16. ΙΙ: α1, β3. ΙΙΙ: α1, α2, β2, 8, δ3.

Σελ. 32
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/33.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

69. Dawkins, MG in Asia Minor, 485, Φάρασσα, «To παιδάκι και η δράκισσα». Παραλλαγή ταυτόσημη με την ΣΠ 105, 11-12.

70. ΚΜΣ, Φάρασσα, 4939-4946. «Το 'ρκούδι». ΙΙΙ: α (το παιδί βλέπει τη σκιά του και νομίζει πως είναι άλλο παιδί· του δίνει ψωμί), β5 (αρκούδα). Στη συνέχεια ενωμένο με τον τύπο AT 327C.

71. ΚΜΣ, Φλοϊτά 5, 1-4, Νίγδη, άτιτλο. Ι: β, β1, β16. ΙΙ: α1, β2, δ. Ατελής παραλλαγή.

ΠΟΝΤΟΣ

72. Ποντιακή Εστία, 1953, αρ. 29, 1933-1934, Νικόπολις, «Το φάκα τ' εκλώστεν μωρόν...». Ι: β5, β 16. ΙΙ: β3, 81. ΙΙΙ: α, β5 (τον καταπίνει ένας γάιδαρος, που τον τρώει μια αρκούδα, που σκοτώνεται). IV: ε (σώζεται μαζί με τον γάιδαρο).

ΚΥΠΡΟΣ

73. ΛΦ 1109, 1-5, «Ο Ροϊττός». Ι: β6, β16. ΙΙ: α1, β3. ΙΙΙ: α, η1 (κλέβει τον ελαιέμπορο, που εγκαταλείπει από φόβο το εμπόρευμα του· ύστερα κλέβει τον κρασέμπορο, τον ξυδέμπορο), ζ, ζ3, β, β5, (καμήλα), γ, γ1, γ2, γ5, η, η5. IV: ε, ε1.

74. Κληρίδης, Ι, 38, Καπούτι Μόρφου, «Ο Ρουβιθάς». Ι: β23 (η άτεκνη τρώει μια κούπα κουκιά· όσα κουκιά, τόσα παιδιά· ανάμεσα τους, ένα ρεβίθι, το παιδί Ρουβιθάς). ΙΙ: β2, δ6 (στο πόμολο). ΙΙΙ: α5, η.

Σελ. 33
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/34.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Το παραμύθι αυτό εισάγει το θέμα του λιλιπούτειου ήρωα, που κατά τον Stith Thompson είναι σημαντικότερος από τους γίγαντες μέσα στον παραμυθιακό κόσμο (στις τοπικές παραδόσεις είναι οι γίγαντες πολύ σημαντικοί). Υπάρχουν στην έντεχνη λογοτεχνία τα ταξίδια του Lemuel Gulliver και στην προφορική παράδοση οι περιπέτειες του Tom Thumb.

Το παραμύθι διηγείται την ιστορία ενός αγοριού, που δεν είναι πιο μεγάλο από ένα δάχτυλο· το αφήγημα είναι γνωστό από την Αναγέννηση· ο Perrault φαίνεται να εμπνεύστηκε τ' όνομα του Petit Poucet από το σατιρικό έργο του Fielding, Tom Thumb the Great. To παραμύθι του αυτό όμως ανήκει στον διεθνή τύπο AT 327, "τα χαμένα στο δάσος παιδιά" και όχι στον AT 700, που εξετάζουμε.

Ο Κοντορεβυθούλης είναι μια ευρωπαϊκή ιστορία που διαδόθηκε στον κόσμο ολόκληρο: από την Ευρώπη πέρασε στην Ασία, πάντα κατά τον S. Thompson, σε διάφορα σκόρπια σημεία της Αφρικής και στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου, κι από κει στην Τζαμάικα, στις Μπαχάμες, στους Μαύρους της Νότιας Αμερικής και σε μια φυλή Ινδιάνων.

Η ιστορία δεν παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία. Ένα άκληρο ζευγάρι αποκτάει με μαγικό τρόπο ένα λιλιπούτειο παιδάκι. Πολυάριθμες είναι οι περιπέτειες του. Συνήθως πλουτίζει στο τέλος και γυρνάει στο σπίτι του να ζήσει με τους γονείς του.

Στην Ελλάδα έχουμε 74 παραλλαγές σχετικά πλήρεις· συνήθως η γέννηση του ήρωα είναι θαυματουργή· μια γριά εύχεται ν' αποκτήσει ένα παιδάκι, μικρό σαν κουκί, σαν τη φακή, το ρεβύθι κ.λπ. Ή, ζητάει από τον θεό μισό παιδί: έτσι γεννιούνται ο Μισοκωλάκης, ο Κουκουλίτσης, ο Κουκκιπιπέρης κ.λπ. Πολύ σπανιότερα ο ήρωας γεννιέται από μια πορδή, από ένα φύσημα, βρίσκεται σ' ένα μπαούλο ή πέφτει από τον ουρανό.

Το παιδί αυτό χρησιμοποιείται δυστυχώς συχνά για οικιακή κατανάλωση. Όταν έχει τη μορφή ζώου, είναι συνήθως ζώο φαγώσιμο: αρνάκι, κοκοράκι, γουρουνάκι, κατσικάκι. Έτσι, το βρίσκουμε κάποτε πνιγμένο στην κατσαρόλα, όπου πέφτει εκούσια ή ακούσια και βράζει μαζί με τη σούπα. Άλλοτε, το τρώνε οι γονείς του, χωρίς καν να το καταλάβουν. Δεν τα καταφέρνει, ημιτελές όπως είναι να γίνει ήρωας ανεξάρτητος, να φύγει από την πατρική εστία και να δημιουργήσει δική του οικογένεια. Μια μάγισσα καμιά φορά επιχειρεί να το φάει, αλλά με την πονηριά του την καταφέρνει ο ήρωας να φάει το δικό της παιδί κι ύστερα προκαλεί το θάνατο της κι έτσι την εκδικείται. Σ' αυτήν την ομάδα των παραμυθιών με το τραγικό τέλος, μπορούμε να πούμε ότι ο ήρωας δεν απομακρύνεται ποτέ ουσιαστικά από τη χύτρα, που δίπλα της γεννήθηκε.

Ανάμεσα στις πιο σταθερές κι επαναληπτικές του περιπέτειες, είναι και το επεισόδιο όπου τον καταπίνει ένα ζώο: βόδι, αγελάδα, αλεπού, λύκος κ.λπ. Από την κοιλιά του ζητάει βοήθεια ή προδίδει τους κλέφτες, που ετοιμάζονται να επιτεθούν σ' ένα

Σελ. 34
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/35.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

κοτέτσι. Άλλοτε κλέβει τους ληστές, παίρνοντας τα λάφυρα τους, άλλοτε αφήνει τον πατέρα του να τον πουλήσει ακριβά σ' έναν έμπορο, από τον οποίο ξεφεύγει και ξαναγυρνάει κοντά του.

Συνοπτικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει τραγικό τέλος (πεθαίνει μέσα στην κοιλιά του ζώου που τον κατάπιε, πνίγεται, τον δολοφονούν οι κλέφτες, ή οι γονείς του) παραμένοντας πάντοτε ημιτελής· αυτή είναι η μια αφηγηματική δυνατότητα. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη: ο ήρωας αποδεικνύεται παμπόνηρος, αντέχει σ' όλες τις φοβερές δοκιμασίες και γυρίζει στην πατρική εστία, πολλές φορές πλούσιος.

Σελ. 35
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/36.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 36
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/37.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 703*

Σελ. 37
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 700-749
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 18
    23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

    ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ