Συγγραφέας:Σιδέρης, Νίκος
 
Τομαρά - Σιδέρη, Ματούλα
 
Τίτλος:Συγκρότηση και διαδοχή των γενεών στην Ελλάδα του 19ου αιώνα
 
Υπότιτλος:Η δημογραφική τύχη της νεότητας
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:4
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1986
 
Σελίδες:231
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Κοινωνική ενσωμάτωση
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:19ος αιώνας
 
Περίληψη:
Η συγκρότηση μιας νέας γενιάς στην Ελλάδα, στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, αποτελεί το αντικείμενο αυτής της ιστορικής δημογραφικής και νοσολογικής μελέτης. Η έρευνα αναπτύσσεται σε δύο μέρη: Πρώτο, σε ένα επίπεδο μικροδημογραφικό. Χώρος της έρευνας είναι το νησί της Λευκάδας, χρόνος της το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Στόχος της είναι η ανάλυση της λεπτής υφής των μηχανισμών συγκρότησης μιας νέας γενιάς και της ένταξής της στο πλέγμα των προηγούμενων και επόμενων γενεών. Δεύτερο, σε ένα επίπεδο μακροδημογραφικό. Εδώ επιχειρείται η επισήμανση της θέσης της νεότητας μέσα στο πλέγμα των γενεών στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο του 19ου αιώνα. Οι διαθέσιμες απογραφές επιτρέπουν την ανασύσταση της πυραμίδας των ηλικιών σε περιφερειακό και συνολικό επίπεδο. Οι διαχρονικές συγκρίσεις επιτρέπουν την εκτίμηση του ειδικού βάρους της νεότητας μέσα στη δημογραφική δομή και δυναμική. Οι συγχρονικές συγκρίσεις αναδείχνουν τις περιφερειακές ανισότητες. Η ανάλυση εδώ συμπεριλαμβάνει και την απαρτίωση των μακροδημογραφικών παρατηρήσεων και των μικροδημογραφικών μηχανισμών σε ένα ολικό μοντέλο δομής και δυναμικής του ελλαδικού πληθυσμού και της θέσης της νεότητας μέσα σε αυτές.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 5.67 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 171-190 από: 234
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/171.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

στην πόλη και του 0.302 στα χωριά. Με άλλα λόγια, η νέα γενιά αντικαθιστά στην πόλη το 1/4 και στα χωριά τα 3/10 του εαυτού της1 πριν από το 25ο γενέθλιο της ζωής της.

VI. Γονιμότητα των γάμων

Στο μέτρο που το βασικό πλαίσιο για το μέγιστο μέρος των γεννήσεων είναι ο γάμος, είναι λογικό να διερευνήσουμε όχι μόνο τις τεκνοποιητικές επιδόσεις της γενιάς του 1823 στο σύνολό της, αλλά και, ειδικότερα, την αναπαραγωγική συμπεριφορά των παντρεμένων ζευγαριών.

ΠΙΝΑΚΑΣ 57

Ποσοστό νόμιμης γονιμότητας -- Γενιά τον 1823

Ηλικία μητέρας

Γυναίκες - Έτη

Γεννήσεις

ΙΙοσοστό ‰

12

2.5

0

0

13

6.5

3

462

14

10.5

6

571

15

14.5

4

276

16

18.5

6

324

17

22.5

5

222

18

28.5

(0)

(0)

19

4ο

9

225

20

60

18

300

21

68.5

34

496

22

87.5

22

251

23

92

17

185

24

93

5

54

<15

19.5

9

462

15-19

122

15

123

20-24

409

77

188

__________________________

1. Ίσως, ακριβέστερα, το 1/3 - διόρθωση αναγκαία λόγω των όσων αναφέραμε στη σημ. σ. 159-160 σχετικά με το κενό του υλικού, που αφορά σχεδόν αποκλειστικά τα χωριά.

Σελ. 171
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/172.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

1. Νόμιμη γονιμότητα

Ο πίνακας 57 εικονίζει την εξέλιξη του ποσοστού νόμιμης γονιμότητας σε συνάρτηση με την ηλικία της μητέρας.

Παρατηρούμε ότι η τιμή του είναι κατά πάσα πιθανότητα (βλ. σημ. σ. 159) υψηλότερη στην ομάδα των 20-24 ετών σε σύγκριση με την ομάδα των 15-19 ετών. Ως απόλυτες τιμές, τα ποσοστά αυτά είναι μάλλον χαμηλά σε σύγκριση με εικόνες που αντιστοιχούν σε πληθυσμούς δημογραφικά παλιού τύπου1. Ένα αξιοσημείωτο στοιχείο είναι και το εξής: Αν συγκρίνουμε τον αριθμό γεννήσεων κάθε χρονιάς περιλαμβάνοντας τον αριθμό γάμων που υπάρχουν ήδη την προηγούμενη χρονιά, από τη μια, με τον αριθμό νέων γάμων που συνάπτονται την προηγούμενη χρονιά, από την άλλη, παρατηρούμε ότι η σχέση ανάμεσά τους είναι η ακόλουθη:

Οι διακυμάνσεις του αριθμού των γεννήσεων εξαρτώνται κυρίως από τον αριθμό νέων γάμων την προηγούμενη χρονιά, και είναι πρακτικά ανεπηρέαστες από τον αριθμό των ήδη υπαρχόντων γάμων στη χρονιά αυτή. Αυτό ισοδυναμεί με το ακόλουθο μοντέλο αναπαραγωγικής συμπεριφοράς2:

α. Κάθε νέος γάμος οδηγεί σε ταχεία σύλληψη (και, άρα, γέννηση παιδιού) μέσα στο διάστημα του ενός έτους που ακολουθεί.

__________________________

1. Τα ποσοστά αυτά είναι αισθητά χαμηλότερα από αυτά που σημειώνονται άλλού, π.χ. στη μελέτη του Lachiver, "La population de Meulan du ΧVΙΙe au ΧΙΧ siècle", S.E. V.P.E.N., Παρίσι 1969, σ. 148 κ.ε. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι το περιορισμένο μέγεθος του δείγματος μας επιτρέπει μεγάλες διακυμάνσεις γύρω από την αναφερόμενη τιμή. Για την ηλικία π.χ. των 21 ετών, τα περιθώρια εμπιστοσύνης εκτείνονται από το 300‰ μέχρι το 500‰ περίπου, κ.ο.κ. Ο βασικός μηχανισμός αυτής της διαφοράς είναι η μεγαλύτερη αναλογία γάμων πριν από τα 20 στη Λευκάδα, σε συνδυασμό με τη συνήθεια άμεσης γέννησης 1-2 παιδιών, με κατοπινά ή σταμάτημα ή καθυστέρηση άλλης γέννησης.

2. Οι τιμές του συντελεστή συσχέτισης r του Pearson ανάμεσα σ' αυτές τις μεταβλητές είναι οι ακόλουθες:

Σελ. 172
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/173.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

β. Αντίθετα, οι ήδη υπάρχοντες γάμοι δεν οδηγούν σε ετήσιες γεννήσεις, δηλαδή ανάμεσα σε δυο διαδοχικές γεννήσεις μεσολαβεί συνήθως διάστημα τουλάχιστον ενός έτους.

γ. Όπως δείχνει και το ποσοστό νόμιμης γονιμότητας στις ηλικίες 15-19 και 20-24, στην πρώτη περίοδο αντιστοιχεί σε κάθε παντρεμένη γυναίκα 1 παιδί ανά οκταετία, ενώ στη δεύτερη περίοδο 1 παιδί ανά πενταετία έγγαμης ζωής1.

δ. Συνεπώς, η χρονική απόσταση ανάμεσα στις διαδοχικές γεννήσεις είναι υπολογίσιμη και ή τα νέα ζευγάρια, στη διάρκεια της νεότητας τους, αποφεύγουν τον μεγάλο αριθμό παιδιών (δηλαδή κάνουν 1, ίσως 2 ή 3 παιδιά και μετά σταματούν) ή επιβραδύνουν πολύ το ρυθμό τους.

__________________________

(1)

Γεννήσεις χρονιάς x

(2)

Υπάρχοντες γάμοι (x-1)

(3),

Νέοι γάμοι (x-1)

(1)

(2)

(3)

1.00

0.55

1.00

0.82*

0.34

1.00

* Συσχέτιση στατιστικά σημαντική, ρ<<.01

Αν θεωρήσουμε ότι η σχέση ανάμεσα στο y = (γεννήσεις χρονιάς x), στο x1 = (υπάρχοντες γάμοι x-1) και στο x2 = (νέοι γάμοι x-1) εκφράζεται με το γενικό μοντέλο y = α+β1x1 +β2x2+U, τότε η επίλυση μας δίνει τις ακόλουθες ποσοστικές σχέσεις: y = -0.306 + 0.093 x1+0.993 x2. Δηλαδή, στις γεννήσεις κάθε χρόνιας οι ήδη υπάρχοντες γάμοι συμβάλλουν με 1 περίπου παιδί ανά 10 ζεύγη, ενώ οι νέοι γάμοι με 1 παιδί ανά νέο ζεύγος. Για τη στατιστική μέθοδο βλ. Ε. A. Hanuskek, J. E. Jackson, Statistical Methods for Social Scientists, Academic Press, Νέα Υόρκη 1977.

1. Ο υπολογισμός είναι ο ακόλουθος: Για ποσοστό γονιμότητας π. χ. 0.200

                                          200 γεννήσεις

έχουμε: Π.Γ. = 0.200 = ------------------------     άρα, σε μια πενταετία,

                                      1000 (γυναίκες - έτη)

                  200 γεννήσεις

0.200 = ---------------------, άρα σε κάθε γυναίκα αντιστοιχεί γέννηση 1 παιδιού, κ.ο.κ.

          (5 έτη) Χ (200 γυναίκες)

.

Σελ. 173
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/174.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

2. Διαστάσεις της οικογένειας

Αυτή η τάση προς έλεγχο των γεννήσεων επιβεβαιώνεται και από τη σχέση ανάμεσα στη διάρκεια του γάμου και τη γονιμότητα (βλ. πίν. 58). Όπως βλέπουμε, 1 παιδί στα 10 γεννιέται πριν να κλείσει χρόνος γάμου, πάνω από 5 παιδιά στα 10 στα πρώτα δύο χρόνια, και 8 στα 10 παιδιά στα τέσσερα πρώτα χρόνια γάμου.

Πριν να κλείσει ένας χρόνος γάμου, 1 στα 6 ζευγάρια αποκτά παιδί. Τα 2 στα 3 ζευγάρια αποκτούν παιδί ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη επέτειο του γάμου τους. Στη συνέχεια η πιθανότητα αυτή μειώνεται σταθερά, για ν' ανακάμψει πάλι αισθητά προς το 7ο-8ο έτος έγγαμου βίου.

Η ανάκαμψη αυτή παραπέμπει σε δυο φαινόμενα: Πρώτο, στη λεγόμενη "στειρότητα των εφήβων"1 -και όντως, σ' αυτή την

__________________________

1. Βλ. Lachiver, ό.π.. Για τους υπολογισμούς που αναφέρονται στη συνέχεια χρησιμοποιούμε και τα δεδομένα του ακόλουθου πίνακα:

Διάρκεια γάμου (μέχρι το 25ο γενέθλιο) των γυναικών της γενιάς του 1823

Διάρκεια γάμου (συμπληρωμένα έτη)

Ηλικία

γάμου

<15

15-19

20-24

Σύνολο

0

1

4

5

1

1

2

4

7

2

10

10

3

17

17

4

15

7

22

5

9

9

6

0

7

7

7

8

1

1

9

3

3

6

10

3

3

11

5

5

12

1

1

13+

0

Σύνολο                         13             38              42              93

Σελ. 174
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/175.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΠΙΝΑΚΑΣ 58

Διάρκεια τον γάμου κατά τη γέννηση παιδιού - Γυναίκες της γενιάς του 1823

Ηλικία

γάμου

μητέρας

Διάρκεια γάμου (συμπληρωμένα έτη)

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9 +

Σύνολο

<15

15-19

20-24

 

2

12

3

24

29

2

9

6

1

10

5

 

7

1

4

1

2

3

3

4

1

15

62

52

Παιδιά:

Σύνολο

%

 

 

14

10.9

 

56

43.4

 

17

13.2

 

16

12.4

 

7

5.4

 

5

3.9

 

3

2.3

 

6

4.7

 

5

3.9

 

0

0.0

 

129

100.0

 

Γυναίκες -έτη*

 

90.5

 

84.5

 

76

 

62.5

 

43

 

27.5

 

23

 

19.5

 

15.5

 

23.5

Συνολικό ποσοστό νεανικής νόμιμης γονιμότητας 277 γεννήσεις

Ποσοστό νόμιμης γονιμότητας**

 

155

 

663

 

224

 

256

 

163

 

182

 

130

 

308

 

323

 

0

1000 γυναίκες-έτη

* Διάρκεια παραμονής των γυναικών της γενιάς 1823 στην αντίστοιχη κατηγορία διάρκειας γάμου.

** Παιδιά ανά 1.000 γυναίκες - έτη.

Σελ. 175
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/176.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

τάξη διάρκειας γάμου συναντάμε την πρώτη τεκνοποιία αρκετών γυναικών που παντρεύτηκαν πριν από την ηλικία των 15 ετών. Δεύτερο, στον προαναφερθέντα μηχανισμό του ελέγχου των γεννήσεων είτε με αύξηση του μεταξύ τους διαστήματος είτε και με πλήρη ατεκνία μετά το πρώτο ή το δεύτερο παιδί (ατεκνία νοείται εδώ στη διάρκεια της νεότητας πάντοτε).

Η γενική εικόνα που προκύπτει λοιπόν είναι η εξής:

Τα νεανικά ζευγάρια τείνουν να αποκτούν παιδί τάχιστα μετά το γάμο τους. Φαίνεται εδώ ότι συγκλίνουν απόλυτα οι ερωτικές επιθυμίες του ζευγαριού, η επιθυμία απόκτησης παιδιού (αντίστοιχα εγγονιού) από τη μεριά του νέου ζευγαριού (αντίστοιχα της γονεϊκής οικογένειας των νεονύμφων) και, τέλος, οι (ασύνειδες) κοινωνικές-δημογραφικές σκοπιμότητες. Μετά το πρώτο παιδί, όμως, η νεανική οικογένεια τείνει να παραμένει στάσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δηλαδή, στα νεανικά ζευγάρια, ο έλεγχος των γεννήσεων είναι σαφής και αποτελεσματικός, ενώ η ιδεατή εικόνα της οικογένειας μάλλον αποφεύγει το μεγάλο πλήθος παιδιών1. Δυσχέρειες ανατροφής και συντήρησης των παιδιών; Ανάγκη διαθεσιμότητας των γυναικείων χεριών για δουλειές άλλες από τη μητρική φροντίδα; Άλλοι λόγοι; Υποθέσεις που οδηγούν σε παραπέρα διερεύνηση.

Το ίδιο φαινόμενο, ο έλεγχος των γεννήσεων στα νεανικά ζευγάρια, επιβεβαιώνεται και από το οριστικό μέγεθος της οικογένειας στο 25ο γενέθλιο.

Έτσι, σε 93 συνολικά οικογένειες, που σ' αυτές η σύζυγος είναι γυναίκα της γενιάς του 1823, έχουμε:

- 0 παιδιά σε 17 περιπτώσεις (18.3%).

- 1 παιδί σε 42 περιπτώσεις (45,2%).

- 2 παιδιά σε 25 περιπτώσεις (26.9%).

__________________________

1. Δεν ξέρουμε από πότε χρονολογείται, ως ιδανικό μέγεθος και τύπος ελληνικής οικογένειας, το σχήμα "ένα αγόρι - ένα κορίτσι με τρία χρόνια διαφορά στην ηλικία"... Απ' ό,τι φαίνεται, ωστόσο, το ιδεολογικό αυτό στερεότυπο έχει κάποιες ιστορικές καταβολές προσιτές στην έρευνα.

Σελ. 176
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/177.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

- 3 παιδιά σε 9 περιπτώσεις (9.7%),

Η πλήρης ατεκνία είναι, λοιπόν, δυο φορές συχνότερη από την τριμελή οικογένεια, και το 70% των σχηματισμένων νεανικών οικογενειών έχει μόνο 1 ή (λιγότερο συχνά) 2 παιδιά1. Και, φυσικά, αυτή η εικόνα δεν εξηγείται με κάποια υποτιθέμενη ανεπάρκεια χρόνου για αναπαραγωγή των νέων ζευγαριών. Γιατί (βλ. πίν. 58) η συντριπτική πλειοψηφία των ζευγαριών (91 στα 93) γνώρισε σ' αυτό το διάστημα τουλάχιστον 2.5 (κατά μέσο ορό) χρόνια έγγαμου βίου, 9 στα 10 ζευγάρια τουλάχιστον 3.5 χρόνια, 3 στα 4 τουλάχιστον 4.5 χρόνια και -πάνω από 1 στα 2- 5.5 χρόνια κοινής ζωής, άρα θεωρητικά αναπαραγωγικής δυνατότητας.

Μια ένδειξη για τη χρήση του αναπαραγωγικά διαθέσιμου χρόνου είναι και η απόσταση ανάμεσα στο 1ο και το 2ο παιδί. Αυτή είναι:

- Μικρότερη από 1 χρόνο σε 1 περίπτωση (3%).

- 1-2 χρόνια σε 14 περιπτώσεις (42%).

- 2-3 χρόνια σε 14 πάλι περιπτώσεις (42%).

- 3-4 χρόνια σε 4 περιπτώσεις (12%).

Οι (ολιγάριθμες) αποστάσεις μεταξύ 2ου και 3ου παιδιού είναι μισές-μισές κατανεμημένες στα διαστήματα 0-2 και 2-4 ετών. Τέλος, το 5 % περίπου των συλλήψεων οφείλονται σε προγαμιαίες σεξουαλικές σχέσεις.

VII. Βαθμός αντιρρόπησης των απωλειών

Έχουμε ήδη εκτιμήσει το επίπεδο των απωλειών της κοόρτης εξαιτίας της θνησιμότητας. Σχεδόν 1 στα 4 από τα μέλη της

__________________________

1. Για σύγκριση παραθέτουμε (Μ. Lachiver, ό.π.) αντίστοιχα στοιχεία για το Meulan. Εκεί, στους γάμους που έγιναν στα 1815-1839, οι γυναίκες ηλικίας 20-24 ετών έχουν αποκτήσει 0 παιδιά στο 15% των περιπτώσεων, 1 παιδί στο 33% των περιπτώσεων, 2 παιδιά στο 30%, 3 παιδιά στο 15% και 4 παιδιά στο 7% των περιπτώσεων. Τα ποσοστά αυτά είναι συγκρίσιμα με την εικόνα της γενιάς του 1823, ιδίως αν λάβουμε υπόψη μας και τις ενδεχόμενες απώλειες λόγω των κενών του υλικού.

12

Σελ. 177
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/178.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

χάνεται πριν από το τέλος της νεότητας του. Η τεκνοποιία των μελών της κοόρτης είναι ο πιο σημαντικός μηχανισμός αντίρροπησης αυτών των απωλειών.

Σε ποιο βαθμό πετυχαίνεται αυτή η αντιρρόπηση;

Δεδομένου ότι δύο μέλη της κοόρτης παντρεύτηκαν μεταξύ τους και έκαναν 2 παιδιά, μένουν ακόμη 618 αρχικά μέλη της κοόρτης που έκαναν 191 παιδιά. Αυτά τα 191 παιδιά αντιστοιχούν σε ζεύγη γονέων, από τους οποιους μόνο ο ένας ανήκει στην κοόρτη. Συνεπώς, ο βαθμός συμμετοχής της κοόρτης στην τεκνοποιία του συγκεκριμένου παραδείγματος είναι ίσος με 191÷2 = 96 παιδιά. Σ' αυτά πρέπει να προσθέσουμε και τα 2 παιδιά που προέρχονται από τον προαναφερθέντα εσωτερικό γάμο. Άρα, συνολικά, αντιστοιχούν ως ειδική τεκνοποιία στην κοόρτη 98 παιδιά. Δεδομένου ότι οι απώλειες της κοόρτης ανέρχονται σε 146 θανάτους, οδηγούμαστε στο ακόλουθο συμπέρασμα:

Παρά την υψηλή θνησιμότητα, οι απώλειες της κοόρτης αντιρροπούνται σε μεγάλο βαθμό από τη γεννητικότητα της ήδη στη διάρκεια της νεότητας της. Πραγματικά, ο βαθμός αντιρρόπησης των απωλειών είναι τουλάχιστον (βλ. σημ. σ. 159) 98/146, δηλαδή 67.1 % των απωλειών αντιρροπούνται στο ίδιο με την επέλευσή τους χρονικό διάστημα -στο οποίο περιλαμβάνεται και η βρεφική, δηλαδή η ηλικία μέγιστης θνησιμότητας.

Μια πρώτη σύνοψη

Πριν από το τέλος της νεότητάς τους, 3 στα 10 αρχικά μέλη της κοόρτης και 4 στα 10 μέλη που φτάνουν στη γόνιμη ηλικία (11ο γενέθλιο κ.ε.) γίνονται γονείς. Σημαντική είναι η συμμετοχή των πρώιμων γεννήσεων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση των γυναικών και στα χωριά. Οι περισσότερες γεννήσεις αντιστοιχούν στην ηλικία 20-24 ετών - αλλά και 3 στις 10 γεννήσεις επέρχονται πριν από αυτή την ηλικία.

Συνολικά, η νεανική γεννητικότητα είναι και καθαυτή σημαντική, αλλά και αποτελεσματική ως μηχανισμός αντιρρόπησης των απωλειών εξαιτίας της θνησιμότητας, μια και στη διάρκεια της

Σελ. 178
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/179.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

νεότητας της κατορθώνει ήδη και αντικαθιστά 2 στα 3 απολεσθέντα μέλη της. Αυτό το κατορθώνει κινητοποιώντας μόλις 135 άτομα, δηλαδή το 1/5 των αρχικών και το 1/3 περίπου των τελικά επιζώντων μελών της: τόσοι τεκνοποιούν σ' αυτό το διάστημα. Άρα, παραμένουν διαθέσιμοι άλλοι 339 δυνητικοί γονείς και η παραμένουσα τεκνοποιητική ικανότητα όσων είναι ήδη γονείς. Με άλλα λόγια, η μηχανή του θανάτου δεν μένει χωρίς απάντηση, και μάλιστα σχετικά ικανοποιητική παρά τους περιορισμούς της.

Τα υψηλά επίπεδα νεανικής γεννητικότητας δείχνουν το βάρος του βιολογικού καταναγκασμού (αντιρρόπηση της θνησιμότητας). Αλλά και οι διαφοροποιήσεις πόλης/χωριών δείχνουν ότι πράγματι η γεννητικότητα, παρά το βάρος του βιολογικού και δημογραφικού, δεν είναι απόλυτα δέσμια αυτών και μόνο των καταναγκασμών.

Η καλύτερη απόδειξη της σχετικής ελευθερίας των νέων απέναντι σ' αυτούς τους καταναγκασμούς, καθώς και η βαθμιαία ανάδυση προτύπων αναπαραγωγικής συμπεριφοράς που ανήκουν στο μέλλον, είναι ίσως η αναμφισβήτητη πρακτική του ελέγχου των γεννήσεων και του περιορισμένου μεγέθους της ιδεατής νεανικής οικογένειας.

Επειδή ωστόσο κάθε νόμισμα έχει πάντοτε δύο όψεις, η άλλη όψη αυτής της επιλογής αναφέρεται στο ανθρώπινο κόστος της: Αρκεί να υπενθυμίσουμε απλά ότι, κατά πάσα πιθανότητα, το σχεδόν αποκλειστικό μέσο για την υλοποίηση αυτού του ελέγχου ήταν η σεξουαλική αποχή ή η διακεκομμένη συνουσία, μια ερωτική πρακτική που δεν είναι δίχως επιπτώσεις στην ψυχική οικονομία του ανθρώπινου υποκειμένου.

Σελ. 179
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/180.gif&w=600&h=915 4. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 180
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/181.gif&w=600&h=915 4. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η ΜΑΚΡΟΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Σελ. 181
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/182.gif&w=600&h=915 4. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 182
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/183.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε'

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΩΝ ΓΕΝΕΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Το μικροδημογραφικό μέρος της μελέτης μας έδειξε παραστατικά τους μηχανισμούς συγκρότησης και διαδοχής των γενεών στο νησί της Λευκάδας στο α' μισό του 19ου αιώνα (1823-1848).

Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι: σε ποιο βαθμό η Λευκάδα είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αυτής της διαδικασίας στο σύνολο του ελλαδικού χώρου; Φυσικά, αντιπροσωπευτικό παράδειγμα σημαίνει όχι ανεύρεση ίδιων τιμών στις ποσοτικές μετρήσεις, αλλά αποδέσμευση ομόλογων μηχανισμών αντίστοιχης δυναμικής του συνολικού δημογραφικού μοντέλου.

Ήδη η μικροδημογραφική ανάλυση, εικονογραφώντας τις έννοιες του τοπικού αιτιακού καθορισμού, από τη μια, της δομικής σταθερότητας του συστήματος, από την άλλη, επιτρέπει τη σαφή διάκριση ανάμεσα στην τοπική διακύμανση και τη λογική λειτουργίας του συνολικού μοντέλου.

Το πέρασμα από το ένα επίπεδο πραγματικότητας και ανάλυσης στο άλλο είναι εφικτό με τη διαμεσολάβηση δύο θεμελιακών εννοιών της γενικής θεωρίας των συστημάτων: το παιχνίδι της ισοτέλειας μπορεί να οδηγήσει ένα ανοιχτό σύστημα, ανεξάρτητα από τις αρχικές συνθήκες και την ενδιάμεση διαδρομή, στην ίδια τελική "σταθερή κατάσταση", που εξαρτάται μόνο από τις καθοριστικές παραμέτρους του συστήματος1.

__________________________

1. Ανοιχτό σύστημα είναι το σύστημα που ανάμεσα σ' αυτό και το περιβάλλον του υπάρχει ανταλλαγή/διακίνηση ύλης, ενέργειας και πληροφορίας. Ένα τέτοιο σύστημα μπορεί, ξεκινώντας από τις πιο ποικίλες 

Σελ. 183
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/184.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

Επαρκείς μικροδημογραφικές μελέτες για την Ελλάδα του α' μισού του 19ου αιώνα δεν είναι ακόμη διαθέσιμες, θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν στοιχεία για το β' μισό του αιώνα.

Το εκ πρώτης όψεως εμπόδιο είναι τελικά ευνοϊκή συνθήκη για την καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας συγκρότησης και διαδοχής των γενεών στην ίδια εποχή, κι αυτό γιατί, έτσι ή αλλιώς, η υπόθεση της εργασίας μας είναι ότι υπάρχουν ίσως, από τα μέσα του 19ου αιώνα, κάποιοι αρχικοί πυρήνες δημογραφικής μετάβασης σ' έναν πληθυσμό σύγχρονου τύπου, αλλά ουσιαστικά η Ελλάδα του 19ου αιώνα παραμένει μια κοινωνία δημογραφικά "παλιού τύπου", κοινωνία με παραδοσιακούς δημογραφικούς μηχανισμούς και δυναμικές, που αντιστοιχούν σε μια "σταθερή κατάσταση" του συστήματος.

Έτσι, λοιπόν, λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων (Επανάσταση του 1821), το β' μισό του 19ου αιώνα ίσως προσφέρει καλύτερη εποπτεία των δημογραφικών μηχανισμών που διέπουν την παραδοσιακή ελληνική κοινωνία του 19ου αιώνα στη μακρά της διάρκεια. Βέβαια, μια εκτίμηση των δημογραφικών εξελίξεων στο α' μισό του αιώνα αυτού, και μετά την Επανάσταση, θα ήταν καθαυτή άκρως ενδιαφέρουσα, ιδίως από την άποψη των αυτορρυθμιστικών μηχανισμών που κινητοποιούνται για την αναπλήρωση των εκτάκτων δημογραφικών απωλειών του Αγώνα1. Αλλά, στο

__________________________

αφετηρίες και ακολουθώντας διαφορετικές τροχιές, να καταλήξει στην ίδια τελική σταθερή κατάσταση ("steady state") που είναι ανεξάρτητη και από τις αρχικές συνθήκες και από την τροχιά, και εξαρτάται μόνο από τις θεμελιακές παραμέτρους του ίδιου του συστήματος. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ισοτέλεια (equifinality). Γι' αυτές τις έννοιες βλ. L. von Bertalanffy, ό.π. Στο δημογραφικό πεδίο, η διαδικασία αυτή οδηγεί στη διαμόρφωση των λεγόμενων "σταθερών", ή "οιονεί σταθερών πληθυσμών", για τους οποίους βλ. παρακάτω.

1. Για μια επισκόπηση αυτού του ζητήματος (αυτορρυθμιστικοί μηχανισμοί αντιρρόπησης των δημογραφικών κρίσεων η εκτάκτων περιστάσεων) βλ. A. Bideau, "Les mécanismes autorégulateurs des populations traditionnelles", Annales ESC, 38/5 (1983).

Σελ. 184
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/185.gif&w=600&h=9154. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

επίπεδο των μηχανισμών που διέπουν τη δημογραφική δυναμική σε μεγάλη διάρκεια, μια τέτοια εκτίμηση θα ήταν και σχετικά βεβιασμένη, λόγω ακριβώς των εκτάκτων συνθηκών, που παραμορφώνουν τη δυναμική που χαρακτηρίζει την "εξομαλυμένη" λειτουργία και τη δομική σταθερότητα του μοντέλου.

Έτσι, λοιπόν, θα διερευνήσουμε τώρα, στη μακροδημογραφική κλίμακα, κατά πόσο οι μηχανισμοί που διέπουν τη γενιά του 1823, στη Λευκάδα, είναι καλό παράδειγμα των μηχανισμών που διέπουν το σύνολο του ελλαδικού χώρου τον 19ο αιώνα.

Ι. Ηλικιακή δομή τον πληθυσμού

Ο καθηγητής Β. Βαλαώρας1 έχει υπολογίσει την εξέλιξη της ηλικιακής δομής του πληθυσμού της Ελλάδας για την περίοδο 1860-1965 (βλ. πίν. 59).

Αν συγκρίνουμε αυτά τα στοιχεία με την απογραφή της Λευκάδας στα 1824, παρατηρούμε ότι η ηλικιακή δομή του ελλαδικού χώρου παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη μέχρι το τέλος του αιώνα (1860-1900) και πρακτικά συγκρίσιμη με την αντίστοιχη δομή στη Λευκάδα του 1824.

Άρα, από την άποψη της πυραμίδας των ηλικιών, δηλαδή του τελικού αποτελέσματος, η Λευκάδα του 1824 αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της διαδικασίας συγκρότησης και διαδοχής των γενεών στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο.

__________________________

1. Βλ. V. G. Valaoras, "A Reconstruction of the Demographic History of Modern Greece", The Milbank Memorial Fund Quarterly, Απρίλιος 1960, Vol. XXXVIII, Nο. 2, σ. 115-137, και Β. Βαλαώρας, Δημογραφική Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος, Αθήνα 1959. Παραθέτουμε εδώ έναν από τους ανακεφαλαιωτικούς πίνακες που βρίσκονται στη μελέτη του V. G. Valaoras "A Reconstruction of the Demographic History", ό.π., πίν. 2 (όπου ορισμένες πρόσθετες πληροφορίες και μερικές αποχρώσεις στις εκτιμήσεις).

Σελ. 185
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/186.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΠΙΝΑΚΑΣ 59

ΠΙΝΑΞ VII. Δημογραφικαί εξελίξεις του πληθυσμού της Ελλάδος ανά δεκαετίαν (1860 - 1970).

Πληθυσμός (εις χιλιάδας) και σύνθεσις κατά φύλον και ηλικίαν εις την αρχήν εκάστης περιόδου.

Ετησία αύξησις (%), γεννητικότης, θνηοιμότης, βρεφική θνησιμότης και μέση διάρκεια ζωής (εις έτη, αμφότερα τα φύλα) ως μέσοι όροι δι' εκάστην δεκαετίαν καθ' υπολογισμόν.

Περίοδος

Πληθυσμός

(000)

Άρρενες

επί 100

θηλέων

Μέση

ετήσια

αύξησις

Καθ' ηλικίαν %

Επί 1000 κατοίκων

Βρεφική

Θνησιμότης

Μέση

διάρκεια

ζωής

Γεννήσ.

Θάνατοι

Υπέρ

Γεννήσ.

-15

15-16

65+

1860-69

1.103,8

99,4

1,58

38,7

57,2

4,1

38,9

25,7

13,2

198

35,8

1870-79

1.474,5

99,3

1,72

38,5

57,0

4,5

40,0

24,3

15,7

195

36,4

1880-39

1.727,8

99,3

1,80

39,1

56,5

4,4

40,6

25,0

15,6

189

37,4

1880-99

2.294,1

99,3

1,47

39,5

56,2

4,3

38,0

22,6

15,8

180

39,0

1900-09

2.632,3

96,0

0,87

38 ,8

57,0

4,2

34,4

20,4

14,0

169

40,8

1910-19

2.860 7

88,7

0,49

37,0

58,6

4.4

29,2

24,3

4,9

..

. .

1920-29

4.550,4

96,5

1,45

34,4

59,1

6,5

32,0

19,3

12,7

139

46,7

1930-39

6.403,0

97,0

1,40

32,6

61,3

0,1

29,0

15,6

13,4

115

51,5

1940-49

7.363,2

97,8

0,08

33,8

59,8

6,4

17,9

17,1

0,8

..

1950-59

7.545,5

95,2

1,04

28,7

64,5

6,8

20,5

9,8

10,7

"48

66,2

1960-69

8.327,4

95,3

0,75

26,1

65,8

8,1

10,0

10,5

7.5

39

68,0

1970

8.954,0

95,4

-

25,1

65,4

9,5

.

..

..

..

(Από τον Β. Βαλαώρα)

Σελ. 186
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/187.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΕΙΚΟΝΑ

Η αύξησις, η δόμησις και αι δυναμικαί εξελίξεις του πληθυσμού της Ελλάδος από του 1860-1960 και κατά προέκτασιν μέχρι του έτους 1970. [Με βάση τον πίν. 59]

Σελ. 187
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/188.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΠΙΝΑΚΑΣ 60α

TABLEAU V. - ÉTAT ET MOUVEMENT DE LA POPULATION EN GRÈCE PAR DISTRICTS

Σελ. 188
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/189.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΠΙΝΑΚΑΣ 60α

TABLEAU V. ETAT ET MOUVEMENT DE LA POPULATION EN GRECE PAR DISTRICTS

Σελ. 189
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/6/gif/190.gif&w=600&h=3934. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

ΠΙΝΑΚΑΣ 60β

TABLEAU V. - ÉTAT ET MOUVEMENT DE LA POPULATION EN GRÈCE PAR DISTRICTS (Suite et fin).

Σελ. 190
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Συγκρότηση και διαδοχή των γενεών στην Ελλάδα του 19ου αιώνα
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 171
    4. Τομαρά - Σιδέρης, Συγκρότηση γενεών

    στην πόλη και του 0.302 στα χωριά. Με άλλα λόγια, η νέα γενιά αντικαθιστά στην πόλη το 1/4 και στα χωριά τα 3/10 του εαυτού της1 πριν από το 25ο γενέθλιο της ζωής της.

    VI. Γονιμότητα των γάμων

    Στο μέτρο που το βασικό πλαίσιο για το μέγιστο μέρος των γεννήσεων είναι ο γάμος, είναι λογικό να διερευνήσουμε όχι μόνο τις τεκνοποιητικές επιδόσεις της γενιάς του 1823 στο σύνολό της, αλλά και, ειδικότερα, την αναπαραγωγική συμπεριφορά των παντρεμένων ζευγαριών.

    ΠΙΝΑΚΑΣ 57

    Ποσοστό νόμιμης γονιμότητας -- Γενιά τον 1823

    Ηλικία μητέρας

    Γυναίκες - Έτη

    Γεννήσεις

    ΙΙοσοστό ‰

    12

    2.5

    0

    0

    13

    6.5

    3

    462

    14

    10.5

    6

    571

    15

    14.5

    4

    276

    16

    18.5

    6

    324

    17

    22.5

    5

    222

    18

    28.5

    (0)

    (0)

    19

    4ο

    9

    225

    20

    60

    18

    300

    21

    68.5

    34

    496

    22

    87.5

    22

    251

    23

    92

    17

    185

    24

    93

    5

    54

    <15

    19.5

    9

    462

    15-19

    122

    15

    123

    20-24

    409

    77

    188

    __________________________

    1. Ίσως, ακριβέστερα, το 1/3 - διόρθωση αναγκαία λόγω των όσων αναφέραμε στη σημ. σ. 159-160 σχετικά με το κενό του υλικού, που αφορά σχεδόν αποκλειστικά τα χωριά.