Συγγραφέας:Κόκκωνας, Γιάννης
 
Τίτλος:Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου (1830-1834)
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:31
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1997
 
Σελίδες:809
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Εκπαίδευση-Δευτεροβάθμια
 
Παιδεία-Εκπαίδευση
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:1830-1834
 
Περίληψη:Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται οι διαθέσιμες αρχειακές μαρτυρίες για 700 εφήβους και νέους που φοίτησαν στο πρώτο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του ελληνικού κράτους, το Κεντρικόν Σχολείον, που λειτούργησε στην Αίγινα από το 1830 ως το 1834. Τα στοιχεία που παρέχει το βιβλίο δίνουν τη δυνατότητα να εξετασθεί ένας-ένας και όλοι μαζί αυτοί οι έφηβοι και νέοι των αρχών της δεκαετίας του 1830, ως μαθητές ενός σχολείου, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο λόγω της μοναδικότητας του και της θέσης του στο εκπαιδευτικό σύστημα όσο και λόγω του τρόπου με τον όποιο το αντιμετώπισαν η το χρησιμοποίησαν όσοι σχετίσθηκαν με αυτό καθ’ οιονδήποτε τρόπο: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, διδάσκαλοι, μαθητές, γονείς, τύπος, τοπικές κοινωνίες. Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: αρχίζει με μία ιστορική εισαγωγή, συνεχίζεται με τα βιογραφικά σημειώματα των μαθητών, όπως αυτά βρέθηκαν στα μαθητολόγια, ακολουθούν πανομοιότυπα δείγμάτων γραφής των περισσοτέρων από τους μαθητές αυτούς, και, τέλος, παρατίθενται περί τα 400 ανέκδοτα έγγραφα που τους αφορούν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 43.66 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 805-816 από: 816
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/805.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

YANNIS KOKKONAS

LES ÉLÈVES DE L'ÉCOLE CENTRALE (1830-1834)

RÉSUMÉ

Dans le cadre de la constitution d'un système éducatif national, les gouvernements provisoires et les intellectuels qui prirent paît à la Révolution grecque s'efforcèrent de fonder une école supérieure où les jeunes gens les plus instruits des régions libérées feraient l'acquisition des connaissances nécessaires à l'exercice du métier d'instituteur dans les écoles publiques de l'état grec. Les vicissitudes de la guerre et le manque de professeurs ne permirent cependant pas la réalisation de ce projet avant la libération du pays.

Le gouvernement de Jean Capodistria, qui avait un besoin urgent de fournir des cadres instruits aux rouages de l'état en formation ainsi que des instituteurs véritablement formés à l'enseignement primaire et secondaire, fonda à la fin de 1829 l'Ecole Centrale, qui commença à fonctionner en février 1830 à Égine, île remplie de réfugiés provenant majoritairement de l'Egée orientale et de l'Attique. Il semble que le gouvernement autant que les savants chargés de l'organisation de l'institut et de l'élaboration du programme des cours considéraient l'École Centrale comme le substitut d'une université qu'il était alors pour des raisons évidentes impossible ou tout au moins très difficile de fonder en Grèce.

Malgré leur intention de faire figurer au programme un large éventail de matières, relevant autant des sciences théoriques que des sciences exactes, le nombre très limité de personnel enseignant disponible et la certitude, chez tous les responsables de l'organisation de l'École, de la grande valeur formatrice de l'éducation classique conduisirent à la création d'un lycée classique dans lequel la madère principale était le grec ancien. Comme le passage par cette école fut présenté depuis le début comme le bagage indispensable pour tous ceux qui briguaient des postes de fonctionnaires de première catégorie et d'instituteurs, de nombreux jeunes gens, en grande majorité orphelins et/ou pauvres, originaires de toutes les régions peuplées de Grecs libérées ou non, δε précipitèrent pour s'y inscrire et y faire leurs études.

Un professeur inspiré et populaire, fort d'une expérience pédagogique acquise dans d'importantes écoles grecques de la période prérévolutionnaire et par des études en Allemagne, Georges Gennadios, y ajouta l'autorité de sa présence et, par son enseignement du grec ancien et ses autres leçons sur

Σελ. 805
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/806.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

l'Antiquité, entreprit de cultiver la conscience nationale d'un ensemble d'élèves sous de nombreux rapports étonnamment disparate. Les autres enseignants et les autres cours apparaissent comme une simple préparation ou un simple complément au travail dont Gennadios semble s'être acquité avec une extrême conscience.

L'École Centrale fonctionna trois ans et demi, malgré les graves obstacles dûs à la difficulté des gouvernements à assurer la présence d'un personnel enseignant suffisant, la fourniture des livres et des moyens d'enseignement, des obstacles dûs aussi à l'instabilité politique et à l'implication des élèves dans les conflits, et à la gigantesque hétérogénéité entre les élèves, liée surtout au fait qu'ils venaient d'écoles et d'univers culturels très différents les uns des autres. Au printemps 1834 l'École fut transférée à Athènes qui avait déjà été choisie comme capitale de l'état grec, et elle fut baptisée Collège Athénien, mais elle cessa d'être la seule école supérieure du royaume, car c'est alors que furent fondés d'autres collèges, à Nauplie et à Hermoupolis de Syros.

À l'École Centrale un peu plus de 700 élèves furent inscrits et firent leurs études de 1830 à 1834, avec environ 20% de boursiers de l'état. Aucun de ces derniers élèves n'obtint de diplôme de fin d'études; la plupart d'entre eux, aux alentours de 75%, interrompirent leur scolarité soit pour travailler comme fonctionnaires de rang inférieur dans les bureaux du gouvernement., soit parce qu'ils ne pouvaient pas faire face aux dépenses de leur séjour à Egine, soit parce que l'École ne répondait pas à leurs attentes, soit enfin parce qu'ils repartirent dans leurs patries respectives effrayés par les bouleversements qui suivirent l'assassinat de Capodistria. La majorité des élèves scolarisés au moment du transfert de l'École suivirent leurs maîtres à Athènes, où les plus anciens finirent en 1837, soit pour s'inscrire à l'Université nouvellement fondée, soit pour aller étudier en Europe. Sur les 700 élèves connus de l'École Centrale, 60 réussirent à faire des études universitaires en Grèce ou à l'étranger, 34 travaillèrent comme instituteurs dans les écoles publiques et 7 obtinrent des chaires à l'Université d'Athènes; les données actuelles ne permettent pas de préciser le nombre, important selon un témoignage du milieu du XIXe siècle, de ceux qui travaillèrent comme fonctionnaires et de ceux qui devinrent instituteurs dans les écoles grecques de l'Empire ottoman.

Ce livre présente les fiches biographiques des élèves rédigées par les enseignants, des échantillons signés des écritures de la plupart d'entre eux remontant au moment de leur inscription à l'École Centrale, ainsi que 402 documents et numéros de journaux concernant les élèves, pour la plus grande quantité des sollicitations et de la correspondance de service au sujet de l'attribution des bourses et des aides financières exceptionnelles; en fin de volume des tableaux et des diagrammes ont pour but, en complément de l'introduction historique, d'aider le lecteur à δε faire l'image la plus complète possible de l'origine et du sort des premiers citoyens grecs qui voulurent faire partie des nouvelles élites ou qui, simplement, voulurent s'assurer les moyens de subsistance grâce à l'instruction que proposait le premier établissement public supérieur grec.

Σελ. 806
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/807.gif&w=600&h=91531. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΣYΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ................................................... 9

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ........................................................... 13

Περί τίνος πρόκειται ............................................. 13

Η μικρη προϊστορία του Κεντρικού Σχολείου ....................... 14

΄Ιδρυση και σχεδιασμός του Κεντρικού Σχολείου .................... 17

Λειτουργία του Κεντρικού Σχολείου και προσέλευση μαθητών ...... 24

Ηλικία, καταγωγή, κοινωνική προέλευση, προηγούμενη μόρφωση, ονόματα των μαθητών του Κεντρικού Σχολείου .................... 45

Υπότροφοι και άξιοι βοηθείας ..................................... 54

Η εμπλοκή των μαθητών στις πολιτικές διαμάχες ................. 58

Προσδοκίες και τύχες των μαθητών του Κεντρικού Σχολείου ....... 68

η προέλευση του υλικού ......................................... 71

Οδηγίες χρήσεως............................................... 75

Ευχαριστίες............................................... 79

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Βιογραφικά σημειώματα των μαθητών ..................... 83

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

Αυτόγραφα των μαθητών .................................... 315

ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

Εγγραφα και δημοσιεύματα εφημερίδων ................... 387

ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ

Βοηθητικοί πίνακες και διαγράμματα ........................ 753

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ .......................................................... 781

RESUME ............................................................ 805

Σελ. 807
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/808.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 808
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/809.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΚΚΩΝΑ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

(1830-1834)

ΤΡΙΑΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ

ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ & ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

ΣΕ PC ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΓΓΡΑΦΕΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΑΤΕΛΙΕ

Α. ΚΑΛΕΜΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ O.E. ΤΥΠΩΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΑΛΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΙΑ O.E. ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΑΡΙΔΗ

ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ

Κ. ΧΩΡΙΑΤΑΚΗ - Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟ O.E.

ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1998

ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Σελ. 809
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/810.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 810
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/811.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΑΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜAT A

1986 — 1989 ΚΑΙ 1994 — 1997

ΑΘΗΝΑ 1998

Σελ. 811
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/812.gif&w=600&h=91531. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

1. Πρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου Ιστορικότητα της παιδικής ηλικίας και της νεότητας, τ. Α΄-Β΄, 1986, σελ. 725. (εξαντλήθηκε)

2. Σιδηρούλα Ζιώγου-Καραστεργίου, η Μέση Εκπαίδευση των κοριτσιών στην Ελλάδα (1830-1893), 1986, σελ. 467. (εξαντλήθηκε)

3. Γιώργος Παπαγεωργίου, η μαθητεία στα επαγγέλματα (16ος20ος χι), 1986, σελ. 192. (εξαντλήθηκε)

4. Ματούλα Τομαρα-Σιδέρη, Νίκος Σιδέρης, Συγκρότηση και διαδοχή των γενεών στην Ελλάδα του 19ου αιώνα: η δημογραφική τύχη της νεότητας, 1986, σελ. 231. (εξαντλήθηκε)

5. Κώστας Τσικνάκης, Ελληνικός νεανικός τύπος (1915-1936). Καταγραφή, 1986, σελ. 804. 5.500

6. Actes du Colloque International Historicité de l'enfance et de la jeunesse, 1986, σελ. 709. 5.000

7. José Gentil da Suva, L!historicité de l'enfance et de la jeunesse dans la production historique récente, 1986, σελ. 119. 1000

8. Ελένη Καλαφάτη, Ta σχολικά κτίρια της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (1821-1929). Από τις προδιαγραφές στον προγραμματισμό, 1988, σελ. 278+88 πίνακες. 3.000

9. Αλεξάνδρα Μπακαλάκη - Ελένη Ελεγμίτου, η εκπαίδευση " εις τα του οίκου " και τα γυναικεία καθήκοντα (1830-1929), 1987, σελ. 302. (εξαντλήθηκε)

10. Οντέτ Βαρών, Ελληνικός νεανικός τύπος (1941-1945). Καταγραφή, τ. Α΄-Β΄, 1987, σελ. ρε'+828. (εξαντλήθηκε)

11. Ελένη Φουρναράκη, Εκπαίδευση και αγωγή των κοριτσιών. Ελληνικοί προβληματισμοί (1830-1910). Ενα Ανθολόγιο, 1987, σελ. 630. (εξαντλήθηκε)

12. Μάρθα Καρπόζηλου, Ελληνικός νεανικός τύπος (1830-1914). Καταγραφή, 1987, σελ. 205. 1.500

13. Ελένη Μαχαίρα, η Νεολαία της 4ης Αυγούστου. Φωτο-γραφές, 1987, σελ. 216. - (εξαντλήθηκε)

14. Χρηστος Γ. Κωνσταντινόπουλος, η μαθητεία στις κομπανίες των χτιστών της Πελοποννήσου, 1987, σελ. 136. 1.000

15. Βίκυ Πάτσιου, "Ή Διάπλασις των Παίδων" (1879-1922). Το πρότυπο και η συγκρότηση του, 1987, σελ. 236. 2.000

16. Κώστας Σοφιανος, Το νομικό καθεστώς της παιδικής ηλικίας και της νεότητας (1833-1900), τ. Α΄-Β΄, 1988, σελ. ιη'+1055. 6.000

17. Δαυίδ Αντωνίου, Τα προγράμματα της Μέσης Εκπαίδευσης Α΄ 4.000 (1833-1929), τ. Α΄, 1987, σελ. 759, τ. Β΄, 1988, σελ. 960, τ. Γ΄, Β΄ 5.000 1989, σελ. 487. Γ΄ 3.000

Σελ. 812
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/813.gif&w=600&h=91531. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

18. Χριστίνα Κουλούρη, Ιστορία και Γεωγραφία στα ελληνικά, σχολεία (1834-1914). Ανθολόγιο κειμένων - Βιβλιογραφία σχολικών εγχειριδίων, 1988, σελ. 789. 5.500

19. Πρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου Πανεπιστήμιο: Ιδεολογία και Παιδεία. Ιστορική διάσταση και προοπτικές, τ. Α΄-Β΄, 1989, σελ. 657. 4.000

20. Χαράλαμπος Χάριτος, Το Παρθεναγωγείο του Βόλου, 1989, τ. Α΄, σελ. 400, τ. Β΄, σελ. 467. 5.500

21. Αλόη Σιδέρη, Ελληνες φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πίζας Α΄ 3.000 (1806-1861), τ. Α΄, 1989, σελ. 404, τ. Β΄, 1989-1994, σελ. 405-687. Β΄ 2.000

22. P. Moullas, Les concours poétiques de Γ Université d'Athènes 1851-1877,1989, σελ. 488. 3.500

23. Άννα Αγγελοπούλου - Αίγλη Μπρούσκου, Επεξεργασία παραμυθιακών τύπων και παραλλαγών Α Τ 700-749 < Γεωργίου Α. Μέγα, Κατάλογος Ελληνικών Παραμυθιών - 2 >, 1994, σελ. 271. 2.000

24. Δημήτρης Ι. Κυρτάτας, Παιδαγωγός. η ηθική διαπαιδαγώγηση στην ύστερη ελληνική αρχαιότητα, 1994, σελ. 183. 1.500

25. Βασιλική Μπομπου-Σταμάτη, Τα καταστατικά του Σωματείου (Nasone) των Ελλήνων φοιτητών του Πανεπιστημίου της Πάδοβας (Ι7ος-18ος αι.), 1995, σελ. 215. 2.000

26. Anna Angélopoulou - Aegli Brouskou, Catalogue raisonné des Contes Grecs: types et versions AT 700-749 , 1995, σελ. 285. 2.500

27. Μιχάλης Ρηγίνος, Μορφές παιδικής εργασίας στη βιομηχανία και τη βιοτεχνία (1870-1940), 1995, σελ. 173. 2.000

28. Λία Παπαδάκη, Το εφηβικό πρότυπο και η Δελφική Προσπάθεια του Άγγελου Σικελιανού, 1995, σελ. 159. 1.500

29. Μαρία Κορασίδου, Οι άθλιοι των Αθηνών και οι θεραπευτές τους. Φτώχεια και φιλανθρωπία στην ελληνική πρωτεύουσα το 19ο αιώνα, 1995, σελ. 263. 2.500

30. Άντωνία Κιουσοπούλου, Χρόνος και ηλικίες στη βυζαντινή κοινωνία. η κλίμακα των ηλικιών από τα αγιολογικά κείμενα της μέσης εποχής (7ος- 11ος αϊ), 1997, σελ. 167. 2.000

31. Γιάννης Κόκκωνας, Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου (1830 - 1834), 1997, σελ. 809. 7.000

32. Χριστίνα Κουλούρη, Αθλητισμός και όψεις της αστικής κοινωνικότητας. Γυμναστικά και αθλητικά σωματεία (1870-1922), 1997, σελ. 447. 5.000

Σελ. 813
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/814.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

Παρακαταθήκη αντιτύπων :

ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ - Ε.Ι.Ε. Β. Κωνσταντίνου 48, 116 35 Αθήνα. Τηλ. 72 73 554, FAX 72 46 212

Κεντρική διάθεση :

Βιβλιοπωλείο «Κατάρτι», Γερ. Δ. Τούμπας και Σία Ε.Ε., Μαυρομιχάλη 9, 10679 Αθήνα. Τηλ.: 3604793, 3601 271. FAX 3609697

Σελ. 814
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/815.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Σελ. 815
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/48/gif/816.gif&w=600&h=915 31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

ISBN 960-7138-18-X

Σελ. 816
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου (1830-1834)
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 805
    31. Κόκκωνας, Μαθητές Κεντρικού Σχολείου

    YANNIS KOKKONAS

    LES ÉLÈVES DE L'ÉCOLE CENTRALE (1830-1834)

    RÉSUMÉ

    Dans le cadre de la constitution d'un système éducatif national, les gouvernements provisoires et les intellectuels qui prirent paît à la Révolution grecque s'efforcèrent de fonder une école supérieure où les jeunes gens les plus instruits des régions libérées feraient l'acquisition des connaissances nécessaires à l'exercice du métier d'instituteur dans les écoles publiques de l'état grec. Les vicissitudes de la guerre et le manque de professeurs ne permirent cependant pas la réalisation de ce projet avant la libération du pays.

    Le gouvernement de Jean Capodistria, qui avait un besoin urgent de fournir des cadres instruits aux rouages de l'état en formation ainsi que des instituteurs véritablement formés à l'enseignement primaire et secondaire, fonda à la fin de 1829 l'Ecole Centrale, qui commença à fonctionner en février 1830 à Égine, île remplie de réfugiés provenant majoritairement de l'Egée orientale et de l'Attique. Il semble que le gouvernement autant que les savants chargés de l'organisation de l'institut et de l'élaboration du programme des cours considéraient l'École Centrale comme le substitut d'une université qu'il était alors pour des raisons évidentes impossible ou tout au moins très difficile de fonder en Grèce.

    Malgré leur intention de faire figurer au programme un large éventail de matières, relevant autant des sciences théoriques que des sciences exactes, le nombre très limité de personnel enseignant disponible et la certitude, chez tous les responsables de l'organisation de l'École, de la grande valeur formatrice de l'éducation classique conduisirent à la création d'un lycée classique dans lequel la madère principale était le grec ancien. Comme le passage par cette école fut présenté depuis le début comme le bagage indispensable pour tous ceux qui briguaient des postes de fonctionnaires de première catégorie et d'instituteurs, de nombreux jeunes gens, en grande majorité orphelins et/ou pauvres, originaires de toutes les régions peuplées de Grecs libérées ou non, δε précipitèrent pour s'y inscrire et y faire leurs études.

    Un professeur inspiré et populaire, fort d'une expérience pédagogique acquise dans d'importantes écoles grecques de la période prérévolutionnaire et par des études en Allemagne, Georges Gennadios, y ajouta l'autorité de sa présence et, par son enseignement du grec ancien et ses autres leçons sur