Συγγραφέας:Αντωνίου, Δαυίδ
 
Τίτλος:Τα προγράμματα της Μέσης Εκπαίδευσης (1833-1929), τ. Β΄
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:17
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1988
 
Σελίδες:960
 
Αριθμός τόμων:2ος από 3 τόμους
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Εκπαίδευση-Δευτεροβάθμια
 
Νομοθεσία
 
Παιδεία-Εκπαίδευση
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:1833-1929
 
Περίληψη:Στο τρίτομο αυτό βιβλίο, που καλύπτει την περίοδο 1833-1929, ο συγγραφέας έχει συγκεντρώσει τους ιδρυτικούς νόμους των διαφόρων τύπων σχολείων, δημόσιων η αναγνωρισμένων, του εκάστοτε ελεύθερου ελλαδικού χώρου (χωρίς τις κατά καιρούς τροποποιήσεις τους, εκτός από ορισμένες αναγκαίες εξαιρέσεις), τα προγράμματα διδασκαλίας που ίσχυσαν σε όλη αυτήν την περίοδο και εγκυκλίους που έχουν σχέση με τη διδασκαλία μαθημάτων. Η όλη εργασία είναι διαρθρωμένη ως εξής: Προηγείται μία εισαγωγή που αναφέρεται στην οργάνωση και δομή της Μέσης Εκπαίδευσης κατά την περίοδο 1833-1929 και ακολουθεί το κύριο σώμα της εργασίας, χωρισμένο σε δύο μέρη: Στο πρώτο –που επιγράφεται «Τα Κείμενα»– παρατίθεται αριθμημένο το υλικό κατά κεφάλαια, ανάλογα με τον τύπο του σχολείου και σε χρονολογική σειρά. Το δεύτερο –με τίτλο «Η Ανάγνωση», χωρισμένο στα ίδια, όπως το πρώτο, κεφάλαια– περιλαμβάνει αναλυτικούς και συγκριτικούς πίνακες των ωρολογίων προγραμμάτων και μια σύντομη Επισκόπηση των Κειμένων και των Πινάκων. Τέλος, παρατίθεται απόλυτος χρονολογικός πίνακας όλων των Κειμένων, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθείται συστηματικά η διαμόρφωση και εξέλιξη των σχολείων της Μέσης Εκπαίδευσης.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 26.12 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 499-518 από: 962
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/499.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

16

ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΙΖΑΡΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ 1897

(Β. Διάταγμα / 9 Σεπτεμβρίου 1897)

Κυβέρνηση Δ. Ράλλη

Υπουργός Α. Ευταξίας

Μεγαλειότατε !

Αρχομένου του Οκτωβρίου του 1893, εγένετο τη προτάσει μου η πρώτη απόπειρα, όπως η Ριζάρειος Σχολή αποδοθή εις τον πρώτον και κύριον προορισμόν της, ον αρχήθεν προέθετο ο αοίδιμος αυτής ιδρυτής, αποκαθισταμένη πράγματι Εκκλησιαστική Σχολή, εν η αποκλειστικώς να διδάσκωνται όσοι σκοπούσι να ενδυθώσιν ιερωσύνης ένδυμα (Διαθήκης αρθρ. 71 και 78), να είνε δ' επιστημονική η μόρφωσις τούτων (άρθρ, 72) και να επεκτείνηται καθ' όλούς τους κλάδους της θεολογίας (αρθρ. 76),

Παρεξηγήσεις όμως αναφυείσαι τότε, ως μη ώφειλε, μεταξύ του Υπουργείου και του Συμβουλίου της Σχολής, προεκάλεσαν αντίδρασιν σφοδράν κατά της πρώτης εκείνης απόπειρας, αγαγούσαν εις μεταρρυθμίσεις του Οργανισμού της 2 Οκτωβρίου 1893 διά των Διαταγμάτων της 3 Δεκεμβρίου του αυτού έτους και της 21 Σεπτεμβρίου 1894. Οφείλω να ομολογήσω ότι αι μεταρρυθμίσεις αύται δεν επανήγαγον την Σχολήν εις ο σημείον διετέλει, αυτή μέχρι του Οκτωβρίου του 1893, ούσα μέχρι της εποχής εκείνης κυρίως ειπείν εν των πληρέστερων και τελειότερων ημών γυμνασίων, οδοί απόφοιτοι επιδίδοντες εις πάσαν επιστήμην διεκρινοντο και ως νομικοί και ως ιατροί, πλην ευάριθμων τροφίμων της Σχολής, οίτινες θεολογίαν σπουδάσαντες έγνωσαν να εξυπηρετήσωσι την Εκκλησίαν, ως διδάσκαλοι και καθηγηταί της θεολογίας και ως κληρικοί. Και διά του Οργανισμού της 3 Δεκεμβρίου 1893 και διά του Διατάγματος της 21 Σεπτεμβρίου 1894 η Ριζάρειος επαύσατο ούσα απλούν γυμνάσιον χωρίς όμως ν' αποβή και πλήρης και τελεία Εκκλησιαστική Σχολή, δυναμένη να παιδεύη ιερείς τοιούτους, οίων έχει ανάγκην κατ' εξοχήν την σήμερον η Εκκλησία και το έθνος ημών.

Δυστυχώς δεν απητήθησαν παρά των θελόντων να καταταχθώσιν εν αυτή γνώσεις ανώτεραι των του ελληνικού σχολείου, ως δε η έκτοτε πείρα απέδειξεν,

Αναδημοσιεύεται από την ΕτΚ, αρ. 129, τχ. Α'/11 Σεπτεμβρίου 1897.

Σελ. 499
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/500.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

ο έχων τοιαύτας μόνον προπαιδευτικάς γνώσεις δεν ηδύνατο εντός πέντε ετών να συμπλήρωση μεν τας εγκυκλίους γυμνασιακάς σπουδάς, δι' ας την σήμερον θεωρούνται ανεπαρκή και αυτά τα τέσσερα έτη, να διακούση δε και πάντων των της θεολογίας μαθημάτων, δι' ά απαιτείται σπουδή τριετής τουλάχιστον. Διά τούτο εδέησε να συμπτυχθώσι πάντα σχεδόν τα εγκύκλια μαθήματα, να κολοβωθωσι δε πολλά των θεολογικών μαθημάτων και τινα αυτών τέλεον ν' αποκοπώσι διά του Οργανισμού της 3 Δεκεμβρίου 1893, ως ούτος ετροποποιήθη διά του Διατάγματος της 21 Σεπτεμβρίου 1894. Αναγκαίον τούτου επακολούθημα υπήρξεν ότι έκτοτε η Ριζάρειος Σχολή επαύσατο ούσα πλήρες γυμνάσιον, χωρίς να γείνη και πλήρης εκκλησιαστική σχολή, αφού και εξ αυτών των διδασκομένων εν αυτή θεολογικών μαθημάτων ουκ ολίγα είνε δυσπρόσιτα εις μαθητάς, μη όντας προσηκόντως παρεσκευασμένους διά της εγκυκλίου παιδεύσεως εις την κατάληψιν αυτών.

Υπό τον εν ισχύι οργανισμόν απέβη, ως εικός, ελλιπής η διδασκαλία των ελληνικών και πάντων των άλλων εγκυκλίων μαθημάτων, ελλιπέστατη δε ιδία η διδασκαλία της λατινικής γλώσσης, ης άνευ αδύνατον την σήμερον να νοηθή Θεολόγος. Αλλ' επειδή πρόκειται περί εκκλησιαστικής σχολής, επιβαλλόμενόν μοι νομίζω να καταδείξω λεπτομερέστερον τας ελλείψεις αυτής υπό έποψιν θεολογικής παιδεύσεως.

Βάσις και κρηπίς ταύτης είνε ο ερμηνευτικός λεγόμενος κλάδος. Η ερμηνεία μετά Εισαγωγήν εις τε την Παλαιάν και Καινήν Διαθήκην. Εισαγωγήν περιέχουσαν και στοιχεία Ερμηνευτικής και Κριτικής μετά Βιβλιογνωσίας, πρέπει να γίνηται επί των πρωτοτύπων κειμένων, να επεκτείνηται δε εις όλα τα είδη αυτών, το ιστορικόν, το προφητικόν, το ποιητικόν και διδακτικόν καθόλου. Και ως προς μεν το πρωτότυπον κείμενον της Κ.Δ. ουδείς υπάρχει εν ημίν ο αντιλέγων· δεν συμβαίνει όμως το αυτό και ως προς το πρωτότυπον κείμενον της Π.Δ. Βεβαίως η μετάφρασις των Ο' είνε και θα παραμείνη ες αεί το αυθεντικόν κείμενον της ημετέρας Εκκλησίας, το καθαγιασθέν διά της χρήσεως αυτού και υπό των Αποστόλων και υπό των Πατέρων και Διδασκάλων και υπό της Εκκλησίας ημών καθόλου από της συστάσεως της. 'Αλλ' η μετάφρασις αυτή και μόνη δεν αρκεί εις επιστημονικήν μελέτην και κατανόησιν της Π·Δ· Γενομένη, ως εγένετο αυτή, υπό διαφόρων ερμηνευτών, άλλων μεν εντριβεστέρων περί ταύτην η περί εκείνην, και τούτων και εκείνων μη δυναμένων να εγκύψωσι βαθύτερον εις την κατανόησιν του πρωτοτύπου κειμένου, άτε μη ασχοληθέντων είδικωτερόν πως περί τούτο γενομένη, λέγω, ως εγένετο, η μετάφρασις των Ο', δύναται να χρησιμεύση ως όρος συγκρίσεως, ώσπερ και η Βουλγάτα, η παρά τοις Λατίνοις εν χρήσει, ουδέποτε όμως και ως βάσις ερμηνείας της Π.Δ. Ως βάσις τοιαύτης ερμηνείας πρέπει να χρησιμεύση κατ' ανάγκην το πρωτότυπον εβραϊκόν κείμενον, ως παρ' άλλοις, και παρ' ήμίν. Εντεύθεν καθίσταται πρόδηλος η ανάγκη της εκμαθήσεως της εβραϊκής γλώσσης και

Σελ. 500
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/501.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

δη από της πρώτης τάξεως της Σχολής, όπως εν ταις ανωτέραις αυτής τάξεσι συμπληρούται αύτη και γίνηται ούτως απροσκόπτως η ερμηνεία της του πρωτοτύπου κειμένου.

Αλλ' υπό τον εν ισχύι Οργανισμόν της Σχολής παρωδείται κυρίως ειπείν η διδασκαλία της εβραϊκής εν τη γ' και δ' αυτής τάξει· παρωδείται δ' έτι μάλλον η ερμηνεία της Π.Δ. επί του εβραϊκού κειμένου γινομένη εν μόνη τη ε' τα. ξεί' παρωδείται ωσαύτως και η διδασκαλία της εισαγωγής εις την Π. και Δ., περιοριζόμενη εις μίαν και μόνην τάξιν μετά δίωρου καθ' εβδομάδα διδασκαλίας. Δεν είνε δε κρείττων και η τύχη της ερμηνείας της Κ.Δ. αφού άρχεται αύτη από της γ' τάξεως, εν η ερμηνεύονται η επί του Όρους διδασκαλία και παραβολαί εκ των Ευαγγελίων, όπως εν τη δ' τάξει κατέλθη εις ερμηνείαν ιστορικών τεμαχίων των Ευαγγελίων και των Πράξεων των Αποστόλων και εν τη ε' τάξει ανέλθη εις ερμηνείαν καθόλου της Κ.Δ. και ερμηνευτικόν φροντιστήριον.

Συμπλήρωμα του ερμηνευτικού κλάδου είνε η Εβραϊκή Αρχαιολογία. Εν αυτή περιλαμβάνεται η ιερά λεγομένη γεωγραφία, η ιερά φυσική, η εθνογραφία, η αι κατ' ιδίαν αρχαιότητες παρ' Εβραίοις, ως ο εθνολογικός χαρακτήρ των, τα ήθη και έθιμα., τα διάφορα επιτηδεύματα και αι κοινωνικαί των σχέσεις, τα νόμιμα και το πολίτευμα, τα ιερά αυτών, η επιστήμη και αι τέχναι εν σχέσει προς τους όμορους λαούς. Έκαστος εννοεί, όποσον απαραίτητον είνε το μάθημα τούτο εις πλήρη και τελείαν κατανόησιν της τε Παλαιάς και της Κ. Διαθήκης' και όμως αγνοεί αυτό παντάπασιν ο εν ισχύι οργανισμός της Σχολής.

Εκ του ιστορικού κλάδου διδάσκεται η Εκκλησιαστική Ιστορία εν τη γ' και δ' τάξει της Σχολής, χωρίς όμως να καταλήγη αυτή εις φροντιστηριακάς ασκήσεις εν τη ε' και ανωτάτη τάξει, δι' ων εμπεδούνται μεν τα ήδη διδαχθέντα, εξοικειούνται δε οι μαθηταί και προς αυτοτελείς μελέτας. Παραλείπεται δ' όλως η διδασκαλία της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, της Συμβολικής και της Ιστορίας των Δογμάτων, δι' ων συμπληρούται κυρίως η διδασκαλία της εκκλησιαστικής ιστορίας και δι' ων δύνανται οι μαθηταί να έχωσιν έννοιαν του τε δημοσίου και του κατ' ιδίαν βίου της Εκκλησίας, των ομολογιών της πίστεως και των διαφορών της διδασκαλίας των διαφόρων Εκκλησιών και τέλος της βαθμιαίας ανελίξεως και διατυπώσεως των δογμάτων της πίστεως.

Εκ του συστηματικού η θεωρητικού κλάδου παραλείπεται το μάθημα της Πολεμικής η Αντιρρητικής, καίτοι ον απαραίτητον εις πάντα θεολόγον, μάλιστα δε εις τους μέλλοντας ιερείς της ημετέρας Εκκλησίας, οίτινες έχοντες ν' αντεπεξέλθωσι πολλάκις κατά των προπαγανδών των άλλων Εκκλησιών, οφείλουσι να ώσιν εις θέσιν, ίνα ύπεραμύνωνται μεν της ορθότητος των δογμάτων και της διδασκαλίας της ημετέρας Εκκλησίας, να ελέγχωσι δε τας πλάνας των ετεροδόξων και ούτως άποκρούωσι πάσας τας των υπεναντίων επιβουλάς και εφόδους κατά του διαπεπιστευμένου αυτοίς ποιμνίου.

Εκ του πρακτικού τέλος κλάδου ελλείπει η διδασκαλία της Κατηχητικής

Σελ. 501
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/502.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

και του Κανονικού Δικαίου, αμφοτέρων απολύτως αναγκαίων εις τους μέλλοντας ιεροδιδασκάλους και εφημερίους. Ούτοι κέκληνται προ παντός να κατηχήσωσι τα τέκνα του Ελληνικού λαού την πίστιν των πατέρων των αλλά πως θα κατορθώσωσι, τούτο, αν θεωρητικώς και εμπράκτως δεν διδαχθώσι τον τρόπον του κατηχείν: η πρέπει να έξάκολουθήση παρ' ημίν ες αεί η ξηρά και αμέθοδος εκείνη διδασκαλία της κατηχήσεως, δι3 ης συνήθως δεν εξεγείρεται αλλά τουναντίον απονεκρούται το Θρησκευτικόν του παιδός αίσθημα; Πώς δε θα επιτελέσωσιν αυτοί ως εφημέριοι, ως δεί, τα επιβαλλόμενα αυτοίς καθήκοντα, όταν αγνοώσί το δίκαιον της Εκκλησίας των, το τε δημόσιον και το κατ' ιδίαν:

Μεγαλειότατε !

Οφείλω να Ομολογήσω ότι: πάσας ταύτας τας ελλείψεις και ατέλειας της Ριζαρείου Σχολής υπέρ πάντα άλλον βαθύτερον συνησθάνθησαν νυν αυτοί οι Σύμβουλοί της, οίτινες και έσχον την πρωτοβουλίαν εις την σύνταξιν του νέου τούτου_Οργανισμού, ον λαμβάνω την τιμήν να υποβάλω σήμερον εις την κύρωσιν της Υ. Μεγαλειότητος, Αυτοί με παρώτρυναν εις την εργασίαν ταύτην υποδείξαντές μοι μάλιστα και δύο πολυτίμους κατ' αυτήν συνεργάτας, τον Διευθυντήν και τον αρχαίον και δόκιμον καθηγητήν, νυν δε και σύμβουλον αυτής κ. Ι. Αργυριάδην. Οι αυτοί έσπευσαν άμα συντελεσθέν το έργον να το επιδοκιμάσωσιν ομοθύμως,

Διά του προκειμένου Οργανισμού πάσα δυνατή προσπάθεια κατεβλήθη, όπως η Ριζάρειος Σχολή αποδειχθή αληθής εκκλησιαστική σχολή. Διά του ανωτέρου μέτρου των γνώσεων -ενδεικτικού β' διά την γ' τάξιν του γυμνασίου, αντί του τέως απολυτηρίου του ελληνικού σχολείου- όπερ οφείλουσι να έχωσι οι μέλλοντες να καταταχθώσιν εφεξής εις την α΄ της Σχολής τάξιν, η εγκύκλιος αυτών παίδευσις αυξάνει κατά δύο έτη, συμπληρουμένη μόνον κατά την εις αυτήν φοίτησιν και δη καθ' όσον αυτή σχετίζεται προς τον κύριον της Σχολής σκοπόν, τον θεολογικόν. Aι ανώτεραι δε προπαιδευτικαί γνώσεις επιτρέπουσι την έπέκτασιν του κυρίου αυτής προγράμματος κατά τε πλάτος και βάθος, ως δύναται να πείση εκαστον απλή τις αντιβολή του εν ισχύϊ προς τον προκείμενον Οργανισμόν.

Τα εγκύκλια μαθήματα, τα υπολειπόμενα μετά τας δύο πρώτας γυμνασιακάς τάξεις, θα διδάσκωνται ευρύτερον και πληρέστερον η πρίν. Εις τους Έλληνας συγγραφείς συμπεριλαμβάνονται και οι λυρικοί ποιηταί και αυτός ο Πίνδαρος· εις τους Λατίνους ο Τάκιτος και ο Οράτιος' εις τα φιλοσοφικά μαθήματα η Ιστορία της παρ' Έλλησι Φιλοσοφίας, άνευ της γνώσεως της οποίας ακατανόητος θα έμενεν εν πολλοίς η εν τη αρχαία Εκκλησία ανάπτυξις και διατύπωσις των δογμάτων και της διδασκαλίας του χριστιανισμού. Εις τα πραγματικά λεγόμενα μαθήματα προστίθεται και η διδασκαλία της Γεωλογίας, ης η

Σελ. 502
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/503.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

παντελής άγνοια περιάγει τον θεολόγον εις την εσχάτην απορίαν εν τω ζητήματι της δημιουργίας.

Εν τέλει προστίθεται και η εκμάθησις της γερμανικής γλώσσης, εν η και μόνη θα ευρίσκωσιν οι μαθηταί αποφοιτώντες της σχολής άφθονα τα βοηθήματα εις περαιτέρω επιστημονικάς μελέτας. Εγώ θα ήμην της γνώμης ότι. έπρεπε να εισαχθή εν τη σχολή και η διδασκαλία της ρωσσικής γλώσσης, εν η η θεολογική επιστήμη ομόδοξου χώρας έχει να επίδειξη πολλά πολλού λόγου άξια θεολογικά έργα· ώφειλον όμως ν' απόσχω της αμέσου εφαρμογής της γνώμης μου ταύτης, όπως μη οι μαθηταί επιβαρυνθώσι συγχρόνως με την διδασκαλίαν πλειόνων ξένων γλωσσών. Αλλ' ως προεδήλωσα ήδη, ριζικωτέρα υπήρξεν η μεταρρύθμισις, ως προς την θεολογικήν εν τη σχολή παίδευσιν.

Ο ερμηνευτικός κλάδος αποκαθίσταται εν αυτή πλήρης και άρτιος και αποβαίνει ούτως ειπείν ο επιούσιος πνευματικός άρτος των μαθητών από της κατωτάτης μέχρι της ανωτάτης τάξεως, ούτως ώστε απ' αρχής μέχρι τέλους τας θεολογικάς των γνώσεις ν' αντλώσιν αυτοί εκ της πρώτης και ακένωτου πηγής της ιεράς ημών πίστεως, εκ των υγιών και ακήρατων ναμάτων της Αγίας Γραφής.

Η Εισαγωγή εις ταύτην δεν περιορίζεται, ως μέχρι τούδε, εις μίαν και μόνην τάξιν και δη επί δίωρον καθ' εβδομάδα, αλλ' επεκτείνεται εις δύο τάξεις, εν εκάστη ανά τρείς, ήτοι εν όλω ανά εξ καθ' εβδομάδα ώρας, και περιλαμβάνει προς τοις στοιχείοις της Ερμηνευτικής και Κριτικής και στοιχειώδη Βιβλιογνωσίαν (Bibelkunde).

Η διδασκαλία της εβραϊκής αρχομένη από της α' τάξεως επιτρέπει και την έναρξιν της ερμηνείας της Π. Δ. επί του πρωτοτύπου εβραϊκού κειμένου, εν αντιβολή προς την μετάφρασιν των Ο' και την Βουλγάταν, από της β' τάξεως και από των ιστορικών βιβλίων μεταβαίνει εν τη γ' εις την ερμηνείαν των προφητικών, εν τη δ' εις την των ποιητικών αυτής βιβλίων και καταλήγει εν τη ε' τάξει εις ερμηνευτικόν φροντιστήριον. Η ερμηνεία της Κ. Δ. άρχεται εν τη β' τάξει από των τριών συνοπτικών λεγομένων Ευαγγελίων και των Πράξεων των Αποστόλων, μεταβαίνει εν τη γ' εις την ερμηνείαν του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, εν τη δ' εις την της προς Ρωμαίους επιστολής και καταλήγει εν τη ε' τάξει εις ερμηνευτικόν φροντιστήριον. Οοτω και μόνον είνε δυνατόν οι μαθηταί της Σχολής εξοικειουμενοι προς την ερμηνείαν όλων των ειδών των βιβλίων της τε Π. και της Κ. Δ. να μελετήσωσιν είτα και μόνοι και να ερμηνεύσωσι πάσας τας Γραφάς. Διά του προκειμένου Οργανισμού επιβάλλεται και η απομνημόνευσις εκλεκτών περικοπών εκατέρας Διαθήκης, εισάγεται δε και η διδασκαλία της Εβραϊκής Αρχαιολογίας, αναγκαίου συμπληρώματος, ως απεδείχθη ήδη, της ερμηνείας της Ιεράς Γραφής.

Εν τω ιστορικώ κλάδω η διδασκαλία της Εκκλησιαστικής Ιστορίας επιστρέφεται διά των φροντιστηριακών εν αυτή ασκήσεων εν τη ανωτάτη τάξει.

Σελ. 503
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/504.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

Συμπληρούται δε ο περί ου o λόγος κλάδος διά της διδασκαλίας της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, της Ιστορίας των Δογμάτων και της Συμβολικής, ων η σπουδαιότης προεδηλώθη ήδη. Ο συστηματικός η θεωρητικός κλάδος συμπληρούται διά του απαραιτήτου μαθήματος της Πολεμικής η Αντιρρητικής, ο δε πρακτικός διά των μαθημάτων της Κατηχητικής και του Κανονικού Δικαίου. Εν τέλει παρατηρώ ότι εις τα φιλοσοφικά προστίθεται νυν και το της Παιδαγωγικής μάθημα, ει και τούτο μέλλει να διδάσκηται ουχί κατά τας νυν ελευθεριαζούσας πως ένιαχού φιλοσοφικάς αρχάς, αλλά εν πνεύματι συντηρητικώ εν πνευματι συνάδοντι μάλλον προς τας αιωνίους αληθείας της πίστεως ημών της διαπαιδαγωγουσης εις Χριστόν. Η διδασκαλία της Παιδαγωγικής γινομένη εν τη ανωτάτη τάξει θα συνοδευηται και υπό διμήνου φοιτήσεως των μαθητών της Σχολής εις το ενταύθα Διδάσκαλείον και εις το προσηρτημένον εις αυτό Πρότυπον Δημοτικόν Σχολείον, όπως εν αυτοίς γνωρισωσιν εκ του σύνεγγυς και δη εμπράκτως τον Όργανισμον της δημοτικής εκπαιδεύσεως και την κατ' αυτήν διδασκαλίαν καθ' ολα τα είδη του δημοτικού σχολείου του τε αδιαιρέτου μονοταξίου και των διηρημένων πολυταξίων. Ο σκοπός της τοιαύτης παιδεύσεως εν τη Ριζαρείω Σχολή είνε ο εξής.

Οι απόφοιτοι αυτής, μη δυνάμενοι να ιερωθώσι προ του τριακοστού της ηλικίας έτους, κατά τους θείους και ιερούς κανόνας, μηδέ να χρησιμοποιηθώσιν εις τι στάδιον επί τη βάσει της μέχρι τούδε ατελούς παιδεύσεώς των, αναγκάζονται να εγγράφωνται εις την θεολογικήν του Πανεπιστημίου σχολήν, όπως μετά τετραετή εν αυτή φοίτησιν υφιστάμενοι την επί πτυχίω εξέτασιν αποκτήσωσι το δικαίωμα του να διορισθώσι τριτοβάθμιοι ελληνοδιδάσκαλοι. Κατά τούτο συνεξομοιούμενοι αυτοί προς τους αποφοίτους των γυμνασίων του Κράτους δεν ήδύνοιντο να άποφύγωσι πολλάκις τον πειρασμον του να εγγραφώσι και εις άλλας του Πανεπιστημίου σχολάς, εξ ων απεξεδεχοντο βιοποριστικώτερον και ευμαρέστερον στάδιον αποξενούμενοι ούτω τέλεον του προορισμού, δι' ον έξεπαιδευθησαν εν τη σχολή. Το άτοπον τούτο αποφεύγομεν διά του προκειμένου Οργανισμού, δι' ου οι μαθηταί αυτής παιδεύονται ούτως άρτίως, ώστε ευθύς μετά την αποφοίτησίν των να χρησιμοποιώνται υπό της Πολιτείας ως διδάσκαλοι των ιερών μαθημάτων και ως κήρυκες του θείου λόγου μέχρι της συμπληρώσεως του τριακοστού της ηλικίας έτους, ότε ιερούμενοι θα γίνωνται εφημέριοι.

Ως εφημέριοι δύνανται τότε ν' αναλάβωσι και το έργον του επιθεωρητού των δημοτικών σχολείων κατ' επαρχίας η και κατά δήμους. Τοιούτοι επιθεωρηταί καθίστανται οι εφημέριοι και εν άλλαις χώραις, ων η δημοτική εκπαίδευσις θεωρείται την σήμερον πρότυπος. Μόνη η κατά νομούς έπιθεώρησις της δημοτικής εκπαιδεύσεως, ως μάλιστα αυτή διενεργείται την σήμερον εν ημίν υπ' ανδρών κατά το πλείστον αγεύστων της παιδαγωγικής και ουδεμίαν έννοιαν εχόντων του οργανισμού και της διδασκαλίας των δημοτικών σχολείων, είνε πάντη ανεπαρκής. Πρέπει δε η πρώτη και άμεσος επιθεώρησις της δημοτικής εκπαιδεύσεως

Σελ. 504
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/505.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

να ανατεθή, ως άλλαχού, και παρ' ημίν εις ιερείς, προσηκόντως επί τούτω καταρτισμένους, αφού.αυτή δεν είνε απλή μετάδοσις γνώσεων, άλλα κυρίως και κατ' εξοχήν αγωγή, έδραζομένη επί του μόνου ασφαλούς .θεμελίου της θρησκείας, επί των αιωνίων αληθειών της πίστεως και της ηθικής του χριστιανισμού. Διά τοιαύτης δημοτικής εκπαιδεύσεως εμεγαλούργησαν άλλοι λαοί, διά τοιαύτης, είνε δυνατόν και το έθνος ημών να ανάκυψη εκ της νυν κακοδαιμονίας και να επίδη αισιωτέρας ημέρας εν τω μέλλοντι.

Μεγαλειότατε!

Διά του προκειμένου Οργανισμού της Ριζαρείου Σχολής πέποιθα ότι είνε δυνατόν ου μόνον εις την ιεράν θέλησιν του αοιδίμου αυτής ιδρυτού ν' ανταποκριθώμεν πληρέστατα, αλλά και ν' αποδείξωμεν αυτήν εν των ευεργετικωτάτων ιδρυμάτων διά την Εκκλησίαν και το Γένος καθόλου. Ούτω πως μόνον θ' αποκτήσωμεν ιερείς και κήρυκας του θείου λόγου, εμφορουμένους ενθέου ζήλου υπέρ του υψηλού και μεγάλου προορισμού των, ιερείς δυναμένους ν' αναρριπίσωσι το θρησκευτικόν αίσθημα του λαού και να ποδηγετήσωσιν αυτόν εις την οδόν του καθήκοντος και της αρετής. Οοτω πως θα υποβοηθήσωμεν και την δημοτικήν εκπαίδευσιν, όπως αναδειχθή αυτή όργανον διαπλάσεως του ήθους και του χαρακτήρος του Ελληνικού λαού, όργανον ανυψώσεως του φρονήματος και εξευγενίσεως του αισθήματος αύτού.

Εν τη πεποιθήσει ταύτη υποβάλλων τον προκείμενον Οργανισμόν εις την Υ.' Μεγαλειότητα, δεν διστάζω ότι Αυτή θα ευδοκήση να περιβάλη αυτόν διά του υψηλού Αυτής κύρους.

Εν Αθήναις τη 7 Σεπτεμβρίου 1897.

Τής Y. Μεγαλειότητος πιστός θεράπων

Ο Υπουργός των Εκκλησιαστικών

και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α'. ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ' όψει, την από 1 'Ιανουαρίου 1840 διαθήκην του αοιδίμου Γ. Ριζάρη, ιδρυτού της εν Αθήναις Εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής, και τας από 10 Ιανουαρίου, 25 Απριλίου και 1 'Ιουνίου του αυτού έτους προσθήκας αυτής, ομού μετά του από 21 Μαΐου 1841 Κωδικέλλου, προς δε τους Διοργανισμούς της περί ης ο λόγος Σχολής από 25 Σεπτεμβρίου 1843, 7 Οκτωβρίου 1867, 2 Οκτωβρίου και 3 Δεκεμβρίου 1893 και 21 Σεπτεμβρίου 1894 και θέλοντες

Σελ. 505
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/506.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

ν' αποδείξωμεν την Σχολήν ταύτην ικανήν, ίνα παιδεύη υποψηφίους ιερείς, δυναμένους ν' ανταποκρίνωνται εις τας σημερινάς πνευματικάς ανάγκας της Εκκλησίας και του Έθνους, λαβόντες υπ' όψιν το άρθρον 72 εν συνδυασμώ προς το άρθρον 76 της διαθήκης, καθ' α οι μέλλοντες να καταταχθώσιν εν τη Σχολή οφείλουσι να έχωσι τας απαιτουμένας προπαιδευτικάς γνώσεις, η δε παίδευσις αυτών εν τη Σχολή" πρέπει να είναι επιστημονική και να επεκτείνηται καθ' όλους τους κλάδους της θεολογίας, προς δε το άρθρον 158 της αυτής διαθήκης, καθ' ο "εις την σύνεσιν αυτής (τής Κυβερνήσεως) απόκειται να επιφέρη και άλλας βελτιώσεις εις όσα αποσιωπά η παρούσα μου", προτάσει του Ημετέρου επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάττομεν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.

Περί της Σχολής.

Άρθρον 1, Η.εν Αθήναις από του έτους 1843 ιδρυμένη Εκκλησιαστική Σχολή Μάνθου και Γεωργίου των Ριζάριδων, η λειτουργούσα υπό το Ονομα "Εκκλησιαστική Ριζάρειος Σχολή", προτίθεται την εις το ιερόν της ιερωσύνης αξίωμα προπαρασκευήν και εκπαίδευσιν, ήτις, επιστημονική ούσα, περιλαμβάνει όλους τους κλάδους της θεολογίας.

Άρθρον 2. Η Σχολή αυτή, διοικούμενη κατά τας διατάξεις της διαθήκης και του Κωδικέλλου αυτής, διατελεί κατά την έφεσιν του αοιδίμου αυτής ιδρυτού υπό την εν γένει εφορείαν της Κυβερνήσεως και κέκτηται, ιδίαν σφραγίδα, φέρουσαν πέριξ σταυρού την επιγραφήν "Εκκλησιαστική Ριζάρειος Σχολή".

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β

Περί των μαθητών

Άρθρον 3, Οι μαθηταί της Σχολής είνε είτε εσωτερικοί είτε εξωτερικοί, οι μεν πρώτοι ενδιαιτώμενοι εν αυτή", ως εν κοινοβίω, και όντες υπότροφοι της Ριζαρείου περιουσίας, ων ο αριθμός δεν δύναται να είναι κατώτερος των είκοσιν, η υπότροφοι άλλων ειδικών κληροδοτημάτων, η και μονών, η και ιδιοσυντήρητοι, οι δε δεύτεροι, έξωθεν φοιτώντες, απολαύουσι των αυτών μαθητικών δικαιωμάτων προς τους εσωτερικούς, υποβαλλόμενοι και εις τας αυτάς προς τούτους υποχρεώσεις, ως προς την περιβολήν, την εν τη Σχολή φοίτησιν και αναστροφήν αυτών, Ο αριθμός δε των εξωτερικών ορίζεται κατ' έτος υπό του Πολυμελούς Συμβουλίου της Σχολής αναλόγως του χώρου των αιθουσών των παραδόσεων αυτής.

Άρθρον 4, Όπως γείνη τις δεκτός ως μαθητής εν τη Σχολή, οφείλει: α') Νά είνε Έλλην πολίτης· εξαιρούνται της υποχρεώσεως ταύτης οι εκ

Σελ. 506
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/507.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

Ζαγορίου και εκ κληροδοτημάτων υπότροφοι, προς δε οι εσωτερικοί και εξωτερικοί ιδιοσυντήρητοι μαθηταί.

β'} Νά έχη συμπεπλήρωμένον το δέκατον έκτον και να μη έχη υπερβή το εικοστόν έτος της ηλικίας του εξαιρέσει των κληρικών, οίτινες δύνανται να ώσι και πρεσβύτεροι την ηλικίαν μέχρι του τριακοστού το πολύ έτους. Η ηλικία των μη κληρικών πιστούται, ως προς μεν τους εκ γενετής Έλληνας πολίτας, είτε διά ληξιαρχικής πράξεως, είτε διά του μητρώου των αρρένων, ως προς δε τους μη τοιούτους, διά πρωτοκόλλου ενώπιον του αρμοδίου ελληνικού προξενείου συνταττομένου και καθ' ο δύο συμπόλίται του υποψηφίου μαθητού της Σχολής, ων ο έτερος ιερεύς, θα εμαρτύρουν ενόρκως περί της ηλικίας αυτού, και ως προς εκείνους δε και ως προς τούτους προσεπιβεβαιούται η ηλικία και δι' ιατρικής εξετάσεως, γινομένης ενταύθα,

γ') Νά είνε υγιής και αρτιμελής το σώμα, επιβεβαιουμένου τούτου δι' ιατρικής εξετάσεως.

δ') Νά προσαγάγη πνευματικόν συμμαρτυρίαν, εξ' ης θ' απεδεικνύετο, ότι δεν έχει ήδη υποπέσει εις εκκλησιαστικόν παράπτωμα, αποκλείον αυτόν κατά τους Ιερούς κανόνας εκ του ιερατικού αξιώματος.

ε') Νά προσαγάγη τουλάχιστον ενδεικτικόν της β' τάξεως του γυμνασίου και να υποστή την εξής εισιτήριον εξέτασιν ως προς μεν την Ελληνικήν γλώσσαν εν τω ετυμολογικώ και συντακτικώ αυτής διά γραπτής και προφορικής δοκιμασίας, καθ' ην θα ηρμήνευε χωρίον τι, διά κλήρου οριζόμενον είτε εκ του Ξενοφώντος, είτε εκ του Λυσίου, τεχνολογών και συντάττων αυτό· ως προς δε την Λατινικήν γλώσσαν εν τη γραμματική και τω συντακτικώ διά γραπτής και προφορικής δοκιμασίας, καθ' ην θα ηρμήνευε χωρίον τι, διά κλήρου οριζόμενον είτε εκ του Κορνηλίου Νέπωτος, είτε εκ του Ιουλίου Καίσαρος, τεχνολόγων και συντάττων αυτό· ως προς δε τα ιερά μαθήματα εν τη Ιερά Ιστορία και τη Ιερά Κατηχήσει αποδεικνύων εν εκείνη μεν, ότι είνε εις θέσιν ν' αφηγηθή γραπτώς τε:καί προφορικώς εν εκ των κυριωτάτων ιστορικών γεγονότων της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, διά κλήρου οριζόμενον, εν δε ταύτη επίσης γραπτώς τε και προφορικώς να έρμηνεύση στοιχειωδώς το Σύμβολον της πίστεως, τα μυστήρια και τας εντολάς, του θέματος ωσαύτως οριζομένου διά κλήρου' ως προς δε την Ιστορίαν, εν τοις κυριωτάτοις της αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, της Ρωμαϊκής, Βυζαντιακής και νεωτέρας του Ελληνικού Έθνους Ιστορίας προφορικώς· ως προς δε τα Μαθηματικά εν τη Αριθμητική και στοιχειώδει, Ζωολογία' ως προς δε την Γεωγραφίαν τα στοιχειωδέστατα της Μαθηματικής και Φυσικής Γεωγραφίας, εκ δε της πολιτικής τα της Ελλάδος και της Ελληνικής Χερσονήσου · ευρύτερον, συνοπτικώτερον δε τα της λοιπής Ευρώπης. Τα αποτελέσματα των εισιτηρίων εξετάσεων συνυποβάλλονται ομού μετά των γραπτών των υποψηφίων εις το Υπουργείον των Εκκλησιαστικών, όπερ εγκρίνει τους μέλλοντας

Σελ. 507
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/508.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

να καταταχθώσιν εν τη Σχολή μετά προηγούμενον έλεγχον των γραπτών αυτών, προτιμώμενων των μάλλον επιτυχόντων,

στ') Νά ομολογήση ενώπιον του επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργού, παρισταμένων και του Τμηματάρχου του επί των Εκκλησιαστικών τμήματος του Υπουργείου και του Διευθυντού της Σχολής, αφού ο τελευταίος ούτος τω παραστήση το μέγεθος και τα βαρέα της ιερωσύνης καθήκοντα, ότι αναδέχεται οικεία βουλήσει την υποχρέωσιν του να ιερωθή, αμα τη συμπληρώσει της υπό των κανόνων οριζόμενης ηλικίας, συνταττομένου επί τούτω πρωτοκόλλου και καταχωριζομένου εν ιδίω βιβλίω, εν ώ προσυπογράφονται ο τε ποιούμενος την ομολογίαν και εκείνοι, ενώπιον των οποίων γίνεται αύτη.

Άρθρον 5. Προκειμένου περί διορισμού υποτρόφων μεταξύ των κεκτημένων ίσα προσόντα και τυχόντων του αυτού βαθμού κατά την εισιτήριον εξέτασιν, προτιμώνται οι ιερόπαιδες και οι ανήκοντες εις οικογενείας, παρασχούσας ιδιαιτέρας προς την πατρίδα εκδουλεύσεις.

Άρθρον 6. "Οσοι εκ της ελευθέρας Ελλάδος μέλλουσι να διορισθώσιν υπότροφοι είτε της Ριζαρείου περιουσίας, είτε ειδικού κληροδοτήματος, είτε μονής τίνος του Κράτους, οφείλουσι να παράσχωσι προηγουμένως εγγύησιν διά του νομίμου αντιπροσώπου, καθ' ην αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν, ίνα άποβαλλόμενοι της Σχολής, η αποδεικνυόμενοι άλλως ανίκανοι διά το ιερατικόν αξίωμα, η αποδυομενοι μετά την αποφοίτησιν εξ αυτής εις αλλότριον του προορισμού αυτής στάδιον, η εν περιπτώσει μη χειροτονίας μέχρι, του τριακοστού πέμπτου της ηλικίας αυτών έτους, αποτίσωσι την δι' αυτούς γενομένην δαπάνην, λογιζομένην εις δραχμάς ογδοήκοντα κατά μήνα μετά του νομίμου αυτών τόκου μέχρις εξοφλήσεως. Η υποχρέωσις αυτή αίρεται εξ αιτίας θανάτου η νοσου, η άλλης τινός σωματικής ανικανοτητος, ενόρκως πιστοποιουμένης υπό ιατρών. Οι απαρτίζοντες το τριμελές Διοικητικόν Συμβουλιον της Σχολής, κατά την διάρκειαν της υπηρεσίας του οποίου θα εβεβαιούτο η αθέτησις της υποχρεώσεως ταύτης του υποτρόφου, ολιγωρούντες να έπιδιώξωσι την είσπραξιν της οφειλής τούτου, καθίστανται αυτοί προσωπικώς υπόλογοι κατά το άρθρον

1 του από 20 Δεκεμβρίου 1887 ΑΧΘ' νόμου.

Άρθρον 7. Οι ιδιοσυντήρητοι εσωτερικοί της Σχολής μαθηταί προπληρόνουσι κατά πάσαν τριμηνίαν δρ. 210 εις το ταμείον της Σχολής και προκαταβάλλουσιν εν αρχή εκάστου έτους δραχμάς τριακοσίας ως εγγύησιν του ότι άμα τη συμπληρώσει της υπό των ιερών κανόνων οριζόμενης ηλικίας θα ιερωθώσι. Το ολικόν ποσόν των ετησίων τούτων καταβολών επιστρέφεται προς εκείνους τους ιδιοσυντηρήτους, οίτινες ήθελον ιερωθή.

Άρθρον 8. Πάντες οι της Σχολής μαθηταί οι τε εσωτερικοί και εξωτερικοί φέρουσι στολήν ομοιόμορφον, ήτοι κάλυμμα της κεφαλής, επιχιτώνιον ποδήρες, ζώνην, περιπόδια, εμβάδας και επενδύτην, τα πάντα μέλανος χρώματος. Επί

Σελ. 508
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/509.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

του περιλαιμίου του επενδύτου αυτών φέρεται ένθεν και ένθεν το στοιχείον Ρ διά μετάξης κυανής κεντημένον.

Άρθρον 9, Η διαμονή και διατήρησις εκάστου μαθητού εν τη Σχολή είναι κυρίως πενταετής. Αλλ' επί μεν των υποτρόφων επιτρέπεται εν μια και μόνη τάξει να μείνωσιν ούτοι απροβίβαστοι, οπότε η μαθητεία αυτών καθίσταται εξαετής, επί δε των ιδιοσυντηρήτων και των εξωτερικών μαθητών επιτρέπεται και η εις πλείονας τάξεις παραμονή αυτών επί δύο το πολύ έτη. Πας υπότροφος, μένων απροβίβαστος και εν άλλη τάξει, αποβάλλεται της Σχολής και υποχρεούται εις την απότισιν της δι' αυτόν γενομένης δαπάνης, αν ούτος έχη παράσχη εγγυησιν. Όστις δε των ιδιοσυντηρήτον και εξωτερικών μαθητών δεν ήθελε προβιβασθή μετά διετή φοίτησιν εν μια τάξει, και ούτος αποβάλλεται και κηρύττεται έκπτωτος παντός δικαιώματος απέναντι της Σχολής.

Άρθρον 10. Οι εκ Ζαγορίου υπότροφοι της Ριζαρειου περιουσίας δύνανται εξαιρετικώς κατά τα άρθρα 109 και επόμενα της Ριζαρειου διαθήκης να εισάγωνται εν τη Σχολή, έχοντες συμπεπληρωμένον και μόνον το 15 έτος της ηλικίας αυτών. Υφιστάμενοι δε την εισιτήριον εξέτασιν εις τα του ελληνικού σχολείου μαθήματα, ου φέρουσι το απολυτήριον επικεκυρωμένον παρά του Μητροπολίτου Ιωαννίνων, προπαιδευονται προσηκόντως ενδιαιτώμενοι εν τω της Σχολής καταστήματι όπως καταστώσιν ικανοί να καταταχθώσιν εις την α' τάξιν αυτής. Επίσης δύνανται κατά το άρθρον τούτο να εισάγωνται και οι εκ κληροδοτημάτων και της άνω Ηπείρου υπότροφοι.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'.

Περί των μαθημάτων

Άρθρον 11.

A', Θεολογικά.

α) Ιερά Κατήχησις κατ' έκτασιν.

β') Εγκυκλοπαιδεία και Μεθοδολογία της Θεολογίας,

γ') Εισαγωγή εις την Π. και Κ. Διαθήκην μετά στοιχείων Κριτικής και Ερμηνευτικής και μετά Βιβλιογνωσίας.

δ') Ερμηνεία της Π. Διαθήκης επί του πρωτοτύπου κειμένου εν άντιβολή προς την μετάφρασίν των Ο' και την Βουλγάταν,

ε') Ερμηνεία της Κ. Διαθήκης,

στ') Εβραϊκή Αρχαιολογία μετά Ιεράς Γεωγραφίας, ζ') Εκκλησιαστική Ιστορία.

η') Πατρολογία μετ' αναγνώσεως εκλεκτών έργων Ελλήνων και Λατίνων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας. .

θ') Ιστορία των Δογμάτων,

ι' ) Χριστιανική Αρχαιολογία.

Σελ. 509
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/510.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

ια') Συμβολική,

ιβ') Δογματική,

ιγ') Απολογητική,

ιδ') Αντιρρητική,

ιε') Χριστιανική Ηθική,

ιστ') Ομιλητική,

ιζ') Ποιμαντική,

ιη') Λειτουργική.

ιθ') Κατηχητική,

κ') Κανονικόν Δίκαιον.

Β', Φιλολογικά,

α') Ελληνική γλώσσα

β') Λατινική "

γ') Εβραϊκή "

δ') Γαλλική "

ε') Γερμανική "

Γ', Φιλοσοφικά,

α') Ψυχολογία.

β') Λογική.

γ') Ιστορία της Φιλοσοφίας,

δ') Παιδαγωγική.

Δ'. Πραγματικά,

α') Γεωμετρία.

β') Άλγεβρα,

γ') Πειραματική Φυσική.

δ') Κοσμογραφία και Γεωλογία.

ε') Γενική ιστορία,

Ε'. Τεχνικά,

α') Εκκλησιαστική Μουσική.

β') Γυμναστική.

γ') Ιχνογραφία.

Άρθρον 12. Η Σχολή έχει πέντε τάξεις, εν αις διδάσκονται:

Εν μεν τη A' τάξει:

α') Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην μετά στοιχείων της Κριτικής, Ερμηνευτικής, και Βιβλιογνωσίας και αποστηθίσεως εκλεκτών περικοπών αυτής.

β') Ιερά Κατήχησις κατ' έκτασιν.

γ') Στοιχεία Εβραϊκής γλώσσης μετ' αναγνώσεως μεταφράσεως και τεχνολογήσεως ιστορικών τεμαχίων του Εβραϊκού κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης.

Σελ. 510
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/511.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

δ') Ερμηνεία δημηγοριών του Θουκυδίδου, διαλόγων του Πλάτωνος, λόγων του Δημοσθένους, Αισχίνου και Λυκούργου και Ομήρου, μετ' αναγνώσεως των περί ιερωσύνης λόγων Ιωάννου του Χρυσοστόμου και αποστηθίσεως εκλεκτών τεμαχίων.

ε') Ερμηνεία Κικέρωνος και Λιβίου μετ' αναγνώσεως Λατίνων Πατέρων,

στ') Ιστορία των αρχαίων χρόνων κατ' επιτομήν και περιεκτικώτερον η της αρχαίας Ελλάδος και των Ρωμαίων,

ζ') Γαλλική γλώσσα.

η') Στοιχειώδης ψυχολογία.

θ') Φυσική στοιχειώδης και Επιπεδομετρία.

ι') Εκκλησιαστική μουσική.

ια') Γυμναστική.

ιβ') Ιχνογραφία.

Εν δε τη Β' τάξει,

α') Εγκυκλοπαίδεια και Μεθοδολογία της θεολογίας.

β') Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην μετά Βιβλιογνωσίας και αποστηθίσεως εκλεκτών τεμαχίων.

γ') Εβραϊκή Αρχαιολογία.

δ') Εβραϊκή γλώσσα, μεθ' ερμηνείας ιστορικών κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης.

ε') Ερμηνεία των τριών συνοπτικών Ευαγγελίων.

στ') Ερμηνεία Πλάτωνος, Λυρικών ποιητών. Σοφοκλέους, Ευριπίδου μετ' αναγνώσεως Ομήρου και λόγων Γρηγορίου του Θεολόγου και Βασιλείου του Μεγάλου και αποστηθίσεως εκλεκτών τεμαχίων.

ζ') Ερμηνεία Τακίτου και Βιργιλίου μετ' αναγνώσεως Λατίνων πατέρων.

η') Στοιχειώδης Άλγεβρα.

θ') Γενική ιστορία των μέσων χρόνων και κατ' έκτασιν του βυζαντιακού ελληνισμού,

ι') Λογική.

ια') Γαλλική γλώσσα,

ιβ') Εκκλησιαστική μουσική,

ιγ') Γυμναστική,

ιδ') Ιχνογραφία.

Εν δε τη Γ' τάξει.

α') Ερμηνεία των προφητών επί του εβραϊκού κειμένου,

β') Ερμηνεία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.

γ') Ιστορία Εκκλησιαστική μέχρι του σχίσματος των Εκκλησιών,

δ') Πατρολογία.

ε') Απολογητική.

στ') Χριστιανική Αρχαιολογία,

Σελ. 511
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/512.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

ζ') Συμβολική.

η') Ερμηνεία Αισχύλου μετ' αναγνώσεως Ελλήνων συγγραφέων, ιδίως δε Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας.

θ') Ερμηνεία Ορατίου μετ' αναγνώσεως Λατίνων πατέρων,

ι') Ιστορία της Φιλοσοφίας,

ια') Στερεομετρία.

ιβ') Γαλλική γλώσσα,

ιγ') Ιστορία των νεωτέρων χρόνων και κατ' έκτασιν της Ελλάδος,

ιδ') Εκκλησιαστική μουσική.

ιε') Γυμναστική.

Εν δε τη Δ' τάξει.

α') Ερμηνεία ποιητικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης.

β') Ερμηνεία της προς Ρωμαίους επιστολής του Απόστολου Παύλου,

γ') Εκκλησιαστική Ιστορία από του σχίσματος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων.

δ') Ιστορία των Δογμάτων,

ε') Δογματική,

στ') Ομιλητική.

ζ') Κατηχητική,

η') Ερμηνεία Πινδάρου μετ' αναγνώσεως Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησιάς.

θ') Ανάγνωσις Λατίνων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας,

ι') Γαλλική γλώσσα,

ια') Γερμανική "

ιβ') Κοσμογραφία και Γεωλογία,

ιγ') Εκκλησιαστική μουσική,

ιδ'} Γυμναστική.

Εν δε τη Ε' τάξει,

α') Ερμηνευτικον φροντιστήριον της Παλαιάς Διαθήκης.

β') Ερμηνευτικόν φροντιστήριον της Καινής Διαθήκης.

γ') Ομιλητικαί ασκήσεις.

δ') Κατηχητικαί ασκήσεις.

ε') Φροντιστηριακαί ασκήσεις εις την Εκκλησιαστικήν Ιστορίαν.

στ') Φροντιστηριακαί ασκήσεις εις την Δογματικήν.

ζ') Αντιρρητική.

η') Χριστιανική Ηθική.

θ') Λειτουργική.

ι') Κανονικόν δίκαιον,

ια') Ποιμαντική.

ιβ') Παιδαγωγική.

Σελ. 512
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/513.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

ιγ') Γερμανική γλώσσα.

ιδ') Ανάγνωσις Ελλήνων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας.

ιε') Ανάγνωσις Λατίνων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας,

ιστ') Ανάγνωσις Γάλλων εκκλησιαστικών ρητόρων.

ιζ') Εκκλησιαστική μουσική.

ιη') Γυμναστική,

Άρθρον 13, Έδραι της Σχολής ορίζονται αι εξής δέκα και εξ.

α') Η της Εισαγωγής εις την Π. Διαθήκην μετά της διδασκαλίας της εβραϊκής γλώσσης, της ερμηνείας της Π. Δ. και της Βιβλικής Αρχαιολογίας,

β') Η της Εισαγωγής εις την Κ. Δ. και της ερμηνείας ταύτης μετά της Χριστιανικής 'Αρχαιολογίας,

γ') Η της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Πατρολογίας και της Ιστορίας των Δογμάτων.

δ') Η της Δογματικής, Απολογητικής, Αντιρρητικής και Ηθικής.

ε') Η της Εγκυκλοπαίδειας και Μεθοδολογίας της θεολογίας, της Συμβολικής, Ομιλητικής και Κατηχητικής.

στ') Η της Ιεράς Κατηχήσεως και Ποιμαντικής, η ανατεθειμένη τω εκάστοτε Διευθυντή της Σχολής. -

ζ') Η του Κανονικού Δικαίου.

η') Η της ερμηνείας των Ελλήνων ποιητών και της αναγνώσεως Ελλήνων συγγραφέων μετά της ιστορίας των αρχαίων χρόνων.

θ') Η της ερμηνείας των Ελλήνων και Λατίνων πεζολόγων συγγραφέων.

ι') Η των φιλοσοφικών μαθημάτων και της ερμηνείας των Λατίνων ποιητών μετ' αναγνώσεως Λατίνων Πατέρων και διδασκάλων της Εκκλησίας.

ια') Η της Γαλλικής γλώσσης και ιστορίας των νεωτέρων χρόνων.

ιβ') Η της Γερμανικής γλώσσης.

ιγ') Η των φυσικομαθηματικών και της Ιστορίας των μέσων χρόνων.

ιδ') Η της Εκκλησιαστικής μουσικής.

ιε') Η της Γυμναστικής,

ιστ') Η της Ιχνογραφίας.

Άρθρον 14. Πάντα τα διδακτέα εν τη Σχολή μαθήματα κανονίζονται δι' όσον ούπω δημοσιευθησομένου αναλυτικού προγράμματος του επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργείου μετά προηγουμένην συνεννόησιν προς το Πολυμελές Συμβούλιον.

Άρθρον 15, Οι καθηγηταί της Σχολής διαιρούνται, εις τακτικούς και επίτιμους. Και οι μεν τακτικοί διδάσκουσι 13-15 ώρας καθ' εβδομάδα, οι δε επίτιμοι 10-12. Εξαίρεσιν δε ποιούνται οι του Κανονικού Δικαίου, της Γερμανικής, της Γυμναστικής και της Ιχνογραφίας επίτιμοι καθηγηταί, οίτινες δύνανται να διδάξωσι και έλάττον των ωρών τούτων και δη επί επιμισθίω,

Άρθρον 16. Αι ώραι της διδασκαλίας των άνω μαθημάτων ορίζονται διά

33

Σελ. 513
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/514.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

του προσηρτημένου τω παρόντι Διατάγματι ωρολογίου αυτών.

Άρθρον 17. Μία των καθ' εβδομάδα ωρών, των ωρισμένων προς διδασκαλίαν της Ελληνικής, αφιερούται εις εκθέσεις ιδεών και εις συγγραφικάς ασκήσεις, αίτινες Από τάξεως εις τάξιν βαίνουσιν εκ των απλούστερων επί τα συνθετώτερα, έως ου εν τη πέμπτη τάξει καταλήξωσιν εις τας διαφόρους φροντιστηριακάς ασκήσεις και ιδία εις τας ομιλητικάς.

Άρθρον 18. Από της πρώτης μέχρι της πέμπτης τάξεως οι μαθηταί οφείλουσι να αποστηθίζωσι διάφορα εκλεκτά τεμάχια Ελλήνων συγγραφέων, ιδία Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας και κατ' εξοχήν ψαλμούς και προφητείας εκ των μάλλον εύχρηστων εν τη Εκκλησία προς διάφορα μέρη της Καινής Διαθήκης, ως την επί του Όρους διδασκαλίαν, τας κυριωτάτας παραβολάς, την τελευταίαν διδασκαλίαν του Ιησού προς τους μαθητάς αυτού (Ίωαν. νγ' 31-38 και ιδ', ιέ' ιστ'καί ιζ') και τας κατά τας Κυριακας, Δεσποτικάς και Θεομητορικάς εορτάς αναγινωσκομένας περικοπάς των Ευαγγελίων, Πράξεων των Αποστόλων και των Επιστολών αυτών.

Άρθρον 19. Τα καθέκαστα των ερμηνευτέων και άναγνωστέων βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων και Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας, Γάλλων και Γερμανών συγγραφέων, εντός πάντοτε των ορίων, των διαγραφομένων εν τοις άρθροις 11, 12, 13 και 14, ως και εν τω εκδοθησομένω άναλυτικώ προγράμματι, θα κανονίζωνται εκάστοτε διά του προγράμματος, όπερ συνταττόμενον υπό του συλλόγου των Καθηγητών θα υποβάλληται διά του Διοικητικού Συμβουλίου εις την έγκρισιν του επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Ημετέρου Υπουργού.

Άρθρον 20. Μετά το πέρας των σπουδών των οι μαθηταί της Σχολής φοιτώσιν επί δίμηνον εις το ενταύθα Διδασκαλείον τταρακολουθούντες ιδία την διδασκαλίαν εν τω προσηρτημένω εις αυτό Προτύπω καθ' όλα τα είδη του δημοτικού σχολείου του τε αδιαιρέτου μονοταξίου και των διηρημένων πολυταξίων.

Άρθρον 47, Ο παρών Οργανισμός τίθεται εν ισχύι από του επιόντος σχολικού έτους 1897-1898, ως προς ταφορώντα εις τας εισιτηρίους εξετάσεις και εις το πρόγραμμα των διδακτέων μαθημάτων επί μόνης της πρώτης της Σχολής τάξεως, ην θα υποκαταστήση η τρίτη αυτής τάξις κατά τον τέως ισχύοντα Όργανισμόν. Ως προς δε τα μαθήματα των δύο ανωτέρων της Σχολής τάξεων μέχρις αποπερατώσεως των σπουδών των νυν μαθητών των θα εξακολουθήση εφαρμοζόμενος ο τέως εν ίσχυϊ Οργανισμός, επίσης ως και προς τα μαθήματα της β' κατά τον αυτόν Όργανισμόν τάξεως, αποκοπτομένου εξ αυτής μόνου του μαθήματος της Ιεράς Κατηχήσεως.

Άρθρον 48. Καταργούνται τα από 25 Ιανουαρίου 1843, 7 Οκτωβρίου 1867, 14 Σεπτεμβρίου 1883, 19 Μαρτίου 1886, 31 Αυγούστου 1891, 2

Σελ. 514
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/515.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

Οκτωβρίου 1893, 3 Δεκεμβρίου 1893 και 21 Σεπτεμβρίου 1894 Βασιλικά Διατάγματα.

Εις τον Ημέτερον επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργόν ανατίθεται η δημοσίευσις και εκτέλεσις του Διατάγματος τούτου.

Εν Αθήναις τη 9 Σεπτεμβρίου 1897.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο Υπουργός ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Ωρολόγιον μαθημάτων Εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής

Μαθήματα

Τάξις A'.

Τάξις

Β'.

Τάξις

Γ'.

Τάξις Δ'.

Τάξις E'.

1)

Ιερά Κατήχησις κατ' έκτασιν . . .

3

2)

Εγκυκλοπαίδεια θεολογίας .....

1

3)

Εισαγωγή εις Πάλαιαν Διαθήκην .

3

4)

Εισαγωγή εις Καινήν Διαθήκην

3

5)

Ερμηνεία Παλαιάς Διαθήκης . . .

2

3

2

2

1

6)

Ερμηνεία Καινής Διαθήκης

3

3

3

1

7)

Εβραϊκή Αρχαιολογία .... ...

2

8)

Εκκλησιαστική Ιστορία .......

3

3

1

9)

Πατρολογία .................

2

10)

Ιστορία Δογμάτων ..... . ....

2

11)

Συμβολική . . ..............

2

12)

Απολογητική ...............

2

13)

Δογματική ................ .

3

1

14)

Πολεμική η Αντιρρητική .......

2

15)

Χριστιανική Ηθική ...........

2

16)

Ομιλητική . ......... ......

2

17)

Κατηχητική ............. . .

2

18)

Λειτουργική . ....... ... ...

2

19)

Ποιμαντική ...... ........ .

2

20)

Κανονικόν δίκαιον ........... .

3

21)

Ελληνική φιλολογία ..... ... .

8

7

4

3

1

22)

Λατινική φιλολογία ............

3

3

2

2

1

23)

Γαλλική γλώσσα ..............

3

2

2

1

1

24)

Γερμανική γλώσσα ... ........

3

3

25)

Στοιχ. Ψυχολογία ............

2

26)

Λογική .....................

1

27)

Ιστορία της Φιλοσοφίας ..... .

2

28)

Παιδαγωγική ........... ....

2

Σελ. 515
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/516.gif&w=600&h=915 17_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

Μαθήματα

Τάξις Α'.

Τάξις

Β',

Τάξις Γ'.

Τάξις Δ'.

Τάξις E'.

29)

Φυσική στοιχειώδης ...........

3

30)

Γεωμετρία ..................

2

2

31)

Άλγεβρα ...................

2

32)

Κοσμογραφία και Γεωλογία

2

33)

Ιστορία ....................

3

3

3

34)

Εκκλησιαστική μουσική .......

2

2

2

35)

Γυμναστική .................

2

2

2

2

2

36)

Ιχνογραφία .................

1

1

1

37

35

34

30

25

Σελ. 516
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/517.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

17

ΙΔΡΥΣΗ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ PIZAPEIOY ΣΧΟΛΗΣ

(Β. Διάταγμα / 20 Οκτωβρίου 1897)

Κυβέρνηση Λ. Ζαΐμη

Υπουργός Α. Παναγιωτόπουλος

Περί συμπληρώσεως από 9 Σεπτεμβρίου 1897 οργανισμού της Εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής[1]

ΓΕΩΡΓΙΟΣ A', ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ' όψιν τον από 9 Σεπτεμβρίου εν. έτους οργανισμόν της Εκκλησιαστικής Ριζαρείου σχολής, τίροτάσει του Ημετέρου επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργού διατάσσομεν τάδε:

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'.

Άρθρον 1. Δυνάμει του άρθρου δεκάτου, καθ' ο οι εκ Ζαγορίου υπότροφοι της Ριζαρείου περιουσίας και οι εκ κληροδοτημάτων και της άνω Ηπείρου υπότροφοι προπαιδεύονται προσηκόντως εν τω της σχολής καταστήματι, ιδρύεται προπαιδευτικον τμήμα εκ δύο τάξεων προς προπαιδείαν των άνω κατονομασθέντων διά την εν τη πρώτη τάξει της σχολής φοίτησιν.

Άρθρον 2. Η λειτουργία του προπαιδευτικού τούτου τμήματος τίθεται εν ισχύι από του αρξαμένου σχολικού έτους 1897.

Άρθρον 3. Του εν τω πρώτω άρθρω δικαιώματος της προπαιδείας θέλουσιν απολαύει πλην των εν τω δεκάτω άρθρω του οργανισμού αναφερομένων υποτρόφων και οι ιδιοσυντήρητοι και οι των μονών υπότροφοι, τηρουμένων και ως προς τούτους των διατάξεων του αυτού δεκάτου άρθρου.

Άρθρον 4. Η δευτέρα τάξις, ήτις κατά το άρθρον 47 του εν ισχύι οργανισμού ήθελε λειτουργήσει κατά τας διατάξεις του τέως εν ισχύι. Οργανισμού, αναγνωρίζεται ως η δευτέρα προπαιδευτική τάξις.

Άρθρον 5. Εν ταις προπαιδευτικαίς τάξεσι κατατάσσονται, εν μεν τη πρώτη τάξει οι φέροντες τα διά του άρθρου δεκάτου του οργανισμού οριζόμενα προσόντα, εν δε τη δευτέρα δύνανται να καταταχθώσιν οι φέροντες ενδεικτικόν

Αναδημοσιεύεται από την ΕτΚ, αρ. 154, τχ. A'/22 Οκτωβρίου 1897.

Σελ. 517
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/29/gif/518.gif&w=600&h=91517_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

της A' τάξεως του γυμνασίου μετά προηγουμένην δοκιμασίαν εν τοις μαθήμασι της πρώτης προπαιδευτικής τάξεως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'. Άρθρον 6. Τα εν τω προπαιδευτικώ τμήματι διδακτέα μαθήματα εισί τα εξής·

Εν μεν τη πρώτη τάξει:

α') Ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης κατ' έκτασιν και ερμηνείαν του δεκάλογου.

β') Ερμηνευτική ανάγνωσις και απομνημόνευσις εκλεκτών περικοπών της Παλαιάς Διαθήκης.

γ') Ερμηνεία εκ των ιστορικών του Ξενοφώντος και Κύρου Παιδείας του αυτού και εκ των λόγων του Ισοκράτους κατ' εκλογήν.

δ') Ελληνική Γραμματική μετ' ασκήσεων γραμματικών και οι στοιχειώδεις κανόνες του Ελληνικού συντακτικού μετ' εφαρμογής επί παραδειγμάτων.

ε') Απομνημόνευσις φράσεων και εκλεκτών περικοπών εκ του ερμηνευομένου συγγραφέως.

στ') Ανάγνωσις εκ των λόγων του Χρυσοστόμου κατ' εκλογήν.

ζ') Ερμηνεία εκ της Λατινικής Χρηστομάθειας και εκ του de viris illustribus urbis Romae του Lhomond,

η') Επανάληψις της Λατινικής Γραμματικής μετά γραμματικών ασκήσεων.

Θ') Πρακτική αριθμητική μετ' ασκήσεων.

ι') Ανθρωπολογία, τα στοιχειωδέστατα.

ία') Τα κυριώτερα της αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας.

ιβ') Γαλλική γραμματική, Στοιχειώδεις ασκήσεις περί ανάγνωσιν Γαλλικού κειμένου και ερμηνεία αυτού.

ιγ') Μουσική.

ιδ') Καλλιγραφία και ιχνογραφία.

ιέ') Ασκήσεις ενόργανοι και ανόργανοι. Εν δε τη Β'

α') Ιστορία της Καινής Διαθήκης κατ' έκτασιν μετά συντόμου ερμηνείας του ιερού συμβόλου της Πίστεως.

β') Ερμηνευτική ανάγνωσις και απομνημόνευσις περικοπών εκ της Καινής Διαθήκης,

γ') Ερμηνεία του Οικονομικού του Ξενοφώντος εκ των απομνημονευμάτων του αυτού, εκ των του Λυσίου λόγων κατ' εκλογήν, εκ του ιστορικού του Θουκυδίδου και των του Ηροδότου Ελληνικών,

δ') Ελληνικόν Συντακτικόν μετά συντακτικών ασκήσεων και σύντομος διδασκαλία της καθ' Ηρόδοτον διαλέκτου.

Σελ. 518
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Τα προγράμματα της Μέσης Εκπαίδευσης (1833-1929), τ. Β΄
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 499
    17_B. Αντωνίου, Προγράμματα Μέσης Εκπαίδευσης

    16

    ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΙΖΑΡΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ 1897

    (Β. Διάταγμα / 9 Σεπτεμβρίου 1897)

    Κυβέρνηση Δ. Ράλλη

    Υπουργός Α. Ευταξίας

    Μεγαλειότατε !

    Αρχομένου του Οκτωβρίου του 1893, εγένετο τη προτάσει μου η πρώτη απόπειρα, όπως η Ριζάρειος Σχολή αποδοθή εις τον πρώτον και κύριον προορισμόν της, ον αρχήθεν προέθετο ο αοίδιμος αυτής ιδρυτής, αποκαθισταμένη πράγματι Εκκλησιαστική Σχολή, εν η αποκλειστικώς να διδάσκωνται όσοι σκοπούσι να ενδυθώσιν ιερωσύνης ένδυμα (Διαθήκης αρθρ. 71 και 78), να είνε δ' επιστημονική η μόρφωσις τούτων (άρθρ, 72) και να επεκτείνηται καθ' όλούς τους κλάδους της θεολογίας (αρθρ. 76),

    Παρεξηγήσεις όμως αναφυείσαι τότε, ως μη ώφειλε, μεταξύ του Υπουργείου και του Συμβουλίου της Σχολής, προεκάλεσαν αντίδρασιν σφοδράν κατά της πρώτης εκείνης απόπειρας, αγαγούσαν εις μεταρρυθμίσεις του Οργανισμού της 2 Οκτωβρίου 1893 διά των Διαταγμάτων της 3 Δεκεμβρίου του αυτού έτους και της 21 Σεπτεμβρίου 1894. Οφείλω να ομολογήσω ότι αι μεταρρυθμίσεις αύται δεν επανήγαγον την Σχολήν εις ο σημείον διετέλει, αυτή μέχρι του Οκτωβρίου του 1893, ούσα μέχρι της εποχής εκείνης κυρίως ειπείν εν των πληρέστερων και τελειότερων ημών γυμνασίων, οδοί απόφοιτοι επιδίδοντες εις πάσαν επιστήμην διεκρινοντο και ως νομικοί και ως ιατροί, πλην ευάριθμων τροφίμων της Σχολής, οίτινες θεολογίαν σπουδάσαντες έγνωσαν να εξυπηρετήσωσι την Εκκλησίαν, ως διδάσκαλοι και καθηγηταί της θεολογίας και ως κληρικοί. Και διά του Οργανισμού της 3 Δεκεμβρίου 1893 και διά του Διατάγματος της 21 Σεπτεμβρίου 1894 η Ριζάρειος επαύσατο ούσα απλούν γυμνάσιον χωρίς όμως ν' αποβή και πλήρης και τελεία Εκκλησιαστική Σχολή, δυναμένη να παιδεύη ιερείς τοιούτους, οίων έχει ανάγκην κατ' εξοχήν την σήμερον η Εκκλησία και το έθνος ημών.

    Δυστυχώς δεν απητήθησαν παρά των θελόντων να καταταχθώσιν εν αυτή γνώσεις ανώτεραι των του ελληνικού σχολείου, ως δε η έκτοτε πείρα απέδειξεν,

    Αναδημοσιεύεται από την ΕτΚ, αρ. 129, τχ. Α'/11 Σεπτεμβρίου 1897.