Συγγραφέας:Μαχαίρα, Ελένη
 
Τίτλος:Η Νεολαία της 4ης Αυγούστου
 
Υπότιτλος:Φωτο-γραφές
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:13
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1987
 
Σελίδες:216
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Νεανικές οργανώσεις
 
Νοοτροπίες και συμπεριφορές
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:1936-1941
 
Περίληψη:Πρόκειται για μελέτη των απεικονίσεων της μεταξικής νεολαίας, με απώτερο στόχο να μελετηθεί μέσω των απεικονίσεων αυτών η αισθητική του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Όμως η αισθητική ενός καθεστώτος είναι η καταγραφή της λογικής του, και για το λόγο αυτό γίνεται αναφορά στους βασικούς ιδεολογικούς άξονες σύμφωνα με τους οποίους «σχεδιάστηκαν» και παράχθηκαν τα μέσα προπαγάνδας του μεταξικού καθεστώτος. Διατυπώνονται μερικές πρώτες σκέψεις για τις απεικονίσεις της Ε.Ο.Ν., έπειτα γενικότερες σκέψεις γύρω από αυτές, και στη συνέχεια οι απεικονίσεις ταξινομούνται δίπλα στα κείμενα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε από μόνες τους, μέσα από μια σύνθεση μικρών σεναρίων, να αποτελούν ένα συγγενικό λόγο, να συνθέτουν μια επιχειρηματολογία που δεν έχει ανάγκη τη διαμεσολάβηση μιας επεξήγησης «τεχνικής» φύσεως.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 31.39 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 92-111 από: 226
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/92.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ήταν πια ένα μόνιμο επάγγελμα όπως τότε, η Νεολαία εκτός από τις στρατιωτικές της ασκήσεις όφειλε να επιδοθεί σε "ήρεμες ασκήσεις"1. Οι άριστοι πολίτες του σήμερα έπρεπε να μοιάζουν στους άριστους του χθες.

Υποστηρίχτηκε, επίσης, ότι ακόμα και τα σχολικά παιχνίδια των σύγχρονων Ελλήνων μοιάζουν καταπληκτικά με αυτά των αρχαίων. Έτσι «η περίφημη σκαπέρδα ή διελκυνστίνδα των είναι το σημερινό "τραβηχτό". Ο αντίδρομος και το πέταυρον αντιστοιχούν με την "αμπάριζα" και την "τραμπάλα". Η κρυπτίνδα, η φιλίνδα και η σχοινοφιλίνδα των δεν ήσαν παρά τα δικά μας "κρυφτό", "κυνηγητό" και "λουρί". Ο δε "κουτσός", οι "πλακίτσες", οι "μπηχτές" και τα "κουταλάκια", που παίζουν σήμερα σ' όλα τα μέρη του κόσμου τα παιδιά, ήσαν τα αγαπημένα παιχνίδια των αρχαίων ασκωλιασμός, εφεδρισμός, κυνδαλισμός και εποστρακισμός!»2.

Όμως εκτός από "στρατιά των μετόπισθεν", η Ε.Ο.Ν αναλαμβάνει κυρίως έργο πολιτιστικό (βλ. γιορτές, τελετές) προσπαθώντας "να ανοίξη τον δρόμον της επιστροφής εις τας παλαιάς εξάρσεις της φυλής..."3.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ

Θα αρχίσω με την άποψη4 που υποστηρίζει ότι με το μεταξικό καθεστώς του 1936, βρισκόμαστε "ευτυχώς", μπροστά σε μια

——————————————

Αυγούστου", Επιθεώρηση Τέχνης, τ. 137-138, Μάιος-Ιούνιος 1966,σ. 507-519.

1. "Η έννοια του αληθινού πολιτισμού", Η Νεολαία, τ. 15, Αθήνα, 12 Νοεμβρίου 1939, σ. 155.

2. Μιχ. Χαννούσης, "Τα ελληνικά παιχνίδια άλλοτε και τώρα", Η Νεολαία, τ. 2, Αθήνα, 14 Οκτωβρίου 1939, σ. 42.

3. "Οργάνωση Πολιτισμού" (από την Καθημερινή), Η Νεολαία, τ. 36 (87), Αθήνα, 8 Ιουνίου 1940, σ. 1123.

4. Βλ. Β. Α. Τσίριμπας, Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, Διευθυντής Β' της Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, Οι Πρωτοπόροι της Εθνικοσοσιαλιστικής Αγωγής, Θεσσαλονίκη, έκδ. Ελληνικόν Αύριον 4, 1981

Σελ. 92
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/93.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

κίνηση για την "εθνικοσοσιαλιστική αγωγή" των Ελλήνων, την οποία θεωρεί "γνήσιον ελληνικόν προϊόν" και όχι "ξένον" κι αναφέρεται στους "Πρωτοπόρους" της αγωγής αυτής, τους προγόνους μας, Αθηναίους και Σπαρτιάτες. Η άποψη αυτή σημειώνει μία και μοναδική διαφορά στο ζήτημα της παιδείας. Οι μεν αρχαίοι διαπαιδαγωγούσαν τους νέους στα σχολεία και η σχολική αγωγή εύρισκε τη συνέχειά της εκτός του σχολείου, οι δε μεταξικοί δημιούργησαν πρώτα έναν εξωσχολικό κοινωνικό πολιτικό φορέα, την Ε.Ο.Ν, με αποτέλεσμα η σχολική ζωή ν' αποτελεί συνέχεια της ζωής της Οργάνωσης.

Είναι γεγονός ότι η εθνικιστική αγωγή των νέων γινόταν κυρίως μέσα στην Ε.Ο.Ν και δευτερευόντως μέσα στα σχολικά πλαίσια. Η μαρτυρία του Επιθεωρητή των Δημοτικών σχολείων Θεσπρωτίας Δ. Μάγου μέσα από μια χαρακτηριστική εγκύκλιο που απηύθυνε στους δημοδιδασκάλους1, αναφέρει ότι το περιοδικά Η Νεολαία περιέχει ύλη κατάλληλη για τους μαθητές και θεωρείται το σπουδαιότερο μέσον για το δάσκαλο ν' αναπτύξει το θρησκευτικό, Πατριωτικό και καλαισθητικό συναίσθημα των μαθητών του. Διαφαίνεται και από απόψεις Φαλαγγαρχών-Δημοδιδασκάλων ότι η Οργάνωση θεραπεύει σχολικές ελλείψεις και διαπαιδαγωγεί καταλληλότερα κι απ' αυτήν τη σχολική εκπαίδευση. Η διπλή ζωή του παιδιού, μέχρι μιας ορισμένης ηλικίας (σχολική και εξωσχολική) καλύπτεται από την ιδεολογία της εκπαίδευσης και της διαπαιδαγώγησης που το θέλει νέο μέλος του νέου Εθνικού Κράτους. Η ανεξίτηλη χάραξη της εκπαίδευσης και της διαπαιδαγώγησης στα πολύ νέα άτομα είναι σε όλους μας γνωστή. Η πολλαπλή μόρφωση (γνώσεις, ψυχικός κόσμος, χαρακτήρας,

——————————————

(ανατύπωση από την πρώτη έκδοση, Αθήνα 1937. Το βιβλίο αφιερώνεται "εις τους ακραδάντως πιστεύοντας ότι το μεγαλείον της ελληνικής φυλής εξαρτάται από την ελληνική διαπαιδαγώγησιν της Ελληνικής Νεολαίας και εις τους αόκνως προς τούτο εργαζομένους").

1. Δ. Μάγου, επιθεωρητή των δημοτικών σχολείων Θεσπρωτίας, "Μία χαρακτηριστική Εγκύκλιος", Η Νεολαία, τ. 7, Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 1939, σ. 218.

Σελ. 93
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/94.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

νοοτροπία) αντιμετωπίζεται ως σύνολο ενιαίο, στο οποίο όφειλαν όλοι να συμμορφωθούν (παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί). Σ' αυτό βοήθησε η "αλληλέγγυα συνεργασία" δασκάλου (προγραμματική μόρφωση) και "ηγέτη" (ορισμένη μόρφωση, ιδίως στην πρακτική δράση μέσα στην Οργάνωση), η οποία όμως προϋπέθετε μια ιδιαίτερη συμπεριφορά του πρώτου προς το δεύτερο μέσα στις τάξεις των σχολείων. Η σύγκρουση των δύο θα είχε ως αποτέλεσμα ψυχολογικά επακόλουθα για τους υπόλοιπους: "να θάψη το κύρος του ηγέτου ή να ερεθίση τους μαθητάς εναντίον του δασκάλου"1, πράγμα που συνήθως συνέβαινε, αφού η "προσβολή" στον ηγέτη σήμαινε και προσβολή στην ομάδα, αφού οι δύο τελευταίοι συνδέονταν μεταξύ τους ψυχολογικά και συναισθηματικά, σύνδεση που δεν υπήρχε με το δάσκαλο. «Η εποχή που ο δάσκαλος νόμιζε τη θέση του αγκυροβόλημα στο λιμάνι της ησυχίας και το παιδί ως δυσάρεστο αντικείμενο της εργασίας του πέρασε. Οι σχολαστικοί "δάσκαλοι" με τα γυαλιά και την ομπρέλλα, που θεωρούσαν ως αποστολή των το παραγέμισμα του παιδικού κεφαλιού με γνώσεις, αφήνοντας άγγιχτα την ψυχή και τον χαρακτήρα, ευτυχώς όλο και λιγοστεύουν...»2. Ο δάσκαλος όφειλε να γίνει ξανά μαθητής στα "θρανία" της Ε.Ο.Ν, να συμμετέχει στις συναθροίσεις και στις τελετές της για ν' αποκτήσει τον "ψυχικό σύνδεσμο" μ' αυτόν το φορέα της "νέας ζωής" που ως "ανώτερη έννοια έχει πάντα δίκιο"3. Είναι σαφές ότι η παιδεία όφειλε να προσαρμοστεί στο χαρακτήρα της Οργάνωσης, δηλαδή να βρεθεί κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του Κράτους. Όπως κατά την αρχαιότητα το παιδί παραδινόταν στον "παιδαγωγό", ο οποίος έπαιζε το ρόλο του εκπαιδευτή και συμβούλου και έλεγχε τα πρώτα βήματα του παιδιού, έτσι και τώρα παραδίνεται στον "παιδαγωγό-Οργάνωση" που ελέγχει απόλυτα το καθεστώς, για την ενίσχυση του σωματικού

——————————————

1. Βλ. Σίτσα Καραϊσκάκη-Νικολάου, "Ηγέτης και δάσκαλος Ε.Ο.Ν και σχολείο", Η Νεολαία, τ. 12, Αθήνα 1939, σ. 400-401.

2. στο ίδιο, σ. 401.

3. στο ίδιο.

Σελ. 94
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/95.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 35

ΟΡΚΟΣ ΤΗΣ ΕON

Άρθρο 6ον του καταστατικού της

"Εν ονόματι, της Αγίας, ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος, ορκίζομαι ότι θα διαφυλάττω πίστιν εις τον Θεόν, εις τον Βασιλέα και εις την Πατρίδα, ότι θα διαφυλάττω πίστιν εις τον Αρχηγόν Α.Β.Υ. Διάδοχον του θρόνου και Εθνικόν Κυβερνήτην και Γενικόν Επιθεωρητήν, θα πειθαρχώ απολύτως και πάσαν αυτού διαταγήν, ότι θα αγωνισθώ παντού και πάντοτε διά πασών των δυνάμεών μου υπέρ των Εθνικών Ιδανικών, υπέρ των ιδεολογικών, πολιτικών, κοινωνικών και ηθικών αρχών της 4ης Αυγούστου. Να υπερασπίζωμαι τας Σημαίας και να υπακούω εις πάντα ανώτερόν μου, εις τους Νόμους και Διατάξεις του Κράτους και της Οργανώσεως, και ότι τον όρκον μου αυτόν θα τηρήσω επί θυσία και της ζωής μου ακόμη".

Σελ. 95
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/96.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 36

ΕΙΚΟΝΑ 37

"Καμάρι είναι τα παιδιά εις τους γονείς τους μόνον όταν γίνουν ικανά να ανταποκρίνονται εις τας ανάγκας που έχει το σύνολον της κοινωνίας, το σύνολον του έθνους, η Πατρίς".

Ι. Μεταξάς

Σελ. 96
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/97.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

οργανισμού των παιδιών και των νέων αλλά και για τη διαμόρφωση της ψυχολογίας τους1. Κάτω απ' αυτό το σκεπτικό, απαγορεύτηκε η ίδρυση συλλόγων, σωματείων και ιδρυμάτων που είχαν ως σκοπό την αγωγή της νεολαίας και συντελέστηκε ακόμα και η ενσωμάτωση των προσκόπων στην Ε.Ο.Ν. Με νόμο καταργήθηκε ο ήδη υπάρχων Νόμος περί συστάσεως του Σώματος Προσκόπων (ν. 1966, 18-11-1917). Οι πρόσκοποι συγχωνεύθηκαν στην Ε.Ο.Ν, διατηρώντας τα διακριτικά των ειδικοτήτων τους και παίρνοντας ανάλογους βαθμούς στην Ε.Ο.Ν2.

Η φροντίδα του μεταξικού καθεστώτος για το παιδί άρχιζε από την ενδομήτρια ζωή του. Δημιουργεί στην πρωτεύουσα και την επαρχία τους "Συμβουλευτικούς Σταθμούς Επιτόκων", για την ιατρική παρακολούθηση των γυναικών που δεν διέθεταν οικονομικά μέσα, αλλά και για την παρακολούθηση του βρέφους στην ανάπτυξή του. Ιδρύονται νηπιαγωγεία ή Παιδικοί Κήποι στις περιφέρειες του Κράτους για παιδιά ηλικίας 3-6 χρονών που οι γονείς τους εργάζονται. Προς την ίδια κατεύθυνση ιδρύονται και οι "Εθνικοί Παιδικοί Σταθμοί", θεσμός που είχε αρχίσει να λειτουργεί, χωρίς μεγάλα αποτελέσματα, ήδη από το 1926. Σκοπός των Σταθμών είναι η περίθαλψη των μωρών των εργαζόμενων γυναικών και κατά προτίμηση των χηρών. Για παιδιά πάνω από επτά χρονών δημιουργούνται στην πρωτεύουσα αλλά και στις κύριες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας οι "Παιδικές Εξοχές", οι οποίες φιλοξενούν παιδιά που η υγεία τους έχει απόλυτη ανάγκη εξοχής. Κτίζονται ακόμα σε διάφορες συνοικίες τα "Κέντρα Νεότητας", όπου τα παιδιά μετά το σχολείο παίζουν ή κολυμπούν και το χειμώνα χρησιμοποιούνται ως μαθητικά αναρρωτήρια. Τα παιδιά εξετάζονται από τα πριν από γιατρούς για ν' αποφευχθεί ο 

——————————————

1. Βλ. Π. Αντύπας, καθηγητής φιλόλογος, "Η εφαρμογή των διδαγμάτων της ψυχολογίας προς ανύψωσιν των νέων", Η Νεολαία, τ. 29, Αθήνα 1939, σ. 946.

2. Βλ. "Η ενσωμάτωσις των προσκόπων", Η Νεολαία, τ. 37, Αθήνα 1939, σ. 1219.

Σελ. 97
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/98.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

συγχρωτισμός άρρωστων και υγιών παιδιών. Παράλληλα, η υπηρεσία Σχολικής Υγιεινής αναλάμβανε τα εμβόλια, για την προστασία των σχολείων από τα λοιμώδη νοσήματα. Για την προστασία της υγείας του παιδιού ιδρύονται και οι "Μαθητικές Πολυκλινικές", όπου τα παιδιά παρακολουθούνται τρεις φορές την εβδομάδα από τμήματα διαφόρων ειδικοτήτων. Ένα έργο μεγάλης κοινωνικής σημασίας ήταν η οργάνωση των "μαθητικών συσσιτίων" στα οποία συμμετείχαν οι άποροι μαθητές1. Η λειτουργία τους (εξασφάλιση στα άπορα και ασθενικά παιδιά υγιεινής τροφής) στηρίχτηκε κυρίως στην ιδιωτική πρωτοβουλία, μετά από έκκληση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος και του Ιωάννη Μεταξά. Πέρα από το λαϊκισμό που χαρακτηρίζει την ιδεολογία του Ι. Μεταξά, ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας της σχέσης του με τις φτωχότερες λαϊκές μάζες, τον οδηγεί σε κάθε ευκαιρία (συγκεντρώσεις, γιορτές Χριστουγέννων και Πάσχα) να παραγγέλνει στους Εονίτες του την κάθε είδους προσφορά τους στους στερημένους. "Όσα από σας είναι ευτυχισμένα", θα πει τα Χριστούγεννα του 1939, "συλλογισθήτε εκείνα που είναι άρρωστα, εκείνα που είναι ορφανά, εκείνα που είναι φτωχά και στερούνται, εκείνα που δώρα δεν θα δη το μάτι τους, εκείνα που δεν θα χορτάσουν αυτές τις ημέρες . Καθένας από σας ας κυττάξη τις γνωριμίες του, ας γυρίση τα μάτια του στη γειτονιά που κάθεται και θα εύρη τα δυστυχισμένα. Δόστε τους ό,τι μπορείτε. Χρήματα, ρούχα, φαγητό, παιγνίδια, αλλά προ παντός φιλία και αγάπη. Τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από ένα χάδι, από ένα καλό λόγο. Γιατί πώς θα περάσετε εσείς ευτυχισμένες τις εορτές, όταν ξέρετε δίπλα στο σπίτι σας παιδάκια με κλαμένα τα μάτια και χωρίς φαγητό;"2.

Όμως το κατ' εξοχήν "αναδημιουργικό" έργο του καθεστώτος

——————————————

1. Βλ. "Το παιδί και η 4η Αυγούστου", Η Νεολαία, τ. 43, Αθήνα 1939, σ. 1392-1395.

2. Ι. Μεταξάς, "Προς τους Φαλαγγίτες, τις Φαλαγγίτισσες, τους Σκαπανείς και τις Σκαπάνισσες", Η Νεολαία, τ. 64, Αθήνα, Χριστούγεννα 1939, σ. 385.

Σελ. 98
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/99.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ήταν η σωματική αγωγή των Ελλήνων και η στρατιωτική οργάνωση της Νεολαίας. Η γυμναστική έγινε μάθημα πρωτεύον για να συντελέσει στην αύξηση της φυσικής αποδοτικότητας των νέων και στη βελτίωση του μέσου φυλετικού τύπου. Πλήθυναν οι δάσκαλοι της σωματικής αγωγής και διατέθηκαν σημαντικά ποσά για την ίδρυση και συμπλήρωση δημόσιων σχολικών γυμναστηρίων και για την αγορά διαφόρων αθλητικών οργάνων. Ενισχύθηκαν επίσης διάφορα αθλητικά σωματεία για την τόνωση του εξωσχολικού αθλητισμού1. Αρχηγός του Αθλητισμού και της Ε.Ο.Ν κηρύσσεται ο Ι. Μεταξάς.

Για την επαγγελματική μόρφωση των νέων εργατών δημιουργούνται οι "Επαγγελματικές Σχολές" και για την ψυχαγωγία τους η "Εργατική Εστία", η Ε.Ο.Ν και τα "Αθλητικά Γήπεδα".

Για την τεχνική μόρφωση και την "εθνική ανάπλαση" των αγροτόπαιδων δημιουργούνται τα "Γεωργικά Σχολεία", για την εξωσχολική γεωργική εκπαίδευση οι "Σχολικοί Κήποι", όπου το αγροτόπαιδο έπαιρνε τα πρώτα του θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα, τα "Πρακτικά Γεωργικά Σχολεία", γενικής γεωργικής μόρφωσης, οι "Μέσες Γεωργικές Σχολές", για την αρτιώτερη εκπαίδευση των μαθητών και τα "Ορφανοτροφεία". Η δενδροφύτευση γίνεται ένας τομέας της γενικότερης προσπάθειας για την καλλιέργεια της γης. Ακολουθούσαν: το μπόλιασμα των δέντρων, η δημιουργία φυτώριων, η καταδίωξη της κάμπιας από τα πεύκα, ο καθαρισμός των χωραφιών, το ράντισμα των λιόδεντρων και των αμπελιών, η δημιουργία κήπων. Η προσπάθεια αυτή, που είχε εκδηλωθεί στις αρχές της ίδρυσης της Ε.Ο.Ν, έδωσε κατά τη διάρκεια του πολέμου, και εξαιτίας της έλλειψης εργατικών χεριών, ένα μικρό στρατό "γεωργών" που αναπλήρωνε τους μεγάλους στις γεωργικές δουλειές2. Ο νεαρός αγρότης στη γη του (την εθνική γη) θεωρείται από το μεταξισμό και από τους φασισμούς ο 

——————————————

1. Βλ. "Εκπαίδευσις", Η Νεολαία, τ. 43, Αθήνα 1939, σ. 1397.

2. Βλ. Κ. Φαλτάιτς, "Η Νεολαία που οργώνει", Η Νεολαία, τ. 11(114), Αθήνα, 14 Δεκεμβρίου 1940, σ. 293.

Σελ. 99
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/100.gif&w=600&h=915 13. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 38

Έπεσα και εκοιμήθηκα και ωνειρεύθηκα ότι η ζωή ήτο χαρά. Εξύπνησα και να! Η ζωή ήτο καθήκον. Εργάσθηκα και να! Το καθήκον ήτο χαρά.

Σελ. 100
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/101.gif&w=600&h=915 13. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 39

Κατά τα αισθητικά πρότυπα του «σοσιαλιστικού ρεαλισμού» και το εργατικό στοιχείο εντάσσεται στη δημιουργία του Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού.

ΕΙΚΟΝΑ 40

Σελ. 101
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/102.gif&w=600&h=915 13. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 41

Η συνηγορία του Μεταξά για τα δάση, το κήρυγμα υπέρ του πράσινου, αποτέλεσε ένα είδος εξόρμησης ενάντια στις εθνικές ζημιές που προκαλούσε η καταστροφή των δασών κι ένα είδος «ειρηνικής σταυροφορίας».

ΕΙΚΟΝΑ 42

Σελ. 102
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/103.gif&w=600&h=915 13. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 43

Μέσω του Ελληνικού τοπίου και των εργατών της γης αναδύεται ο συμβολισμός της «επιστροφής στη γη».

ΕΙΚΟΝΑ 44

Σελ. 103
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/104.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 45

Το "φυσιολάτρης" αντικαθιστά το "καφενόβιος". Στην "ανθυγιεινή" ατμόσφαιρα των καφενείων αντιπαρατίθεται η "υγιεινή" ατμόσφαιρα της εξοχής.

ΕΙΚΟΝΑ 46

Και δος ημίν σήμερον τον άρτον τον επιούσιον.

Σελ. 104
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/105.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

ΕΙΚΟΝΑ 47

ΕΙΚΟΝΑ 48

ΕΙΚΟΝΑ 49

Αφίσες από τον VII και VIII εθνικό διαγωνισμό για την "Νίκη του Σιταριού που ευλόγησε ο αρχηγός της Κυβέρνησης"

Σελ. 105
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/106.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

"φυσικός" συνεχιστής των παραδόσεων και το υγιέστερο κοινωνικό στοιχείο.

Η Ε.Ο.Ν όμως είχε κυρίως ψυχολογική επίδραση πάνω στους νέους. Η ιδεολογία του Νέου Κράτους δεν διδασκόταν ως μάθημα, παρά ελάχιστες φορές και ιδίως στους μεγαλύτερης ηλικίας νεολαίους. Η διδασκαλία των αρχών του περνούσε μέσα από τις συνομιλίες με τους αρχηγούς, κατά τη διάρκεια ασκήσεων, πορειών, στρατιωτικών γυμνασίων, κ.ά. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι τα παιδιά στην Ε.Ο.Ν διοικούνται από άλλα παιδιά, τα οποία αναγνωρίζονται "καλύτερα". Βέβαια δεν είναι τα ίδια τα παιδιά που εκλέγουν τους καλύτερους, αλλά η διοίκηση που "ξέρει" ποιος είναι ο καλύτερος. Στην ανώτατη ιεραρχία χρησιμοποιήθηκαν κυρίως μεγάλοι του στρατού, του ναυτικού, της αεροπορίας και εκπαιδευτικοί (Η εκπαίδευση "έδωκε στελέχη όντως πολυτιμότατα")1. Όλοι αυτοί φορούν την ίδια στολή με τα παιδιά και "ταυτίζονται" μαζί τους όχι με τις παραπάνω ιδιότητές τους, αλλά ως φαλαγγάρχες, ως σύντροφοι "ανώτεροι". Εάν σκεφτεί κανείς ότι στη μέση εκπαίδευση δεν πήγαινε παρά το 1/10 μόνο των παιδιών του Δημοτικού σχολείου, είναι σαφής ο κοινωνικά εκπαιδευτικός ρόλος που έρχεται να καλύψει η Ε.Ο.Ν, κάθε Κυριακή και Τετάρτη (ημέρα διαπαιδαγώγησης των μελών της που φοιτούσαν σε σχολεία)2. Παιδιά αγροτών και εργατών, παιδιά-εργάτες, μικροί υπάλληλοι καταστημάτων, προκειμένου να μη γίνουν "λεία κακών αισθημάτων" και να σημαίνουν "φοβερή απώλεια διά το Έθνος"3, παραλαμβάνονται από την Ε.Ο.Ν για

——————————————

1. Από το λόγο του Ι. Μεταξά στη Β' συγκέντρωση του "Συλλόγου Γονέων", "Ο αρχηγός προς τους γονείς και κηδεμόνας", Η Νεολαία, τ. 58, Αθήνα 1939, σ. 194.

2. Η απόφαση να καθιερωθεί η Τετάρτη ημέρα διαπαιδαγώγησης των μελών της Ε.Ο.Ν (τα σχολικά μαθήματα κατανεμήθηκαν στις άλλες ημέρες της εβδομάδας) δημιούργησε ένα ρεύμα μαθητών που για ν' αποφεύγουν το σχολείο προφασίζονταν ότι απασχολούνταν στην Ε.Ο.Ν.

3. "Ο αρχηγός προς τους γονείς και κηδεμόνας", Η Νεολαία, τ. 59, Αθήνα 1939, σ. 226.

Σελ. 106
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/107.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

να εκπαιδευτούν "σωστά". Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια άποψη που αμφισβητεί το ρόλο της οικογένειας, γεγονός που θα δημιουργήσει μέσα στους κόλπους της ΕΟΝ μια αίσθηση ελευθερίας των παιδιών σε σχέση με το οικογενειακό κύτταρο. Μια αριθμητικά μεγαλύτερη οικογένεια εμφανίζεται για να "λυτρώσει" τα παιδιά από τη στενότητα (απαγορεύσεις, αυστηρότητα, αδιαλλαξία) της αριθμητικά μικρότερης οικογένειας. Η στενότητα αυτή αφορούσε τόσο στις σχέσεις των μελών μεταξύ τους όσο και στις σχέσεις των νέων με άλλους συνομήλικούς τους, άλλου φύλου και άλλης τάξης. Πριν από τη δημιουργία της Ε.Ο.Ν, η συμβίωση των παιδιών διαρκούσε όσο και οι υποχρεωτικές ώρες των μαθημάτων τους στα σχολεία. Στην Ε.Ο.Ν η συμβίωση είναι ομαδική (παιδιά του σχολείου και παιδιά εκτός σχολείου), γεγονός που επιτρέπει στα παιδιά να μεγαλώνουν με παιδιά κάτω από το βλέμμα ενός μεγαλύτερου. "Εάν νομίζετε οι γονείς", θα πει ο Μεταξάς, "ότι ανατρέφετε το παιδί σας εάν το πάρετε από το χέρι και το πάτε περίπατο διά να του μάθετε άλλα ωραία πράγματα απατάσθε πολύ. Το παιδί σας δεν ημπορεί να ανατραφή παρά πηγαίνοντας μαζί με άλλα παιδιά"1. Έτσι διαχωρίζει το καθεστώς τις μεθόδους του από τις μεθόδους της οικογενείας και του σχολείου, αλλά κάνει και μια κριτική στην αστική τάξη2, η οποία ήταν και η επιφυλακτικότερη και αντιδρούσε ως προς το να φεύγουν τα παιδιά της από το σπίτι, κι ιδίως τα κορίτσια. Ο Ι. Μεταξάς θεωρεί ότι η αστική τάξη δεν είναι σε θέση να διασκεδάσει το παιδί της όπως αυτό θέλει, και όπως είναι φυσικό να διασκεδάζει ένα παιδί. Διότι ακόμα κι όταν δεν έχει τις ασχολίες της, κι όταν δεν έχει τίποτα να κάνει, έχει τις ασχολίες των συνηθειών

——————————————

1. στο ίδιο.

2. "...Από τας κοινωνικάς τάξεις εκείναι που έδωκαν ευθύς αμέσως όλην των την βοήθειαν, και οι γονείς των παιδιών ακόμη, ήσαν ο αγροτικός και ο εργατικός κόσμος όπως και αι πτωχότεραι από τας κοινωνικάς τάξεις των πόλεων (...) Διατί; Δεν γνωρίζω. Ας έλθη ο μέλλων ιστορικός να μας το εξηγήοη. Εγώ το παίρνω ως δεδομένον, διότι το είδα", στο ίδιο.

Σελ. 107
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/108.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

της και των κοσμικών της υποχρεώσεων, επιβάλλοντας στο παιδί τη μοναξιά ή την ευθύνη της δικής του μόνης διασκέδασης. Θεωρεί επίσης ότι η αντίδραση της αστικής τάξης, πέρα από πολιτικούς λόγους και από το φόβο της διατάραξης των πατροπαράδοτων ηθών και εθίμων, του πατροπαράδοτου χαρακτήρα της ίδιας της οικογένειας, αφορά τη διαφοροποίηση των παιδιών ως προς τη δική της νοοτροπία1, διαφοροποίηση που χαρακτηρίζεται από το Μεταξά "εξελικτική" αφού τα παιδιά άρχιζαν να γίνονται αυτεξούσια και αλληλέγγυα μεταξύ τους, ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη που προέρχονταν. Η συναναστροφή πλούσιων και φτωχών παιδιών είναι για τον Ι. Μεταξά ένα μεγάλο μάθημα για τα πρώτα. "Θα μάθουν ότι εκείνα τα παιδιά κερδίζουν μόνα το ψωμί των, χωρίς καμμία βοήθεια, ενώ τα άλλα δεν κερδίζουν το ψωμί των αλλά τους το χαρίζουν οι γονείς των. Και επομένως η αξία εκείνου που κερδίζει το ψωμί του μόνος του, είναι μεγαλυτέρα από την αξίαν εκείνων που δεν κερδίζουν το ψωμί των"2.

Για πρώτη φορά αγόρια και κορίτσια έχουν τη δυνατότητα να συνευρίσκονται μέσα στην καθημερινότητα (κοινό φαΐ, κοινή διασκέδαση, κοινή "κοινοβιακή" ζωή, κοινές ασκήσεις) και να συνυπάρχουν πέρα από τις τάξεις τους. Η κοινή στολή και το όμοιο κρεβάτι στο στρατόπεδο, η κοινή μεταχείριση πλούσιων και φτωχών παιδιών αφαίρεσε τις διακρίσεις που προέρχονταν από τη διαφορά στα ρούχα, στα παπούτσια, στο καπέλλο, στο φαΐ. "Εάν θα κάμουν εκδρομή και φέρουν το φαγητόν των, εκεί που θα σταματήσουν να φάνε θα το ανακατέψουν", δηλώνει ο Ι. Μεταξάς, "Εκείνος που έφερε κεφτέδες θα τους ανακατέψει με τις ντομάτες του άλλου κι εκείνος που έφερε παστίτσιο θα το ανακατέψει

——————————————

1. "Νομίζετε σοβαρά ότι μία χωριατοπούλα ή μία εργάτρια δεν έχει τα αισθήματα των κοριτσιών σας ; Δεν έχουν την ιδίαν ευγένειαν της ψυχής; Η διαφορά μόνον είναι ότι το ένα έχει χρήματα και το άλλο δεν έχει", Η Νεολαία, τ. 61, Αθήνα 1939, σ. 290-291.

2. στο ίδιο.

Σελ. 108
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/109.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

με τα κρεμμύδια του άλλου και θα φάγουν όλοι από το ίδιο φαγητό· αυτό είναι υποχρεωτικόν"1.

Το ότι η Ε.Ο.Ν διαφοροποιείται από τη φασιστική και ναζιστική νεολαία είναι γεγονός. Αληθεύει ότι δημιουργήθηκε άτακτα, ασυστηματοποίητα στην αρχή έως ότου γίνει κρατικός θεσμός κι ότι δεν έγινε ποτέ ο αυστηρός παρα-στρατιωτικός μηχανισμός, τύπου Γερμανίας. Όσοι νεολαίοι του τότε ερωτήθηκαν, δεν διατηρούν τη μνήμη μιας οργάνωσης ολοκληρωτικού χαρακτήρα που τους συνέθλιβε.

ΜΝΗΜΕΣ

"Η Ε.Ο.Ν ήταν για μένα η αφορμή για να μη διαβάζω στο γυμνάσιο. Έλεγα ότι ήμουν στην Ε.Ο.Ν και πού να πει ο δάσκαλος κουβέντα... Κάναμε ασκήσεις κάθε Τετάρτη απόγευμα και Κυριακή, γινόντουσαν ωραίες εκδρομές... Την εποχή εκείνη ήταν ένα μέσο συναντήσεων. Γινόντουσαν διαλέξεις στον Κρόνο ή στον Αστέρα, πηγαίναμε τζάμπα σινεμά, ε, οι μεγαλύτεροι φλερτάρανε κιόλας... Στο Ζούμπερι πήγαιναν οι μεγάλοι κι οι μεγάλες...".

"Επειδή δε μου άρεσε ποτέ το τσούρμο... μπήκα στα Τάγματα Εργασίας. Εκεί στο Β' Γραφείο μια φορά το μήνα ένας ασφαλίτης μάς μίλαγε για τον κομμουνισμό. Ο κομμουνισμός ήταν ένας που είχε κόκκινα μάτια, στόμα-χάος, αδύνατος και κρατούσε ένα δρεπάνι. Ξέρεις τι μου συνέβη; Όταν περπατούσα στο δρόμο κι ήταν να περάσω από γωνία, δεν πήγαινα κοντά στον τοίχο, έβγαινα κάτω στο δρόμο από φόβο μην αντικρύσω έναν τέτοιο... Κατά τ' άλλα φυτεύαμε δέντρα στα βουνά κάθε Κυριακή, κι αυτό μου άρεσε, όπως κάναμε μαζί με την αστυνομία συσκοτίσεις... Πάντως η Νεολαία του Μεταξά ήθελε να φαινόταν...".

"...Εγώ δεν τους χώνευα, γιατί δε χώνευα το Μεταξά. Ήμουν τότε στρατιώτης...".

——————————————

1. Από λόγο του Ι. Μεταξά στη Β' συγκέντρωση του "Συλλόγου Γονέων", Η Νεολαία, τ. 60, Αθήνα 1939, σ. 258.

Σελ. 109
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/110.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

«Πώς να μου φανεί η Νεολαία... Πιθήκιζε. Έμοιαζε με τα "καμίτσι νέρι" του Μουσολίνι και με τη χιτλερική νεολαία... Τα βλέπαμε στις εφημερίδες, βλέπαμε και τα επίκαιρα. Τι να πήγαινα να έκανα εκεί. Άλλωστε εγώ είχα αποφοιτήσει από το σχολείο. Αυτοί κυνηγούσαν περισσότερο τα μικρά παιδιά και τους μαθητές. Εγώ ήμουν στην αερολέσχη. Με τους πιθήκους και τα ρομπότ τι σχέση να 'χει κανείς...».

«...είχαν κάτι από τη μαγεία του κινηματογράφου. Τριζάτοι, κολαριστοί. Ξέρεις τι είναι να περπατάει ο άλλος με καλογυαλισμένα παπούτσια όταν εσύ δεν είχες παπούτσι να φορέσεις, να περπατάει με το κολαριστό του πουκάμισο ανάμεσα στις καλύβες, γιατί καλύβες ήτανε, του χωρίού; Τους έβλεπες και τους ζήλευες...».

«...Θυμάμαι ότι μου είχε ράψει η μάνα μου τη στολή γιατί λεφτά δεν είχαμε. Μου άρεσε που ήμουν με τα άλλα παιδιά, η ατμόσφαιρα των γιορτών. Δεν θυμάμαι τι άλλο κάναμε, δεν θυμάμαι πολλά πράγματα, θυμάμαι όμως πως όταν πέθανε ο Μεταξάς εγώ έκλαιγα...».

«...από την πρώτη στιγμή γλυκάθηκα γιατί διαπίστωσα ότι μέσω Νεολαίας μπορούσα να ικανοποιώ επαρκώς και εν πολλοίς δωρεάν δύο από τα τρία συγκλονιστικότερα χόμπυ μου εκείνης της εποχής: τον κινηματογράφο, το ποδόσφαιρο και το (εξωσχολικό βέβαια) διάβασμα... δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω τη νοοτροπία μερικών συνομήλικων που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν τέτοιες φωτογραφίες (εν στολή) ή ότι είχαν και τις έσκισαν γιατί δεν θέλουν να υπάρχει τίποτα που να τους θυμίζει ένα αμαρτωλό παρελθόν. Αν είναι δυνατόν!...».

«...Πολλοί μιλούν για τη Νεολαία όπως θα 'θελαν να είναι κι όχι όπως ήταν. Το να φορούσες τη στολή ήταν... πώς να σου πω... σα να φοράς σήμερα γούνα ή δερμάτινο... Στα παιδιά της ηλικίας μου μας άρεσε γιατί υπήρχε πνεύμα αδελφοσύνης. Έλεγα πότε θα πάμε εκδρομή να φύγω από το σπίτι να μην έχω τη θεία να γκρινιάζει. Νιώθαμε ν' απελευθερωνόμαστε από την οικογένεια. Πηγαίναμε τζάμπα σινεμά... είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε

Σελ. 110
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/23/gif/111.gif&w=600&h=91513. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

με κορίτσια. Ήταν μια ευκαιρία να δημιουργήσουμε σχέσεις, όχι αναγκαστικά σε ερωτικό επίπεδο. Όταν πέθανε ο Μεταξάς είχα την εντύπωση ότι είχε συμβεί κάτι ανεπανόρθωτα τραγικό...».

«...Ξεκίνησα να γραφτώ στους προσκόπους και δεν βρήκα κανένα στα γραφεία. Με είχε πάει ένας φίλος μεγαλύτερος. Την ίδια εκείνη μέρα είχαν καταργηθεί. Γραφτήκαμε έτσι υποχρεωτικά στη Νεολαία. Το στοιχείο, που αργότερα κατάλαβα ότι ήταν το μυστικό της εξαπάτησης, ήταν το φιλολαϊκό. Ήδη στους προσκόπους υπήρχε ένας ελιτισμός. Δεν πήγαινε το παιδί του υδραυλικού ή του θυρωρού. Στη Νεολαία συναντούσες παιδιά από όλες τις τάξεις. Οι μαζώξεις στο Πεδίο του Άρεως ήταν υποτονικές, δεν έμοιαζαν μ' αυτές των προσκόπων που και υπό βροχή παρήλαυναν με άψογους σχηματισμούς...».

«... Ο Πατέρας μου στενοχωρημένος μου είπε να μπω στην Ε.Ο.Ν αλλά να αποφύγω να πάρω οποιοδήποτε αξίωμα. Αυτό δεν ήταν δύσκολο γιατί άλλες συμμαθήτριές μου πιο ανυποψίαστες από μένα πήραν βαθμούς και φόρεσαν γαλόνια. Σε λίγο ήταν έτοιμο και το τραγούδι: "Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα...". Έτσι μάθαμε ότι όλοι, μικροί, μεγάλοι, ακόμα και οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, είχαμε ένα "στοργικό πατέρα" τον Ι. Μεταξά...».

ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΛΘΑΚΟΥ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥ "ΕΓΩ" ΣΤΟ ΓΕΡΟ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΟ "ΕΜΕΙΣ" ΤΗΣ "ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΗΤΑΣ"

Κατά τα λεγόμενα των καθεστωτικών (κι εφόσον ολόκληρο το κοινωνικό και πολιτικό σώμα νοσούσε) η νεολαία ήταν "άρρωστη". Άρρωστη από τα κακά του φιλελευθερισμού και τα "ολέθρια" αποτελέσματα του κομμουνισμού, που γρήγορα θα την οδηγούσαν στο "χάος"1. Η απαγόρευση των κομμουνιστικών 

——————————————

1. "Βλέπων με πόνον ψυχής ο Εθνικός μας Κυβερνήτης το κατρακύλισμα της χώρας μας, βλέπων το χαίνον προ του Έθνους βάραθρον δεν εδίστασε διόλου, ήρπασε με τας στιβαράς του χείρας την Ελλάδα, πτώμα πλέον, την

Σελ. 111
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Η Νεολαία της 4ης Αυγούστου
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 92
    13. Μαχαίρα, Νεολαία 4ης Αυγούστου

    ήταν πια ένα μόνιμο επάγγελμα όπως τότε, η Νεολαία εκτός από τις στρατιωτικές της ασκήσεις όφειλε να επιδοθεί σε "ήρεμες ασκήσεις"1. Οι άριστοι πολίτες του σήμερα έπρεπε να μοιάζουν στους άριστους του χθες.

    Υποστηρίχτηκε, επίσης, ότι ακόμα και τα σχολικά παιχνίδια των σύγχρονων Ελλήνων μοιάζουν καταπληκτικά με αυτά των αρχαίων. Έτσι «η περίφημη σκαπέρδα ή διελκυνστίνδα των είναι το σημερινό "τραβηχτό". Ο αντίδρομος και το πέταυρον αντιστοιχούν με την "αμπάριζα" και την "τραμπάλα". Η κρυπτίνδα, η φιλίνδα και η σχοινοφιλίνδα των δεν ήσαν παρά τα δικά μας "κρυφτό", "κυνηγητό" και "λουρί". Ο δε "κουτσός", οι "πλακίτσες", οι "μπηχτές" και τα "κουταλάκια", που παίζουν σήμερα σ' όλα τα μέρη του κόσμου τα παιδιά, ήσαν τα αγαπημένα παιχνίδια των αρχαίων ασκωλιασμός, εφεδρισμός, κυνδαλισμός και εποστρακισμός!»2.

    Όμως εκτός από "στρατιά των μετόπισθεν", η Ε.Ο.Ν αναλαμβάνει κυρίως έργο πολιτιστικό (βλ. γιορτές, τελετές) προσπαθώντας "να ανοίξη τον δρόμον της επιστροφής εις τας παλαιάς εξάρσεις της φυλής..."3.

    ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ

    Θα αρχίσω με την άποψη4 που υποστηρίζει ότι με το μεταξικό καθεστώς του 1936, βρισκόμαστε "ευτυχώς", μπροστά σε μια

    ——————————————

    Αυγούστου", Επιθεώρηση Τέχνης, τ. 137-138, Μάιος-Ιούνιος 1966,σ. 507-519.

    1. "Η έννοια του αληθινού πολιτισμού", Η Νεολαία, τ. 15, Αθήνα, 12 Νοεμβρίου 1939, σ. 155.

    2. Μιχ. Χαννούσης, "Τα ελληνικά παιχνίδια άλλοτε και τώρα", Η Νεολαία, τ. 2, Αθήνα, 14 Οκτωβρίου 1939, σ. 42.

    3. "Οργάνωση Πολιτισμού" (από την Καθημερινή), Η Νεολαία, τ. 36 (87), Αθήνα, 8 Ιουνίου 1940, σ. 1123.

    4. Βλ. Β. Α. Τσίριμπας, Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, Διευθυντής Β' της Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, Οι Πρωτοπόροι της Εθνικοσοσιαλιστικής Αγωγής, Θεσσαλονίκη, έκδ. Ελληνικόν Αύριον 4, 1981