Συγγραφέας:Παπαδάκη, Λία
 
Τίτλος:Το εφηβικό πρότυπο και η Δελφική Προσπάθεια του Άγγελου Σικελιανού
 
Τίτλος σειράς:Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας
 
Αριθμός σειράς:28
 
Τόπος έκδοσης:Αθήνα
 
Εκδότης:Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς
 
Έτος έκδοσης:1995
 
Σελίδες:159
 
Αριθμός τόμων:1 τόμος
 
Γλώσσα:Ελληνικά
 
Θέμα:Νοοτροπίες και συμπεριφορές
 
Τοπική κάλυψη:Ελλάδα
 
Χρονική κάλυψη:1900-1951
 
Περίληψη:Στη μελέτη αυτή εξετάσθηκε το έργο του Σικελιανού στο σύνολό του (λυρικό, δραματικό, θεωρητικό) προκειμένου να διερευνηθεί η σχετική με την εφηβεία και τη νεότητα ιδεολογία που το διαπνέει, σε μια κρίσιμη περίοδο του νεότερου Ελληνισμού (1900-1951), όταν οι εξωτερικοί καθορισμοί και οι εσωτερικές ανεπάρκειες αναζητούσαν επίμονα την ανανέωσή του "με την πνοήν της μητρικής Ελλάδος, την πνοήν της αιωνίας νεότητος". Αυτή η παραθετική ταύτιση της ουσίας της διαχρονικής ελληνικής παράδοσης με τις δυναμικές μιας ανακυκλούμενης νεότητας αποτελεί τον άξονα της προβληματικής του βιβλίου, η συγγραφή του οποίο έχει αφετηρία την υπόθεση ότι η συχνή εκμετάλλευση των εφηβικών αρετών από τον Σικελιανό δεν συνιστά μονάχα την αναγκαστική θητεία ενός ποιητή στη συμβατική αισθητική θεματολογία της εποχής του, αλλά κυρίως στοχεύει στη διάδοση μιας συστηματικής μαθητείας στα ιδανικά της ελληνικής αρχαιότητας, που καλούνταν να μεσολαβήσουν λυτρωτικά στην αναγέννηση της σύγχρονης Ελλάδας αλλά και του κόσμου ολόκληρου.
 
Άδεια χρήσης:Αυτό το ψηφιοποιημένο βιβλίο του ΙΑΕΝ σε όλες του τις μορφές (PDF, GIF, HTML) χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution - NonCommercial (Αναφορά προέλευσης - Μη εμπορική χρήση) Greece 3.0
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 10.43 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 122-141 από: 162
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/122.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

Το καινούριο κάλεσμα είχε σαν αποτέλεσμα τη συγγραφή του Διθύραμβου του Ρόδου, που ήταν εμπνευσμένος από τη θρακική παράδοση. Το έργο εκτελέστηκε τελικά στην Αθήνα κι όχι στον φυσικό του χώρο, τη Θράκη, όπως προοριζότανε.

Το Δελφικό Πανεπιστήμιο

Επιστέγασμα της Δελφικής Προσπάθειας αποτελεί ο σχεδιασμός του Δελφικού Πανεπιστημίου. Ο Σικελιανός θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στην "τελεσιουργό" εποχή των μεγάλων νοερών περιόδων, που αντιστοιχεί στην αντρική ηλικία. Επηρεάζεται από τη θεωρία του Strada,120 που πιστεύει πως: «Η φυσιολογική, η ηθική και η ιστορική ηλικία των διαφόρων λαών δεν είναι διόλου η ίδια, αλλ' ενώ άλλοι ευρίσκονται στην εποχή του "σπέρματος", υπάρχουν άλλοι που διατρέχουνε την ηλικία του "αίματος", ενώ άλλοι είναι φθασμένοι στην πνευματική τους ηλικία, κι ενώ τέλος είναι κάποιοι που, ικανοί στο να συνθέσουν και τις τρεις αυτές δυνάμεις (χάρις βέβαια στα αρτιότερα της σκέψης και της δράσης τους στελέχη), ασφαλώς επιφορτίζονται για τούτο με πιο σύνθετα προβλήματα και ακόμα με μια κάποια συνθετότερην ευθύνη και μια ξέχωρη στον κόσμο αποστολή».121

Γι' αυτό και η Δελφική Έκκληση απευθύνεται σ' αυτούς που αγγίζουνε συνειδητά την ώριμη πνευματική τους ηλικία. "Αληθινά, δεν πρόκειται πια να διεγείρουμε μέσα στον Άνθρωπο τις πρώιμες μέθες μιας οιασδήποτε εφηβότητας, ούτε στο πνεύμα του, ούτε στο κορμί του, δεν πρόκειται να τον ερεθίσουμε όπως ερεθίζουν τα κυνηγετικά ζώα προς λείες φανταστικές, ούτε ν' αναρριπίσουμε μέσα του τις πλάνες ντροπιασμένων γερατειών."122

———————————————

120. Ο Jules de la Rue, επονομαζόμενος Strada (1821-1902), μεγαλοφάνταστος γάλλος φιλόσοφος και ποιητής, οραματιζόταν την ίδρυση μιας ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας.

121. Πεζός Λόγος Β',131 ("Δελφικό Πανεπιστήμιο (Προσχέδιο)", 1929).

122. Πεζός Λόγος Β', 228 ("Δελφική Έκκληση 1930").

Σελ. 122
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/123.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

«Το σχέδιό μας για το Δελφικό Πανεπιστήμιο, που, βασισμένο στα συνθετικά ιδανικά της Ανθρωπότητας, θα προσπαθήσει, ασκώντας στη σύγχρονη διανοητική μήτρα κάποια πίεση δημιουργική, να λυτρώσει αγάλι-αγάλι μέσαθέ της τύπους αγωγής και μόρφωσης παγκόσμιους, ελεύθερους και απ' τους αυταρχισμούς, και από τους πολιτικούς και τους πνευματικούς συμβατισμούς οπού εκφυλίζουν και εκφαυλίζουνε το Γένος».123 Ο στόχος του ήταν να αποτελέσει ένα εναλλακτικό πρότυπο σε σχέση με το υπαρκτό «Ελληνικό Πανεπιστήμιο», που κι ως το 1945 ακόμη παρέμενε «το υπερπαραγωγικό Εργοστάσιο όλης της συγκαιρινής μας Νεοελληνικής Μετριότητας και Μετριοκρατίας, εντελώς ανίκανο (εκτός λίγων, μετρημένων στο ένα χέρι, εξαιρέσεων) να υψωθεί όχι μόνο στις καθολικές πνευματικές ιστορικές του ευθύνες, αλλά στα στοιχειώδη άμεσα εθνικά και ηθικά του χρέη».124

Σε επίπεδο πρακτικής οργάνωσης, το Δελφικό Πανεπιστήμιο θα περιλάμβανε την ίδρυση του Δελφικού Ωδείου και της Κοινωνιολογικής Σχολής των Δελφών, και θα αναλάμβανε την τακτική διοργάνωση διαλέξεων και συνεδρίων, διαρκούς εμποροβιοτεχνικής έκθεσης, καθώς και των Δελφικών Εορτών.

———————————————

123. Στο ίδιο, 223.

124. Πεζός Λόγος Ε', 73 («Ξεκινώντας από το σημερινό κεντρικό εθνικοπνευματικό πρόβλημα προς κάποιες άμεσα επιβαλλόμενες προβλέψεις», 1945).

Σελ. 123
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/124.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΔΕΛΦΙΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ

Παρά την εντυπωσιακή επιτυχία των Δελφικών Εορτών και την αφύπνιση της αρχαιολατρικής συνείδησης σ' ένα ευρύ και ανομοιογενές κοινό, οι εγγενείς αδράνειες του νεοελληνικού κράτους απέτρεψαν τη θεσμοποίησή τους. Η οικονομική χορηγία για τις Πρώτες Δελφικές Εορτές του 1927 είχε βαρύνει αποκλειστικά την Εύα Σικελιανού, που οδηγήθηκε σε χρεοκοπία κι έφυγε στην Αμερική, προσπαθώντας μάταια να διαφωτίσει το αμερικάνικο κοινό για τη σημασία της Δελφικής Ιδέας και να πετύχει χρηματοδότηση. Τελικά η λύση δόθηκε στο Παρίσι με τη δυναμική παρέμβαση του Αντώνη Μπενάκη, ο οποίος συγκρότησε επιτροπή εγγυητών για τις Δεύτερες Δελφικές Εορτές του 1930. Με την επιρροή του στον Βενιζέλο, κατάφερε να τις εντάξει στο πρόγραμμα των επετειακών εορτασμών για τα εκατόχρονα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Όμως η Επιτροπή ενδιαφερόταν πιο πολύ για την τουριστική εκμετάλλευση του τόπου και του θεάματος, και παραγκώνιζε την πνευματική διάσταση της προσπάθειας. Αντίθετα, ο Σικελιανός ενδιαφερόταν κυρίως για το Δελφικό Πανεπιστήμιο που στόχευε στην «κοινωνική αναμόρφωση». Ήταν φυσικό ένας θεσμός στην ουσία της σύλληψής του ανατρεπτικός για κάθε κατεστημένη πολιτική να μη βρει κρατική κατανόηση και υποστήριξη. Το πρότυπο του Σικελιανού, το ανατολικό Πανεπιστήμιο του Ταγκόρ1 στην Ινδία, κατάφερε να λειτουργήσει σε συνδυασμό με τη μεγάλη «ηθική Επανάσταση» του

———————————————

1. Rabindranath Tagore, «Une Université Orientale», Feuilles de l'Inde 1 (1928), σ. 11-34.

Σελ. 124
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/125.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

Γκάντι. Όμως η μεσοπολεμική νεοελληνική δημοκρατία δεν διέθετε ούτε στο ελάχιστο την παιδευτική προπαρασκευή που θα μπορούσε να στεγάσει έναν παρόμοιο ρυθμιστικό θεσμό.

Εντυπωσιακό επίτευγμα αποτέλεσε, παρ' όλα αυτά, η ψήφιση νόμου "Περί συστάσεως Δελφικού Οργανισμού" στις 3 Νοεμβρίου του 1934, που οφειλόταν αποκλειστικά στον προσωπικό ζήλο τόσο του Σικελιανού όσο και του τότε υπουργού Παιδείας Ιωάννη Μακρόπουλου. Στο νόμο εξαγγέλλονταν οι Τρίτες Δελφικές Εορτές για το 1936, που όμως δεν πραγματοποιήθηκαν, καθώς και η ίδρυση στους Δελφούς όχι Πανεπιστημίου αλλά Πνευματικού Κέντρου. Ο νόμος αδρανοποιήθηκε και εξαιτίας της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα. Στο μεταξύ η Εύα, σε απελπιστική οικονομική κατάσταση, είχε ήδη φύγει για την Αμερική με την προοπτική να μεταφέρει εκεί την παράσταση του Ορφικού Διθυράμβου, που είχε σκηνοθετήσει στο υπαίθριο θέατρο του Φιλοπάππου. Παρά τις επίμονες προσπάθειές της, δεν ξαναγύρισε στην Ελλάδα παρά το 1952. Το 1951 έγινε η τελευταία σοβαρή προσπάθεια για αναβίωση των Δελφικών Εορτών στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ, με χρηματοδότηση της Economic Cooperation Administration Mission to Greece. Οι δύο εμπνευστές δέχονται, αφού εξασφαλίσουν πλήρη ελευθερία κινήσεων. Ξεπερνούν τις επιφυλάξεις τους, κυρίως κάτω από την πίεση του χρόνου. Βρίσκονται κι οι δύο σε προχωρημένη ηλικία και είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία τους να ξανασμίξουν σε μια κοινή δημιουργική προσπάθεια. Όμως, ύστερα από μια σειρά άτυχες συγκυρίες, η Εύα δεν προφταίνει να δει τον Άγγελο. Επιστρέφει στην Ελλάδα ένα χρόνο μετά το θάνατό του. Παρακολουθεί τις Τρίτες Δελφικές Εορτές, που δεν έχει καταφέρει να διοργανώσει η ίδια, και πεθαίνει λίγες μέρες μετά. Με τον τρόπο αυτό λήγει άδοξα η Δελφική Προσπάθεια, αποδεικνύοντας ότι δεν υπήρξε παρά ένα αποκλειστικά ιδιωτικό όραμα, που στις καλύτερες στιγμές του κατάφερε να αγκαλιάσει ένα ευρύ κοινό, γεμίζοντας τις κερκίδες ενός μεγάλου θεάτρου.

Η τουριστική εκμετάλλευση του αρχαίου θεάτρου επιτεύχθηκε με αρκετή καθυστέρηση και επιβλήθηκε μέσα από τους φεστιβαλικούς

Σελ. 125
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/126.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

θεσμούς.2 Όμως η αναβίωση περιορίστηκε στη θεατρική της αναπαράσταση. Τα αρχαία ιδανικά ενεκρώθησαν και δεν απέμεινε παρά «η θλίψις της ηττηθείσης Νεότητος»,3 που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη διάρκειά της.

———————————————

2. Με προεξάρχον το Φεστφάλ της Επιδαύρου από το 1954.

3. Πεζός Λόγος Α', 26 («Ο Τυπάλδος», 1910).

Σελ. 126
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/127.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΥΘΕΙΣ ΗΓΕΣΙΑΣ

Ανίκανος να παραστήσει τις δικές του τραγωδίες σ' ένα αρχαίο θέατρο1 όσο ζούσε, ο Σικελιανός περιορίστηκε στη συγγραφή τους, που απέμεινε η μόνη πολιτική του παρέμβαση. Η ανάγνωση της ανέκδοτης "Σίβυλλας" τον Νοέμβριο του 1940 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών αποτέλεσε πράξη αντίστασης. Όμως τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσε ανέπνεαν φιλολογικά, και ήταν δύσκολο να επιβάλλουν τις ιστορικές τους προσωπικότητες σε μια εποχή που είχε ανάγκη να τραγουδήσει τους δικούς της ήρωες και όχι τα "κλέα προγόνων".

Μπορεί "η σικελιανική θρησκεία [...] να μην είναι άλλο τίποτα παρά ένας κοινός ελληνιστικός συγκρητισμός".2 Γι' αυτό και στο πάνθεόν της τόσο ξεχωριστή θέση κατέχει ο κατεξοχήν επιγονικός θεός, ο Ασκληπιός. Μας έχουν σωθεί δύο διαφορετικά σχεδιάσματα της ομώνυμης τραγωδίας, ένα στο ξεκίνημα σχεδόν της μεσσιανικής καριέρας του Σικελιανού το 1919, κι ένα όταν βρίσκεται κοντά στο ρόχτο του θανάτου. Πιθανότατα την έμπνευσή τους την οφείλει στην πρώιμη επαφή του με το θέατρο της Επιδαύρου. Και στα δύο σχεδιάσματα κυριαρχεί η αγωνία για την έξοδο της Ελλάδας από την ηθική "παρακμή" στην οποία έχει περιπέσει. Αναρωτιέται:

———————————————

1. Το αρχικό σχέδιο των Δελφικών Εορτών να αποτελέσουν ένα μικρό Bayreuth, όπου θα ανεβάζονταν τα έργα του Αγγέλου -δεν ξέρουμε αν από μετριοπάθεια ή πρακτική αδυναμία- δεν εκτελέστηκε ποτέ.

2. Σε γράμμα του Γιώργου Θεοτοκά προς τον Ζήσιμο Λορεντζάτο της 10ης Φεβρουαρίου 1962. Βλ. Ζήσιμος Λορεντζάτος, Δίπτυχο, Δόμος, 1986, σ. 37.

Σελ. 127
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/128.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

"H παρακμή είν' ένα στοιχείο παντοτινά χαμένο για ένα λαό; Ή μήπως είναι αληθινά η κλίνη, ο τάφος, όπου συντελείται μυστικά η πλέρια οργανική του μεταμόρφωση για μια ατμόσφαιρα ανώτερη, ενεργητικότερη;". Και φαίνεται πως επιλέγει το δεύτερο. "Είδα, δίπλα από τη νεκροφάνεια του Ελληνισμού, την ανθρωπότητα όλη στο κρεβάτι του θανάτου της. Μ' όση είχα δύναμη στο νου και στο κορμί μου, υπόφερα απ' την αγωνία της".3

Το έργο επιχειρεί την "πυκνή ανατοποθέτηση των αξιών που ή βοηθούσαν, ή εμπόδιζαν την ορθή βιολογική ανάπτυξη του Έθνους μας, - αφού η έννοια της αρρώστιας αυτού του ίδιου δεν υπογραμμίζεται παρά από την ελάττωση όλων των δυνατοτήτων του, οικονομικών, πνευματικών, πολιτικών κλπ. στο να ανανεωθεί".4

Η θεραπευτική πρόταση του Σικελιανού που μεσολαβεί ανάμεσα στα δύο σχεδιάσματα, η ανάληψη δηλαδή της Δελφικής Προσπάθειας, καταλήγει στη συμβολική αποθεραπεία του Ηγεσία, του πρότυπου Ήρωα-Αθλητή, και στην αποκατάσταση της υγείας του ελληνικού έθνους. Ο ατέλειωτος Ασκληπιός κλείνει αισιόδοξα μια πνευματική πορεία αφιερωμένη "στην κριτική εμβάθυνση του ελληνικού ιστορικού υποσυνείδητου" αποδίδοντας στο γερασμένο πια "εφηβικό της πρότυπο" τον Όνειρο της άχρονης μυστικής Υγείας.

———————————————

3. Θυμέλη Γ', 160 (Ασκληπιός).

4. Στο ίδιο, 121.

Σελ. 128
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/129.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΕΣ

Σελ. 129
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/130.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΛΕΥΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελ. 130
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/131.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

1/131

Σελ. 131
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/132.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

2/132

Σελ. 132
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/133.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

3/133

Σελ. 133
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/134.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

4/134

Σελ. 134
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/135.gif&w=600&h=393 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

5/135

Σελ. 135
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/136.gif&w=600&h=393 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

6/136

Σελ. 136
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/137.gif&w=600&h=393 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

7/137

Σελ. 137
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/138.gif&w=600&h=393 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΕΙΚΟΝΑ

8/138

Σελ. 138
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/139.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΡΩΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ

Στον πίνακα συγκεντρώνονται όσες ομιλίες και μελέτες του Αγγέλου Σικελιανού αναφέρονται στο βιβλίο αυτό. Σε αγκύλες παραπέμπουμε στη συγκεντρωτική έκδοση του έργου από τις εκδόσεις «Ίκαρος» (η οποία χρησιμοποιήθηκε για την παραπομπή των αποσπασμάτων στα κεφάλαια της μελέτης). ΠΛ = Πεζός Λόγος· ΛΒ = Λυρικός Βίος.

«Το νέον έργον του Γαβριήλ Δ'Αννούντσιο, Ίσως ναι, ίσως όχι», εφ. Το Σέλας (Πατρών), 23-30 Ιανουαρίου 1910. [ΠΛ Α' 13-25]

«Ο Τυπάλδος», εφ. Το Σέλας (Πατρών), 29 Ιανουαρίου 1910. [ΠΛ Α' 26-27]

«Ομιλίες με τον Rodin», [«Παρίσι 18 του Μάη 1912»], περ. Γράμματα (Αλεξανδρείας) 1 (Γενάρης 1912) 385-391. [ΠΛ Α' 35-40]

«Συνέχεια της ομιλίας μου με τον Rodin και αισθητικά σημειώματα», [«Ολυμπία, Ιούνιος 1912»], περ. Γράμματα (Αλεξανδρείας) 2 (Απρίλιος 1913 - Ιούνιος 1914) 124-130. [ΠΛ Α' 41-52]

«Αύγουστος Ροντέν», περ. Γράμματα (Αλεξανδρείας) 4 (Γενάρης 1917 - Ιούλης 1918) 495-501. [ΠΛ Α' 53-61]

Περικλής Γιαννόπουλος, Τυπογραφείο «Εστία», Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρη, 1919. 15 σ. [ΠΛ Α' 65-76]

Ανοιχτό Υπόμνημα στη Μεγαλειότητά του, Μάρτης 1922. 114 σ. [ΠΛ Α' 77-113]

«Ομιλίες μου στους αρίστους», Α', Β', Γ', Νέα Πολιτική Α' (15 Ιουλίου, 1 Αυγούστου και 1 Σεπτεμβρίου 1923) 310-312, 331-333, 380-382. Ανατύπωση στο περ. Νέα Πολιτική, Περ. Β', Έτος Β' (Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος 1938) 562-568, 665-671, 777-784. [ΠΛ Α' 115-137]

Σελ. 139
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/140.gif&w=600&h=91528. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

«Οι Δρούσοι», εφ. Η Βραδυνή, 8 Νοεμβρίου 1925. [ΠΛ Α' 147-157]

Δελφικές Εορτές 1927 (Προκήρυξη), Τυπογραφείο "Εστία", Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρη, 1926. [ΠΛ Β' 25]

Δελφικοί Αγώνες 1927 (Προκήρυξη), 1926. [ΠΛ Β' 26]

«Η προσπάθειά μου στους Δελφούς - Τα πραγματικά κίνητρα», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 26 και 29 Αυγούστου 1926. [ΠΛ Β' 27-37]

«Η Δελφική Ελλάδα», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 28 Σεπτεμβρίου 1926. [ΠΛ Β' 38-46]

«Η πνευματική βάση της Δελφικής Προσπάθειας», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 8-14 Δεκεμβρίου 1927. [ΠΛ Β' 67-118]

«Τ' αετώματα της Ολυμπίας» [ανέκδοτη ομιλία του 1928], περ. Αγγλοελληνική Επιθεώρηση Ε' (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1952) 457-461. [ΠΛ Α' 165-178]

Δελφικές Εορτές 1930 (Προκήρυξη), 1929. 9 σ. [ΠΛ Β' 223-224]

«Το Δωρικό Πανεπιστήμιο των Δελφών», εφ. Πρωία, 20-25 Οκτωβρίου 1929.

Plan général du mouvement delphique. L'Université de Delphes, "Les Belles Lettres", Παρίσι 1930. 60 σ.

Δελφικό Πανεπιστήμιο (Προσχέδιο), Τύποις Εταιρείας Π. Δ. Σακελλάριος, [1930]. 31 σ. [ΠΛ Β' 131-156]

Δελφική Έκκληση, 1930. 13 σ. [ΠΛ Β' 225-233]

«Η Δελφική Ιδέα», περ. Εργασία Α' (14 Ιουνίου 1930) 5-6. [ΠΛ Β' 243-248]

«Η αποστολή της Κοινότητος» (Ομιλία, 1930): Διαλέξεις υπέρ της Αυτοδιοικήσεως γενόμεναι δημοσία εις την αίθουσαν της Αρχαιολογικής Εταιρείας υπό των μελών της Ενώσεως κατά το εταιρικόν έτος 1929-30, εκδότης Ν. Η. Μαργαρίτης, 1931, 77-104. [ΠΛ Β' 163-183]

Η Δελφική Ιδέα: Ομιλία πρώτη, Τύποις Εταιρείας Π. Δ. Σακελλάριος 1931. [ΠΛ Β' 263-285]

«Ο Δελφικός Πυρήν φορεύς της παγκοσμίου πνευματικής

Σελ. 140
http://www.iaen.gr/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/home/www.iaen.gr/uploads/book_files/45/gif/141.gif&w=600&h=915 28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

θελήσεως», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 21-23 Ιουνίου 1931. [ΠΛ Β' 286-308]

«Το πρόβλημα της Μουσικής και του Χορού στο Αρχαίο Δράμα», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 20-21 Οκτωβρίου 1931. [ΠΛ Β' 309-322]

Η Δελφική Ένωση: ένα προανάκρουσμα, Αθήνα 1932. [ΠΛ Β' 323-383]

«Η επιστροφή στη Γη και στο Λαό», εφ. Δημοκρατία, 14-21 Αυγούστου 1932. [ΠΛ Β' 184-199]

«Η επιστροφή προς τον βαθύτερον ιστορικό εαυτό μας», εφ. Δημοκρατία, 1, 9 και 16 Οκτωβρίου 1932. [ΠΛ Β' 200-222]

«Η ζωή και το έργο του Πινδάρου», εφ. Η Βραδυνή, 13-14 Φεβρουαρίου 1933. [ΠΛ Β' 387-400]

«Ο Δελφισμός και η θέση του στην εποχή μας», περ. Ελληνικά Φύλλα Α' (Μάρτιος 1935) 2-3. [ΠΛ Β' 409-412]

«Ο Rupert Brooke και η Αιώνια Ποίηση», εφ. Ελεύθερον Βήμα, 4 Απριλίου 1931. [ΠΛ Γ' 21-24]

«Η Ελευσίνια Διαθήκη» (τέσσερις ομιλίες), περ. Τα Νέα Γράμματα Β' (Γενάρης, Φλεβάρης, Μάρτης 1936) σ. 45, 63, 134-148, 237-251. [ΠΛ Γ' 45-94]

«Ο Παλαμάς ασκητής και μύστης» (ομιλία στα πενηντάχρονα του Παλαμά), περ. Τα Νέα Γράμματα Β' (Μάης-Ιούνης 1936) 369-390. [ΠΛ Γ' 95-116]

«Η Δελφική Ιδέα» (ομιλία στον «Παρνασσό» στις 15 Δεκεμβρίου 1936), εφ. Η Καθημερινή, 16-20 Δεκεμβρίου 1936. [ΠΛ Β' 413-432]

«Η πνευματική στάση του Πάλλη», περ. Νεοελληνικά Γράμματα (6 Φεβρουαρίου 1937). [ΠΛ Γ' 120-125]

«Συνέντευξη με τον Γ. Ρούσσο», εφ. Αθηναϊκά Νέα, 2 Μαΐου 1939. [ΠΛ Δ' 187-188]

«Ίων Δραγούμης», περ. Νέα Εστία 29 (15 Μαρτίου 1941) 214-220. [ΠΛ Δ' 16-28]

«Πρόλογος στον Λυρικό Βίο», περ. Νέα Εστία 32 (1 Σεπτεμβρίου 1942) 837-860. [ΛΒ Α' 10-81]

Σελ. 141
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Το εφηβικό πρότυπο και η Δελφική Προσπάθεια του Άγγελου Σικελιανού
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Ψηφιοποιημένα βιβλία
    Σελίδα: 122
    28. Παπαδάκη, Εφηβικό πρότυπο

    Το καινούριο κάλεσμα είχε σαν αποτέλεσμα τη συγγραφή του Διθύραμβου του Ρόδου, που ήταν εμπνευσμένος από τη θρακική παράδοση. Το έργο εκτελέστηκε τελικά στην Αθήνα κι όχι στον φυσικό του χώρο, τη Θράκη, όπως προοριζότανε.

    Το Δελφικό Πανεπιστήμιο

    Επιστέγασμα της Δελφικής Προσπάθειας αποτελεί ο σχεδιασμός του Δελφικού Πανεπιστημίου. Ο Σικελιανός θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στην "τελεσιουργό" εποχή των μεγάλων νοερών περιόδων, που αντιστοιχεί στην αντρική ηλικία. Επηρεάζεται από τη θεωρία του Strada,120 που πιστεύει πως: «Η φυσιολογική, η ηθική και η ιστορική ηλικία των διαφόρων λαών δεν είναι διόλου η ίδια, αλλ' ενώ άλλοι ευρίσκονται στην εποχή του "σπέρματος", υπάρχουν άλλοι που διατρέχουνε την ηλικία του "αίματος", ενώ άλλοι είναι φθασμένοι στην πνευματική τους ηλικία, κι ενώ τέλος είναι κάποιοι που, ικανοί στο να συνθέσουν και τις τρεις αυτές δυνάμεις (χάρις βέβαια στα αρτιότερα της σκέψης και της δράσης τους στελέχη), ασφαλώς επιφορτίζονται για τούτο με πιο σύνθετα προβλήματα και ακόμα με μια κάποια συνθετότερην ευθύνη και μια ξέχωρη στον κόσμο αποστολή».121

    Γι' αυτό και η Δελφική Έκκληση απευθύνεται σ' αυτούς που αγγίζουνε συνειδητά την ώριμη πνευματική τους ηλικία. "Αληθινά, δεν πρόκειται πια να διεγείρουμε μέσα στον Άνθρωπο τις πρώιμες μέθες μιας οιασδήποτε εφηβότητας, ούτε στο πνεύμα του, ούτε στο κορμί του, δεν πρόκειται να τον ερεθίσουμε όπως ερεθίζουν τα κυνηγετικά ζώα προς λείες φανταστικές, ούτε ν' αναρριπίσουμε μέσα του τις πλάνες ντροπιασμένων γερατειών."122

    ———————————————

    120. Ο Jules de la Rue, επονομαζόμενος Strada (1821-1902), μεγαλοφάνταστος γάλλος φιλόσοφος και ποιητής, οραματιζόταν την ίδρυση μιας ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας.

    121. Πεζός Λόγος Β',131 ("Δελφικό Πανεπιστήμιο (Προσχέδιο)", 1929).

    122. Πεζός Λόγος Β', 228 ("Δελφική Έκκληση 1930").