Συγγραφέας:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Μπρούσκου, Αίγλη
 
Τίτλος:Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 700-749
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:23
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1994
 
Σελίδες:271
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Ελληνικά παραμύθια-Κατάλογος
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Περίληψη:Το βιβλίο αυτό αποτελεί υποδειγματική δημοσίευση, σύμφωνα με τα διεθνή σχετικά πρότυπα, του καταλόγου των ελληνικών παραμυθιών που συνέτασσε ο Γεώργιος Μέγας ήδη από το 1910. Είναι στην ουσία ο δεύτερος τόμος του καταλόγου, μιας και ο συντάκτης του είχε προλάβει να δημοσιεύσει τον πρώτο τόμο. Ο κατάλογος παραμυθιών του Μέγα αποτελεί ένα σπουδαίο έργο υποδομής για κάθε σχετική έρευνα, έργο που συμβάλλει στη μελέτη όχι μόνο της ελληνικής εθνικής προφορικής παράδοσης αλλά και της παγκόσμιας. Η προσπάθεια για μια υποδειγματική δημοσίευση του καταλόγου αυτού, που άρχισε με τον τόμο αυτόν, καταβλήθηκε με την απόλυτη πεποίθηση ότι η αξία του είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Ένας κατάλογος παραμυθιών έρχεται ακριβώς να προσφέρει ταξινομημένο το σημαντικότατο υλικό των παραμυθιών και των παραλλαγών τους, και να υπενθυμίσει παράλληλα τη σημασία, τη συνέπεια, αλλά και τη δύναμη της ευελιξίας που ενέχεται στην προφορική παράδοση των παραμυθιών.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 7.13 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 229-248 από: 274
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/229.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ  AT *735E

Η άτυχη

Το Δεσποινί

Τα παλιά εκείνα χρόνια, τον παλιό εκείνο καιρό, είχε ένα γονιό που είχε οκτώ παιδιά και βίος πολύ, ζώα πολλά, αγελάδες και γίδια και πρόβατα. Το όγδοο παιδί ήταν ένα κοριτσάκι και το 'λέγαν Δεσποινί. Τ' άλλα ήταν αρσενικά. Κάθε πρωί που ξημέρωνε, έβρισκε τα ζώα του ψόφια! Εκεί που καθόταν συλλογισμένος, ήρθε ένας γέρος και του είπε τα βάσανα του. Του λέει ο γέρος: «Το βράδυ, όταν τα παιδιά σου κοιμούνται, να σηκώσεις το πάπλωμα, κι όποιο σου παιδί έχει τα χέρια του μέσα στα σκέλη του, να το ξεκάμεις από το σπίτι, γιατί είναι γρουσούζικο».

Ο πατέρας το βράδυ βλέπει, μα τι να δει; Το Δεσποινί, το κανακάρικο, είχε τα χέρια του στα σκέλη του! Όταν ξημέρωσε, με μεγάλο καημό, που θα διώξει το παιδί του, είπε στον παραγιό του να πάει στα ξύλα, να πάρει και το Δεσποινί και ψωμί και νερό και να το αφήσει και να 'ρτει μοναχός του πίσω. Πήγε ο παραγιός σ' ένα έρημο μέρος στο βουνό, κρέμασε την κολοκύθα με το νερό σ' ένα χαμηλό πεύκο και το σακούλι με το ψωμί και του είπε: «Κάθισε συ εδώ, και εγώ θα πάω να κόψω ξύλα και θα 'ρτω να σε πάρω, κι όταν πεινάς, να τρως ψωμί, κι όταν διψάς να πίνεις νερό...». Κι έφυγε. Ο ήλιος εκατέβαινε και ο παραγιός ούτε ήρθε, ούτε εφάνη. Ο αέρας φυσούσε και η κολοκύθα, που είχε το νερό χτυπούσε και λαλούσε και το κοριτσάκι θαρρούσε πως ήταν ο παραγιός με τον μπαλτά κι έκοβε τα ξύλα. Έκλαιε κι έλεγε: «Ε! παραγιέ μας, που κόβεις τα ξύλα... Ε! παραγιέ μας, που κόβεις τα ξύλα... Ε! παραγιέ μας που κόβεις τα ξύλα...». Κι έκλαιγε κι έβαζε τις φωνές ως τα μεσάνυχτα. Όλη τη νύχτα έτρεχε μέσα στο δάσος, κι όταν ξημέρωσε, είδε ένα χωριό και κατέβηκε στο χωριό.

Στο πρώτο σπίτι που την είδαν, είπαν πως θα είναι παιδί από καλό σπίτι και χάθηκε και το κράτησαν και το έβαλαν να πλαγιάσει και το πρωί, σαν ξύπνησαν, είδαν όλα τα ζώα τους ψόφια! Είπαν: «Τούτο δω είναι γρουσούζικο και άντε να γκρεμιστεί να φύγει από δω!», και το έδιωξαν. Πήγε παρακάτω, βρέθηκε άλλο σπίτι. «Δεν έρχομαι, λέγει το κοριτσάκι, γιατί θα ψοφήσουν τα ζώα σας», και με τα πολλά πήγε. Το πρωί ξύπνησαν και εκεί, βρήκαν όλα τα ζώα ψόφια! Όταν είδαν πως και εκεί ψόφησαν τα ζώα, κανένας πια δεν ήθελε το κοριτσάκι. Την τρίτη την ημέρα, μια χηρεμένη

Σελ. 229
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/230.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

γυναίκα το λυπήθηκε, που έκλαιε, και το φώναξε. Εκείνο δεν ήθελε να πάει, με τα πολλά πήγε και την άλλη μέρα ψόφησαν όλα της τα ζώα, όμως δεν το έδιωξε και το κράτησε. "Να σου ψήσω ένα πανεράκι κουλούρια και γλυκούδια και να τα πας στη μοίρα σου, και να σου βάλουν την τύχη σου μέσα. Εκεί που θα πας, είναι ένας πύργος έξω από το χωριό, θα σταθείς έξω από την πόρτα και θα βάζεις φωνές και θα λες και θα ξαναλές: "Ε! μοίρα των μοιρών και μοίρα δική μου! Ε! μέρα των μερών και μέρα δική μου!" Εκείνες θα σε διώχνουν και να μην φεύγεις, ώσπου να σου αδειάσουν το πανεράκι σου και να σε βάλουν μέσα την τύχη σου",

Το βράδυ πήγε το κοριτσάκι, με το πανεράκι στον πύργο και στάθηκε έξω από την πόρτα και φώναξε: "Ε! μοίρα των μοιρών και μοίρα δική μου! Ε! μέρα των μερών και μέρα δική μου! Ε! μοίρα...". Εκείνες την έδιωχναν και, όταν νύχτωσε, βαρέθηκαν και άδειασαν το πανέρι της και το γέμισαν καβαλίνες. Το κοριτσάκι πήγε στη θεια του και της λέει: "Κοίταξε μαρ' θεια, τι μ' έβαλαν μέσα!" Την άλλη μέρα της γέμισε πάλι το πανεράκι και την έστειλε πάλι να πάει να φωνάζει απ' έξω απ' το κατώφλι που ήταν οι μοίρες, κι αυτή τη φορά της το άδειασαν και το γέμισαν με καβαλίνες. Την τρίτη τη φορά βρήκε τη μοίρα κι έκλωθε μετάξι κι άδειασε το πανεράκι και της έβαλε μια χεριά μετάξι. Πήγε στη θεια της με το μετάξι και της είπε η θεια της να το κρύψει.

Μια μέρα, γινόταν γάμος και την έντυσε και πήγαν στο γάμο. Είχαν έθιμο να δένουν τα στέφανα με μετάξι και δεν είχαν μετάξι. Η θεια είπε: "Έχει το Δεσποινί πέντ' έξι κλωστές κι ας πάει να σας το φέρει και δώστε της και σεις κάτι να χαρεί". Πήγε και το 'φέρε και ρώτησαν τον γαμπρό: "Τι να σου δώσουν;" Και ο γαμπρός τους είπε: "Βάλτε το μετάξι σε μια ζυγαριά και ζυγίστε το με χρυσάφι". Έβαζαν χρυσάφι, έβαζαν χρυσάφι, το μετάξι δε σηκωνόταν. Κι έφεραν μεγάλη ζυγαριά και δε σηκωνόταν το μετάξι. Τότε ο γαμπρός μπήκε σε μεγάλη συλλογή και αμέσως μπήκε ο ίδιος στη ζυγαριά, και τότε σηκώθηκε το μετάξι και ήρθαν ίσα ίσα, κι άφησε τη νύφη και πήρε το Δεσποινί και την έκαμε γυναίκα του. Μια μέρα που έτρωγαν και διασκέδαζαν περνούσε ο πατέρας της και την είδε στο παράθυρο και κάθισε και περίμενε να βγει, να την ξαναδεί, που έμοιαζε το Δεσποινί του. Βγήκαν οι δούλοι και του είπαν: "Τι θέλεις και κάθεσαι αυτού;" Λέει: "Είδα ένα κοριτσάκι, που μοιάζει με την κόρη μου, που την έστειλα στα ξύλα με τον παραγιό μου και την έχασα". Τον βαλαν μέσα και αναγνωρίστηκαν κι έκαμαν πάλι γάμους και χαρές και καλά ξεφαντώματα. Μήτε εγώ ήμουν εκεί, μήτε σεις να το πιστέψετε.

Παραλλαγή από το Λιβίσι της Μ. Ασίας. Από το βιβλίο της Καλλιόπης Μουσαίου Μπουγιούκου, Παραμύθια του Λιβισιού και της Μάκρης, Εκδόσεις ΚΜΣ, Αθήνα 1976, 84-87.

Σελ. 230
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/231.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Η κακότυχη ηρωίδα διώχνεται

α: Ένας βασιλιάς· α1: και μια βασίλισσα· "2: ένας πλούσιος· α3: μια μάνα· α4: έχει(ουν) τρεις κόρες· α5: και ανησυχούν γιατί δεν μπορούν να τις παντρέψουν α6: καμιά του δουλειά δεν πάει καλά.

β: Μια ζητιάνα· βΓ. μια μάγισσα· β2: μια γριά' β3: ένας μάγος- β4: ένας διακονιάρης· β5: άλλος· β6: λέει πως μια από τις κόρες είναι κακότυχη και εμποδίζει και την τύχη των άλλων β7: τις παρακολουθούν πως κοιμούνται το βράδυ για να ανακαλύψουν την κακότυχη· β8: η κακότυχη κοιμάται· β9: με τα χέρια ανάμεσα στα σκέλια· β10: με τα χέρια σταυρωτά* β1 1: μ' ανοιχτά τα χέρια και σκεπάζει τις άλλες· β12: σηκώνεται και σβήνει το βράδυ τις λαμπάδες των άλλων β13: έχει τα χέρια και τα πόδια έξω από το κρεβάτι· β 14: είναι η μικρότερη· β15: η μεγαλύτερη.

γ: Ο πατέρας/βασιλιάς· γ1: διώχνει την κακότυχη· γ2: την παίρνει μαζί του και την αφήνει στην ερημιά· γ3: της δίνει μαζί της χρήματα· γ4: η ίδια φεύγει μόνη της· γ5: πάει να βρει την μοίρα της· γ6: οι αδελφές της παντρεύονται αμέσως.

ΙΙ. Περιπέτειες της ηρωίδας - συνάντηση με την μοίρα

α: Η μοίρα κατατρέχει την ηρωίδα όπου κι αν πάει· α1: να περάσει τη νύχτα· α2: ή να πιάσει δουλειά· α3: στην ταβέρνα χύνει τα κρασιά· α4: στου λαδά χύνει τα λάδια· α5: στης γριάς καίγονται τα ρούχα της τα καλά· α6: στου τσουκαλά σπάει τα τσουκάλια· α7: στου έμπορα βάζει φωτιά' α8: στη μάντρα των βοσκών σφάζει τα κοπάδια· α9: και βάζει το ματωμένο μαχαίρι κάτω από το προσκέφαλο της βασιλοπούλας.

β: Η ηρωίδα βρίσκει τελικά καταφύγιο· β1: στο παλάτι (όπου όλα είναι χρυσά) · β2: μιάς βασίλισσας· β3: μιάς άσχημης· β4: αραπίνας· β5: δράκαινας· β6: εμπόρισσας· β7: μιάς βοσκοπούλας· β8: σε μια γριά· β9: που τη συμπαθεί· β10: ακόμα κι όταν η ηρωίδα τη φτύνει στα μούτρα λέγοντας "έτσι που όλα είναι χρυσά εδώ μέσα, έφτυσα στο πιο βρώμικο μέρος" · β1 1: η κυρά καταλαβαίνει ότι η μοίρα της την έκανε να τη φτύσει· β12: η ηρωίδα βρίσκει στο ποτάμι μαζεμένες όλες τις μοίρες.

γ: Ακολουθώντας τη συμβουλή της προστάτιδας της η ηρωίδα· γ1: πάει να βρει τη μοίρα της· γ2: στην κορφή του βουνού· γ3: σε ένα πράσινο τσαντήρι όπου όλη τη μέρα παίζει το μπουλγκαρί και το βράδυ την κατατρέχει· γ4: στα δύο βουνά που ανοιγοκλείνουν γ5: πάνω σε ένα χρυσό θρόνο· γ6: σε έναν πύργο (μαζί με τη μοίρα της προστάτιδας της).

δ: Βρίσκει τη μοίρα της· δ1: και της προσφέρει όπως την έχει συμβουλέψει η προστάτιδά

Σελ. 231
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/232.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

της· δ2: ψωμί' δ3: δίσκο με γλυκίσματα· δ4: πίτες· δ5: η μία με νερό και αλάτι (για τη μοίρα της κυράς της)· δ6: η άλλη με βούτυρο, αυγά, νόστιμη· §Ι: και αρχίζει να τη δέρνει αλύπητα· δ8: την καβαλικεύει στο σβέρκο και απειλεί να την πνίξει· δ9: την τραβάει από τα μαλλιά που είναι η δύναμη της· δ10: η μοίρα αναγκάζεται να της δώσει· δ1ΐ: το κουβαράκι με το σύρμα· δ!2: το χρυσό κουβάρι το μετάξι· δ!3: που είχε στο στόμα κάτω από τη γλώσσα· δ!4: στην τσέπη της, στον κόρφο της· δ!5: σε ένα ντουλάπι στον τοίχο, σε μια κασέλα· δ!6: κόκκινο μετάξι από αυτό που έστριβε.

ΙΙΙ. Η μοίρα αλλάζει - η ηρωίδα παντρεύεται

α: Η ηρωίδα με το κουβαράκι· α1: γυρνά στην προστάτιδα της· α2: πηγαίνει στην πολιτεία παρακόρη σε μια γριά.

β: Το βασιλόπουλο της πολιτείας παντρεύεται και ζητούν παντού χρυσή κλωστή να τελειώσουν το φόρεμα της νύφης· β1: η ηρωίδα προσφέρει το κουβαράκι της (που είναι το μόνο που ταιριάζει) με τη συμφωνία να το ζυγίσουν στη ζυγαριά κι όσα φλουριά σηκώσει· β2: ισορροπεί μόνον όταν ανεβαίνει στη ζυγαριά το ίδιο το βασιλόπουλο· β3: το βασιλόπουλο αφήνει την αρραβωνιαστικιά του και παντρεύεται την ηρωίδα.

γ: Η βασιλοπούλα επισκέπτεται τον πατέρα της και ξεριζώνει μια καρυδιά που του είχε φυτρώσει στο αυτί από δική της κατάρα· γ1: περνά ο πατέρας της και την αναγνωρίζει και κάναν μεγάλες χαρές.

Σελ. 232
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/233.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΘΡΑΚΗ

1. ΛΑ 186, 217-227, 25, Χατζηγύριο Κεσάνης, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 20-22, "Η κακομοίρα η βασιλοπούλα". Ι: α, α4, α6, β1, β6, β7, β8, β9, β15, γ, γ2. ΙΙ: α, "1, α3, α4, α5, β, β1, β3, β5, β9, β10, β11 (και δεν την τρώει), γ, γ1, γ2, 87, δ10, 811, 813. ΙΙΙ: α, α2, β, β1, β2, β3, γ.

2. θρακικά, 17, 1942, 149, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 22, Ηράκλεια, άτιτλο. 7; α, α4, α6, β1, β6, β7, β8, β9, β15, γ, γ2. II: α, "3, β, β1 (όπου μπαίνει δούλα και από τότε όλα τους πάνε στραβά), β2, β9, γ. Ζυμώνει πολλά ψωμιά και η βασίλισσα φωνάζει τις μοίρες ναρθούνε να φάνε· δ10, δ1 1. ΙΙΙ: α, α1 (παραμένει), β, β1, β3.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Ανατολικό Αιγαίο

3. Folk-Lore, Χ, 1899, 498, ίδιο με Cosquin E., Contes indiens, 128, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 22-23, Λέσβος, άτιτλο. Ι: α, α4, α6, β1, β6, β7, β8, β9, β15, γ, γ2.ΙΙ: β, β1, β5, β9, γ, γ1, δ, 81, δ3, δ10, δ 11. III: Η ηρωίδα παντρεύεται το γιο της δράκαινας κι όλα πάνε καλά, έως ότου κλέβει η μοίρα το κουβαράκι. Ο άντρας της πείθει τη δική του μοίρα να ζητήσει το κουβαράκι από την άλλη. Φεύγουν μακριά για να μην τους βρει και τους το πάρει πάλι.

β. Δωδεκάνησα

4. Συλλ. Παν. Κρητικού, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 26-27, Πάτμος, "Η βοσκοπούλα". Ι: α, α4, β1, β6, β7, β8, β14, γ4. ΙΙ: β, β7, β9, γ, γ1 (πάνε μαζί), δ, δ1 (η βοσκοπούλα), δ4, δ5, δ6. Της δίνουν πρώτα την άσκημη πίτα και μετά την όμορφη- δ10, δ16. ΙΙΙ: α, α1, β, β1, β2, β3.

γ. Κρήτη

5. Λιουδάκη, 66-74, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 28-29, Ιεράπετρα, "Η άτυχη βασιλοπούλα". Ι: α, α4, α5, β4, β6, γ, γ1. ΙΙ: α, α8, α9, β, β8, β9, γ, γ1 (που είναι αβαρεσαρού - τεμπέλα κι ενώ όλων των άλλων οι Μοίρες δουλεύουν, αυτή κάθεται και παίζει με ένα χρυσό μήλο), δ (τις άλλες), δ1 (σε όλες δίνει κουλούρια, μόνο η δική της δεν σηκώνεται να πάρει το κουλούρι της), δ10, δ12. ΙΙΙ: α, α2, β, β1, β2, β3.

6. Παρνασσός, 8, 1884, 714κ. εξ., ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 27-28, Κρήτη, "Το Ρόδο". Ι: α2, α4, α5, β, β6, β7, βδ, β12, β15 (το Ρόδο, η καλύτερη κόρη),

Σελ. 233
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/234.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

γ, γ2. ΙΙ: α, α1, "8, α9, β12, δ, 87, 810, 811, §14. ΙΙΙ: ", "2, β, β1, β2, β3. Συνεχίζεται με το επεισόδιο της νύφης που κακοτύχησε. Γυρνάει στη μάνα της, την αναγνωρίζουν και πεθαίνουν όλοι μαζί.

δ. Κυκλάδες

7. ΛΑ 1387, 465-472, 58, συλλ. Αδαμαντίου, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 23-24, Τήνος, "Η άτυχη". Ι: α, α4, "5, β3, β6, β14, γ4 (ντυμένη καλόγρια), γ6. ΙΙ: α, α1, α3, α7, β, β3, β6, β9, β10, β11, γ, γ1, γ4, δ, 81, δ4, 85, 86, 88, δ10, δ1Ι. III: α, α2, β, β1, β2, β3.

8. ΛΑ 1388, 83-110, 8, συλλ. Αδαμαντίου, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 24-25, Τήνος, "Η Τύχη". Ι: α, α4, α5, β1, β6, β7, β8, β11, β15, γ4, γ5. ΙΙ: α, α1, α3, α7, β, β1, β3, β9, β10. β11, β12 (τρεις μοίρες της προστάτιδας της που φουρνίζουν), γ (των μοιρών), γ1, γ6, δ, δ1, δ4 (και ψημένη πέρδικα και κνικάτο κρασί), 89, δ10, 811, 814. ΙΙΙ.· α, α2, β, β1, β2, β3.

9. Ταρσούλη Α., 1925, 142-7, ίδιο με Λαογρ. 15, 1953, 26, Τήνος, "Η άμοιρη". Ι: Ένας γέρος έχει τρεις κόρες και το βασιλόπουλο θέλει να παντρευτεί τη μικρότερη, αλλά κάθε φορά που της δοκιμάζουν ένα φουστάνι, εύρισκαν λάθος· β5 (το βασιλόπουλο), β6, β7, β8, β13, β14, γ, γ1. ΙΙ: α, α1, α3, α6, β, β1, β3, β4, β9, β10. β11, γ, γ1, γ2, γ6, δ, 81, 84, 85, 86, 89, 810, 811, 815. III: α, "1, β, β1, β2, β3.

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

10. ΛΦ 141, 1-2, Κεφαλλονιά, "Η μάνα με τις τρεις θυγατέρες". Ι: "3, α4, α5. Τις παρακολουθεί συνέχεια και βλέπει ότι δεν κοιμούνται όλες "με το ίδιο σύστημα"· β1, β6 (αυτή που κοιμάται με τα χέρια στο κεφάλι θα γίνει βασίλισσα, η άλλη με τα χέρια στο λαγκόνι θα πάει καλά, αλλά η τρίτη με τα χέρια μέσα στα πόδια, πρέπει να φύγει να πάει να βρει τη μοίρα της), γ4, γ5. Π: γ (της μάγισσας), δ, δ10 (χωρίς βία), 811. ΙΙΙ: Από το κουβαράκι βγαίνουν: χρυσή τουαλέτα, καθρέφτης, βασιλόπουλο, άμαξα. Πηγαίνουν στον πατέρα του βασιλόπουλου που δεν γνωρίζει το γιο του και τους σκοτώνει και τους δύο.

11. ΛΦ 1213,18-22, Βαλσαμάτα Κεφαλλονιάς, άτιτλο. Μόνο η εισαγωγή AT *735E. Ι: α, α4, "5, β (τσιγγάνα), β6, β7, βδ, β9, β15. Ο πατέρας φτιάχνει χρυσή κιβωτό, βάζει το κορίτσι του μέσα και το πετάει στη θάλασσα. Συνέχεια όπως σε μερικές παραλλαγές του AT 51 OB. To κιβώτιο στο δωμάτιο του πρίγκηπα. Του τρώει το φαΐ το βράδυ κ.λπ.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

12. ΛΦ 588, 2-4, Λεχαινά Ηλείας, "Η κακότυχη βασιλοπούλα". Ι: α, α1, α4, α5,

Σελ. 234
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/235.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β, β6, β7, β8, β10, γ, γ1, γ3. ΙΙ: α, "1, α8 (τους πληρώνει τις ζημιές, γίδια, βόδια, γελάδια). Στη συνέχεια ενωμένο με AT 883C. Παντρεύεται γουρουνολόγο, κάνει τρία παιδιά και τα ονομάζει "Πώς ήμουνα", "Πώς είμαι" και "Πώς θέλει καταντήσω". Την αναγνωρίζει ο πατέρας της.

Μ ΑΣΙΑ

13. Μουσαίου - Μπουγιούκου, 10, 84-87, Λιβίσι - Μάκρη, "Το Δεσποινί". Ι: Ένας γονιός έχει οκτώ παιδιά και το τελευταίο είναι κορίτσι, το Δεσποινί· α6, β5 (ένας γέρος), β6, β7, β9, γ, γ2. ΙΙ: α, α1, α8. Τη διώχνουν όλοι- β, β8 (χήρα), β9, γ, γ1, γ6, δ, δ1, δ3 (πανέρι με κουλούρια και γλυκούδια που οι μοίρες το αδειάζουν και της βάζουν καβαλίνες τις δύο πρώτες φορές), δ10, δ12. ΙΙΙ: α, α1. Στο χωριό γίνεται γάμος και δεν έχουν μετάξι να δέσουν τα στέφανα· β1, β2 (ο γαμπρός), β3, γ1.

14. ΛΦ 1558, 31-34.Ι: Ένα κορίτσι μένει ορφανό, β, β1, β3, β4, β9 (και την έχει σαν αδελφή της), β10, β11, γ, γ1, δ, δ1, δ4, δ5, δ6, δ10 (της το κλέβει), δ12. ΙΙΙ: α, α1, β, β1, β2, β3.

Σελ. 235
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/236.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, βλ. σ. 246

Σελ. 236
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/237.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ AT 737B*

Σελ. 237
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/238.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 238
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/239.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ  AT 737B*

Τυχερός από την τύχη της γυναίκας του

AT: The Lucky Wife Περίληψη

Ένας άτυχος άνθρωπος φεύγει από το χωριό του, ή τον διώχνουν και πάει να βρει τη μοίρα του. Συναντάει κάποιο πρόσωπο, που τον διαβεβαιώνει ότι η δική του μοίρα δεν μπορεί να αλλάξει και ότι ο μόνος τρόπος για να ευτυχήσει είναι να παντρευτεί μια άσχημη αλλά τυχερή γυναίκα και να θυμάται πάντα ότι ό,τι έχει ανήκει σε εκείνη. Ακολουθεί τη συμβουλή και πραγματικά πλουτίζει. Κάποια στιγμή ξεχνιέται και καυχιέται ότι τα πλούτη είναι δικά του και τα βλέπει όλα να καταστρέφονται. Τρομαγμένος παραδέχεται ότι ανήκουν στη γυναίκα του και τα γλυτώνει.

Σελ. 239
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/240.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ι. Ο άτυχος

α: Ένα παιδί κατατρέχεται από την κακιά του τύχη· α1: γιατί κοιμάται με τα πόδια λυγισμένα και φεύγει από το κρεβάτι του· α2: κάθε φορά που μπαρκάρει σε καράβι αυτό βουλιάζει· α3: χάνει όλη του την περιουσία· α4: ο πατέρας του τον εγκαταλείπει στο δάσος.

β: Συναντάει κάποιον που τον συμβουλεύει· β1: τον Χριστό· β2: τον Αη-Νικόλα· β3: την τύχη του· β4: τις μοίρες· β5: να παντρευτεί μια φτωχή γυναίκα· β6: μια κουτσή· β7: μια άσχημη· β8: την 13η κόρη του παπά· β9: που είναι όμως τυχερή.

ΙΙ. Ο τυχερός γάμος

α: Ο ήρωας παντρεύεται την τυχερή γυναίκα· α1: γίνεται πλούσιος· α2: βρίσκει έναν θησαυρό· α3: χτίζει ένα παλάτι πιο όμορφο από του βασιλιά· α4: τα χωράφια του δίνουν πλούσιες σοδιές.

β: Μόλις λέει σε κάποιον ότι τα πλούτη είναι δικά του (τα χωράφια), αυτά καταστρέφονται αμέσως · β 1: για να σωθεί παραδέχεται ότι ανήκουν όλα στη γυναίκα του.

Σελ. 240
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/241.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΗΠΕΙΡΟΣ

1. ΛΑ 1307, (ΣΜ 139), 184-193, Ζαγόρι, "Πατήρ με 9 τέκνα". Αρχή όπως AT *735.1: α, α1. Φεύγει μόνος του. Ένας μυλωνάς που επιμένει να τον προσλάβει υπηρέτη, παθαίνει ζημιές· β, β3 (ένας γέρος), β5, β6, β9. ΙΙ: α, α1, α4, β, β1.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

2. ΛΑ 2766, 76-79, Ελασσώνα, άτιτλο. Η αρχή όπως AT 947B*. Ι: α, β, β4 (τον αρχηγό των μοιρών), β5 (την κόρη του γύφτου), β9. ΙΙ: α, α1.

ΘΡΑΚΗ

3. ΣΛ Ι, 363-368, "Ο άγιος Νικόλαος". Ι: α, α2, β, β2, β5, β7, β9. Ι: α, α2 (κόβοντας ξύλα βρίσκει φλουριά), α3 (βγαίνει αράπης και τους δίνει το κλειδί του θησαυρού).

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

4. ΛΑ *735D, 5, Βέροια, "Η παπούς κι οι τύχις". Αρχή όπως στο AT *735D. Ι: α, β, β5. ΙΙ: α, α1, α2.

5. ΛΑ 2959, 473-483, θυμαριά Κοζάνης, "Η Τύχη". Ι: α, β, β1, β5, β8. Π: α, α1.

6. ΛΦ 388, 3-6, Μοναστήρι, άτιτλο. Ενωμένο με AT 947B*. Ι: α, β, β5 (βασιλοπούλα), β9. ΙΙ: α, α1, α2 (η γυναίκα του).

ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

α. Ανατολικό Αιγαίο

7. ΛΦ 1664, 1-4, Βουρλιώτες Σάμου, "Το ριζικό". Ι: α, α4, β, β3, β5, β8, β9. ΙΙ: Μπαίνει παραγιός στου παπά και α, α1 (ο παπάς νομίζει ότι ο παραγιός είναι ο τυχερός).

β. Δωδεκάνησα

8. ΛΦ 1270, 11-14, Σύμη, "Η Μοίρα". Ενωμένο με AT 947*. Ι: α, α3, β, β3,

Σελ. 241
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/242.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

β5 (την κόρη του μυλωνά που γεννήθηκε τυχερή μέρα), β9. 71: α, α1, α2.

9. ΛΦ 1300, 1-6, Ρόδος, «Το Ριζικό και οι Μοίρες». Ενωμένο με AT 947*. Ι: α, β, β3, β5 (την κόρη του μυλωνά που γεννήθηκε τυχερή μέρα), β9. ΙΙ: α, α1.

10. Dawkins, 45 Stories, 364-366, Καρδάμενα Κω, «The man and his luck». Ενωμένο με AT *735D. Ι: α, α3, β, β5 (την ψυχοκόρη του αδελφού του), β9. ΙΙ: α, α1, α4.

γ. Εύβοια - Βορ. Σποράδες

11. ΛΦ 1580, 3-4, Κοκκινομηλιά Ιστιαίας, «Το παραμύθι της Κουτσής». Ι: α, β, β3, β5, β6, β9. ΙΙ: α, α1, α4, β (τα χωράφια παίρνουν φωτιά), β1.

δ. Κρήτη

12. ΛΦ 887, 5-8, Ιεράπετρα, άτιτλο. Αρχή όπως AT *947Β. Ι: α, α2, α3, β, β3 (η μοίρα του του λέει ότι δεν μπόρεσε να τον μοιράνει γιατί, όταν γεννήθηκε, εκείνη φούρνιζε), β5, β9. ΙΙ: α, α1.

13. ΛΦ 1118, 1-6, «Η Μηλίτσα». Βλέπε στο AT 735, παραλλαγή Νο4.

ε. Κυκλάδες

14. ΛΦ 941, 4-7, Μύκονος, «Η Μοίρα». Αρχή όπως AT 947B*. Ι: α, β, β3, β5 (το κορίτσι του μπαλωματή), β9. ΙΙ: α, α1, α4, β, β1.

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

15. ΛΑ *735D, 6, Κεφαλόβρυσο Αιτωλίας, «Οι Τύχις κ' η Κασσιδιάρα». Ι: α, α3, β, β3, β5 (την κασσιδιάρα του μυλωνά), β9. ΙΙ: α, α1, α2, α4, β, β1.

16. ΛΑ 1271, (ΣΜ 101), 15-16, Κριεκούκι Βοιωτίας, «Ο βασιλιάς». Ι: α, α4, β, β3, β5 (την κόρη του χοιροβοσκού όπου θα μπει παραγιός), β9. ΙΙ: α, α1, α2, α3. Συμφιλιώνεται με τον πατέρα του.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

17. ΛΦ 1558, 34-36, Δυτ. Μ. Ασία, άτιτλο. Ι: α, β, β3, β5, β9. ΙΙ: α, α1, α2 (βρίσκει έναν αράπη που δίνει στη γυναίκα του θησαυρό). Αγοράζει πολιτείες και γίνεται αυτοκράτορας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, βλ. σ. 246.

Σελ. 242
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/243.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ  AT 739*

Σελ. 243
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/244.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 244
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/245.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ  AT 739*

Ο άτυχος γιος και ο μάγος πατέρας

AT: The Luckless son and his Wizard Father Περίληψη

Ο μάγος πατέρας που ξέρει πως ο μικρότερος του γιος είναι άτυχος, τον στέλνει να βρει την Τύχη του. Το παιδί στον δρόμο βρίσκει ένα σκυλάκι και το παίρνει μαζί του. Από εκείνη τη στιγμή γίνεται τυχερός και πλουτίζει, γιατί το σκυλάκι είναι η ίδια του η Τύχη. Ο μάγος πατέρας τον συμβουλεύει να σφάξει το σκυλάκι και να το φάει, γιατί όταν αυτό ψοφήσει θα χάσει πάλι την Τύχη του. Πράγματι, το σφάζουν και το τρώει όλη η οικογένεια, άντρας, γυναίκα, παιδιά. Γίνονται όλοι τυχεροί για πάντα.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

ΘΡΑΚΗ 1. ΛΦ 655, 14, «Το άτυχο παιδί».

Σελ. 245
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/246.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ AT 735, 735Α, *735Ε, 737Β*, 739*

Οι Aarne - Thompson στο τελευταίο μέρος των μαγικών παραμυθιών με τον τίτλο Other Tales of the Supernatural, έχουν εντάξει και μερικά παραμύθια με θέμα την τύχη (luck — fortune). Παραμύθια με το ίδιο θέμα συναντάμε και σε άλλα σημεία του καταλόγου. Για παράδειγμα στο κεφάλαιο Supernatural Tasks: 460-462 Questions (ο φτωχός ρωτάει τη μοίρα του γιατί είναι άτυχος, καθώς και διάφορες άλλες ερωτήσεις εκ μέρους άλλων άτυχων που έχει συναντήσει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του), ή στο κεφάλαιο Tales of Fate (τύποι 930-949), όπου συγκεντρώνονται διηγήσεις με θέμα τις προφητείες που προδιαγράφουν την ανθρώπινη μοίρα, όπως η ιστορία του Οιδίποδα (AT 931), ή η νεότερη της παραλλαγή προφορικής παράδοσης με την ιστορία του Ιούδα.

Η τόσο πολύπλοκη και μάλλον εμπειρική κατανομή των παραμυθιών της τύχης μέσα στον διεθνή κατάλογο δημιουργεί πολλά προβλήματα στην προσπάθεια κατάταξης των ελληνικών παραλλαγών, οι οποίες είναι αρκετά σύνθετες.

Ο Γ. Μέγας στο άρθρο του «Ο Λόγος παρηγορητικός περί δυστυχίας και ευτυχίας και τα παραμύθια της προς την τύχην οδοιπορίας» παρουσιάζει ορισμένες ελληνικές παραλλαγές με θέμα την αναζήτηση της τύχης. Σημειώνει:2 «Είναι δε και καθόλου η έρευνα αυτών ενδιαφέρουσα, διότι πρόκειται περί παραμυθιών ευρύτατα διαδεδομένων εις την Ασίαν και την Ευρώπην, η δ' Ελλάς, ως φαίνεται, εχρησίμευσε και εν τούτω ως μεσάζουσα μεταξύ Ανατολής και Δύσεως. Προς τούτοις εις τα παραμύθια αυτά, ως παρετήρησε ήδη ο R. Μ. Dawkins , δυνάμεθα να ίδωμεν κατά τρόπον απλούν και χωρίς συμβολισμούς την ελληνικήν στάσιν απέναντι των προβλημάτων της ανθρώπινης ζωής, των σχετικών με τη μοίραν, την τύχην και την αξίαν του ανθρώπου».

Ο Μέγας παρουσιάζει 17 παραλλαγές χωρισμένες σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα ανήκουν παραμύθια που συνδυάζουν το θέμα της οδοιπορίας προς την τύχη, με αυτό των ερωτημάτων, ανήκουν δηλαδή στο AT 460B, όπως λέει και ο ίδιος στην αρχή του άρθρου. Στη δεύτερη ομάδα το μόνο θέμα είναι η αναζήτηση της τύχης. Εδώ ο Μέγας δεν προτείνει σε ποιον παραμυθιακό τύπο κατατάσσονται αυτά τα παραμύθια, αλλά δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι ανήκουν και αυτά στο 460Β. Αργότερα ο ίδιος θα πρέπει να αποφάσισε ότι ανήκουν στο AT *735E, όπως και κατατάσσει ανάλογα παραμύθια του ΛΦ. Εδώ παρουσιάζουμε 14 παραλλαγές αυτού του παραμυθιού. Μια από τις κόρες του βασιλιά είναι κακότυχη, και την καταλαβαίνουν γιατί κοιμάται με τα χέρια ανάμεσα στα πόδια. Εμποδίζει δε και την τύχη των άλλων.

1. Γεώργιος Μέγας, «Ο Λόγος παρηγορητικός περί δυστυχίας και ευτυχίας και τα παραμύθια της προς την τύχην οδοιπορίας», Λαογραφία 15, 1953, 3-43.

2 Μέγας, ό.π., 5.

3. R Μ Dawkins. «The meaning of folktales», Folk-Loif·. 1.XII. 1951,422 Πάνω σε αυτό το θέμα βλέπε επίσης του ιδίου, 45 Stories from the Dodekanese, Cambridge 1950, 35, 358-368

Σελ. 246
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/247.gif&w=600&h=91523. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Τη διώχνουν και μετά από πολλές περιπέτειες, όπου η μοίρα της την κατατρέχει, καταφέρνει να πάρει τη «μοίρα στα χέρια της», με τη μορφή ενός χρυσού κουβαριού και να παντρευτεί ένα βασιλόπουλο.

Οι ελληνικές παραλλαγές, όπως παρατηρεί ο Μέγας , παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες με τις σικελικές. Ο Μ. Μερακλής σημειώνει ότι η εξάπλωση του παραμυθιού συνηγορεί για την προέλευση του από την Ιταλία (βλέπε *735Β τον κατάλογο των παραλλαγών).

Από τα παραμύθια με θέμα την τύχη, εδώ παρουσιάζουμε πέντε τύπους, με πολλά κοινά στοιχεία μεταξύ τους: 735: η τύχη του φτωχού και του πλούσιου

735Α: η κακιά τύχη με μορφή λαγού φυλακίζεται με τη βοήθεια του μήνα Μάρτη *735Ε: η κακότυχη κοπέλλα και η μοίρα της 737Β*: ο άτυχος που παντρεύεται τυχερή γυναίκα

739*: ο άτυχος γιος και ο μάγος πατέρας του, που τον βάζει να φάει τον σκύλο, που είναι η τύχη του κι έτσι γίνεται τυχερός για πάντα.

Σε όλα αυτά τα παραμύθια διακρίνουμε μια αποφασιστική θα λέγαμε διάθεση απέναντι στη μοίρα, η οποία θεωρείται προσωπική μοίρα του καθενός. Ο άνθρωπος δεν υπομένει τη μοίρα του, δεν την αντιλαμβάνεται ως κάτι το δεδομένο, το αμετάβλητο, αλλά ξεκινά οργισμένος ή απελπισμένος να τη βρει, να την πιάσει από τα μαλλιά ή να την καλοπιάσει με λιχουδιές και να την αναγκάσει να αλλάξει.

4. Μέγας, ό.π., 32-34.

5. Μ. Μερακλής, Σχόλια στα παραμύθια του Λιβισιού και Μάkρης της Καλλιόπης Μουσαίου — Μπουγιούκου, έκδ. ΚΜΣ, Αθήνα 1976, 258

Σελ. 247
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/39/gif/248.gif&w=600&h=915 23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 248
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών AT 700-749
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 229
    23. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ  AT *735E

    Η άτυχη

    Το Δεσποινί

    Τα παλιά εκείνα χρόνια, τον παλιό εκείνο καιρό, είχε ένα γονιό που είχε οκτώ παιδιά και βίος πολύ, ζώα πολλά, αγελάδες και γίδια και πρόβατα. Το όγδοο παιδί ήταν ένα κοριτσάκι και το 'λέγαν Δεσποινί. Τ' άλλα ήταν αρσενικά. Κάθε πρωί που ξημέρωνε, έβρισκε τα ζώα του ψόφια! Εκεί που καθόταν συλλογισμένος, ήρθε ένας γέρος και του είπε τα βάσανα του. Του λέει ο γέρος: «Το βράδυ, όταν τα παιδιά σου κοιμούνται, να σηκώσεις το πάπλωμα, κι όποιο σου παιδί έχει τα χέρια του μέσα στα σκέλη του, να το ξεκάμεις από το σπίτι, γιατί είναι γρουσούζικο».

    Ο πατέρας το βράδυ βλέπει, μα τι να δει; Το Δεσποινί, το κανακάρικο, είχε τα χέρια του στα σκέλη του! Όταν ξημέρωσε, με μεγάλο καημό, που θα διώξει το παιδί του, είπε στον παραγιό του να πάει στα ξύλα, να πάρει και το Δεσποινί και ψωμί και νερό και να το αφήσει και να 'ρτει μοναχός του πίσω. Πήγε ο παραγιός σ' ένα έρημο μέρος στο βουνό, κρέμασε την κολοκύθα με το νερό σ' ένα χαμηλό πεύκο και το σακούλι με το ψωμί και του είπε: «Κάθισε συ εδώ, και εγώ θα πάω να κόψω ξύλα και θα 'ρτω να σε πάρω, κι όταν πεινάς, να τρως ψωμί, κι όταν διψάς να πίνεις νερό...». Κι έφυγε. Ο ήλιος εκατέβαινε και ο παραγιός ούτε ήρθε, ούτε εφάνη. Ο αέρας φυσούσε και η κολοκύθα, που είχε το νερό χτυπούσε και λαλούσε και το κοριτσάκι θαρρούσε πως ήταν ο παραγιός με τον μπαλτά κι έκοβε τα ξύλα. Έκλαιε κι έλεγε: «Ε! παραγιέ μας, που κόβεις τα ξύλα... Ε! παραγιέ μας, που κόβεις τα ξύλα... Ε! παραγιέ μας που κόβεις τα ξύλα...». Κι έκλαιγε κι έβαζε τις φωνές ως τα μεσάνυχτα. Όλη τη νύχτα έτρεχε μέσα στο δάσος, κι όταν ξημέρωσε, είδε ένα χωριό και κατέβηκε στο χωριό.

    Στο πρώτο σπίτι που την είδαν, είπαν πως θα είναι παιδί από καλό σπίτι και χάθηκε και το κράτησαν και το έβαλαν να πλαγιάσει και το πρωί, σαν ξύπνησαν, είδαν όλα τα ζώα τους ψόφια! Είπαν: «Τούτο δω είναι γρουσούζικο και άντε να γκρεμιστεί να φύγει από δω!», και το έδιωξαν. Πήγε παρακάτω, βρέθηκε άλλο σπίτι. «Δεν έρχομαι, λέγει το κοριτσάκι, γιατί θα ψοφήσουν τα ζώα σας», και με τα πολλά πήγε. Το πρωί ξύπνησαν και εκεί, βρήκαν όλα τα ζώα ψόφια! Όταν είδαν πως και εκεί ψόφησαν τα ζώα, κανένας πια δεν ήθελε το κοριτσάκι. Την τρίτη την ημέρα, μια χηρεμένη