Creator/Author:Αγγελοπούλου, Άννα
 
Μπρούσκου, Αίγλη
 
Title:Processing of tale Types and Variations AT 300-449, vol. Α΄+Β΄
 
Title of Series:Historical Archive of Greek Youth
 
Nr. within series:34
 
Place of Publication:Athens
 
Publisher:General Secretariat for Youth
 
Date of Publication:1999
 
Pagination:975
 
Nr. of vol.:2 volumes
 
Language:Greek
 
Subject:Greek fairytales-Catalogue
 
Spatial coverage:Greece
 
Description:Ce volume du «Catalogue raisonné des contes grecs», établi par Anna Angélopoulou et Aegli Brouskou, représente la seule somme existante de contes merveilleux grecs de tradition orale. L'ouvrage publié aujourd'hui vient à la suite du travail de Georges Mégas, Mythes d'Animaux, édité par l'Académie d'Athènes en 1978, et constitue de ce fait un pas vers la publication progressive de l'ensemble du corpus grec. Le nouvel ouvrage que nous présentons ici comporte pour chaque conte étudié une version grecque in extenso, le schéma des diverses variantes attestées, la liste des versions publiées et inédites (à jour en 1994) et une petite monographie sur chaque contre-type. Sa présentation bilingue - ce deuxième volume paraîtra en français au courant de l'année 2000 - en fait un outil de travail indispensable à la recherche scientifique, française ou européenne, que celle-ci relève de l'Ethnologie, de l'Histoire, de la Littérature comparée, de la Linguistique ou de la Psychologie. Les contes sont classés selon Aarne-Thompson dans les catégories suivantes : I. Contes d'animaux (Animal Taies): nos 1-299 IL Contes proprement dits (Ordinary Taies): nos 300-1199, dont les contes merveilleux font également partie (Taies of Magie: nos 300-749). III. Contes facétieux (Jokes and anecdotes): nos 1200-1999. IV. Contes énumératifs (Formula Taies): now 2000-2399. Nous présentons dans ce volume la première partie des contes merveilleux, les types AT 300-499: Adversaires surnaturels (300-363), Époux et épouses surnaturels (400425), autres parents surnaturels (430-459), Tâches surnaturelles (460-480). À l'origine de cette édition, comme nous l'avons déjà dit lors de la parution du premier volume, se trouvent les fichiers des archives G. Mégas ; nous avons cependant choisi comme exemple d'analyse et de présentation de ce corpus le catalogue du conte populaire français de P. Delarue et M. L. Tenèze, lequel présente non seulement une organisation détaillée et minutieuse du matériel, mais aussi l'avantage d'être agréable à la lecture. La présentation de notre corpus est donc la suivante: chaque conte-type porte le numéro de la classification internationale d'Aarne et Thompson. Nous citons le titre grec, qui peut être différent du titre international; nous citons également le titre français selon Delarue-Tenèze et le titre allemand selon les Grimm. Par la suite, nous exposons une version in extenso du conte présenté; nous avons essayé de choisir des versions représentatives de chaque conte-type, mettant en relief les caractéristiques du type grec. Nous ajoutons une deuxième version in extenso, dans le cas où le conte développe deux tendances narratives différentes. Nous présentons un résumé lorsqu'il n'existe qu'un nombre limité de versions semblables d'un conte-type. Nous passons ensuite à l'analyse des éléments du conte, lequel est découpé en trois ou quatre épisodes (en suivant toujours la classification internationale), numérotés en chiffres romains. Exemple. I. L'éloignement de l'héroïne, II. Les aventures de l'héroïne, III. La rencontre et le mariage avec le prince. Les motifs ou les éléments constituant chaque épisode, dans toutes les versions du conte-type, sont exposés de façon à pouvoir suivre l'évolution de l'intrigue; ils sont précédés d'une lettre minuscule qui, le cas échéant est suivie d'un chiffre. Exemple. II: Les aventures de l'héroïne, a: elle est perdue dans la forêt ; al : elle rencontre ; a2 : un hermite ; a3 : un berger ; a4 : qui lui donne un bâton magique ; a5 : avec lequel elle fait construire un palais ; b : un jour arrive au palais ; bl : un ogre ; b2 : un nègre ; b3 : autre. Il s'agit de l'étape la plus importante de ce découpage, car c'est l'accumulation des détails dans l'exposé des éléments du conte-type, qui facilite ensuite l'analyse de chacune des versions. Nous présentons ensuite la liste des versions, codifiées selon l'exposé des éléments du conte-type. Cette liste suit la répartition géographique des versions, par région et par ordre alphabétique (en grec) : Epire, Thessalie, Thrace, Macédoine, Iles de la Mer Egée, Iles de la Mer Ionienne, Péloponnèse, Grèce continentale; ensuite nous citons les régions héllénophones, l'Asie Mineure, Chypre et le Sud d'Italie. À la fin de chaque présentation se trouve une brève notice sur la répartition internationale du conte-type, sa présence dans la littérature et les particularités éventuelles que ce conte présente en Grèce. Notre but fut la présentation d'une partie des archives Mégas aux spécialistes; notre souhait, la publication intégrale du Catalogue du Conte grec à venir un jour.
 
License:This book in every digital format (PDF, GIF, HTML) is distributed under Creative Commons Attribution - NonCommercial Licence Greece 3.0
 
The book in PDF:Download PDF 24.63 Mb
 
Visible pages: 0-19 από: 982
-20
Current page:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/0.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΜΕΓΑ

ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ - 3

ΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΙΓΛΗ ΜΠΡΟΥΣΚΟΥ

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΩΝ ΤΥΠΩΝ

ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ AT 300-499

Με τη συνεργασία των

ΜΑΡΙΑΣ-ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

ΕΛΕΝΗΣ ΓΚΟΝΗ

ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ

ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΚΑΠΛΑΝΟΓΛΟΥ

ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ ΚΑΤΡΙΝΑΚΗ

ΑΘΗΝΑΣ ΠΕΓΚΛΙΔΟΥ

ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΖΟΥΝΑΛΗ

ΤΕΥΧΟΣ Α'

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

 ————————————— 34 —————————————

ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΡΕΤΝΩΝ Ε.Ι.Ε. ΑΘΗΝΑ 1999

p. 0
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/1.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

p. 1
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/2.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

p. 2
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/3.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ-3 ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ AT 300-499

p. 3
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/4.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΣΠΥΡΟΣ Ι ΑΣΔΡΑΧΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Αχαρνών 417, Τ.θ. 1048, 116 35 Αθήνα

Τηλ. 25 32 465, fax. 25 31 420

ISBN 960-7138-22-8

SET 960-7138-24-4

p. 4
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/5.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΜΕΓΑ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ - 3

ΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΙΓΛΗ ΜΠΡΟΥΣΚΟΥ

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΩΝ ΤΥΠΩΝ

ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ AT 300-499

Με τη συνεργασία των

ΜΑΡΙΑΣ-ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

ΕΛΕΝΗΣ ΓΚΟΝΗ

ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ

ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΚΑΠΛΑΝΟΓΛΟΥ

ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ ΚΑΤΡΙΝΑΚΗ

ΑΘΗΝΑΣ ΠΕΓΚΛΙΔΟΥ

ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΖΟΥΝΑΛΗ

ΤΕΥΧΟΣ Α'

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

————————————— 34 —————————————

ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΡΕΤΝΩΝ Ε.Ι.Ε. ΑΘΗΝΑ 1999

p. 5
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/6.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

p. 6
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/7.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Στη μνήμη της Φιλομήλας

p. 7
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/8.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

p. 8
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/9.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το βιβλίο αυτό αποτελεί τον τρίτο τόμο του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών του Γ. Α. Μέγα. Υπενθυμίζουμε ότι από το Αρχείο του Γεωργίου Α. Μέγα έχουν ήδη δημοσιευτεί δύο τόμοι. Ο πρώτος, που είναι και ο μόνος που πρόλαβε να δημοσιεύσει ο ίδιος ο συντάκτης του καταλόγου, περιέχει τους Μύθους Ζώων (AT 1-299) . Ο δεύτερος, που αποτελεί στην ουσία μία πρόταση επεξεργασίας του καταλόγου του Μέγα, περιλαμβάνει τους παραμυθιακούς τύπους AT 700-749 που αντιπροσωπεύουν το τελευταίο μέρος των Μαγικών Παραμυθιών. Όπως είχαμε αναγγείλει και στην εισαγωγή του, ο δεύτερος αυτός τόμος κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά και στη γαλλική γλώσσα . Οι ξένοι ερευνητές τον υποδέχτηκαν ως «ένα πολύτιμο εργαλείο που έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό και να προσφέρει επιτέλους μία πρόσβαση στο χρυσορυχείο που αποτελεί το Αρχείο του Γ. Α. Μέγα» .

Ο παρών τρίτος τόμος περιέχει, πάντα σε αναφορά με τη διεθνή κατάταξη των Aarne-Thompson , τις ελληνικές παραλλαγές των παραμυθιακών τύπων AT 300499, τύπων που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος από αυτά που ονομάζουμε Μαγικά Παραμύθια (AT 300-749).

Θεματολογικά οι τύποι αυτοί κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες:

1. Γ. Α Μέγα, Το Ελληνικό Παραμύθι. Αναλυτικός Κατάλογος τύπων και παραλλαγών κατά το σύστημα Aarne-Thompson (FFC 184), Τεύχος Πρώτον Μύθοι Ζώων, Ακαδημία Αθηνών, Δημοσιεύματα του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας, αρ. 14, Αθήναι

1978

2. Α Αγγελοπούλου - Αι. Μπρούσκου, Επεξεργασία Παραμυθιακών Τύπων και Παραλλαγών AT 700-749 (Γεωργίου Α. Μέγα, Κατάλογος Ελληνικών Παραμυθιών - 2), 1 Α Ε.Ν., Γ.Γ.Ν.Γ., Κ N.B., Ε Ι.Ε., Αθήνα 1994, σ. 11. Για ένα πλήρες ιστορικό του Καταλόγου, βλ. τις εισαγωγές των δύο παραπάνω τόμων

3 A Angélopoulou - A Brouskou, Archives G A Megas, Catalogue du conte grec - 2 Catalogue raisonné du conte gtec Types et versions AT 700-749, Archives Historiques de la Jeunesse Grecque, Secrétariat général de la Jeunesse, Centre de recherches néohelléniques/F Ν R S, Athènes 1996, diff Maisonneuve et Larose, Paris

4. Από τη βιβλιοκρισία της Geneviève Calame-Griaule, «Catalogue raisonné », Cahieis de Littérature Orale, n° 43, Paris 1998, σ 239-240.

5. A. Aarne - St Thompson, The Types of thé Folktale A Classification and Bibliogiaphy, Academia Scientiarum Fennica, FFC 184, Helsinki 1961

p. 9
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/10.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

1 AT 300 - 400 (Υπερφυσικοί αντίπαλοι)

2. AT 400 - 459 (Υπερφυσικοί σύζυγοι και άλλοι συγγενείς)

3 AT 460 - 499 (Υπερφυσικά ζητήματα).

Ο τρόπος της επεξεργασίας του Αρχείου που προτείναμε στο δεύτερο τόμο συστηματοποιείται εδώ μέσα από ένα πολύ μεγάλο όγκο υλικού. Χάρη στην υποστήριξη του Ι.Α.Ε Ν., ελπίζουμε σύντομα να παρουσιάσουμε και το υλικό αυτό στα γαλλικά, και να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση των Μαγικών Παραμυθιών μ' έναν τέταρτο τόμο που θα περιέχει τους τύπους AT 500-559 (Υπερφυσικοί βοηθοί), AT 560-649 (Μαγικά αντικείμενα) και AT 650-699 (Υπερφυσική δύναμη και γνώση).

ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο όγκος του υλικού, η πληθώρα των πηγών αναφοράς και τα χρονικά περιθώρια επέβαλαν σ' αυτήν την προσπάθεια τους όρους τους. Επιλέξαμε, πιστεύουμε, τη λειτουργικότερη λύση, ώστε η έκδοση αυτή να γίνει πραγματικότητα. Και η λύση αυτή συνίσταται στη συλλογική προσπάθεια. Οι συνεργάτιδες μας, με γνώση και αγάπη για τα παραμύθια, προέρχονται από το χώρο της λαογραφίας η της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Μοιραστήκαμε μεταξύ μας τα 3.000 περίπου δελτία των ισαρίθμων παραλλαγών που έχουν καταλογογραφηθεί από τον Μέγα και καλύπτουν τους προαναφερθέντες παραμυθιακούς τύπους. Η κατανομή της εργασίας έγινε, όσο αυτό ήταν εφικτό, με κριτήριο το ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον της κάθε μιας.

Τα δελτία του Καταλόγου Μέγα μεταφέρθηκαν όλα χωρίς παρεμβάσεις, εκτός από περιπτώσεις εμφανούς προβλήματος διπλούν ή τυφλών δελτίων, οπότε κρίναμε από κοινού με τις συνεργάτιδες μας ότι μπορούσαν να παραλειφθούν. Δεν προστέθηκαν παραλλαγές που έχουν δημοσιευτεί μετά το 1990, γίνεται ωστόσο αναφορά στις κυριότερες αναδημοσιεύσεις παλαιοτέρων παραλλαγών. Η ενημέρωση ενός τέτοιου είδους καταλόγου αποτελεί βεβαίως πρόβλημα! παραπέμπει στην ανάγκη διαρκούς ενημέρωσης, που ενίοτε καθίσταται ανέφικτη έως και ουτοπική. Παραλλαγές των γνωστών παραμυθιών δε θα σταματήσουν ποτέ να υπάρχουν, να ανασύρονται από τη λήθη ή να κατασκευάζονται και τελικά να παραδίδονται καταγραμμένες. Η ημερομηνία κατάρτισης ή έκδοσης ενός καταλόγου δεν είναι η ημερομηνία λήξης του: αντίθετα, μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα όριο ante quem, με βάση το οποίο θα κινηθούν οι μετέπειτα δημοσιεύσεις, κατατάξεις και έρευνες.

Η αντιπαραβολή των δελτίων του Αρχείου με τα πρωτότυπα κείμενα στα οποία αναφέρονται έγινε για τις περισσότερες παραλλαγές που έχουν δημοσιευτεί, για όλα τα κείμενα του Λαογραφικού Φροντιστηρίου (ΛΦ) που βρίσκονται στην Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία, και για έναν αρκετά μεγάλο αριθμό από τα χειρόγραφα

p. 10
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/11.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

του Λαογραφικού Αρχείου (ΛΑ) της Ακαδημίας Αθηνών. Όσες παραλλαγές δεν εντάσσονται σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες, παρουσιάζονται με βάση την περίληψη των δελτίων του Αρχείου Μέγα. Ιδιαίτερη ωστόσο περίπτωση αποτέλεσαν οι παραμυθιακοί τύποι AT 300, AT 301A και AT 301B (κύκλος του Δρακοντοκτόνου Ήρωα) των οποίων τα δελτία δε βρίσκονται πλέον στο Αρχείο Μέγα, και για την ανάλυση των οποίων στηριχτήκαμε αποκλειστικά στη δημοσιευμένη διατριβή του Μηνά Αλ. Αλεξιάδη , όπου παρουσιάζονται ανελλιπώς όλες οι καταγραμμένες από τον Μέγα παραλλαγές. Ιδιαίτερη είναι επίσης η περίπτωση του καταλόγου παραλλαγών του AT 425 (Έρως και Ψυχή), για την παρουσίαση του οποίου διατηρήσαμε κατ' εξαίρεση το σύστημα ταξινόμησης και ανάλυσης που χρησιμοποιεί ο Μέγας στη μονογραφία του Das Märchen von Amor und Psyché και που στηρίζεται στη μέθοδο του J. Ο. Swahn .

Η μέθοδος της επεξεργασίας και παρουσίασης κατά το πρότυπο του γαλλικού καταλόγου των Delarue-Tenèze , ήδη δεδομένη και δοκιμασμένη από τον προηγούμενο τόμο, αποτέλεσε τον κοινό γνώμονα της εργασίας μας. Για την ευκολία των αναγνωστών θα επαναλάβουμε και εδώ τα βασικά σημεία της. Ο κάθε παραμυθιακός τύπος εμφανίζεται καταρχήν με τον αριθμό του Διεθνούς Καταλόγου κατά Aarne-Thompson (AT) και τον ελληνικό τίτλο του παραμυθιού (που μπορεί να μην είναι ίδιος μ' αυτόν του Διεθνούς Καταλόγου). Ακολουθούν ο τίτλος του Διεθνούς Καταλόγου κατά AT, ο γαλλικός τίτλος κατά Delarue-Tenèze, ο γερμανικός τίτλος κατά Grimm, ο ιταλικός κατά Basile ή άλλος τίτλος (κατά περίπτωση). Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε μία πλήρη και χαρακτηριστική παραλλαγή του παραμυθιού για να μπορέσει ο αναγνώστης να αναγνωρίσει ή να γνωρίσει το παραμύθι για το οποίο γίνεται λόγος, και να έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει την κωδικοποίηση των επεισοδίων και των μοτίβων της συνθετικής παραλλαγής.

6. Μηνάς Αλ. Αλεξιάδης, Οι ελληνικές παραλλαγές για το δρακοντοκτόνο ήρωα (AT 300, 301Α, 301Β). Παραμυθιολογική Μελέτη, διδακτορική διατριβή, Ιωάννινα 1982.

7 G A Megas, Das Märchen von Amor und Psyché in der Griechische Volksubeilieferung, Πραγματείαι της Ακαδημίας Αθηνών, τ. 30, Γραφείον Δημοσιευμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, Αθήναι 1971.

8. J Ô Swahn, The Taie of Cupid and Psyché (Aarne-Thompson 425 and 428), CWK Gleerup, Lund 1955

9 Ρ Delarue - M L Tenèze, Le conte populaiie français, Maisonneuve et Larose, Paris 1957-1985, 4 τόμοι. Ο α' τόμος (AT 300-366) υπογράφεται από τον Paul Delarue, ο β' τόμος (AT 400-750) από τον Paul Delarue και τη συνεργάτιδα του Marie-Louise Tenèze, η οποία και ολοκλήρωσε, μετά το θάνατο του, το έργο αυτό με τους γ' και δ' τόμο.

10. Με λατινικά γράμματα μετά τον αριθμό (π.χ. AT 301A, AT 301B) δηλώνονται οι αποσχίδες-υπότυποι (subtypes) ενός τύπου. Ο αστερίσκος μετά τον αριθμό ταξινόμησης (π.χ. AT 460B*) δηλώνει ουσιώδη διαφορά από το διεθνή τύπο που φέρει τον αριθμό αυτό. Ο αστερίσκος πριν τον αριθμό ταξινόμησης (π.χ. AT *411) δηλώνει ελληνικό οικότυπο (διηγήσεις που δεν περιέχονται στο Διεθνή Κατάλογο, και για τις οποίες οι Aarne-Thompson έχουν αφήσει κενά στην αρίθμηση).

p. 11
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/12.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Στις περιπτώσεις που το παραμύθι αναπτύσσει δύο διαφορετικές αφηγηματικές τάσεις, παρουσιάζουμε και μία δεύτερη παραλλαγή.

Ακολουθεί ανάλυση του παραμυθιού στα στοιχεία τα οποία το απαρτίζουν, την οποία ονομάζουμε συνθετική παραλλαγή και η οποία περιλαμβάνει την παράθεση των επεισοδίων, των μοτίβων και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που συμμετέχουν στη συγκρότηση του συνόλου των παραλλαγών ενός παραμυθιακού τύπου. Χωρίζουμε δηλαδή το παραμύθι σε τρία ή τέσσερα επεισόδια, τα οποία αριθμούνται με ρωμαϊκό αριθμό και φέρουν έναν ενδεικτικό τίτλο (π.χ. Ι: Γέννηση τον ήρωα).

Τα μοτίβα ή τα στοιχεία που απαρτίζουν κάθε επεισόδιο σε όλες τις παραλλαγές που διαθέτουμε, παρατίθενται καταρχήν με συντακτική σειρά, ούτως ώστε να γίνεται κατανοητή η ροή της αφήγησης και η συνέχεια των γεγονότων, αλλά και συγχρόνως να καταδεικνύονται παραδειγματικά όλες οι δυνατότητες συγκρότησης της πλοκής. Τα μοτίβα ή τα στοιχεία σηματοδοτούνται με ένα μικρό ελληνικό γράμμα που ακολουθείται, όταν χρειάζεται, από έναν αραβικό αριθμό. Το γράμμα αλλάζει όταν ολοκληρώνεται μία εικόνα ή μία σκηνή. Για παράδειγμα: ΙΙ: Η μοίρα της βασιλοπούλας. α! στη βάφτιση της βασιλοπούλας οι γονείς καλούν α1: όλες τις Μοίρες' α2: όλες τις μάγισσες' α3: εκτός από μία.' α4: την πιο γριά ' α5'. γιατί την ξεχνούν α6: γιατί δεν έχουν δέκατο τρίτο χρυσό σερβίτσιο, β: οι καλεσμένες μοιραίνουν το κοριτσάκι με όλα τα καλά' β1: αλλά πριν τελειώσουν όλες... κλπ.

Αυτή η φάση της ανάλυσης, που προϋποθέτει την ανάγνωση όλων των παραλλαγών, είναι και η πιο σημαντική. Από αυτήν εξαρτάται και η παρουσίαση της κάθε παραλλαγής που κωδικοποιείται στη συνέχεια με βάση τη συνθετική παραλλαγή. Όσο πιο λεπτομερής είναι η συνθετική παραλλαγή, τόσο πιο σύντομη και εύκολη είναι η επιμέρους παρουσίαση της κάθε παραλλαγής. Σε αυτό ακριβώς το διάβημα έγκειται η δυνατότητα ανάδειξης του εκφραστικού πλούτου της προφορικής παράδοσης. Ένας μεγάλος αριθμός παραλλαγών παρουσιάζεται "εμπλουτισμένος" σε σχέση με τη συνθετική παραλλαγή, με λέξεις ή φράσεις που μεταφέρουν κάποιες ιδιαιτερότητες της αφήγησης.

Οι παραλλαγές παρουσιάζονται κατά γεωγραφικές περιοχές σε αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με τη γεωγραφική κατανομή του Μέγα . Μέσα στις ενότητες

11. Σημ. επιμ : βλ Γ. Α. Μέγα, Το ελληνικό παραμύθι, Μύθοι ζώων..., ό.π , σ xxiv-xxxiii. Όπως προεισαγωγικά δηλώνει ο Μέγας, "το διάγραμμα της εν τω χωρώ του Ελληνισμού κατανομής της ύλης του Καταλόγου είχεν αρχήθεν υποδειχθεί εις εμέ υπό του διδασκάλου μου Ν. Γ Πολίτου" και η γεωγραφική του κατανομή περιλαμβάνει και τις "μέχρι του 1923 υπό γηγενούς ελληνικού πληθυσμού κατοικούμενες χώρες της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Καππαδοκίας, της Ανατολικής και Βορείου Θράκης", ακολουθεί, δηλαδή, το χάρτη πριν τη συνθήκη της Λωζανης. Σημειώνει επίσης ότι "συμβαίνει μερικά από τα τοπωνύμια διά διαφόρους λόγους να μην ανευρίσκωνται εις τους εν χρήσει σήμερον Καταλόγους των νομών". Έτσι αιτιολογείται το γεγονός ότι οι παραλλαγές που προέρχονται από την Κωνσταντινούπολη π.χ. καταλογογραφούνται

p. 12
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/13.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

των περιοχών η κατάταξη γίνεται ως εξής: αρχεία (αλφαβητικά και κατά αύξοντα αριθμό χειρογράφου), περιοδικά (αλφαβητικά), βιβλία (αλφαβητικά κατά συγγραφείς).

Η παρουσίαση του κάθε παραμυθιακού τύπου συμπληρώνεται με Σημειώσεις σχετικά με την παγκόσμια εξάπλωση του, την παρουσία του στην έντεχνη λογοτεχνία και στην έρευνα, αλλά κυρίως σχετικά με τις ιδιαιτερότητες του στην ελληνική προφορική παράδοση. Για τα παραμύθια που υπάρχουν ήδη μονογραφίες η άρθρα, τα σχόλια μπορεί να είναι πιο εκτενή. Στις Σημειώσεις περιλαμβάνονται και οι βιβλιογραφικές αναφορές, ελληνικές και ξένες, που θα προσανατολίσουν τον ενδιαφερόμενο αναγνώστη προς μία ειδικότερη ερευνητική κατεύθυνση.

Ο τόμος αυτός, του οποίου το μέγεθος είναι πλέον απαγορευτικό, δεν περιλαμβάνει τη γενική βιβλιογραφία που ο Μέγας συνέταξε στον πρώτο τόμο {Μύθοι Ζώων), αλλά μόνο τον κατάλογο των έργων που χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές. Η πλήρης και ενημερωμένη βιβλιογραφία ετοιμάζεται για τον τέταρτο τόμο αυτής της έκδοσης.

Μια τέτοιου είδους συλλογική δουλειά ενέχει ορισμένους κινδύνους κυρίως ως προς την ομοιογένεια του συνολικού αποτελέσματος. Η κάθε μία από τις συνεργάτιδες του τόμου αυτού επεξεργάστηκε τους παραμυθιακούς τύπους που ανέλαβε στη βάση μιας κοινής μεθόδου, είναι σίγουρο ωστόσο ότι το έργο της κάθε μιας σφραγίστηκε από την προσωπική της αντίληψη και το ενδιαφέρον της για το υλικό αυτό.

Η Μαρία-Χριστίνα Αναστασιάδη, της οποίας η διατριβή πραγματεύεται το θέμα της Απομνημόνευσης των παραμυθιών κατά τη διδασκαλία ξένων γλωσσών, ασχολήθηκε κυρίως στον τόμο αυτό με τα παραμύθια Τα Δίδυμα (AT 303) και Τα γραμμένα δεν ξεγράφονται (AT 461), με την οξυδέρκεια του ανθρώπου που χρησιμοποιεί τα παραμύθια καθημερινά για τη διδασκαλία μιας ξένης γλώσσας. Είναι καθηγήτρια γαλλικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ίσως η μόνη ανάμεσα μας που γνωρίζει την πρακτική συμβολή του Καταλόγου σε κάποιον άλλον τομέα της γνώσης.

Η Ελένη Γκόνη γεννήθηκε το 1959 στην Αθήνα. Απόφοιτος της Σχολής Μωραΐτη και πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Τμήμα Βυζαντινών και Νεολληνικών Σπουδών, έκανε τη μεταπτυχιακή της εργασία, με τίτλο Μνήμη και λήθη στα ελληνικά δημοτικά τραγούδια, με υπεύθυνη διδάσκουσα τη Νόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ. Παρουσιάζει στον τόμο μας τον παραμυθιακό

στη γεωγραφική περιοχή της Θράκης. Στον παρόντα τόμο, στους καταλόγους παραλλαγών, όταν πρόκειται για τοπωνύμια που ο Μέγας καταλογογραφεί στη Θράκη ή στην Ήπειρο, επιλέξαμε να σημειώσουμε σε παρένθεση το κράτος (Τουρκία, Βουλγαρία, Αλβανία) στο οποίο ανήκει σήμερα ο χώρος προέλευσης της παραλλαγής.

p. 13
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/14.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

τύπο // κόρη βοηθός στη φυγή του ήρωα (AT 313A και C), που έχει ως κύρια θέματα τη μαγική φυγή και τη λησμονημένη νύφη, και προτείνει μια νέα συγκροτημένη κατάταξη των ελληνικών του παραλλαγών.

Η Δέσποινα Δαμιανού σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία και Γαλλική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η διατριβή της είχε ως θέμα τη λαϊκή αντίληψη για τη γυναικεία ομορφιά μέσα από το παραμύθι. Έκανε επιτόπια έρευνα στη Χίο για το παραμύθι και τους τύπους κοινωνικής συγκρότησης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΠΤΔΕ). Έχει δημοσιεύσει τα Παραμυθία της Χίου και επιστημονικά άρθρα σε ελληνικά περιοδικά και υπηρετεί στη Μέση Εκπαίδευση. Στον τόμο μας ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με το Δαφνοκούκουτσο (AT 407Α), με τα δύσκολα παραμύθια γύρω από το θάνατο και τον Άδη, όπως Ο Χάρος και οι τρεις αρρώστιες (AT 332) και Το Ταξίδι στο θεό για την αναζήτηση αμοιβής (AT 460A).

Η Μαριάνθη Καπλάνογλου διδάσκει Λαογραφία και «Πολιτισμικές σχέσεις στον ευρύτερο ελληνικό και βαλκανικό χώρο» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην EHESS στο Παρίσι με ειδικότητα στην Ιστορία και τον Πολιτισμό. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή με την επίβλεψη του καθηγητή Μ. Γ. Μερακλή στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δημοσίευσε το βιβλίο Ελληνική Λαϊκή Παράδοση. Τα παραμυθία στα περιοδικά για παιδιά και νέους 1836-1922, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, καθώς και μελέτες σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά. Στον τόμο μας ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με το παραμύθι Το καλό και το κακό κορίτσι (AT 480), για το οποίο χρειάστηκε να γίνει ανακατάταξη των υπαρχόντων σχημάτων και να κατασκευασθούν υπότυποι για την ταξινόμηση των ελληνικών παραλλαγών. Έτσι ο Κατάλογος συμβάλλει και στη διεθνή τυπολογία.

Η Εμμανουέλα Κατρινάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (DEA) στο τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας της EHESS στο Παρίσι, με θέμα Mariage et cannibalisme, le contre-type AT 311 dans la tradition orale grecque. Εκπονεί, στην ίδια σχολή, διδακτορική διατριβή με θέμα τα παραμύθια, ως υπότροφος του ΙΚΥ. Η εξαιρετική ευαισθησία και επιμέλεια της Κατρινάκη φαίνεται στην ανακατάταξη και στο σχολιασμό που μας δίνει για το παραμύθι της Στρίγκλας (ΑΤ'315Α). Αναδιοργάνωσε επίσης τον κύκλο των παραμυθιών που το πλατύ κοινό γνωρίζει ως Κοντορεβνθονλη (AT 327Α, Β, C και AT 328) με μια νέα κατάταξη των υπαρχόντων συνόλων.

Η Αθηνά Πεγκλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1972. Σπούδασε Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ανθρωπολογία στην EHESS στο Παρίσι και στο εθνολογικό ντοκυμαντέρ στα πανεπιστήμια Paris I-Sorbonne και Paris X-Nanterre. Η διδακτορική της διατριβή αφορά την κοινωνική κατασκευή της ψυχικής ασθένειας.

p. 14
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/15.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Στον τόμο μας ταξινόμησε το Μαθητευόμενο Μάγο (AT 325) και. παρουσιάζει τον επικό κύκλο του Δρακοντοκτόνου ήρωα (AT 300, 301Α, 301Β).

Τέλος, η Μαριάννα Ζουναλή, παιδαγωγός, σύμβουλος στον εκπαιδευτικό τομέα της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι, ασχολήθηκε με τα παραμύθια της Χρυσομαλλούσας (AT 310) και της Άσπρης και της Μαύρης Νύφης (AT 403A και 403Β), παραμύθια δύσκολα ως προς την κατάταξη τους.

Η επιλογή ορισμένων ιδιαιτέρων κατατάξεων στο εσωτερικό συγκεκριμένων παραμυθιακών τύπων έγινε από τις συνεργάτιδες με τη σύμφωνη γνώμη των συγγραφέων. Η δύσκολη δουλειά της ενοποίησης καθώς και η συγκρότηση της βιβλιογραφίας/βραχυγραφιών έπεσε επιπρόσθετα στους ώμους της επιμελήτριας της έκδοσης Αναστασίας Μυλωνοπούλου, στης οποίας το σθένος και την ικανότητα οφείλεται η τελική ομοιογενοποιημένη παρουσίαση. Η Εμμανουέλα Κατρινάκη ανέλαβε να διασταυρώσει τους τίτλους και τη γεωγραφική προέλευση παραλλαγών που προέρχονται από το Λαογραφικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών, στις περιπτώσεις που τα δελτία του Μέγα παρουσίαζαν ορισμένες ανακρίβειες. Την επίβλεψη του τόμου ανέλαβε η Άννα Αγγελοπούλου.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Με το δεύτερο τόμο του Καταλόγου (AT 700-749) που παρουσιάσαμε το 1994 και με τον παρόντα τόμο καλύψαμε ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών μαγικών παραμυθιών, ώστε να μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι παραδίδουμε ένα corpus μέσα από το οποίο οι ερευνητές θα μπορέσουν να διακρίνουν κάποιες τάσεις σε σχέση με τη γενικότερη κυκλοφορία του παραμυθιού. Αυτές οι τάσεις θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι χαρακτηρίζουν εκτεταμένες γεωγραφικές και πολιτισμικές περιοχές, όπως αυτές των Βαλκανίων και της Μεσογείου, και ο εντοπισμός τους είναι πολύτιμος για τη μελέτη του κοινού μας αυτού κτήματος, των παραμυθιών.

Ο εθνικός αυτός κατάλογος, που έχει συγκροτηθεί κατά το σύστημα της διεθνούς κατάταξης Aarne-Thompson, πρέπει εκ των πραγμάτων να αντιπαρέλθει τη βασική αντιξοότητα της εμπειρικής θεματικής λογικής που διέπει την κατάταξη αυτή. Το πρόβλημα έγκειται βεβαίως στην ίδια τη φύση του παραμυθιού πριν αποτελέσει αντικείμενο καταγραφής, και άρα πριν παγώσει σε συγκεκριμένες «κατατάξιμες» μορφές. Ο κάθε εθνικός κατάλογος έρχεται να προσθέσει μια νέα όψη πραγμάτων, ίσως και να απειλήσει τη στατική αντίληψη της κατάταξης. Συχνά οι τοπικές αφηγήσεις περιγράφονται με τον όρο «αποκλίσεις», σε σχέση με την περιγραφή του κάθε παραμυθιακού τύπου στο Διεθνή Κατάλογο. Ωστόσο το σύγχρονο ενδιαφέρον μπορεί να είναι πολύ πιο δυναμικό: αυτό που μας ενδιαφέρει

p. 15
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/16.gif&w=600&h=91534. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

είναι η μελέτη των ασυνείδητων μηχανισμών που υποβαστάζουν τους μετασχηματισμούς των παραμυθιών, καθώς αυτά κυκλοφορούν από γλώσσα σε γλώσσα, από περιοχή σε περιοχή. Έχουμε πάντα κατά νου ότι οι μετασχηματισμοί δε συμβαίνουν ερήμην των δρώντων προσώπων, που είναι οι χρήστες των παραμυθιών, αυτοί που διηγούνται και αυτοί που ακούνε. Οι χρήστες είναι βεβαίως φορείς ενός πολιτισμού. Τα παραμύθια γίνονται αντιληπτά μέσα από δεδομένους μυθικούς και συμβολικούς κώδικες και, προκειμένου να επιχωριάσουν, υποβάλλονται αναλόγως με ασυνείδητους μετασχηματισμούς σε διάφορα επίπεδα της δομής τους. Η αναφορά στο Διεθνή Κατάλογο δίνει τη δυνατότητα εντοπισμού και σύγκρισης αυτών των μετασχηματισμών, τους καθιστά ορατούς. Η ερευνητική προοπτική που διευκολύνεται μέσω ενός εθνικού καταλόγου έχει να κάνει με τον εντοπισμό φαινομένων όπως ο οικοτυπικός συμφυρμός , η σύνδεση δηλαδή δύο παραμυθιακών τύπων οι οποίοι σε άλλα περιβάλλοντα εμφανίζονται ξεχωριστά. Για παράδειγμα, οι τύποι AT 315 (Η Στρίγκλα - άπιστη αδελφή) και AT 590 (Η άπιστη μάνα) συναντώνται και δημιουργούν έναν οικοτυπικό συμφυρμό. Αυτό το φαινόμενο, το τόσο χαρακτηριστικό στο corpus των ελληνικών μαγικών παραμυθιών, είναι υπεύθυνο για την τόσο συχνή κατάταξη των παραμυθιών κάτω από δύο τύπους ή για τη δυσκολία που παρουσιάζει η κατάταξη αυτή καθεαυτή. Με τον όρο οικοτυπικό επεισόδιο περιγράφεται ένας μετασχηματισμός που υπεισέρχεται στην εσωτερική δομή ενός παραμυθιού, αντικαθιστώντας μία νοηματική ενότητα με μίαν άλλη, συντακτικά αλλά και μυθικά ισότιμη. Τέλος, ξεχωρίζουμε τις συνδέσεις οικομοτίβων, μοτίβων που επιχωριάζουν μαζί με ένα σύνολο αφηγηματικών συνδέσεων, και που είναι κυρίως εισαγωγικά μοτίβα.

Αν οι παραπάνω παρατηρήσεις αποτελούν μία πιθανή και ενδιαφέρουσα ερευνητική προοπτική που κλειδιά της βρίσκονται στα σχόλια της παρούσας έκδοσης, η χρήση του Καταλόγου δε σταματά φυσικά εδώ. Μία άλλη προοπτική πολύ πιο απτή και αμέσου ενδιαφέροντος είναι η χρήση του ως εργαλείου, προκειμένου να μπουν σε τάξη αδημοσίευτες συλλογές, ανέκδοτα τοπικά αρχεία ή αρχεία διαρκώς εμπλουτιζόμενα. Όπως είχαμε επισημάνει και στην εισαγωγή του προηγούμενου τόμου, οι διάφορες γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας με τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες τους δεν αντιπροσωπεύονται επαρκώς και είναι σίγουρο ότι μελλοντικές έρευνες και δημοσιεύσεις θα προσφέρουν νέες συγκινήσεις και εκπλήξεις.

Πιστεύουμε ότι η έκδοση αυτή θα συμβάλλει στην ανάδειξη της σημασίας του Καταλόγου των Ελληνικών Παραμυθιών προς όλες τις ερευνητικές κατευθύνσεις, όπως θα το ήθελε και ο εμπνευστής του, Γ. Α. Μέγας.

12. A. Angélopoulou, L'œcotype, répertoire de la différence ? Ανακοίνωση στο συνέδριο Discours Typologiques et Typologies des Discours, Journée d'Étude de la Société d'Ethnologie Française, 1996.

p. 16
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/17.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

Η μελέτη αυτή επιχορηγήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς για το πρόγραμμα «Ιστορικό Αρχείο της Ελληνικής Νεολαίας» και εκπονήθηκε στο διάστημα από τον Ιούλιο του 1995 έως τον Ιούλιο του 1996.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις συνεργάτιδες μας, κυρίες Μαρία-Χριστίνα Αναστασιάδη, Ελένη Γκόνη, Δέσποινα Δαμιανού, Μαριάνθη Καπλάνογλου, Εμμανουέλα Κατρινάκη, Αθηνά Πεγκλίδου, Μαριάννα Ζουναλή, που συνέβαλαν με τον κόπο τους, τις γνώσεις τους και την αγάπη τους στο επίπονο αυτό έργο. Τις κυρίες Μάρθα Βασιλειάδη, Σοφία Ιωαννίδου και Ναταλία Παπαγιαννοπούλου για τη βοήθεια τους στην εκπόνηση καταλόγων παραλλαγών και μετάφραση ξένων πηγών που έγινε με εξαιρετική φιλολογική ευσυνειδησία.

Ευχαριστούμε και πάλι από καρδιάς τον καθηγητή κύριο Μιχάλη Μερακλή για την αδιάκοπη και έμπρακτη εμπιστοσύνη που μας δείχνει από τότε που μας εναπόθεσε την ελπίδα της έκδοσης του Καταλόγου και την κυρία Τέα Ζερβάνου, εγγονή του Γ. Α. Μέγα, για την ευγενική της άδεια να εργαστούμε πάνω στο αρχείο του.

Από την Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και πάλι τον πρόεδρο της, καθηγητή κύριο Δημήτριο Λουκάτο, που πάντα κρατά ανοιχτό για μας το Αρχείο του Λαογραφικού Φροντιστηρίου.

Από το Κέντρο της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών ευχαριστούμε θερμά τη διευθύντρια του κυρία Αικατερίνη Καμηλάκη-Πολυμέρου, που μας επέτρεψε να δουλέψουμε στο αρχείο του κέντρου, θέτοντας στη διάθεση μας την καινούργια βάση στοιχείων για το παραμυθιακό υλικό και μας διευκόλυνε με το επιστημονικό της ενδιαφέρον.

Διαρκής παραμένει η οφειλή μας προς τα μέλη της Επιτροπής του Ιστορικού Αρχείου Ελληνικής Νεολαίας που υποστήριξαν την αρχική ιδέα και την υλοποίηση της ελληνο-γαλλικής έκδοσης του Καταλόγου. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον κύριο Τριαντάφυλλο Σκλαβενίτη για το ενδιαφέρον, την υπομονή και τη φροντίδα που έδειξε σε όλα τα στάδια αυτής της εργασίας.

Τέλος, ευχαριστούμε την κυρία Αναστασία Μυλωνοπούλου, χωρίς την ευσυνείδητη και επίμονη προσπάθεια της οποίας η έκδοση αυτή δε θα είχε δει το φως.

Α. Α. - Α. Μ.

p. 17
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/18.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

p. 18
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/52/gif/19.gif&w=600&h=915 34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

ΤΕΥΧΟΣ Α'

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΥΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ

AT 300-399

p. 19
Search form
Search the book: Processing of tale Types and Variations AT 300-449, vol. Α΄+Β΄
Search results
    Digitized books
    Page: 0
    34. Αγγελοπούλου - Μπρούσκου, Παραμυθιακοί τύποι

    ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. ΜΕΓΑ

    ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ - 3

    ΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΙΓΛΗ ΜΠΡΟΥΣΚΟΥ

    ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

    ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΩΝ ΤΥΠΩΝ

    ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΩΝ AT 300-499

    Με τη συνεργασία των

    ΜΑΡΙΑΣ-ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

    ΕΛΕΝΗΣ ΓΚΟΝΗ

    ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ

    ΜΑΡΙΑΝΘΗΣ ΚΑΠΛΑΝΟΓΛΟΥ

    ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ ΚΑΤΡΙΝΑΚΗ

    ΑΘΗΝΑΣ ΠΕΓΚΛΙΔΟΥ

    ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΖΟΥΝΑΛΗ

    ΤΕΥΧΟΣ Α'

    ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

     ————————————— 34 —————————————

    ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΡΕΤΝΩΝ Ε.Ι.Ε. ΑΘΗΝΑ 1999